سودای دل

‌‌‌‌‌‌‌‌ من معشوق تو ‏من همسر تو ‏من برادر ‏من پدر تو، ‏من حتی رفیق توام. ‏هر کدام را نخواستی، آن دیگری‌ توام. منی که تنهایت نخواهم گذاشت ‌‌‌‌‌‌‌‌

‌‌‌‌‌‌‌‌‌ کوه می دزدد کمر در زیر بار درد ما

نوشته بود: جهانِ ساکتِ خلوت ،خسته‌ات نکرده‌است؟ نوشتم: پناه ببر از ازدحام بیهودهٔ صداها، به آن صدای گرمِ مهربان که نام کوچکت را به شعر مبدل می‌کند، حتی اگر هرگز صدایت نکرده‌ باشد... #مشی-مشیا

« خدایا دلمان به تو خوش است، ناخوشمان مخواه!» •مناجات های خودمونی

نیل گیمن آرزوهای قشنگ میکنه، میگه: امیدوارم کتابهای خوبی بخوانی و کسی را ببوسی که باور دارد تو فوق العاده ای! و فراموش نکن که کمی هم در زمینه ی هنر کار کنی، بنویسی یا طراحی کنی یا بسازی یا بخوانی و یا جوری زندگی کنی که فقط تو می توانی! :)

 فقط اونجا که بهرام حمیدیان می‌گه: «تنهايی دوست داشتنى نيست اما،  خواستنى‌تر از تمامِ دوستت دارم‌‌هاى مسموم است. مگر تا كجا می‌توانى به دلت بگویی: ببخشيد كه باورم شد؟!»

آیا آنقدر مرا دوست داری، که بتوانم در مقابلت ضعیف باشم؟

هموطنان جان.. هر وقت سرتونو رو شونه ی محبوبتون گذاشتین دلتنگ ها رو دعا کنید... "محمد صالح علاء"

دانمارک برای مقابله با تعصبات یه طرح جالب داره،اینکه شما توی کتابخونه به جای کتاب،میتونین یه آدمی که اونجاست رو انتخاب کنین و نیم ساعت به داستان زندگیش گوش کنین. کسانی که تو این طرح شرکت میکنن هرکدوم یه اسم دارن،مثلا پناهنده، دو قطبی، بیکار، عاشق و... با شنیدن داستان اونها فرصتی ایجاد‌ ‏میشه که شنونده یاد بگیره از قضاوت ظاهری عبور کنه و تعصباتش رو کنار بذاره. به این طرح کتابخانه انسانی گفته میشه و الان در خیلی کشورهای دیگه در حال اجراست.

آدما رو از زندگیشون جا‌به جا نکنیم :)

این هم عنایتی‌ست که غمهای روزگار دنبال بی‌کسان مشوّش گرفته‌اند ... #عرفی_شیرازی

علیرغم آن همه اشتیاق و علاقه،اگر قلبش جوانه ای نزد، بدانید که شما خاکش نبودید.

آرام باش عزیزِ من. آرام باش... حکایت دریاست زندگی! گاهی درخشش آفتاب، برق و بوی نمک، ترشح شادمانی، گاهی هم فرو می‌رویم، چشم‌های مان را می‌بندیم، همه جا تاریکی‌ست. آرام باش عزیز من، آرام باش! دوباره سر از آب بیرون می‌آوریم و تلالو آفتاب را می‌بینیم، زیر بوته ای از برف، که این دفعه درست از جایی که تو دوست داری، طالع می‌شود. :) -شمس لنگرودی

اولین بار که تو را دیدم، زخمی داشتی که از دیگری بود. من تو را با زخم‌هایت دوست داشتم... #جمال_ثریا

وقتی خیلی وقته ندیدینش مثل #حافظ بهش بگید: دل بی تو به جان آمد وقت است که بازآیی!

یه متن خوندم که نوشته بود: فرض کن به کسی آسیب زدی که فقط دوست داشت خوشحال بودنت رو ببینه...

"من یحبک لن یسقیك مر الإهمال أبداً!" آن‌که دوستت دارد طعمِ تلخِ بی‌توجهی را به تو نمی‌نوشاند... #عربیات

 • . . . رهایت می‌کردم. TWITT • فافا • | @Riparo , 

 عشق وجود دارد؛ ‏فقط بعضی‌ها مثل آيدا می‌مانند، شاملو می‌سازند. ‏بعضی‌ها هم مثل ثريا می‌روند، شهريار را می‌كُشند.