Paradox

تا جاییکه متوجه شدم تحلیل جزئی از نقاشی رو بیشتر می‌پسندید. البته که من هم سواد تخصصی در این زمینه ندارم ولی بعنوان کسیکه چندین ساله با علاقه این رشته هنری رو دنبال میکنم شاید کلیدهایی در این هنر هست که بتونم در حد بضاعتم به شما انتقال بدم. هرچند که هیچ هنرمند حرفه‌ای و بزرگی هرگز کارهاشو توضیح نمیده چون با هر کلمه‌ دایره نفراتی که میتونن با اون کار ارتباط بگیرن تنگ‌تر و کوچکتر میشه. پس اینو در نظر داشته باشید که تحلیل نقاشی حتی در بین بزرگترین منتقدان این رشته هم میتونه از یک کار واحد کاملا متفاوت باشه. بنابراین شاید این بخش رو هم اضافه کنم ازین به بعد.

نقاشی یعنی برون‌ریزی درد. و گاهی هم مثل Scott Hill نقاش قرن نوزده تبدیل میشه به تکرار مداومِ یک پرسش بی‌پاسخ. که اینهمه رنج از تنهایی اگزیستانسیال ما از بهر چه بود؟

[بی‌ربط به محتوای کانال اما جالب] ‏مومیایی طبیعی Tollund Man که در یک باتلاق در جزیره‌ای در دانمارک پیدا شد. بدن او به قدری حفظ شده بود که پلیس ابتدا او را قربانی اخیر یک قتل پنداشت. دانشمندان موفق شدند اثر انگشتش را ثبت، آخرین غذایی که خورده را تعیین و چگونگی به‌دار کشیده شدنش را بعد از ۲۴۰۰ سال توصیف کنند.

چرا اینو فراموش کردم؟ تابلوی «زندگی» از پیکاسو یکی از گرونقیمت‌ترین آثار نقاشی تاریخ به یاد کاساگماس کشیده شده.

و در آخر تصویری که پیکاسو از آخرین دیدارش با دوست صمیمیش برای همیشه جاودان میکنه.

پیکاسو دوست هنرمندی داشت به نام کارلوس کاساگماس که البته هیچوقت در سطح جهانی مورد اقبال قرار نگرفت. کاساگماس در نتیجه‌ی یک عشق نافرجام در کافه‌ای در پاریس با شلیک گلوله به سرش خودکشی میکنه و بعد از اون پیکاسو به مدت سه سال در تمام نقاشی‌هاش رنگ غالب رو آبی انتخاب میکنه و به ندرت از رنگ‌های گرم استفاده میکنه. خودش در توضیح این پدیده میگه که قصد داشته با این کار خودش رو و غمی که در سنیه داشته تسلی بده اما اذعان میکنه که در این کار ناموفق بوده و افسردگی شدیدی رو تا سالها به دوش میکشه. تمام این تابلوها هم در ساختمانی که محل کار کاساگماس بوده می‌کشیده.

رنگ آبی. و در جاهایی سبزآبی. سردترین و غم‌انگیز ترین رنگهای مورد استفاده در نقاشی. که اصطلاحا به Blue period یا همون دوره‌ی آبی معروفن.

بخشی از نقاشی‌های پابلو پیکاسو که اتفاقا از معروف‌ترین دوره‌های هنری اون هم محسوب میشه رو در بالا براتون به اشتراک گذاشتم. تمام این آثار در بین سال‌های 1901 تا 1904 خلق شدن. اما وجه تشابهشون بنظرتون چیه؟

دیروز از مودیلیانی گفتم و در بخش‌هایی از اون به پیکاسو هم اشاره‌ای داشتم. بد نیست امروز یه داستان غم‌انگیز دیگه براتون بگم. اینبار مربوط میشه به پابلو پیکاسو اما خیلی کوتاه‌تر و با اشاره به یک دوره‌ی سه ساله.

عکسی از مجسمه. شاید کنجکاو شده باشید. پایان واقعی.

چون ادیت نشده مینویسم ممکنه باز چیزهایی یادم بیاد. این مجسمه‌ای که اینجا گفتم سنگش نسبتا قیمتی بود و با تحقیقاتی که روش انجام دادن متوجه شدن مودیلیانی قدرت پرداخت همچین مبلغی رو نداشته و در واقع اونو دزدیده بوده :). پایان.

برای اینکه بیشتر دلتون بسوزه اینم بگم که یکی از مجسمه‌های ساخته شده توسط مودیلیانی سومین گران‌قیمت‌ترین مجسمه‌ی موجود در جهانه و یکی از تابلوهاش همین چندسال پیش به قیمت ۱۷۰ میلیون دلار فروخته شد :')

اما این پایان داستان نیست. چند روز بعد ژان ایبوترن خودش رو از طبقه‌ی پنجم خانه‌ی پدریش به پایین پرت میکنه و بهمراه فرزند بدنیا نیامده‌ش از دنیا میره. و حالا هردو در یک گور در کنار هم آرام گرفته‌اند.

ژان به اندازه‌ای عاشق مودیلیانی بود که فقر و اعتیاد هم نمیتونست لحظه‌ای اونو از آمادئو جدا کنه. فقط یکماه تا بدنیا اومدن فرزند دومشون باقی مونده بود که مودیلیانی در ۳۵ سالگی بخاطر بیماری مننژیت و سل که از ابتدای جوانی درگیرش بود از دنیا میره. مردی که در طبقه‌ی پایین منزل این دو زندگی می‌کرد نقل کرده که باوجودیکه میدونست اونها از منزل خارج نشدن اما سه روز هیچ صدایی از اونجا نشنیده. سرانجام نمیتونه تحمل کنه و وارد منزلشون میشه و میبینه ژان در کنار جنازه‌ی مودیلیانی دراز کشیده و باهاش حرف میزنه. در پاریس مراسم باشکوهی برای تشیع جنازه مودیلیانی برگزار میشه و نقل شده که پیکاسو در اون مراسم به دوستش میگه « مردم فرانسه بالاخره انتقامشون رو از آمادئو گرفتن». ارجاع به نمایشگاه نقاشی اون.

آمادئو با دختر هنرجوی زیبایی به نام ژان ایبوترن هم آشنا میشه و عشق شدیدی بینشون بوجود میاد و چون خانواده‌ی ژان کاتولیک‌های سرسختی بودن از ارتباط اون با یک مرد یهودی بشدت ناراضی بودن تا حدی که بطور کامل ترکش کردن. تنها درآمدی که اونهارو زنده نگه می‌داشت فروش تابلوهای نقاشی بود که گاها با قیمتی معادل یک روز غذا میفروخت. اونها صاحب یک فرزند هم شدن اما همسر و پدر بودن هم نتونست آمادئو رو از الکل و مواد جدا کنه. تصویر ژان ایبوترن

معروفترین نقاشی های مودیلیانی آثار برهنه‌‌ایه که به سفارش یه مرد فرانسوی کشیده و تنها گالری‌ای که در دوران حیاتش برگزار کرد بخاطر اینکه موهای زائد رو از نقاشی‌هاش حذف نکرده بود در عرض چند ساعت با خشم پلیس و مردم تعطیل شد. چندتاش رو این پایین میذارم.

این مرد شیک و تمیز و اون مرد هیپی نتیجه‌ی انقلاب درونی مودیلیانی