حــرفــــ دل

@gitmit آذر هم رسید... با کوله باری پر از باد و باران و برگ هایِ نارنجی با حال و هوایِ دلبرانه ای، که آدم را ناخودآگاه شیفته و عاشق می کند. با لطافتِ کم نظیری، که خیابان ها را آماده می کند برایِ قدم زدن.. درختان مهیایِ یک تغییر شده اند، و تغییر، بارزترین نشانه ی تکامل است. آسمان خودش را آماده کرده، تا تمامِ دردهایِ ته نشین شده اش را ببارد، و زمین، برایِ بی قراری هایش، آغوش وا کرده.. کاش همراهِ برگ هایِ خشکِ پاییز، تمامِ کینه و دشمنی و غم ها بریزد... کاش دوباره مثلِ گذشته، غمخوار و چاره سازِ هم باشیم... هوا، هوایِ رفاقت است و همدلی... فصل ، فصلِ دوست داشتن... و ماه، ماهِ بخشش، ماهِ خوب بودن... مهر نیست، مهربانی که هست...! @gitmit

آذر ماهی ها، وقتی می روند هرگز بر نمی گردند، حتی اگر برگردند دیگر آن آدم سابق نیستند و این خاصیت آذر است... که همه چیز را تغییر می دهد، کوچه ها را، خیابان ها را،پنجره ها را، و خاطره ها را... و از همه مهم تر آدم ها را... @gitmit

@gitmit آخر هفته را دوست دارم، انگار فرشته ها پاک کن برداشته اند، وهر ثانیه، غم های ما را پاک میکنند... انگار تمام جاده های شهر، فرش قرمزی اند به سوی یک فراغت محض... آخر هفته ها را نباید توی خانه ماند... باید خود را به جاده سپرد.. باید به طبیعت رفت، و فارغ از تمام دغدغه ها، مشغله ها را، با دو حبه عشق وبی خیالی افطار کرد... @gitmit

آخر هفته که شد، جاده ی بیخیالی را بگیر و دور شو...! آن قدر دور که دستِ هیچ دغدغه ای، به دلخوشی هایت نرسد... @gitmit

@gitmit آنقدر دوستت دارم های دروغ شنیده‌ایم، که دیگر باورمان نمیشود کسی بخواهد، واقعی دوستمان داشته باشد...! اینقدر رفتن های بیخبر دیده ایم، دلسرد شدن، نادیده گرفتن، بیرحمی و له کردن، که باورمان تیره و تار شده... کسی هم بخواهد باورمان را جلا بدهد پس میزنیم و میرویم... او میماند و عشقِ نافرجامو فکر کردن به آدمِ بدِ قصه. و ما میمانیم و خیالِ اینکه دوستمان نداشت، و دروغ های زیبایی که گفته...! غافل از اینکه شاید میانِ این همه رفتن، یکی ماندن را بلد باشد... حس هایمان اینقدر تو زرد از آب در آمده ست، که اگر بگوییم کسی عاشق شده خنده سر میدهند... که دوره ی این حرف ها گذشته است... دیگر لیلی و مجنونی در کار نیست... جایشان را به عشق های ساعتی داده اند، این روزها واژه های سه حرفی جایشان عوض شده و هوس را عشق ترجمه میکنند... حق بدهید! دل گیر نشوید از خنده به عاشقانه هایتان. از باور نکردنتان و از رفتنِ‌مان وقتی این روزها معنی واژه ها عوض شده است... مقصر ما نیستیم... @gitmit

اگر ماهی دریا را فراموش کند اتفاقی برای دریا نمی افتد... ولی وای به حال ماهی، آن وقتی که دریا او را فراموش کند... نسوا الله فنسيهم خدا را فراموش کردند، پس خدا نیز آنان را فراموش نمود... @gitmit