دراماگ

ما به بچه‌دار شدن کسانی که نمی‌خوان بچه‌دار بشن و بس کردن کسانی که در جریانید احتیاج داریم.

فکر کن اون که اگه بچه‌دار بشه یه نسل خوب تربیت می‌کنه و آدم درست تحویل جامعه میده، میگه نمی‌خوام یه آدم دیگه به این جهان اضافه کنم؛ بعد اون که بچه رو یه امتیاز برای وام می‌بینه سالی یه دونه تولید می‌کنه.

جدی شما که اهل مطالعه و یادگیری و آگاهی هستید و به سلامت روان و عزت نفس و توسعه فردی اهمیت می‌دین، بچه نمی‌خواین؟ حیف نیست؟ اتفاقا شما باید بچه بخواین.

"نه خواب راحتی دارم، نه مایلم به بیداری" هم خیلی سرده هوای خونه، هم عرق می‌کنم نزدیک بخاری.

پائیز قشنگی بود. تابستون قشنگی بود. چون اردیبهشت قشنگی بود.

ولی آخرشم همین شما ۴۰۷ نفر می‌مونید برام😔

تینا رفت نینا اومد. حتی اینجا هم یه نقطه کم شده.

من امروز جهانم رو زیست کردم. تو چه کاری برای سروش صحت درونت انجام دادی؟

حیف که سروش صحت نیستم وگرنه یه ویدیو می‌گرفتم می‌گفتم دوستان زندگی همینه، گاهی شعره، گاهی شوخی و گاهی غر زدن و گاه سکوته. من اینجا زیست می‌کنم (تاکید بر بکار بردن کلمه زیست جای زندگی) و زندگی یعنی همه این تلخی‌ها و شیرینی‌ها باهم. به نظرم همینه که جهان رو زیبا می‌کنه. همین تفاوت‌ها و بالا پایین‌ها. (اینجا مجتبی شکوری وارد میشه و بحث رو دست می‌گیره).

اینجا هم جالبه ها. یه شوخی می‌کنم، ۴ نفر از کسایی که به‌خاطر متنای جدی اومده بودن لفت میدن. شعر می‌نویسم ۴ نفر با خودشون میگن عه ما کی اصلا اومده بودیم چنلی که شعر؟ لفت میدن. غر می‌زنم ۲ تا دیگه میرن. هیچی نمیگم، ۵ تا دیگه. یه چندتا نقطه هم هستن فارغ از محتوا در رفت و آمدن.

مانایی که نمی‌مانا. 👨🏻‍🦯

شاید براتون عجیب باشه ولی نقطه‌ای که اومده و نقطه‌ای که رفته دو تا نقطه متفاوتن.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ نه، بهرحال بیشتر شبیه مصطفی توی داستان کباب غازِ محمدعلی‌ جمال‌زاده‌ست.

"بهرحال" چرا اینجوریه؟ انگار یه مرد لاغره که توی جاده ساوه موتورش خاموش شده با بطری وایساده یکی بهش بنزین برسونه.

درسته ژانرش گذشته ولی الان به ذهنم رسید بهرحال.

امروز طایی هستم، کاملا حاتم.