انواروِب

💠 والدین در شرایط بیکاری و فقر چگونه باید با فرزندان رفتار کنند؟  

حجم گسترده بیکاری‌ها، فقر مشدد و مکرر را برای مردم به ارمغان آورده و زیست آن‌ها را با مخاطره جدی مواجه کرده است. در برخی خانواده‌ها یکی از والدین و در برخی دیگر هر دو، شغل و درآمد خود را از دست داده‌اند و اصطلاحا «شرمندۀ فرزندان‌شان» شده‌اند. اما این حال بد یک‌طرفه نیست؛ کودکان و نوجوانان به عنوان یکی از آسیب‌پذیرترین گروه‌های اجتماعی شرایط اجتماعی و اقتصادی را درک می‌کنند، بسیاری از آن‌ها شاهد احساس درماندگی و در برخی موارد ازهم‌پاشیدگی روانی والدین‌شان هستند و از این رهگذر، خودشان هم با آسیب‌های روحی مواجه می‌شوند. حالا سوال این است که در چنین شرایطی والدین باید چه برخوردی با فرزندان خود داشته باشند تا کمتر آسیب ببینند؟

  🔸شرایط را برای فرزندان‌تان تشریح کنید محمدرضا ایمانی، رفتارشناس و روانشناس، در این‌باره می‌گوید: مطلع هستیم که این روزها برای همه شرایط بسیار سختی وجود دارد، اما سطح و عمق این سختی از فردی به فرد دیگر متفاوت است. افرادی که شغل و منبع درآمدشان را از دست داده‌اند، نباید خود را فرد کاملاً رهاشده و ازبین‌رفته بدانند؛ آن‌ها می‌توانند با تکنیک‌هایی هم به خودشان و هم به فرزندان‌شان کمک کنند.   این روانشناس «مطلع‌کردن افراد خانواده» را یکی از مهم‌ترین راهکارها برای کاهش آسیب شرایط بر فرزندان می‌داند و می‌گوید: پیش از بیان مساله حتما باید در آن‌ها آمادگی ذهنی ایجاد کنیم، بعد شرایط و اتفاقات رخ‌داده را برای آن‌ها توضیح دهیم بدون اینکه اضطراب خود را به آن‌ها منتقل کنیم. هدف از گفتن حقیقت آن است که اولا از نظر فکری و ذهنی آماده مواجهه با شرایط شوند و دوم اینکه میزان تاب‌آوری در آن‌ها افزایش یافته و در کنار والدین قرار گیرند.   🔸نیازها و خواسته‌های فرزندان‌تان را تفکیک کنید ایمانی با تاکید بر اینکه والدین باید در کنار گفتن حقایق، اساسی‌ترین موضوع یعنی «امنیت روانی» فرزندان خود را تامین کنند، توضیح می‌دهد: در این مسیر باید میان نیازها و خواسته‌های فرزندان و خانواده تفاوت قائل شد. امنیت، تغذیه، آموزش، محبت و توجه در زمرۀ نیازهای کودکان و نوجوانان قرار دارند درحالی‌که مسافرت، خرید اسباب‌بازی، گوشی موبایل و امکاناتی که تمایل به داشتن آن‌ها داریم در جرگه خواسته‌ها هستند. اگر میان نیازها و خواسته‌ها تفاوت قائل نشویم وقتی فرزندمان در شرایط بیکاری و بی‌درآمدیِ ما خواستار مواردی می‌شود که در گروه خواسته‌ها قرار دارند ممکن است با جملاتی مانند «تو من را دوست نداری» یا «تو من را درک نمی‌کنی» واکنش نشان دهیم که باعث ایجاد احساسات منفی در فرزندمان می‌شود؛ احساسی که آسیب ناشی از آن بیش از برآورده‌نشدن آن خواسته است.   به گفته او والدین باید در چنین شرایطی به احساسات فرزندان‌شان اعتبار دهند و آن‌ها را در آغوش بگیرند، زیرا آن‌ها هم ناراحت، عصبانی، به‌هم‌ریخته و آشفته هستند: در کنار تشریح کامل وضعیت، باید به آن‌ها بگوییم که حواس‌مان به آن‌ها هست و در کنارشان قرار داریم. با گفتن این جملات امید را به فرزندمان القا می‌کنیم، میزان تاب‌آوری‌اش را افزایش می‌دهیم و او را با خودمان همراه می‌کنم، در کنار اینکه احساس امنیت، همدلی و محبت قبلی برقرار است.    🔸خودتخریبی نکنید این روانشناس هشدار می‌دهد که والدین نباید در پاسخ به خواسته‌های فرزندان در شرایط سخت اقتصادی، خود یا فرزندشان را تحقیر کنند یا زیر سؤال ببرند. او می‌گوید: اگر در مواجهه با ازدست‌دادن شغل و درآمد، عزت‌نفس‌مان را از دست بدهیم و دست به خودتخریبی بزنیم، اساسی‌ترین مساله یعنی «امنیت روانی» را در فرزندان‌مان از بین می‌بریم و آن‌ها را دچار احساس رهاشدگی می‌کنیم. کودکان درک درستی از تمام شرایط ندارند و تنها پدر و مادر خود را می‌بینند. قدرت والدین و ازدست‌ندادن عزت نفس، می‌تواند به فرزندان کمک کند که حال بهتری داشته باشند و همراه باشند.   🔸رفتار والدین از هدایایی که برای فرزند می‌خرند ماندگارتر است این رفتارشناس می‌گوید: والدین می‌توانند با اقداماتی مانند قدم‌زدن، ورزش‌کردن و بازی‌کردن در کنار فرزندان‌شان و گوش‌دادن به آن‌ها به بهبود شرایط روحی‌شان کمک کنند. اتفاقا رفتارهای والدین از هدایایی که برای بچه‌ها خریداری می‌شود ماندگارتر هستند و زیربنای امنیت روانی را برایشان ایجاد می‌کند، عزت‌نفس‌شان را بالا می‌برد و امیدشان را نسبت به آینده افزایش می‌دهد.   محمدرضا ایمانی در ادامه می‌گوید: کودکان بسیار دانا و هوشمند هستند؛ آن‌ها تمام اطلاعات محیطی را برداشت می‌کنند و شروع می‌کنند به تطبیق‌دادن با همدیگر. در این روند اگر احساساتی منفی در کودک یا نوجوان شکل بگیرد می‌تواند ریشۀ یک بحران در آینده باشد./ سنی آنلاین 🌿🌿🌿🌿🌿 www.anvarweb.net @anvar_net