نوشته‌های تحلیلی علی نصری

بودجه نظامی آمریکا: ۹۵۴ میلیارد.  ایران: ۷٫۴ میلیارد. بیش از ۱۰۰ برابر کمتر با این حال در این جنگ ایران قدرتمند ایستاده. این جنگ نه به پول است نه سلاح. قدرت و خرد کهن است که ایران را قدیمی‌ترین ملت جهان نگه داشته. هیچ قدرت مادی، حتی بمب اتم، آمریکا را پیروز این جنگ نخواهد کرد. https://x.com/AliNasri90/status/2096292124874473657 @AliNasriTelegram

مجری ایران‌اینترنشنال خوب می‌داند چه میکند. لازم نیست او و همکارانش صراحتاً از حمله اتمی به ایران حمایت کند. صرف اینکه بحث «عواقب حمله اتمی» به ایران را باز کنند این گزینه را وارد ادبیات سیاسی جامعه میکنند و زمانی که لازم باشد تابو را میشکنند. درست همان کاری که با تابوی جنگ کردند https://x.com/AliNasri90/status/2095524365995532720 @AliNasriTelegram

هر عملیات نظامی آمریکا و اسرائیل با یک «حادثه» همراه با تلفات غیرنظامی آغاز می‌شود، با وجود ادعاهای مداوم درباره برخورداری از قابلیت‌های برتر اطلاعاتی—ابتدا یک مدرسه، سپس یک خوابگاه، و حالا یک مراسم عروسی. این مسئله پرسش‌های جدی در مورد ادعاهای مربوط به مناسک فرقه‌ای مطرح می‌کند. https://x.com/AliNasri90/status/2094995477460668681 @AliNasriTelegram

A parallel narrative circulates within the Iranian diaspora opposition that remains largely invisible to Western media and audiences. Certain opposition figures and channels, speaking in the name of “the Iranian people,” advance demands that even the hardest-line Western politicians will not state openly—constrained by legal, diplomatic, and domestic political costs. By doing so, they break political and moral taboos for Western decision-makers, shift the burden of public opinion onto Iranians themselves, and thereby supply external actors with cover for pursuing inhumane policies or committing war crimes. One example occurred at the height of the COVID-19 crisis. Masih Alinejad, in an open letter to then-U.S. Secretary of State Mike Pompeo, called for sanctions not to be suspended—even though some human-rights groups and UN officials had urged temporary relief on humanitarian grounds. The significance lay less in the letter’s content alone than in the way it sought to legitimize such a stance against the Iranian population. Alinejad presented the demand not as the view of an exile opposition activist among other views, but as the expression of the will of “the Iranian people.” This gave Pompeo political cover to resist pressure from human-rights institutions and public opinion; by claiming that “the Iranian people themselves” opposed even temporary relief, the administration not only refused to suspend sanctions at the peak of the pandemic but imposed additional ones. In another instance, before the outbreak of military hostilities, certain diaspora media outlets claimed that the Iranian government itself intended, in the event of war, to strike schools and hospitals with its own missiles and then pin the blame on the United States. On the first day of the war, after the bombing of the Shajareh Tayyebeh school in Minab, the same channels immediately presented the attack as confirmation of their earlier “warning” and assigned full responsibility to the Iranian government. This framing has meant that, to this day, parts of Iranian society—especially abroad, where people could have exerted significant pressure on the U.S. government over the atrocity—continue to circulate competing narratives, from “it was their own doing” to “missiles were hidden under the school,” thereby deflecting much of the pressure away from the United States.👇 https://x.com/AliNasri90/status/2094772820878254456 @AliNasriTelegram

ادعای مضحک ترامپ مبنی بر کشته شدن بیش از ۱۰۰ هزار معترض در ایران، به‌صورت تصاعدی افزایش یافته است. کشته شدن ۱۰۰ هزار نفر طی یک یا دو روز، تنها به مقیاس یک حمله هسته‌ای نزدیک می‌شود—و بالقوه می‌تواند توجیهی برای ترامپ جهت حمله هسته‌ای به ایران فراهم کند. این موضوع را باید جدی گرفت. https://x.com/AliNasri90/status/2094436485994811838 @AliNasriTelegram

ترامپ با حذف نام ریگان از این رتبه‌بندی، از قرار دادن او در جایگاهی پایین‌تر از خودش یا در موقعیتی که ممکن است بسیاری از جمهوری‌خواهان طرفدار ریگان را ناراحت کند، خودداری کرده است. این رفتار نشان می‌دهد که او با نزدیک شدن انتخابات، نسبت به ایجاد تنش در پایگاه جمهوری‌خواه بسیار محتاط عمل می‌کند. همین موضوع اکنون نقطه ضعف اوست. https://x.com/AliNasri90/status/2093221522009628842 @AliNasriTelegram

مارجوری تیلور گرین هشدار می‌دهد که در دولت ترامپ به‌ صراحت در مورد بمباران اتمی ایران صحبت می‌کنند. وقتی این گزارش را در کنار کمپین‌های رسانه‌ای سلطنت‌طلبان ایرانی (اسرائیل) برای توجیه پیش‌دستانه چنین جنایتی قرار بدهیم، زنگ خطری است که باید شنیده شود. https://x.com/i/status/2089076545700737147 @AliNasriTelegram

گفتی که یک دیار  هرگز به ظلم و جور  نمی‌مانَد  برپا و استوار والا پیامدار محمد!  آن گاه تمثیل‌وار کشیدی عبای وحدت بر سر پاکان روزگار  در تنگ پُر تبرک آن نازنین عبا دیرینه  ای محمد!  جا هست بیش و کم  آزاده را که تیغ کشیده است بر ستم؟ https://x.com/i/status/2087497441197109378 @AliNasriTelegram

در این سالگرد بمباران‌ اتمی آمریکا بر هیروشیما و ناگازاکی — که از بزرگ‌ترین جنایات علیه بشریت به شمار می‌روند — کسانی که آن جنایت وحشتناک را رد می‌کنند، باید همان ذهنیت موجود در واشنگتن را نیز محکوم کنند که امروز  تهدید به نابودی کشورها و تخریب زیرساخت‌های غیرنظامی می‌کند. دیگر هرگز! https://x.com/i/status/2085772345063444708 @AliNasriTelegram

#اختصاصی_آوش حقوقدان و تحلیلگر مسائل بین الملل: اسرائیل و آمریکا از اوکراین خواسته‌اند به ایران فشار وارد کند  

علی نصری، حقوقدان و تحلیلگر مسائل بین الملل، در گفت‌وگو با آوش:

حادثه حمله مستقیم اوکراین به یک کشتی ایرانی را نباید به عنوان رویدادی مجزا و موضعی تحلیل کرد بلکه باید آن را در بستر گسترده‌تر بازآرایی توازن قدرت در اوراسیا دید. آنچه رخ داده، بازتاب همگرایی دو جنگ موازی است؛ جنگ آمریکا و ناتو علیه روسیه، و جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران. دریای خزر تا پیش از این، فضایی نسبتاً محفوظ از مناقشات جهانی به شمار می‌رفت؛ کریدوری که برای مسکو و تهران در شرایط تحریم، اهمیت راهبردی پیدا کرده و به مسیر جایگزین تجاری و لجستیکی تبدیل شده است. اهمیت آستاراخان به عنوان هاب لجستیکی این کریدور، دقیقاً همین جایگاه را نشان می‌دهد. هدف کیف پیچیده‌تر از انتقام از ایران است. زلنسکی چندین هدف را به‌صورت هم‌زمان دنبال می‌کند. او همزمان با عملیات، دستور انتشار اطلاعاتی درباره کمک‌های ماهواره‌ای روسیه به ایران از جمله تصاویر پایگاه‌های آمریکایی در خلیج فارس را صادر کرد. این اقدام نشان می‌دهد که عملیات کاملاً محاسبه‌شده و استراتژیک بوده، نه صرفاً واکنشی یا از روی انتقام‌گیری. کی‌یف با این حرکت قصد دارد ارزش خود را به عنوان شریک فعال و مفید برای واشنگتن، تأمین‌کننده تسلیحات حیاتی مانند پاتریوت، اثبات کند و چنین عملیاتی بدون چراغ سبز غرب بعید به نظر می‌رسد. احتمالاً اسرائیل و آمریکا  از اوکراین خواسته‌اند به نیابت از آنها بر ایران فشار وارد کند زیرا نگران واکنش مستقیم و متقابل تهران به اقدامات خودشان بودند. نمایش «شریک ارزشمند» بودن برای غرب، در کنار وارد آوردن ضربه مستقیم به زنجیره تأمین و تدارکات پهپادی روسیه؛ این الگوی برون‌سپاری ریسک به بازیگران ثالث، یکی از ویژگی‌های برجسته نظام بین‌الملل معاصر است و بیش از آنکه از کینه شخصی ناشی شود، از یک طرح عمیق‌تر و حساب‌شده‌تر حکایت دارد‌. بخشی از اهداف زلنسکی ممکن است کشاندن پای اروپا به جنگ با ایران باشد اما اوکراین به تنهایی نه ظرفیت لازم را دارد و نه اهرم کافی برای وادار کردن اتحادیه اروپا به مداخله نظامی مستقیم. چنین تصمیمی اساساً تابع محاسبات مستقل پایتخت‌های اروپایی و منافع اقتصادی، انرژی و امنیتی آنهاست، نه اراده کی‌یف. مقامات ایرانی این حمله را نتیجه تحریک اسرائیل برای کشاندن اروپا به جنگ توصیف کرده‌اند؛ ادعایی که قابل درک است. با این حال، محتمل‌ترین سناریو، تلاش اوکراین برای هم‌راستاسازی روایی و ادراکی است؛ یعنی متقاعد کردن اروپا که ایران با تأمین تسلیحات برای روسیه، عملاً در همان جنگ طرف مقابل قرار گرفته و بنابراین هر اقدام علیه منافع تهران، می‌تواند به عنوان دفاع مشروع تلقی شود. قطعاً اقدام اوکراین نمی‌تواند بی‌پاسخ بماند. اما باید به خودمان یادآوری کنیم که ایران در نظام آنارشیک بین‌المللی عمل می‌کند و هر پاسخی باید بر پایه ارزیابی دقیق توازن قدرت طراحی شود و نه صرفاً واکنشی. اقدامات دیپلماتیک-حقوقی در نهادهای بین‌المللی و هماهنگی با مسکو باید هم‌زمان با آمادگی نظامی پیش برود. پیگیری رسمی و فشار مشترک بر کی‌یف و اروپا می‌تواند هزینه سیاسی ایجاد کند، تعمیق همکاری فناورانه-نظامی با روسیه نیز هزینه حمایت غرب از اوکراین را افزایش می‌دهد، به شرط آن‌ که با احتیاط مدیریت شود تا جبهه‌های تنش گسترش پیدا نکند. واقعیت ساختاری این است که ایران با هم‌راستایی‌های موقت میان کی‌یف، واشنگتن و تل‌آویو روبه‌روست. به نظرم یک تلاشی برای گسترش دامنه درگیری‌ها و پیوند دادن جنگ ایران/آمریکا به جنگ اوکراین/روسیه/ناتو در جریان است. اسرائیل با مهارت خودش را از مرکز درگیری‌ها بیرون کشید و اکنون مشغول مدیریت و گسترش جنگ توسط شبکه‌های نفوذش در این کشورها است. این امر هم در مورد گسترش جنگ به اوکراین صادق است و هم به منطقه. ایران باید طوری عمل کند که میدان زورآزمایی را همچنان خودش تعیین کند و اجازه ندهد آنها زمین بازی را به نفع خود بسط و تغییر بدهند. https://avash.ir/n/U9X ◽️ @Avash_media ◽️ avash.ir ◽️

#اختصاصی_آوش حقوقدان و تحلیلگر مسائل بین الملل: اسرائیل و آمریکا از اوکراین خواسته‌اند به ایران فشار وارد کند  

علی نصری، حقوقدان و تحلیلگر مسائل بین الملل، در گفت‌وگو با آوش:

حادثه حمله مستقیم اوکراین به یک کشتی ایرانی را نباید به عنوان رویدادی مجزا و موضعی تحلیل کرد بلکه باید آن را در بستر گسترده‌تر بازآرایی توازن قدرت در اوراسیا دید. آنچه رخ داده، بازتاب همگرایی دو جنگ موازی است؛ جنگ آمریکا و ناتو علیه روسیه، و جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران. دریای خزر تا پیش از این، فضایی نسبتاً محفوظ از مناقشات جهانی به شمار می‌رفت؛ کریدوری که برای مسکو و تهران در شرایط تحریم، اهمیت راهبردی پیدا کرده و به مسیر جایگزین تجاری و لجستیکی تبدیل شده است. اهمیت آستاراخان به عنوان هاب لجستیکی این کریدور، دقیقاً همین جایگاه را نشان می‌دهد. هدف کیف پیچیده‌تر از انتقام از ایران است. زلنسکی چندین هدف را به‌صورت هم‌زمان دنبال می‌کند. او همزمان با عملیات، دستور انتشار اطلاعاتی درباره کمک‌های ماهواره‌ای روسیه به ایران از جمله تصاویر پایگاه‌های آمریکایی در خلیج فارس را صادر کرد. این اقدام نشان می‌دهد که عملیات کاملاً محاسبه‌شده و استراتژیک بوده، نه صرفاً واکنشی یا از روی انتقام‌گیری. کی‌یف با این حرکت قصد دارد ارزش خود را به عنوان شریک فعال و مفید برای واشنگتن، تأمین‌کننده تسلیحات حیاتی مانند پاتریوت، اثبات کند و چنین عملیاتی بدون چراغ سبز غرب بعید به نظر می‌رسد. احتمالاً اسرائیل و آمریکا  از اوکراین خواسته‌اند به نیابت از آنها بر ایران فشار وارد کند زیرا نگران واکنش مستقیم و متقابل تهران به اقدامات خودشان بودند. نمایش «شریک ارزشمند» بودن برای غرب، در کنار وارد آوردن ضربه مستقیم به زنجیره تأمین و تدارکات پهپادی روسیه؛ این الگوی برون‌سپاری ریسک به بازیگران ثالث، یکی از ویژگی‌های برجسته نظام بین‌الملل معاصر است و بیش از آنکه از کینه شخصی ناشی شود، از یک طرح عمیق‌تر و حساب‌شده‌تر حکایت دارد‌. بخشی از اهداف زلنسکی ممکن است کشاندن پای اروپا به جنگ با ایران باشد اما اوکراین به تنهایی نه ظرفیت لازم را دارد و نه اهرم کافی برای وادار کردن اتحادیه اروپا به مداخله نظامی مستقیم. چنین تصمیمی اساساً تابع محاسبات مستقل پایتخت‌های اروپایی و منافع اقتصادی، انرژی و امنیتی آنهاست، نه اراده کی‌یف. مقامات ایرانی این حمله را نتیجه تحریک اسرائیل برای کشاندن اروپا به جنگ توصیف کرده‌اند؛ ادعایی که قابل درک است. با این حال، محتمل‌ترین سناریو، تلاش اوکراین برای هم‌راستاسازی روایی و ادراکی است؛ یعنی متقاعد کردن اروپا که ایران با تأمین تسلیحات برای روسیه، عملاً در همان جنگ طرف مقابل قرار گرفته و بنابراین هر اقدام علیه منافع تهران، می‌تواند به عنوان دفاع مشروع تلقی شود. قطعاً اقدام اوکراین نمی‌تواند بی‌پاسخ بماند. اما باید به خودمان یادآوری کنیم که ایران در نظام آنارشیک بین‌المللی عمل می‌کند و هر پاسخی باید بر پایه ارزیابی دقیق توازن قدرت طراحی شود و نه صرفاً واکنشی. اقدامات دیپلماتیک-حقوقی در نهادهای بین‌المللی و هماهنگی با مسکو باید هم‌زمان با آمادگی نظامی پیش برود. پیگیری رسمی و فشار مشترک بر کی‌یف و اروپا می‌تواند هزینه سیاسی ایجاد کند، تعمیق همکاری فناورانه-نظامی با روسیه نیز هزینه حمایت غرب از اوکراین را افزایش می‌دهد، به شرط آن‌ که با احتیاط مدیریت شود تا جبهه‌های تنش گسترش پیدا نکند. واقعیت ساختاری این است که ایران با هم‌راستایی‌های موقت میان کی‌یف، واشنگتن و تل‌آویو روبه‌روست. به نظرم یک تلاشی برای گسترش دامنه درگیری‌ها و پیوند دادن جنگ ایران/آمریکا به جنگ اوکراین/روسیه/ناتو در جریان است. اسرائیل با مهارت خودش را از مرکز درگیری‌ها بیرون کشید و اکنون مشغول مدیریت و گسترش جنگ توسط شبکه‌های نفوذش در این کشورها است. این امر هم در مورد گسترش جنگ به اوکراین صادق است و هم به منطقه. ایران باید طوری عمل کند که میدان زورآزمایی را همچنان خودش تعیین کند و اجازه ندهد آنها زمین بازی را به نفع خود بسط و تغییر بدهند. https://avash.ir/n/U9X ◽️ @Avash_media ◽️ avash.ir ◽️

ترامپ صراحتا ۹۱ میلیون ایرانی را به مجازات جمعی و ارتکاب جنایت‌های جنگی علیه تهدید میکند. در یک دنیای عقلانی، این تهدید آشکار به نابودی تمام زیرساخت‌های غیرنظامی ایران فوراً به ارجاع پرونده به دیوان کیفری بین‌المللی و برگزاری نشست اضطراری شورای امنیت سازمان ملل متحد منجر میشد. https://x.com/i/status/2082198509831520694 @AliNasriTelegram

آمریکا ۸ تریلیون دلار در جنگهای منطقه هزینه کرده، چندین کشور را کاملاً ویران کرده، کل منطقه را به پایگاه نظامی خود تبدیل کرده، از نسل‌کشی اسرائیل حمایت کرده، گروه‌های تروریستی را مسلح کرده، و در وسط مذاکرات به ایران حمله کرده، اما عده‌ای میگویند مقصر جنگ «ماجراجویی‌»های ایران است. https://x.com/i/status/2080637517590585505 @AliNasriTelegram

در پاسخ به وزیر امور خارجه ما دکتر عراقچی، مارکو روبیو ایرانیان را به سیاست «سر در برابر چشم» ترامپ تهدید می‌کند. نمی‌داند که ما در فارسی ضرب‌المثل داریم: ما گر ز سر بریده می‌ترسیدیم در محفل عاشقان نمی‌رقصیدیم https://x.com/i/status/2080252401546645900 @AliNasriTelegram

این خفاش پلید باز بوی خون به پوزه‌اش رسید و قبراق شد. باز مامور شد تا بگوید زیر مدارس و بیمارستانهای ایران تجهیزات نظامی پنهان شده و کودکان و بیماران ایرانی را «سپر انسانی» بخواند تا دست اربابش برای هر جنایت جنگی در روزهای آینده بازتر شود. مردم ایران از شما خائنان پست نخواهد گذشت. https://x.com/i/status/2079903003813814656 @AliNasriTelegram

جنگ روانی جدید سلطنت‌طلبان این است که به مردم ایران توصیه میکنند که در صورت حمله زمینی آمریکا، به سربازان متجاوز نزدیک نشوید تا به آنها خوشامد بگویید! چون ممکن است در حین انجام وظیفه به شما آسیب بزنند. وطن‌فروش! سرباز آمریکایی پایش به خاک ایران برسد، با خاک‌انداز جمعش میکنیم. https://x.com/i/status/2079094629710835715 @AliNasriTelegram

مصاحبه ونس با جو روگان؛ تفاهم‌نامه اسلام‌آباد، اهرم راهبردی ایران در نبرد ونس با لابی اسرائیل نویسنده: علی نصری  انتخاب پادکست جو روگان توسط جِی‌دی ونس برای طرح نفوذ اسرائیل در سیاست خارجی آمریکا، تصمیمی حساب‌شده و معنادار است. مخاطبان روگان عمدتاً رأی‌دهندگان جریان «اول آمریکا» هستند یا محافظه‌کار مرزی که به شعارهای غیرمداخله‌گرایانه تمایل دارند.  روگان با بیش از ۱۱ میلیون شنونده، موثرترین پلتفورم را در اختیار ونس گذاشت تا بتواند مواضع ضدجنگ و ضدلابی اسرائیل خود را تشریح کند.  در گفتگویی نزدیک به ۳ ساعت، ونس گفت بدون تردید می‌داند افرادی در دولت اسرائیل کوشیده‌اند که مذاکره با ایران را متوقف یا منحرف کنند تا کارزار نظامی ادامه یابد. او به گزارش مجله تایم اشاره کرد؛ کارزاری تبلیغاتی با بودجه‌ ۱.۵ میلیون دلار در ماه، مرتبط با برد پارسکیل و منابع مالی دولت اسرائیل.  به گفته ونس، هدف این کارزار مشخصاً تخریب روند مذاکرات با ایران و تداوم بی‌پایان عملیات نظامی است. ادعایی صریح و کم‌سابقه از زبان یک معاون رئیس‌جمهور. او تصریح کرد این عملیات نفوذ، از طریق پست‌های شبکه‌های اجتماعی و درز اطلاعات به خبرنگاران، به‌طور نظام‌مند علیه شخص او و روند مذاکرات پیش رفته است. ونس همچنین مدعی شد جفری اپستین، افزون بر پیوند با اطلاعات آمریکا، به بالاترین سطوح اطلاعاتی اسرائیل نیز مرتبط بوده است. این اظهارات واکنش تندی از محافل هوادار اسرائیل برانگیخته؛ ونس در پاسخ گفت تنها منافع آمریکا را در نظر می‌گیرد و منتقدان را به «جهنم» حواله داد. برخی محافظه‌کاران حامی اسرائیل، از جمله دیوید مک‌اینتاش از Club for Growth، پس از این اظهارات از ونس فاصله گرفتند و مواضع او را نقد کردند. رسانه‌های نزدیک به این طیف، از جمله چند وبلاگ‌نویس در تایمز آو اسرائیل، مواضع ونس را «اعلان جنگ» علیه اسرائیل خواندند. مصاحبه جی‌دی ونس با جو روگان، آغاز زودهنگام کارزار انتخاباتی اوست؛ کارزاری که موضوع نفوذ لابی اسرائیل در جنگ یا مذاکره با ایران را در مرکز روایت انتخاباتی خود قرار می‌دهد. نظرسنجی مرکز اسکوئر در ژوئن ۲۰۲۶ نشان می‌دهد که ونس با ۳۶٪ آرا، پیشتاز انتخابات مقدماتی جمهوری‌خواهان ۲۰۲۸ است؛ روبیو با ۱۷٪ در رتبه دوم قرار دارد. نظرسنجی Big Data Poll نیز رقمی مشابه ثبت کرده. ونس ۳۵.۴٪، روبیو ۱۶.۵٪؛ فاصله‌ای بیش از دو برابر میان دو گزینه اصلی جمهوری‌خواهان. از نظر محبوبیت درون‌حزبی، رضایت از ونس در میان جمهوری‌خواهان به ۶۲٪ رسیده، در برابر ۶۵٪ ترامپ؛ فاصله‌ای که به‌ شدت باریک شده است. نقطه عطف این محبوبیت، مشارکت ونس همراه با جرد کوشنر و استیو ویتکاف در مذاکرات با ایران بود که در ژوئن ۲۰۲۶ به تفاهم‌نامه انجامید. این توافق، هرچند اکنون شکننده و در تعلیق، هویتی متمایز از ترامپ به ونس بخشیده است. سیاستمداری که مذاکره را بر تداوم جنگ ترجیح می‌دهد. از منظر تهران، این داده‌ها اهمیت راهبردی دارند. برای سیاست‌گذار ایرانی، شناخت دقیق مرز میان جناح هوادار فشار حداکثری و جناح هوادار مذاکره، می‌تواند مبنایی برای طراحی شیوه برخورد با آمریکا باشد.  با گذشت حدود ۱۸ ماه از دوره ۴ ساله ترامپ، کمتر از ۹۰۰ روز تا پایان این دوره باقی مانده؛ بازه‌ای که جایگاه او را روزبه‌روز گذراتر می‌کند. با نزدیک شدن به انتخابات ۲۰۲۸، قدرت و موقعیت ترامپ به تدریج کاهش می‌یابد. توجه رسانه‌ها و رأی‌دهندگان بیشتر به نامزدهای بعدی معطوف می‌شود. ترامپ حتی پیش از پایان دوره ریاست‌جمهوری‌اش به حاشیه رانده خواهد شد. در چنین فضایی، اعلام مرگ تفاهم‌نامه اسلام‌آباد، چه از سوی ایران و چه از سوی برخی جریان‌های داخل آمریکا، ضربه جدی به آینده سیاسی جِی‌دی ونس وارد می‌کند. ونس که خود را مخالف لابی اسرائیل، مخالف تداوم جنگ‌ با ایران و عامل تغییر سیاست خارجی آمریکا معرفی کرده، و با همین رویکرد حمایت بخش قابل‌توجهی از پایگاه اجتماعی محافظه‌کاران آمریکا را به خود جلب کرده، در صورت مرگ تفاهم‌نامه، به یک مهره سوخته تبدیل خواهد‌ شد. و در نتیجه شکست سیاسی ونس، جریان جنگ‌طلبان و لابی‌های اسرائیلی در داخل دولت و نظام سیاسی آمریکایی تقویت می‌شود. آنچه مسلم است، رویارویی آشکار جِی‌دی ونس با لابی‌های اسرائیلی در پادکست جو روگان دیگر قابل انکار نیست. این تقابل، یکی از متغیرهای مهم و کلیدی برای هر تحلیل‌گر و سیاستگذار ایرانی در موضوع جنگ و مذاکره با آمریکاست. تصمیم برای حفظ یا پایان دادن به تفاهم‌نامه اسلام‌آباد، ابزار قدرتمندی در دست ایران است تا مستقیماً بر سیاست داخلی آمریکا در بالاترین سطوح تأثیر بگذارد و تعادل قوا میان جناح‌های مختلف را تغییر دهند.  ایران باید از این ابزار به شکل هوشمندانه، دقیق و در جهت تأمین امنیت ملی، منافع بلندمدت و ثبات منطقه‌ای استفاده کند. @AliNasriTelegram

تفاوت ایران و آمریکا؛ -ما انبار سلاح میزنیم، آنها مدرسه #میناب -ما کشتی نظامی می‌زنیم برای بازدارندگی،  آنها کشتی غرق می‌کنند برای تفریح #دنا -ما پایگاه می‌زنیم، آنها خوابگاه #بمپور https://x.com/i/status/2077282265218851036 @AliNasriTelegram

در نوشته‌هایمان مراقب باشیم که «جنوب» را از ایران جدا نکنیم. آمریکا به «جنوب» حمله نکرده، به «ایران» حمله کرده است. این تفکیک زبانی، حساسیت افکار عمومی را نسبت به تجاوز به ایران کاهش میدهد و دشمنان را به ادامه چنین رویکردی جسورتر میکند. قدرت ایران در «یکپارچگی» است؛ حتی در زبان https://x.com/i/status/2077080697764811221 @AliNasriTelegram