💎TEXT💎

آه، در ایثار سطح ها چه شکوهی است ای سرطان شریف عزلت ! سطح من ارزانی تو باد ! یک نفر آمد؛ تا عضلات بهشت دست مرا امتداد داد.. ! یک نفر آمد که نور صبح مذاهب، در وسط دگمه های پیرهنش بود... ! #سهراب_سپهری

من از تو راه برگشتی ندارم... به سمت تو سرازیرم همیشه...

امشب از خواب خوش گریزانم که خیال تو خوشتر است از خواب

پرواز در حصار فروبسته‌ی حیات آزاد یا اسیر، همین است زندگی #فاضل_نظری

بی خداحافظی جدا شدیم ؛ و من مانند کودکی بودم که نبوسیده دفن شد…

من در میان این کوچه‌ها و در این شب‌ها که انگار صبح ندارد دارم از دست می‌روم!

تا آن هنگام که فصل آخر در کتاب زندگی انسانی نوشته نشده هر صفحه و هر تجربه‌ای مهیج است همه چیز گشوده است و قابل تغییر! کسی که تنها به فصل‌های قدیمی و ورق‌خوردهٔ کتاب بیاندیشد نقطه اوج فصل آخر زندگی را از دست می‌دهد ...

یه واژه کوردی هست به نام «هوژین» یعنی زندگی‌بخش، یعنی کسی که با اومدنش زندگی رو دوباره تازه میکنه، و چقدر قشنگه یکی بیاد که بدونی انقدر قراره زندگیت عوض بشه که بهش بگی هوژینِ من

این روزها احساس می‌کنم همه چیز به من نزدیک است؛ آسمان، پرنده، آزادی. شبیه بهشته، انگار که مرده باشم!

گونه‌هایت برق می‌زد دست‌هایم دلشان می‌خواست صورتت را نوازش کنند چشم‌هایت زلال و پاک بودند دلم می‌خواست درونشان شنا کنم موهایت آن پشت‌ آرام خوابیده بودند کاش می‌شد بیدارشان کرد لب‌های مهربانت می‌خندیدند و من می‌خواستم بمیرم به راستی دلم می‌خواست برای خنده‌هایت بمیرم...

میشنوم: @in_pedarete

با شاپرک‌های موهایت نگاهم را سوق می‌دهی به آسمان که خانه‌ات است

ترنم سبز می‌شکافد؛ نگاهِ زنی، چون خواب گوارا به چشمانم می‌نشیند ترس بی سلاح مرا از پا می‌افکند من _نیزه‌دارِ کهن_ آتش می‌شوم او _دشمنِ زیبا_ شبنم نوازش می‌افشاند دستم را می‌گیرد و ما _دو مردمِ روزگارانِ کهن_ می‌گذریم ... #سهراب_سپهری

ای گل درخشان شو نیرویی تابان شو نزدم بازگردان آنچه در دوران ربود از من زمان

‏آن آینه که می جستم ‏تا بتوانم ‏نقش وجودم را ‏در آن تماشا کنم ‏تویی #احمد_شاملو

ای همهٔ کودکی‌ها ! بر چه سبزه‌ای ندویدیم که شبنم اندوهی بر ما نفشاند ؟ #سهراب_سپهری