مشق‌های عاشقانه

به چه کارم می آید زندگی وقتی  رویاهایم از تصویر تو خالی باشد وقتی خیابان ها بی نصیب از عطر حضورت ستون سربازها را تداعی کند از ترس این دژخیمان شب پرست که دروغ می بافند و سرگرممان کرده اند به بهشت های خیالی و خون خون پاک مان از دهان جوی ها تیرگی روزگار را به رخم بکشد روزگار به همین منوال نمی ماند عزیزکم! من از خیابان ها عطر تو را به یاد می آورم و از پیاده روها عصرهای گره خورده به شب آنهم با طعم امید و لبخند به من بگو: به چه کارم می آید لبهایم اگر لبهایت ... یا این آغوش اگر از ترس دیکتاتورها از تو دریغ بشود به چه کارم می آید زندگی وقتی صدایت نیست تا هرازگاهی به اسم کوچک صدایم کنی و همه معادله های پیچیده ذهنم را بهم بریزی تا برای لحظه ای هم که شده احساس زنده بودن در جان بگیرد این شهر دوباره نفس می کشد عطر موهایت را که در باد باز می کنی و زندگی به این مردم داغدیده لبخند خواهد زد #مجتبی_رمضانی https://t.me/joinchat/AAAAAD5aZj_X639mX3eV4A

بوی الرحمن می آید شیطان بیدار و زمین خون تازه می خواهد انتظار درخت ها از بی دردی چشمه هاست و چاه ها از بی تفاوتی ابرها انتظار نابرادرانی را می کشند که یوسفی را ... و خدا خسته از خدایی کردن کاسبان و دروغگویان خسته از طناب ها و تفنگ ها خسته از کشنار حسرت زمین را به تماشا نشسته است (در کوچه باد می آید) و من تنها به چراغ های امید فکر می کنم و کاخ هایی که از روی دوش هایمان فرو می ریزند بوی الرحمن می آید در کوچه هایی که هر وجبش را میرغضبی زیر چکمه هایش گرفته است و سرمست دم از خدایی می زند تا به خودمان امدیم پنجره ها را با پرده پوشانده بودند تا عادت کنیم به قطره چکانی نفس کشیدن قدم های کوچک برداشتن عادت به چشم تنگی و حریص بودن و گدایی کردن و قانع بودن به ذره ذره زندگی کردن تا عادتمان بدهند به ندیدن. نداشتن. نخواستن افسوس و گریه و زاری به مدام گناهکار بودن بدهکار بودن به خود خدا به زمین و زمان عادت نکرده ایم به خندیدن شادی و آرامش عادت مان شده آرام آرام جان کندن و هر روز نعش عزیزی را به دوش کشیدن با این همه خدای نوظهور #مجتبی_رمضانی https://t.me/joinchat/AAAAAD5aZj_X639mX3eV4A 📷 Telegram

به عکست خیره می شوم و چشم هایت که در ژرفهایشان دنیایی از سخن ..‌ ذوق زندگی در سلولهایم و اشک در چشم های بیزار از خوابم جاری می شود چه کرده با من دوست داشتنت چه کرده با تو تنهایی چون وطنی در التهاب و هراس چون خاکی غمگین از حجم جنازه جوانان اندوهگینم صورتت در نظرم تداعی می شود زیبایی ت مرگ را دشوار می کند حتی زمانی که آخرین راه است حتی وقتی که پیش رویت جز پرتگاه چیزی نیست و ردیف سربازانی که از حماقت فرماندهانشان دست هایشان می لرزد پاهایشان سست شده است و توان حرکت ندارد زیبایی ت آدم را به زندگی بر می گرداند من دست از همه چیز شسته بودم که پیراهنت را برداشته و به خیابان رفته بودم وقتی شب با دستان خونی به خیابان آمده بود و سربازان راه نفس کشیدن را گلوله بسته بودند زیبایی ت اما نگذاشت چشم روی همه دنیا ببندم #مجتبی_رمضانی https://t.me/joinchat/AAAAAD5aZj_X639mX3eV4A 📷 Telegram

با ابری پا به ماه در خیابان دم می گیرم ناودانی پیر در خلوت کوچه ای قدیمی زار می زند دشوار است تحمل تنهایی وقتی گزمه ها عطر موهای تو را بو می کشند تا رد بهار را پیدا کنند دژخیمان با دست های آلوده به خون سرمست آواز پیروزی می خوانند و مادرهای فرزند مرده دست به دامن خدا ضجه می زنند شب کورمال کورمال به دنبال کورسوی نور است نا مبادا ستاره ای مجال درخشش پیدا کند به آغوشم برگرد می ترسم می ترسم سیاه باوران خیابان ها را در قرق خود درآورند آن وقت نتوانم تو را در میدان  شهر ببوسم با ابری پا به ماه با درختانی منزوی با ناودانی های غمگین نبودنت را بارها قدم زده ام بی آنکه باخبر باشی نبودنت کم کم به غروب نزدیکترم می کند در سیاه بازار این روزهای کاسبان سیاهی و مرگ #مجتبی_رمضانی https://t.me/joinchat/AAAAAD5aZj_X639mX3eV4A

چه بر سر تو آمده که آغوشم کفاف این همه غمت را نمی دهد هر بار زخمی هر بار خبر ناگواری اندوه درونمان را بیشتر کرد و ما تنها به دردهایمان خو کردیم و به زخم هایمان دل بستیم چه بر سر دنیا آمده که حوصله آدم ها را ندارد که دل زمین را با قبرهایش خون کرده است خبرهای ناگوار زخم های بزرگ کاری کرده که بجای تکیه دادن به هم به عصاهای چوبی دلخوش کرده ایم و کنج های انزوا زده چه بر سرمان دارد می آید که به جای یکدیگر به شب پناه می آوریم کجایی طلوع سپیده دمان کجایی صبح صادق به مادرهای فرزند مرده چه توان گفت به خواهرهای چشم به راه به پدرهای کمر شکسته از داغ بنگر پرنده ای که به جان می آید به کوچ می اندیشد بیا و بگو: چاره درخت های به جان آمده چیست که پاگیر زمین شده اند با این همه آشیانه ی خالی #مجتبی_رمضانی https://t.me/joinchat/AAAAAD5aZj_X639mX3eV4A 📷 Telegram