حــرفــــ دل

از چشم افتادن میتونه خیلی قشنگ باشه. فکر کن تمامتو واسه یکی می‌ذاری، میدوئی،تلاش میکنی واسه حال خوبش، اولویتت میشه، بارها ناراحتت میکنه و میبخشیش چون بودنش رو دوست داری، شبای زیادی ازش ناراحت میمونی و بازم توی قلبته. یهو یه روز یه کاری انجام میده یا یه حرفی میزنه که تو کلاً نا امید میشی و از چشمت می‌افته. انگار یه چیزی درونت اون فردو رها میکنه. فرکانسی که بین تو و اون بود قطع میشه. صبح روز بعد که از خواب پا میشی نه ناراحتی نه عصبی. همه چیز توی آرومترین حالت خودشه. انگار نه انگار همچین فردی وجود داشته. صبحانتو میخوری، بعد مدتی به خودت میرسی، ذهنت خالیه و میتونی بالاخره به چیزای غیر اون فکر کنی. میتونی تمرکزتو بذاری روی خودتو کارای مورد علاقت. میتونی بالاخره قشنگیای زندگی که به خاطر اون و خواسته هاش نمیدیدی رو ببینی،چیزی که به نظرت غیر ممکن بود... @gitmit

نمی دونم اسمشو بالغ شدن می شه گذاشت یا نه، ولی قبلنا خیلی حوصله داشتم، الان به وضوح خیلی کمتر شده، دوست ندارم دوستای زیادی داشته باشم، دوست ندارم موبایلم زیاد زنگ بخوره، نمی خوام راجب قدمای بعدیم به کسی توضیحی بدم، دوست ندارم دلیل رفتارام یا درمورد هرچیزی به کسی توضیحی بدم، حتی حوصله ی واکنش نشون دادن به کارای بد دیگران و حواشی که همیشه پیش میاد و ندارم، تو اون نقطه از زندگیمم که می خوام دورم خلوت و سکوت باشه تا ذهنم بتونه تموم تمرکزشو بذاره روی خودم، حال خودم، پیشرفت کردنم، زندگیم و آیندم..! @gitmit

ولی یه‌روز همتون میفهمید دوست‌داشتنِ آدما فقط به این بستگی داره که تا چه اندازه از ناراحت‌شدنتون، ناراحت میشن و تا چه اندازه واسه اینکه ازشون دلخور نباشید، تلاش میکنن : ) @gitmit

‏من ادم دل بستن به چیزای کوچیکم برام شکلات میخری کاغذشو نگه میدارم. بهم یه تکست قشنگ میدی سیوش میکنم و هی میخونمش تو ماشین میگی فلان اهنگو دوس داری به پلی لیستم اضافش میکنم. ‏من عاشق جزئیاتم... جزئیات کسایی که دوسشون دارم برام خیلی قشنگه :) @gitmit

من همون آدمیم که می تونم وقتی ناراحتم نشون ندم و بلند بلند بخندم، می تونم زیر بار فشار و استرس در حال له شدن باشم اما همون لحظه خیلی ریلکس بشینم و قهوه بخورم، می تونم غمیگین باشم اما وقتی کنار بقیه ام بزنم و برقصم، می تونم مشکلات شخصی خودمو داشته باشم ولی تو سختی ها دست بقیه رو بگیرم و نجاتشون بدم، حتی میتونم آدمهایی که بهم بدی کردن رو ببخشم! چون یادگرفتم باید قوی باشم و به کسی جز خودم تکیه نکنم. @gitmit

گفتم ببین من آنقدر آدمایی که دوسشون داشتم رو تو زندگیم بخشیدم و سعی کردم کاراشونو نبینم که یه دفعه از یه جایی به بعد دیگه نتونستم این کارو بکنم! میدونی خیلی دوسشون داشتما ولی خب یه وقتایی رفتن رو به بخشیدن باید ترجیح بدی و بری...! از یه جایی به بعد دیگه حتی اگه بهترین آدمایی زندگیتم باشن ارزش و آرامشتو ترجیح میدی به داشتنشون! @gitmit

‏حذف شدن آدم‌ها رو به غریبه شدنشون ترجیح میدم، واقعاً ترجیح میدم بدونم که فلان آدم از زندگیم رفته و دیگه هیچ نسبتی باهام نداره تا اینکه بدونم همچنان هست ولی بود و نبودش فرق چندانی نداره، دوست دارم از آدم‌ها خاطره به جا بمونه، نه صرفاً یه چهره‌ و اسم آشنا... @gitmit

اون رفتارهایی که برای ما مبنای اصالت و آدم‌حسابی بودنه رو تازه به دوران‌رسیده‌ها بهش می‌گن: سادگی! می‌فهمید که چی می‌گم؟!✌️ @gitmit

مهم نیست چقدر دوست دارم، تو هیچ‌وقت حق نداری باعث رنجش من بشی و بعدش فکر کنی می‌تونی همچنان منو داشته باشی. من برای منی که الان ساخته شده تا دلت بخواد سختی کشیدم، از دست دادم، و در نهایت اونقدری بزرگ شدم که خودمو اولویت قرار بدم... من هرچقدرم تو رو دوست داشته باشم خودمو یدونه هم نه صدتا بیشتر از تو دوست دارم. @gitmit

شما که غریبه نیستین، من هر شب دارم مچ خودمو، در حال غصه خوردن برای چیزی که، هزار بار گفتم مهم نیست میگیرم... @gitmit