گەشە(توسعه): سید هاشم هدایتی

تحویل سال نو در تنهایی 📗📗📗📗📗📗📗 بچە کە بودم بسیار از تنهایی می ترسیدم. بعدها نیز باوجود بالارفتن سن همچنان از تنهایی هراس داشتم. ازاین باب بە ندرت در زندگی در تنهایی بە سر بردە بودم.به ویژه درشب ها. بیشتر اوقات وقتی تنها می شدم گذشتە از سالیانی کە بە واسطه درگیری های داخلی درکردستان نگران تهاجم مخالف سیاسی خود بودم غالبا واهمە از نیروهای نامرئی نظیر اجنه و ارواح مردگان مرا از تنهایی, به ویژه در شب ها باز می داشت. درسه سال اخیر که به دلیل دوری ناخواستە از خانواده و یاسفرهای داخلی وخارجی شب وروزهای زیادی را درتنهایی به سربردم به تدریج بر ترس وخوف ناشی از تنهایی غالب شدم.این راهم بگویم واقعیت ها گویای آنست که تحمل تنهایی برای مردان سخت تر است تازنان؟ نمیدانم چرا اما تمام کسانی که دراین باب بامن سخن گفته اند ان را واقعیت شمرده اند. اما اکنون مدتی است تنهایی را نه از راه اجبار بلکه به سان پیش درامدی برای تنهایی جاودانه پس از مرگ به حساب می آورم والبته فرصتی برای محاسبه درونی و اندیشیدن درفلسفه زندگی وارزیابی انچه در طول سالیان عمرکرده وناکرده ام. لذا اکنون ودر این روزها وشب های تنهایی نه تنها نگران نیستم بلکه از مسببان تنهاشدنم ممنونم که ناخواسته مرابا یک دنیای دیگر آشنا و البته ناچاربه گام نهادن درمسیری کردند بس ضروری برای باورمندان به تداوم زندگی پس ازمرگ. من اینک به این قناعت رسیده ام که دیریازود تنهای تنها به سفری خواهم رفت که هیچ یک از عزیزانم, نه فرزندان, نه پدرومادر ونه همسر وبرادروخواهر وخویشان ودوستانم مرا همراهی نخواهند کرد پس چه نیکوتر که آرام ارام و به تدریج خودرا مهیای چنین سفری در چنان روزی کرده باشم. اما لحظه سال تحویل امسال ـ سال ۱۳۹۹ ـ ویژگی دیگری نیز دارد. امسال به واسطه رواج ویروس کرونا درهمه کشورها یحتمل هزاران مرد پا به سن نهاده ای چون من ناچار به ماندن در منزل وتحمل تنهایی شده اند. امیدوارم این واقعه ناگوار را به فرصتی تبدیل کنیم برای درک این حقیقت تلخ که همه ما انسان ها به تنهایی پابه عرصه وجود نهاده وناگزیر به تنهایی بانگ رحیل سرخواهیم داد. پس بکوشیم دمی نیز باخود بنشینیم, بگوییم وبخندیم و به معنای حقیقی زندگی بیندیشیم. سال نو برهمگان مبارک وبر تنهایان مبارک ترباد! سیدهاشم هدایتی @kDproblems

تاریخ غم انگیز توسعە کردستان نطق رضاشاه پهلوی درسال ۱۳۱۰ هجری شمسی درسقز ـ یعنی ۸۸ سال پیش😳 منبع: تاریخ مردوخ @KDproblems

برگی از تاریخ یک دهه پس از مشروطه درکردستان به روایت آیت الله مردوخ در کتاب تاریخ کردوکردستان. اوضاع خریدوفروش پست های رسمی در زمان حکمرانی سردار محیی نماینده دولت مشروطه درکردستان برخی وقایع چقدر آموزنده هستند اگر تاریخ راورق بزنیم! @KDproblems

سلام دوستان دراین روزهای سخت ودلهره اور که بسیاری از ما به ضرورت ناچاراز نشستن درمنزل هستیم پیشنهاد می کنم سری به کلاس درس حضرت غزالی بزنیم کیمیای سعادت کیمیای سعادت است هرچندبارخوانده اید بازهم جادارد @KDproblems

منبع: کتاب انسانیت; تاریخ اخلاقی سدە بیستم. جاناتان گلاور

توسعه؟ اول اقتصاد یا اول سیاست؟ حتما ببینید؟ شنیدنی است باتشکر از دوست غزیزم دکترخالدتوکلی به خاطر بازپخش این فایل ارزشمند @KDproblems

بیش از بیست سال از اولین چاپش گذشته است اما همچنان و همیشه خواندنی است. بە ویژە با تحولات سال های اخیر ومقایسە آن با تحولات پس از انقلاب مشروطه حقایق دردناکی را می توان دید که ندیدنش همچنان مارا مصداق شعر حافظ می کتد که فرمود: من جرب المجرب حلت به الندامه

‍ 🔊فایل صوتی پویش فکری توسعه میزگرد «قومیت، همبستگی و توسعه» ▪️بیست و یکمین نشست از «میزگردهای توسعه» با موضوع «قومیت، همبستگی و توسعه»، در تاریخ ۲۵ آذر ۹۸ با ارائه خانم دکتر ندا کردونی و حضور دکتر امیر نیک‌پی و دکتر #محسن_رنانی برگزار شد. ✍️ دکتر محسن رنانی 🖊 قومیت و توسعه تنوع فرهنگی و چند‌فرهنگ‌گرایی برای توسعه به مثابه یک سرمایه است. برای توضیح این گزاره باید گفت یک جامعه برای حرکت به سمت توسعه به پنج سرمایه اصلی نیاز دارد. این پنج سرمایه عبارتند از سرمایه‌های اقتصادی، انسانی، اجتماعی، فرهنگی و نمادین. برای تحقق بعد مادی توسعه اصلی‌ترین سرمایه‌ها، دو سرمایه اقتصادی و سرمایه انسانی هستند. ترکیب این دو سرمایه رشد و پیشرفت را در پی خواهد داشت. برای تحول در بعد معنوی و فکری توسعه نیازمند سرمایه‌های اجتماعی، فرهنگی و نمادین هستیم. ترکیب این سه سرمایه تحول در بعد رفتاری، فرهنگی و فکری رخ می‌دهد. با این نگاه و در راستای رسیدن به توسعه، منابع فرهنگی می‌توانند به سرمایه فرهنگی تبدیل شوند و نه تنها منابع فرهنگی، سرمایه است بلکه تنوع قومی و تنوع فرهنگی نیز سرمایه است و این هنر سیاستمدار است که این منابع را به منابعی توسعه‌آفرین تبدیل کند. همانطور که منابع نفتی می‌تواند هم برای جنگ و هم برای رفاه استفاده گردد، با منابع فرهنگی نیز می‌توان ستیز فرهنگی و یا همبستگی ملی و اقتدار فرهنگی ایجاد کرد. اما چرا این تنوع، سرمایه است؟ در پاسخ باید گفت به همان دلیل که اگر کشوری واجد منابع اقتصادی متنوع‌تر باشد پایداری اقتصادی آن کشور بالاتر و مزیت‌های آن کشور بیشتر است تنوع بقیه سرمایه‌ها نیز چنین کارکردی دارند. بنابراین هرچه منابع فرهنگی متنوع باشند مزیت فرهنگی بالا رفته و قدرت خلق سرمایه‌های فرهنگی بیشتر می‌شود. اما هر تنوعی و انحصاری به خودی خود مشکل‌زا و یا راهگشا نیست بلکه به این بستگی دارد که با آن تنوع یا انحصار به چه گونه‌ای رفتار شود. در حوزه فرهنگ اگرچه تمرکز بر یک فرهنگ، انسجام اجتماعی و همبستگی اجتماعی را بالا می‌برد اما می‌تواند خطر ملی‌گرایی و ایدئولوژیک شدن را ایجاد کند. که برآیند این دو، خطر ستیز را در پی دارد. اگرچه در جامعه تک‌فرهنگی مزیت انسجام و همبستگی وجود دارد اما دو خطر دیگر نیز در کمین است. برای تبیین این دو خطر ابتدا باید نظریه سیستم‌ها را توضیح داد. در نظریه سیستم‌ها گفته می‌شود که سیستمی پایدار است که دو ویژگی کنترل‌پذیری و انعطاف‌پذیری داشته باشد. اگر این دو ویژگی با هم رشد نکنند سیستم بیمار می‌شود. یک سیستم سالم سیستمی است که حد متعادلی از کنترل‌پذیری و انعطاف‌پذیری را داشته باشد. یک جامعه تک منبعی در حوزه فرهنگ مزیت کنترل‌پذیری را دارد اما انعطاف‌پذیری ندارد و این عدم انعطاف خطر ایدئولوژیک شدن و ستیزه‌جویی را در پی دارد. بنابراین همبستگی جامعه‌ای که ناشی از تک‌فرهنگی است همبستگی ایستا است، انعطاف‌پذیری ندارد و هر لحظه ممکن است خرد شود. اما برعکس منابع فرهنگی متنوع به شرط اینکه این منابع، دارای وجوه مشترک و وحدت‌بخش باشند انسجامی دینامیک و پویا ایجاد خواهند کرد که هم امکان ایدئولوژیک شدن و هم مقاومت در مقابل تحولات و فشارها را کاهش می‌دهد. انسجام پویا ستیزه‌جویی را کاهش و مدارا و رواداری و دگرپذیری را افزایش می‌دهد. بنابراین مدارا و رواداری که پیش شرط‌های توسعه هستند زمانی محقق می‌شوند که ما بر یک فرهنگ چند منبعی و متکثر که شامل تمام منابع فرهنگی است متکی باشیم. بنابراین منابع متنوع فرهنگی زمانی تبدیل به سرمایه ملی برای توسعه می‌شود که برخوردی آگاهانه با آن شود. کنش اصلی را باید سیاست انجام داده و بکوشد از عوامل وحدت‌بخش در راستای شکل دادن به یک هویت واحد ملی و ایجاد انسجام استفاده نماید. در مجموع هرچه تنوع منبع فرهنگی بیشتر باشد، قدرت عناصر ضد توسعه کم می‌شود. اگر ملتی تک‌فرهنگ باشد و آن فرهنگ واجد چند عنصر ضد توسعه باشد همان چند عنصر جامعه را زمینگیر خواهد کرد. اما اگر تنوع منبع فرهنگی وجود داشت و در هر یک از این فرهنگ‌ها عاملی ضد‌توسعه باشد نمی‌تواند حرکت کلی جامعه را متوقف کند. بنابراین تنوع باعث می‌شود که عناصر ضد‌توسعه قدرت مرکزی پیدا نکنند که بتوانند در روند توسعه اختلال ایجاد کنند. 🆔 @sokhanranihaa 🆑کانال سخنرانی ها 🌹