Echoes

پیش ساز تو من از سحر سخن دم نزنم که زبانی چو بیان تو ندارد سخنم ره مگردان و نگه دار همین پرده ی راست تا من از راز سپهرت گرهی باز کنم صبر کن ای دل غمدیده که چون پیر حزین عاقبت مژده ی نصرت رسد از پیرهنم چه غریبانه تو با یاد وطن می نالی من چه گویم که غریب است دلم در وطنم همه مرغان هم آواز پراکنده شدند آه از این باد بلاخیز که زد در چمنم شعر من با مدد ساز تو آوازی داشت کی بود باز که شوری به جهان در فکنم نی جدا زان لب و دندان جه نوایی دارد؟ من ز بی همنفسی ناله به دل می شکنم بی تو آری غزل «سایه» ندارد «لطفی» باز راهی بزن ای دوست که آهی بزنم #هوشنگ_ابتهاج @e_choes

مرا سفر به کجا می برد؟ کجا نشان قدم نا تمام خواهد ماند! و بند کفش به انگشت های نرم فراغت گشوده خواهد شد؟ کجاست هستهٔ پنهانِ این ترنم مرموز؟ چه چیز پلک تو را می فشرد؟! چه وزن گرم دل انگیزی...؟ #سهراب_سپهری @e_choes

چه اهمیتی دارد که من به دنیا آمده‌ ام یا نه، زندگی کرده‌ ام یا نه، مرده‌ ام یا صرفاً در حالِ مردنم، به هرحال باید راهم را همان گونه ادامه دهم، که تا پیش از این داده‌ام، بی‌آنکه بدانم چگونه ادامه می‌دهم، یا اینکه چه کسی هستم، یا کجا هستم، یا اساساً هستم یا نیستم. مالون می‌میرد #ساموئل_بکت @e_choes

دو کَس در درونِ من هستند. یکی آن که می‌خواهد برود و دیگری آنکه از رفتن بیم دارد. این دو، که هر دو پاره‌هایی از وجودِ من و بی‌تردید هر دو دغلبازند، در اندرونِ من با هم در جدال بودند. من برای تو یا هر کسِ دیگر نمی‌توانم توضیح دهم که در درونم چه می‌گذرد. چطور می‌توانم آن را برای دیگری روشن سازم در حالی که حتی نمی‌توانم آن را برای خود روشن کنم. اما مطلبِ اصلی این نیست. اصلِ مطلب واضح است : امکانِ یک زندگی انسانی در پیرامونِ من وجود ندارد. #فرانتس_کافکا @e_choes

من همیشه به تصمیم اول احترام می گذارم. تصمیم اولی که به ذهنت می زند، با همه ی جان گرفته می شود. تصمیم دوم با عقل، تصمیم سوم با ترس... @e_choes

در فضایی که مکان گم شده از وسعت آن می‌روم سوی قرونی که زمان برده زِ یاد گویی از شهپر جبریل درآویخته‌ام یا که سیمرغ گرفته‌ست به منقار مرا ... #شفیعی_کدکنی @e_choes

آدمی‌زاد طومار طولانی انتظار است #سهراب_سپهری @e_choes

عیب بر خود نِه بر روی آینه عیب مَنِه. #شمس_تبریزی @e_choes

دیرجوشی تو در بوته‌ی هجرانم سوخت ساختم این همه تا وارهم از خامی‌ها تا که نامی شدم از نام نبردم سودی گر نمردم من و این گوشه‌ی گمنامی‌ها #شهریار @e_choes

وقتی پرنده‌ای را معتاد می‌کنند تا فالی از قفس بدر آرد و اهدا نماید فال را به جویندگان خوشبختی تا شاهدانه‌ای، به هدیه بگیرد پرواز قصه‌ی بس ابلهانه‌ای است از معبر قفس... #نصرت_رحمانی @e_choes

بعد از مدتی می‌فهمی تفاوتی جزئی وجود دارد بین گرفتن یک دست و زنجیر کردن یک روح. و می‌فهمی عشق تکیه‌کردن نیست و همراهی الزاما به امنیت منجر نمی‌شود. و کم‌کم یاد می‌گیری که بوسه‌ها قرارداد نیستند و هدیه‌ها، عهدی در پی ندارند. و با سری افراشته و چشمانی باز شروع می‌کنی به پذیرفتن شکست‌هایت با شکوه یک زن و نه با حزنی کودکانه و می‌آموزی که همه‌ی مسیرهایت را بر پایه‌ی امروز بنا کنی چون زمین فردا برای هیچ برنامه‌ای چندان مطمئن نیست و خطر از هم پاشیدن، همیشه آینده‌ را تهدید می‌کند. بعد از مدتی درمی‌یابی که حتی نور خورشید هم می‌تواند بسوزاند پس به جای این‌که منتظر کسی باشی تا دسته‌گل برایت بیاورد با دست خود در باغت درخت بنشان و روحت را بیارای. و یاد می‌گیری که واقعا توان تاب آوردن را داری که حقیقتا قوی هستی و واقعا باارزشی. و یاد می‌گیری و یاد می‌گیری. با هر خداحافظی یاد می‌گیری. #خورخه_لوئیس_بورخس @e_choes

من می‌خواهم صحنه‌هایی را به تو نشان دهم که مثل سیلی به صورتت بخورد و امنیت تو را خدشه‌دار کند و به خطر بیندازد. می‌توانی نگاه نکنی، می‌توانی خاموش کنی، می‌توانی هویت خود را پنهان کنی، مثل قاتل‌ها، اما نمی‌توانی جلوی حقیقت را بگیری، هیچ‌کس نمی‌تواند. ثبت حقیقت #کاوه_گلستان @e_choes

خیلی تاوان داره شریف زندگی کردن ... #مسعود_کیمیایی @e_choes

‍ #خیام می گوید: از دو حالت بیرون نیست، یا خدا از پیش می داند چه خواهم کرد و یا نمی داند. اگر نمی داند در این صورت خدا نیست. درصورتی که می داند، چگونه انتظار دارد کاری خلافِ دانایی او بکنم. با رعایت این دو نکته چگونه مرا پس از مرگ مسوول نموده و کیفر خواهد کرد! #موریس_مترلینک @e_choes

‏هر چیزی را زکاتیست و زکات عقل، اندوهیست طویل. ‏تذکره الاولیاء #عطار_نیشابوری @e_choes