Echoes

غلافم چنان سخت و محکم شده که نمی‌توانم بشکافمش و بیرون بیایم، مثل یک حلزون بی اراده در جلدی بسته. چیزی مثل بی میلی، خفیف ‌تر و آسان‌گیر تر از بیزاری اما تنبل تر و ماندگار تر در گلویم رسوب کرده است که نمی‌گذارد چیز های بیرون از من در من راه یابند، دائم آن ها را پس می‌زند، بی آن که بخواهم گرفتار نوعی تهوع پنهان و پایدار هستم که نه تنها اشتیاق را در من می‌کشد بلکه اراده را هم زایل می‌کند. روزها در راه نوشته‌ی #شاهرخ_مکسوب @e_choes

از هر تعلقی که گذشتم، تواناتر شدم. هر روز چیزی را تَرْک کردم و هر روز چیزی مرا تَرْک کرد. با هر تَرْکی، خاکِ تنم تَرَکی برداشت و چیزی از آن رویید. چه ناچاری دلپذیری است که راه رستگاری جز از گذشتن نمی‌گذرد. #عرفان_نظرآهاری @madamezhivar

سینه‌ام را چاک‌ها کردی به پیکان ستم خوب کردی، کلبهٔ تاریک ما روزن نداشت #شانی @e_choes

رسیدن آغاز تنزل می شود ما نرسیده بودیم و هنوز آتش نرسیدن در چشمهایمان گرمی داشت. در حالی که در تمام طول آن شب ها و آن روز ها در ته مخ و بصل النخاع ما خاطره کهنه ای از گذشته وجود داشت که شب ها چراغ که خاموش می شد توی اتاقمان قدم می زد. #احسان_عبدی_پور @e_choes

از دولت وصالش حاصل نشد مرادی وز محنت فراقش بر دل بماند باری #سعدی

هر سرنوشتی، هر چقدر که می‌خواهد طولانی و پیچیده باشد، در واقع شامل تنها یک لحظه است: لحظه‌ای که در آن انسان برای ابد می‌داند که کیست. خورخه لوئیس بورخس @e_choes

«و نَحنُ لَم نَحلُم بأكثَر مِن حَياةٍ كَالحَياة» «و ما رويايی بيشتر از يک زندگی که شبيهِ زندگی باشد نداشتيم ...» #محمود_درویش @e_choes

من ساختم! آنچه مرا ویران کرد. @e_choes

برای سوخته‌دل، بستر و مزار یکی‌ست…

اگر بناست بمانیم زیر این آوار بگو دگر نگذاریم خشت بر سر خشت #فاضل_نظری @e_choes