انجمن یاری کودکان در معرض خطر

راهنمای بحران برای کودکان 13 تا 18 سال (نوجوانان) با نوجوانی که هیچ آینده‌ای پیش روی خود نمی‌بیند چطور گفتگو کنیم؟ 🔹نوجوانی دوره ساختن تصویر آینده و هویت است. اما بحران‌های اجتماعی (به خصوص شرایط زندگی مبهمی مثل حالای ما) می‌توانند حس پیش‌بینی‌پذیری و امید را تضعیف کنند. در این حال ذهن نوجوان حتی بیشتر از بزرگسالان به نتیجه‌گیری‌های کلی و قطعی متمایل می‌شود و ما جملاتی مانند «هیچ آینده‌ای نداریم»، «تلاش فایده ندارد» و... را از او خواهیم شنید. احتمالا با افت تحصیلی و چنین رفتارهایی هم روبرو خواهیم شد. 🔸 چه کنیم • احساس ناامیدی در نوجوانان را جدی بگیریم. • افق زمانی را کوتاه‌تر کنیم. یعنی اهداف کوچک و قابل‌کنترل برایشان تعریف کنیم تا بتوانند در زمان کوتاهی احساس موفقیت کنند. • نمونه‌های تاب‌آوری و تغییر در طول تاریخ ایران و دیگر نقاط جهان را برایشان تعریف کنیم یا کتاب‌ها و فیلم‌های خوبی در این زمینه در دسترس‌شان قرار بدهیم. • دستاوردهای شخصی نوجوان را برجسته کنیم تا به او یادآوری کنیم در شرایط بحرانی هم توانسته از پس انجام کارهایی بربیاید. 🔸 چه نکنیم • امیدواری اجباری و دروغی از کودک نخواهیم و شعار ندهیم. • آنها را با نسل خودمان یا نسل‌های دیگر مقایسه نکنیم. • نگرانی آنها درباره آینده را بی‌اعتبار نکرده یا مسخره نکنیم. • برای تصمیم‌های بزرگ فوری به نوجوان خود فشار وارد نکنیم یا از او نخواهیم یک شبه به روال سابق برگردد. 🔹 منابع Adolescent Hope and Resilience — American Psychological Association Youth Mental Health in Crisis Contexts — UNICEF @ISPVC_NGO

بیانیه انجمن یاری کودکان در معرض خطر به نقض آشکار حقوق کودکان پایان دهید! کشتار هولناکی که در دی‌ماه ۱۴۰۴ رخ داد و جان هزاران نفر را گرفت، از منظر حقوق کودک نه‌تنها نقض آشکار حقوق کودکان بلکه جنایتی است که حکومت باید نسبت به آن پاسخگو باشد. کشتار بیش از ۲۰۰ کودک، زخمی شدن، بازداشت و ناپدیدسازی قهری شمار قابل توجهی از کودکان، امری نیست که بتوان به‌سادگی از کنار آن گذشت. ما ضمن تسلیت به تمامی خانواده‌های داغدار و مردم ایران، در چهلمین روزهای کشته شدن عزیزان‌مان، با قاطعیت اعلام می‌کنیم که اعدام، شکنجه و آزار و اذیت بازداشت‌شدگان، از جمله افراد زیر ۱۸ سال، به‌شدت محکوم است. بازداشت و پرونده‌سازی برای معترضان، از جمله کودکان، چه در زمان اعتراضات و چه پس از سرکوب کردن آن، غیرقابل‌قبول است و این روند باید فوراً متوقف شود. هیچ کودکی نباید به دلیل حضور در اعتراضات یا ابراز نظر خود مورد تهدید یا بازداشت قرار گیرد. صدور حکم اعدام برای معترضان نقض آشکار حق حیات است و هیچ فردی نباید قربانی چنین خشونت غیر انسانی شود. امنیتی کردن مدارس و حضور نیروهای امنیتی در محیط‌های آموزشی، حتی با عناوینی مانند «مشاوره» یا «کمک به عبور از بحران»، غیرقابل‌پذیرش است. کتمان تعداد معلمان، کودکان و دانش‌آموزان کشته شده و بازداشت‌شده بخشی از سرکوب فعال و سیستماتیک است و همچنین جای خالی معلمان و دانش‌آموزان بازداشتی و کشته شده از دید هم‌کلاسی‌ها و اولیای آنها پنهان نمی‌ماند و قابل کتمان نیست. افرادی که در کشتار معترضان، از جمله کودکان، همراهی داشته‌اند صلاحیت تصمیم‌گیری درباره سلامت، امنیت و تربیت کودکان را ندارند و نمی‌توانند خود را مسئول آموزشی بنامند. ما بر امنیت و حقوق کودکان تأکید می‌کنیم و خواستار توقف فوری هرگونه خشونت و بازداشت غیرقانونی آنان هستیم. ادامه این رفتارها نه‌تنها امنیت روانی کودکان و جامعه را تهدید می‌کند بلکه خشم عمومی را دوباره برمی‌انگیزد و مسئولیت پیامدهای آن بر عهده عاملان این اقدامات است. هرگونه تلاش برای توجیه این رفتارها با نام دشمن، انحراف افکار عمومی است و پذیرفتنی نیست. حفاظت از کودکان مسئولیتی انسانی و اخلاقی است و هیچ مصالحه‌ای با آن پذیرفتنی نخواهد بود. جامعه‌ای که در آن امنیت کودکان تضمین نشود، آینده‌ای ناپایدار خواهد داشت. @ISPVC_NGO

راهنمای بحران برای کودکان 7 تا 12 سال تمرین‌های ساده تنظیم اضطراب 🔹اگر این روزها تمرکز کودک شما پایین آمده، بی‌قرار است یا مدام سناریوهای نگران‌کننده را برای خودش، خانواده، دوستان یا دیگران تکرار می‌کند، با اضطراب درگیر است. کودک می‌تواند در سنین بین 7 تا 12 سال مهارت‌های ساده خودتنظیمی را یاد بگیرد، البته نیاز دارد که شما همراهش باشید. همین طور به یاد داشته باشید در این سن هنوز بدن نقش اصلی در آرام‌سازی کودک را دارد. 🔸چه کنیم به کودک بیاموزید هر موقع احساس بی‌قراری و اضطراب کرد یکی یا چند تا از این تمرین‌ها را انجام دهد. تا وقتی که کاملا به تمرین‌ها مسلط شود، هروز زمانی را برای تمرین با کودک داشته باشید و او را تنها رها نکنید. • تمرین تنفس. 4 شماره نفس بکشید، 2 شماره نفس را حبس کنید و 6 شماره نفس را بیرون بدهید. • تکنیک ۵–۴–۳–۲–۱. در جایی که هستید 5 چیز را ببینید، 4 چیز را لمس کنید، به 3 صدا گوش کنید، 2 چیز را بو کنید و 1 چیز را بچشید. • تصویرسازی «جای امن». چشم‌هایتان را ببندید و یکی از مکان‌های امن و مورد علاقه کودک را با هم تصور کنید، سعی کنید این تصور را با حواس پنجگانه کامل کنید. مثلا اگر جای امن کودک خانه مادربزرگش است تصور کودک را با صحبت کردن درباره بوی برنجی که همیشه از خانه می‌آید، رنگ فرش‌ها و... تقویت کنید. • نوشتن نگرانی و گذاشتن در «جعبه نگرانی». یک جعبه نگرانی در خانه درست کنید و قرار بگذارید هر روز نگرانی‌های خودتان را نوشته و توی آن بیاندازید. 🔸چه نکنیم • تمرین‌ها را طولانی و خسته‌کننده نکنیم. • انتظار اجرای موفق و اثرگذار از همان بار اول نداشته باشیم. • فقط در لحظه بحران سراغ این کارها نرویم و بعد رهایشان کنیم. • کودک را مجبور به استفاده از یک روش خاص نکنیم. هر کودکی بنا بر علائق، توانایی‌ها و شدت و نوع اضطراب‌هایی که با آنها روبرو است ممکن است با بعضی از این روش‌ها راحت باشد و بعضی نه. یا بسته به موقعیت بخواهد از روشی استفاده کند یا نکند. او را تحت فشار نگذاریم. 🔹 منابع Child Anxiety Coping Skills — Anxiety Canada Self-Regulation Skills for Children — Harvard Center on the Developing Child School-Age Stress Tools — UNICEF @ISPVC_NGO

اثرات بحران در کودکان زیر 6 سال اگر کودک هنگام جدایی گریه کرده یا وحشت می‌کند، چه کنیم؟ 🔹اگر کودک نمی‌خواهد از مراقب اصلی خود، حتی برای زمانی کوتاه جدا شود و هنگام جدا شدن گریه شدید یا وحشت نشان می‌دهد، در واقع دارد ترس خودش را به شکل چسبندگی و وابستگی شدید نشان می‌دهد. در سال‌های اولیه زندگی، «احساس امنیت» در کودک کاملا رابطه‌محور است. در شرایط بحران و تنش، سیستم دلبستگی فعال‌تر می‌شود و کودک برای تنظیم استرس به نزدیکی فیزیکی و عاطفی بیشتری نیاز دارد. این واکنش اغلب طبیعی و موقتی است. 🔸چه کنیم • جدایی‌ها را کوتاه، قابل پیش‌بینی و با توضیح قبلی به کودک انجام دهیم. • یک مراسم خداحافظی ثابت بسازیم (یک جمله یا حرکت مخصوص به خودتان دو نفر بسازید، یک شی مخصوص انتخاب کنید که موقع جدایی به همدیگر بدهید یا...). • حتما در زمانی که قول داده‌ایم برگردیم. • تماس بدنی امن با کودک را افزایش دهیم. • هنگام بازگشت پیش کودک، حتما چند دقیقه تمام توجه‌مان معطوف به کودک باشد نه چیزهای دیگر. • با بازی کردن، «رفتن و برگشتن» را با کودک تمرین کنیم. 🔸چه نکنیم • بدون خبر دادن به کودک ناپدید نشویم. • گریه جدایی کودک را نادیده نگیریم. • کودک را به «لوس بودن» متهم نکنیم. • جدایی‌های طولانی ناگهانی ایجاد نکنیم. 🔹 منابع • Early Childhood Stress Responses — Harvard Center on the Developing Child • Separation and Attachment Under Stress — Zero to Three • Psychosocial Support for Young Children — UNICEF @ISPVC_NGO

نشانه‌های استرس را در کودکان و نوجوانان تشخیص دهیم 🔹آنچه می‌بینیم نشانه‌های استرس همیشه به شکل «گفتاری» ظاهر نمی‌شوند. بلکه اغلب به صورت تغییر رفتار، بدن یا عملکرد دیده می‌شود و بر اساس سن متفاوت است. زیر 6 سال: چسبندگی، گریه بیشتر، اختلال خواب، پسرفت رفتاری (مثلا شب‌ادراری) 7 تا 12 سال: تحریک‌پذیری، افت تمرکز، شکایت‌های جسمی، پرخاش یا گوشه‌گیری 13 تا 18 سال: بدبینی، خشم، بی‌انگیزگی، انزوا، مصرف بیش‌ازحد خبر و شبکه‌های اجتماعی یا اجتناب کامل از آنها 🔸چه کنیم •  تغییرات رفتاری را «پیام»ی از سوی کودک ببینیم نه «بدرفتاری». •  به الگوی خواب، تغذیه و تعامل کودک نظارت کنیم. •  از کودک درباره حالش بپرسیم، اما این کار ما نباید حالت بازجویی داشته باشد. •  فرصت بیان غیرکلامی را (هنر، حرکت، نوشتن) فراهم کنیم. •  اگر علائم استرس شدید یا طولانی شد، بردن کودک نزد متخصص را در نظر بگیریم. 🔸چه نکنیم •  به کودکان برچسب نزنیم: «لجباز»، «تنبل»، «بی‌مسئولیت». •  فقط روی عملکرد تحصیلی تمرکز نکنیم. •  تغییرات را به «سن و سال» نسبت ندهیم و راحت از رویشان نگذریم. 🔹منابع •  Stress Reactions in Children by Age — National Child Traumatic Stress Network •  Psychological First Aid for Children — World Health Organization •  Child Stress and Trauma Guidance — UNICEF @ISPVC_NGO

خشونت علیه کودکان را متوقف کنید؛ بیانیه جمعی از انجمن‌های فعال در حوزه حقوق کودکان ما، جمعی از انجمن‌ها و نهادهای مدنی فعال در حوزه کودکان و نوجوانان، با نگرانی عمیق، خشونت اعمال‌شده علیه کودکان در اعتراضات سراسری روزهای اخیر  را محکوم می‌کنیم؛ خشونتی که به کشته و زخمی شدن تعدادی از کودکان و نوجوانان انجامیده و آثار جبران‌ناپذیری بر جان، روان و آینده آنان بر جای گذاشته است. کودکان، فارغ از هر شرایط اجتماعی و سیاسی، باید از حق بنیادین حیات، امنیت، سلامت جسم و روان و حمایت ویژه برخوردار باشند. بر اساس قانون حمایت از اطفال و نوجوانان نباید کودکان را در شرایط مخاطره آمیز قرار داد. دولت با امضای پیمان نامه حقوق کودک متعهد شده است که حد اکثر امکانات را برای حفظ حق بقای کودکان تضمین کند. بازداشت کودکان و نوجوانان نقض آشکار اصول حقوق کودک، قوانین داخلی و تعهدات بین‌المللی از جمله کنوانسیون حقوق کودک است که بر ضرورت حمایت، مراقبت و برخورد ترمیمی با کودکان تأکید دارد و  برخورد قهری و کیفری با کودکان را مغایر حقوق کودک می داند. ما انجمن‌های امضاکننده این بیانیه ضمن محکوم کردن هرگونه خشونت علیه کودکان، خواهان موارد زیر هستیم : - توقف فوری هرگونه برخورد خشونت‌آمیز با کودکان و نوجوانان - آزادی بی‌قید و شرط تمامی کودکان و نوجوانان بازداشت‌شده - رسیدگی شفاف و مسئولانه به موارد کشته و زخمی شدن کودکان - فراهم‌ ساختن حمایت‌های روانی، اجتماعی و درمانی برای کودکان آسیب‌دیده و خانواده‌های آنان ما بر این باوریم که امنیت، عدالت و آرامش پایدار، تنها با احترام به حقوق کودکان و تضمین کرامت انسانی آنان امکان‌پذیر است. ۱. انجمن پژوهش‌های آموزشی پویا ۲. انجمن حمایت از حقوق کودکان ۳. انجمن حمایت از کودکان کار ۴. انجمن حمایت از کودکان و نوجوانان توانیاب ۵. انجمن درخت کوچک زندگی ۶. انجمن دوستداران کودک پویش ۷. انجمن پرنده درخت کوچک ۸.انجمن کنشگران اجتماعی فرزانه ( زاهدان) ۹. انجمن یاری کودکان در معرض خطر ۱۰. انتشارات منشور صلح ۱۱. جمعیت دفاع از کودکان کار و خیابان ۱۲. گروه تلاشگران یاری همدل ۱۳. گروه فرهنگی اجتماعی کیانا ۱۴.مادران صلح ایران ۱۵.موسسه ارتقا کیفیت زندگی زنان آتنا ۱۶. موسسه انسان دشواری وظیفه ۱۷.موسسه بنیاد نوای مهر تاک ۱۸. موسسه حامیان کودکان کار رنگ خدا ۱۹. موسسه شکوفایی استعدادهای کودکان مهر ۲۰. موسسه توانمند سازی مهر و ماه ۲۱. موسسه توانمند سازی ندای ماندگار دروازه‌غار ۲۲.موسسه نوید زندگی کوشا ۲۳. موسسه یاریگران کودکان کار پویا @ISPVC_NGO

ماده شش کنوانسیون جهانی حقوق کودک: همه کودکان حق دارند زنده بمانند و رشد کنند. دولت‌ها باید زندگی، بقا و رشد کودکان را تضمین کنند. @ISPVC_NGO

بخش درمان - پرداخت هزینه‌های ویزیت، دارو، تزریق و آزمایش ماهانه کودکی مبتلا به سرطان خون - تامین هزینه‌های پزشکی کودک دارای تشخیص اوتیسم و بیماری قلبی - تامین هزینه دندانپزشکی سه کودک - پرداخت هزینه‌های درمان کودک نیازمند به کاردرمانی - ارجاع دو کودک برای عمل لوزه به انجمن پویش (ممنونیم انجمن پویش) - تامین هزینه‌های پزشک گوش و حلق و بینی برای دو کودک و... کمک شما می‌تواند عامل اثرگذاری در ادامه فعالیت‌های انجمن باشد: 🔻شماره کارت: 5022291016974311 🔹شماره حساب:     2158107408801 🔸شماره شبا: 470570021581000740880001  به نام انجمن یاری کودکان در معرض خطر @ISPVC_NGO

بسیاری از اوقات خشونت علیه زنان با خشونت علیه کودکان ادامه پیدا می‌کند. در مقابل انواع خشونت خانگی سکوت نکنید. تماس با اورژانس اجتماعی ۱۲۳ گرچه همیشه به حمایت منتهی نمی‌شود، اما یکی از راهکارهاست. کمک گرفتن از سازمان‌های غیردولتی معتمد هم می‌تواند یک راه دیگر باشد. دست‌هایمان کوتاه است، اما هیچ انسان و هیچ کودکی، نباید در برابر خشونت بی‌دفاع بماند. @ISPVC_NGO

محمد خالقی، نوجوان 13–14 ساله بلوچ، روز 20 آذر 1404 برای خرید نان از خانه خارج شد و دو روز بعد پیکرش با آثار بریدگی شدید در ناحیه گلو و سوختگی ناشی از آتش‌سوزی، پشت زندان چابهار توسط یک شهروند پیدا شد. ❗️آنچه باید به آن توجه زیادی بکنیم: 1. نوع قتل نشان‌دهنده خشونتی فراتر از «درگیری معمولی» است و باید به‌عنوان زنگ خطری درباره امنیت کودکان و وجود نفرت/بی‌رحمی ساختاری مطرح شود. 2. کودکان بلوچ چه کودکان کار (مثلا سوخت‌بر)، کودکان روستایی (بدون آب لوله‌کشی و در معرض غرق شدن در هوتک) یا... در معرض خشونت، آسیب و مرگ بیشتری قرار دارند. به این تبعیض باید توجه و رفعش کرد. 3. باید ساختاری برای هشدار سریع در صورت گم شدن کودکان وجود داشته باشد تا بلافاصله بعد از اعلام خبر مفقودی یک کودک، جستجوی سریع و فراگیری برای یافتنش انجام شود. ساعات اولیه بعد از گم شدن یک کودک حیاتی هستند و نباید آنها را از دست داد. @ISPVC_NGO

در شرایطی که بنا به گفته فاطمه مقدسی: ما از نسبت 1 معلم آموزش دیده به ازای 146 دانش‌آموز در دهه هفتاد به نسبت 1 معلم آموزش دیده برای 2788 دانش‌آموز در شرایط فعلی رسیده‌ایم؛ و در یک بازه 30 ساله سهم آموزش از بودجه عمومی نصف شده است؛ انتظار آموزش باکیفیت و عدالت آموزشی انتظار بیهوده‌ای است. این چیزی است که برای مراقبت از همه کودکان ساکن این سرزمین و آینده همه ما، باید تغییر کند. @ISPVC_NGO

اگر کودکی اجازه دیدن نداشته باشد، چطور رویای زندگی متفاوتی را بپروراند؟

به شکل ویژه‌ای از تمام داوطلبان انجمن خودمان متشکریم که بی‌دریغ همراه ما و کودکان بودند و هستند. بی‌نهایت سپاسگزار شماییم 🙏💙💙💙 @ISPVC_NGO

صد هزار کودک زیر 14 سال که تنها در استان خوزستان و تنها در یک سال دچار مشکلات قلبی و تنفسی شده‌اند. کودکان سریع‌تر نفس می‌کشند؛ به‌ازای هر کیلوگرم وزن بدن، هوای بیشتری استنشاق می‌کنند و آلاینده بیشتری وارد بدنشان می‌شود. کوتاهی قدشان هم باعث می‌شود هوایی تنفس کنند که به سطح زمین نزدیک‌تر و آلوده‌تر است. سیستم ایمنی ضعیف‌تر کودکان خطر بیماری‌های ناشی از آلودگی هوا را چند برابر می‌سازد. طبق تحقیقات گسترده جهانی، آلودگی هوا در ایجاد یا تشدید سرفه‌های مزمن، بیماری‌های قلبی و تنفسی، آلرژی و اگزما، آسم، برونشیت، ذات‌الریه و آنفولانزا نقش مستقیم دارد. قرار گرفتن طولانی‌مدت در هوای آلوده می‌تواند رشد مغز و عملکردهای شناختی را مختل کند؛ کاهش توجه و تمرکز، تضعیف حافظه کوتاه‌مدت، افت توانایی یادگیری، کندی پردازش اطلاعات و افزایش رفتارهای تکانشی تنها بخشی از این پیامدها است. تأثیرات روانی نیز کمتر از اینها نیست. و اما سؤال اساسی این است که چه کسی پاسخگوی جان‌های ازدست‌رفته، کودکان بیمار، والدین درمانده و آینده‌ای خواهد بود که در دود و آلودگی گم می‌شود؟ لینک کامل مطلب: https://payamema.ir/payam/143533

🔸 در حیطه تحصیل و آموزش: - کمک هزینه تحصیلی لازم برای 3 کودک تامین شد. - با موسسه آپرانیک برای برگزاری دوره‌های مهارتی و آموزشی برای کودکان جلسه برگزار شد. نیازهای انجمن در این جلسه توضیح داده شد. برگزاری این دوره‌ها پیگیری خواهد شد. 🔸 در حیطه بهداشت، درمان و سلامت: - دکتر پزشکی گرامی، متخصص اطفال، پذیرفتند در هر دو خانه کودک صباشهر و شاهدشهر حاضر شده و کودکان را ویزیت و غربال‌گری کنند. از لطف و همراهی ایشان بسیار سپاسگزاریم. - ادامه درمان دندانپزشکی یک کودک - ادامه درمان اختلال رشد یک کودک - درمان بیماری معده یک کودک - ادامه درمان سرطان خون یک کودک - ادامه درمان اختلال یادگیری یک کودک و... کمک شما می‌تواند عامل اثرگذاری در ادامه فعالیت‌های انجمن باشد: 🔻شماره کارت: 5022291016974311 🔹شماره حساب:     2158107408801 🔸شماره شبا: 470570021581000740880001  به نام انجمن یاری کودکان در معرض خطر @ISPVC_NGO

خشونت علیه زنان و دختربچه‌ها یکی از فراگیرترین اشکال خشونت در جهان است. از هر سه زن در جهان یکی از آنها حداقل یک بار در زندگی خود خشونت جنسی یا فیزیکی را تجربه کرده است. با گسترش استفاده از فضای آنلاین خشونت دیجیتال علیه زنان هم به شکل خاموشی گسترش پیدا کرده است. امسال سازمان ملل تمرکز خود را بر روی این شکل از خشونت نگه داشته است، چون به شکل ویژه‌ای به دنبال خاموش کردن صدای زنان و دختران است. انواع خشونت دیجیتال: - قلدری سایبری، تهدید آنلاین - استفاده از هوش مصنوعی برای ساختن تصاویر، ویدئوها و صداهای جعلی - به اشتراک گذاشتن تصاویر خصوصی زنان و دختران بدون اجازه آنها - آزار جنسی آنلاین - نفرت پراکنی و انتشار اطلاعات نادرست - انتشار اطلاعات شخصی و خصوصی - جعل هویت زنان - ردیابی و تعقیب آنلاین - راه انداختن گروه‌ها و شبکه‌های زن ستیز آنلاین دختربچه‌ها بیشتر از هر کسی در برابر این تهدیدها بی‌دفاع هستند. به حرفشان گوش کنیم، و از آنها حمایت کنیم. @ISPVC_NGO