دوستداران شیون فومنی

بارش بامو خونه فوشُست، مورده خورانه راه واوُست یاده کونیم شهیدانا، اون همه مرد میدانا کس کسه بوهتان بزِییم، ناکسان جان بزِییم آخر به سر بلا می سر، خیر النسا خیرات فادا، خو دوختر زا خو پسر زا اَمی علاقه با خودا، خودا پسین با کِخودا او حاجی هم بُبُست کسانه کس، طائفه ی کور و مگس، کومیته جا حیساب فارس قلم به دست، قوری افراشته بگم، هَ توحفه ی با هم نیبه پابردیمه شه کومیته مردومه شاخ شانه کشه تاید و صابون گمج و نوخون، روغن و جیک حیره همه اونه دست اسیره خاک بوشو باده دست دکفت، می اَبجی فیرنی اب جکفت نه موشت زنم نه پایه، انگور خورم به سایه سد رضام جد کمر زده، مجلسه شورا نامزده!!!!! فاتحه پول و طلایه، تازه دوکان بیه عروس چی فروشه؟ چنگر و سوف اوشانه همه چی سر به سر، روغن فوسی دِ هفت بدتر، اَمانه هر چی بدتر اوشانه گوراب آبه کونوس، اَمی شب چره هَ خوشکه خوس تراب توروب، شراب شوروب سنگ و سوفال هیزار هیزار، کُرکینه خنده زهرمار مهمانی کی چی عرض کونم پول فیشانی، بوخورو دوا نقل و نبات، هاب!!!!

شوما کی می جانه دارید، می مانه سان رحمه دیلید ایبار دوبار سه بار، هتو کی اَمی دسته شُندوبو می خون به جوش آمُندوبو نانم کی می پایه دوکوفت، می زبانه جودَکی بوگوفت تا می زبان هتو بامو رهبر ما حسینی!!! آقا بیدِم جه هر طرف به هم بوخورده اَمی صف هرکی بامو سرِ علی، بزه می سر بی معطلی اَیتا بوگوفت اَ توم به توم ساواکیه، اویتا بوگوفت آآآ ایشناسم تریاکیه ایتام سفر نیشان بدا اراکیه چی دردسر، اَن تکه موشت اون موشته لنگ، اَیتا اَلنگ اویتا شلنگ دکفتیمی به ورزا جنگ خولاصه من پاک نعشَ بوم، راس راسی تورشه آشَ بوم شاه کی بوشُ حرام زاده، مراکش ایمام زاده، نضر بوکونه به دینه ره کارتر روز دیرینه رِه کنار مجان، میان خوسان، اوتاق صندوق جوخوسان همه دانه اینقیلابی!! اَمان بیافته یاقلابی

خوابَه دوبوم دپَلکَسَم، گورخانه بوم بترکسم شهرداری تا سرداره خانه سر پور، دسته بیدم اَسر اوسر دَس بو دَسَه نیگهدار، کس بو کسه هوادار حیفه اوشان کی نیده اید، بمردید، ناجَه به گور ببردید قطار بید، هیزار بید، همه دانه شیکار بید منم بوبوم یواش یواش، گَنده واشِه داخل واش دانشسرا زاک و زوکان، جیره باغه دار فوچوکان دلاله دوره کولایی، مشتیه کاروانسرایی؟ نزول خور کربلایی علی حوسین قولی رضا، اَ پر فروشه کِخودا امام جواد کهنه فروش، من اونه اَمرا دوشادوش اوستا ابول، شیخ مم رسول، می همساده حلال بتول، رحمتی اوستا کاسه پوش همه دیبیم ریزو دوروشت، جخوفته بیم کس کسه پوشت مامورانا فرار داییم، دسته جمعی شوعار داییم نهضت ما حسینی، رهبر ما خمینی

آقا بوگوفتمه بوسوختمه! باتوم بومُ باتوم سر می بند دیله زهره ی بورسنه، آفتابه آفتابه بیدم می دوماقه خون فورسانه می دوماقه پرچاکودید، پاک دِه مره کرچاکودید ایروز دو روز سه روز، نخیر، کار نامویی می خورده خورس تا ایتا سه شنبه روز، سگ سگه دونباله کوده گدایانه راه واکوده!!!!!!! اَیتا واکَف اویتا واکَف، حبس خانه ی شُلُغ دکَفت من بنامه پا به فرار، باموم باموم باموم باموم، تا فارِسِم به شهرداری یوخار یوخاری پیش بوخاری، خنده کونی کوفته کاری

اَنَه بوگُفت ایتام می غیرتا فوکُفت بوگوفتم یه سد رضا!! تی کمرَ تی جد بزا تو اضبری من اضبری!! یاد تو رفت خانه ی ارباب نوکری؟ حالا مرا وَروَرَکا می فاندری؟؟ راست میگویی بزا بشم می سر پورا بیاورم، اون وقت برای تو بگم ایدَست چوماق می دست خالی، موش و دوکانه بقالی؟ یعنی چی؟ من چیکار کنم؟ از می وطن فرار کنم؟ شاه را نمیخوان مردومان!!! گناه من چیست اَ میان؟

من دِ هسا بمرده نعش، خوشکا چوبو می سینه خاش می سر و کله خون دیمیر، می عُسم و اعضا خاکشیر کول کالاشو، کور دَس و پا، شق را ریئِم آ سد رضا، می سر جُر به پا ایسا تا اَنَ چوم دَکَفت مرَه، خوره به نشناختنَ زا واورسه اسم تو چیه؟ حق و حیسابت با کیه؟ مره دینی!! کارد بزبی خون نامویی، می صدا بیرون نامویی دومرتبه نیهِب بزه اِبن زیاد! نال ناله جه بوگوفتم ای وُلا بابا پارسال دوست ایمسال آشنا اِ ا ِا ِ!!! آسد رضا، مم حسنم من! اضبری! هَسا مرَه فارسی خوری؟ تو هَن نیبی می مار ترِه نضَر کودی؟ تی بینی زیکَ پاکودی؟ تی پیژامَه پینیک زِیی، تی سفره سر چیلیک زِیی اَن چی هِیی، اون چی هِیی، بازار تره چیکچی هِیی سد رضا چوم گرد کوده، رنگی فادا، رنگی باورد، جوان بمرد لپچه کونه خو کپچانا، یعنی چه؟؟ مامورانا گِه! این را بنید توی ماشین تا میخوره چوب بزنید

کال کاتران، یک مادرو چهل پدران چوتو بیدین چهارتا شال مورغه فوتورکان بزنه یا کی چهارتا نره غول دیوانه زنجیر بُرسنه چهارتا غول چوماق بیدم می سر فُوو اَیتا بزن اونا فادن، اویتا بزن اَنَ فادن، کس کسه پا جیر تاوادن به قصد کوشت، بوکوش بوکوش، باینه چلنگر و چوکوش اَیتا فوکوفت، اویتا فوکوفت، به قول لات سر زاکان، اَزازیلان کبلعی گوفته ظاهر کونان نفعه

می گاز واوو، حاجی مره خاطراشو کل چی خایه؟ دو خاله مو، کور چی خایه؟ دو چشمه سو فاندیرستم، بیدم جانمی به کون کره آرده یاره آ سد رضا، کُرشه کویه نِه رو کونه آ سد رضا سینه جا اسب نعل داره، خرس کوشی ره میدال داره از همه اون پیله تر، خوس کونه خانه اَنقَدَر نیزه داره، باتوم داره، خانه گمج نوخون داره سد رضا دیل رحمه بله، آدم بافهمه بله اَمی پسر براره دِه، هرچی ایسه هرچی نیبه، دیهاته ایفتخاره دِه دیهات اونه کشا زِه، شاه اونه آتشا زِه یادش به خیر! کاول زِیی اَشکلانا، می ماره گرد کیسه زِیی سویی زنان جنگلانا زاکی چی بو؟ اَ راه او راه، سنگ روواره جان شورا یادش بخیر، ههوا به غروب ، باقالا قاتوق، آرمنی گوشت آشتالو ره بوکوش بوکوش، میرزا کرجی لکچ و لوچ کس کسه سینه سر بوخوس کول خوری و جوفت و تک کودن، دعوا ره سینه چاک کودن قیش بازی و جوخوس بازی، داریه جی دونبال دوازی اگر اونه کار بامو راه، قول می مارف خودا بخواه اوشان خورید مرغه سینه، اَما ایسیم دس به سینه خواستیمی پرواز بوکونم، چاله چوله واز بوکونم بگم رضا، یه سد رضا، تی گاو بزا اَ که رضا؟ هَ ایمروز بزا اونم مرا کشا زِنه، می دیلا آتشَ زِنه مرا بگه یه مم حسن، جی تی حسن تا می حسن صد ساله رستن گورخانه وارش ببارست، آب بامو ترکه دوَرَست منم اونه بگم رضا یه سد رضا کم برسه تو بیا بیجیر من برسه، پنبه خوب خوب برسه هتو مره رازه دوبوم می گازه گروازه دوبوم کی جی اَیه تا شیمی ورجا پیشاشوم! ایچی بوخورد می سرَ گوم زمین بچرخسته می سر سیاه بابوم

خوب مره امشب گراده کورکا چوبوم سرما میان، حلوا خواستیم دعوا میان بکفته بوم، ویریشته بوم، سرده کله بیبیشته بوم هتو کی می دیل زِیی گب، دکفته بوم به لرز و تب خودا را رازه دره بوم نضر و نیازه دره بوم مره چیکار به مهمانی، کله کچله ب سلمانی بیدم خودایا! اونیکی شق شقره دس به کمر به پا ایسا خیال کونی دونیا نیه، اون ایتایه، ماشین وَر به پا ایسا اون مره آشنا مانه، کبله غولامه نوه، سید رضا مانه

فاندریستم فاندیرستم تازیگی جا، شلمان کون تاریکی جا بیدم بازم هموا پسه، پلیس مره دس فارسِه ماشینه نور آدمه چشمَ کودی کور مره دینی، آموندوبو خیال بوکون می دیل جی می دهن بیرون آموندوبو خودا خودا بوگوفتم، یا مرتضی بوگوفتم نضر بوکودم می دیله جا دخیل ببم بسته بوقا تازه بوقا کهنه بوقا، سد جعفر آقا، صوماسرا لاجان شوما چهار پادشا بج ببینی ایمام رضا خانوم موریه تا انزلی، ماسوله هونبن علی رشته جا دانای علی، فومن امام زاده تقی چهار خانه چله نیشینم می دیله سر پول وسینم، مسجدانا چاه تَوَدَم مینبرانا سبز دَوَدَم روضه گیرم دوعا خوانم، ایفطاره ربنا خوانم از هَیه پایه پیاده شم موفته امام زاده خوب مره امشب گراده

بیل اَخره، کشان کشان، فاکِش فاکِش، اَیتا فاکش اویتا دکش بیگیفتیدی پِر و پسر، مره بوبوردید دره سریعنی تی خون تی سرَ دیم خاکه شیمی شُریه دیم هرکی اَ کوچه دیمیزه، راست پالی واوینریزه پاره چوغر، پاره گالوش، منم و هسا می دوتا گوش فامج فامج، فوسین فوسین هیسته زمینه کون واسین حاجیه گوفتن پیر سگ، سرما میان بکف واکف شلمان دچ خال دمه تک، او وقتیکی خالیک داره کونده دسه زیبیل داره

قسم بوخوردم حاج آقا، جان شوما من بیمیرم تو بیمیری سیل سواره بیگیری بی ته خودا بی مه خودا، مکه تی دفنه بکنه تی کولا تخته سر بنه، مرده حیساب بمرده گاو نه روسمه، نه اینگلیس، نه شیمی خانه خاش والیس فلان چیه؟ بیسار چیه؟ کوچه سران شعار چیه؟؟ هرکی خره اَما پالان، هر کی دره اَما دالان تی کس و کارَ ایشناسم، پِرُ و برارَ ایشناسم مره کی دینی اَضبری ام! سالانه سال بازار روزان تی دوکانه موشتری ام مهمانی جا آموندوبوم، شیمی گوذَر شونده بوم آدم کوشان، زرده گوشان، دین و دو عالم فروشان اَتو اوتو، اوتو اَتو، پرده واگردس اَی سَفَر قپاس حواله بوس می سر حاجی کوچی پسر بزه، خو دسه خو کمر بزه فلان فلان شوده پسر نانی مگر تازه می دُزاری دکفت مره به یاد دکفت، راست گه حاجی پیله پسر کی قلدره کلانتری کلانتره

کال کاره مِن، هر چی دوبو حاجی دهن حواله بوسته به می سر شوما نانم فلانیدی، بیساریدی، ناکسه نابیکاریدی چمچینیدی، کم چینیدی، باقلا باوَر برچینیدی دارَ دینید النگ زنید، خالَ دینید شلنگ زنید زنده کولی نمک زنید، هیزار جوری کلک زنید ایلاییدی، بیلاییدی، میلت بی شناقیدی سگ دکته اوتاقیدی، دِ من نانم چرا بوشو دوزد و پیچا، کوره شوتُر شب به شوما شب پره اید، روز بی کولوش وَروَره اید بیجیر و بوجُر شَندره اید زمین بایید هوا بیشید، جهنم خودا بیشید زور وا شیمی سر بمانه، شیمی لشه چوب بیگانه اَجنَبینه جیره خورید، سر به سلامت نبرید می پِره دردَ بوخورید بوگوفت بوگوفت بوگوفت بوگوفت تا فارسه می فچه کون راوه کودی می سرَ خون

تریکی بو، تاتیکی بو، مرگ می چومه نزدیکی بو برق بوشو بو، کورکوراکا، شل شلکا، ول ولکا عین لکنده کولِتا، پوشته خانه شلار بزم صابخانه ره هوار بزم بعد می سرصدا کودن ناله کودن جزا کودن حاج آقا سر بیرون باورد چراغ به دست چوم اّنه شین عینه دوتا سورخه عدس زاغ دکده خو چومانه، بترکانه خو لبانه بوگوفته خو پلاخوره، خوشانه کاس ماسه شوره اّی تی درّ خودا دَوَد، نوگوفتم اَ بی صاحابه خانه دَرَ شبان دَوَد مردومه می جان تانِوَد!

لپچ بوکوده، کپچ بوکوده، پیطانه لعنت بوکوده منو می دس برار کره جی مهمانی آمُندبیم کس کسَ ماچی بدا پس هر کی خو خانه شُنده بیم هّ میانه، یهو آهای اوهوی کونان کوروم کلاچ، نیهب زنان، فُوُستیدی کوچه میان ایتا، دوتا، سه تا، بیدم نه، اّیه بنام پا به فرار نِوِیره خب معلوم کار، هرکی به خو خار و خوشه می پیله تیکه می گوشه دورُغ چیه؟ دروغگو اّ خانه سگه از کسی ترسمه مگر؟ امان بودو، اوشان بودو اوشان بودو، امان بودو چهارتا کوچه اوطرف دودس دوپا، ویریزو دکف وقتی دُوَستیم بی هدف می دس برار به گیرا شو، من گرادم خانه دورون می سر و کله همه خون

تراپ توروپ، شراپ شوروپ سنگ و سوفال هیزار هیزار کُرکینه خنده زهره مار مهمانی کی چی عرض کونم پول فیشانی، بوخور و دوا پا کی جه در بیرون نایی غُر وازه بی جه سرمایی گوله بو غوره کونان خون گیتی تا شوره کونان پیر بوبویی، میر بوبویی، قبضه ی شمشیر بوبویی فوتم کودی اتش دور، نوخود نوخود هرکی بشه خانه ی خود کس وانبه، جان وانبه لل وا نپره کوچانه برخوره کله قوچانا

با سلام خدمت همراهان گرامی پوزش دوباره به علت غیبت چند روزه منظومه نقل و نبات از گیله اوخان 7 به نظر بنده این منظومه همراه با منظومه های «می نام هیچ» و «گاب» جزء بهترین آثار شعر گیلان زمین محسوب می شود در منظومه نقل و نبات سیر انقلاب از زبان شاعر به بهترین شکل ممکن بیان می شود ضرب المثل های ناب و خاص گیلان زمین و دربخشی از منظومه همراه با معرفی زیارتگاه های استان در روایتی تلخ تنها از استادی چون مرحوم شیون فومنی برمی آید.

ارتباط با ادمین: @sabercas