نیما قاسمی

https://youtu.be/6yQKoe9WOZ0 برای شنیدن این اپیزود در اسپاتیفای از لینک زیر استفاده کنید: https://open.spotify.com/episode/3o1qypdZIN2kXfjdRXE5Fx?si=IVJSRTxeRruCmuZYCoPiBw و برای شنیدن در کست‌باکس از: https://castbox.fm/vd/993466079 و برای شنیدن در اپل پادکست از:

تاریخ دروغ‌های توافق‌شده است! - درباره افسانه مصدق https://youtu.be/5kIeuu9kuMk

بازنشر ویدئوی قدیمی به درخواست دوستان… ویدئویی که دیدگاه کلی من را درباره مصدق توضیح می‌دهد.

نوستالژیا سرچشمه توضیح موسیقی و دانش و دوستی هم هست! در واقع ارجاع به یک گذشته ازلی- ابدی، کارکرد توضیحی هم دارد: مایه هر نوع هارمونی در موسیقی را قبلا شنیده‌ایم؛ عناصر اصلی دانش را قبلا دانسته‌ایم؛ و جوهره دوستی، در مجاورتی‌ست که در عالم ذر با هم داشته‌ایم!... نظریه‌پردازانی داشته‌ایم که افسون موسیقی و دانش و دوستی را با ارجاع به یک گذشته ازلی- ابدی توضیح داده‌اند... قوت عاطفی «گذشته» است که مسبب چنین نظریات شاعرانه- اسطوره‌ای (mytho-poetical) شده است: جان دوستان قدیمی در یک پیشا- جهان با هم مجاور بوده است؛ هماهنگی‌های پیشا-بنیادین در موسیقی پیش از تولد شنیده شده است؛ پیش‌نویس‌های دانش (Prototypes) پیش از این در عالم مُثُل دیده شده است... برای شنیدن این قسمت در اسپاتیفای از لینک زیر استفاده کنید: https://open.spotify.com/episode/2NmsrHQY90LbtYv4xpBBSZ?si=hG0ceGdFT7uuWJ2i3gkKcA و برای شنیدن در اپل پادکست از: https://podcasts.apple.com/ca/podcast/nostalgia-a-retrospective-on-time/id1896855748?i=1000776483440 @nimaghaasemi

ناتان، مرد تکنولوژی‌ست و عزم خود را جزم کرده تا یک ربات برخوردار از هوش مصنوعی بسازد. او که نسخه‌های مختلفی از این ربات را در آزمایشگاه فوق پیشرفته خود ساخته، این بار از یکی از کارمندان شرکت خود دعوت کرده تا با ربات جدیدش به نام آیوا رو در رو شود و طی یک هفته دریابد که آیا مخلوقش هیچ نقصی دارد یا نه!؟ او می‌خواهد از مرد جوان با هوشی تایید بگیرد که در کارش واقعا موفق شده است. اینکه ناتان به مشروبات الکلی بسیار علاقه‌مند است و اغلب به صورت دوره‌ای، overdose می‌کند هم در روند داستان مهم است و هم در درک روانشناسی این خدای انسانی که سعی دارد نسل جدیدی از موجودات هوشمند تولید کند. او خود در صحنه‌ای به کالیب، یعنی همان مرد جوان، می‌گوید که قرن‌ها بعد امثال آیوا به من و توی انسان همان‌طور نگاه خواهند کرد که ما به فسیل‌های میلیون‌ها سال پیش در آفریقا نگاه می‌کنیم! ناتان، می‌داند که تاریخ فرگشت، هدفی ندارد! هیچ پایانی در کار نیست. بنابراین فلسفه‌های غایتمدارانه و تمامی نسخه‌های الهیات نجات‌بخش، دروغی بیش نیستند... در این محتوا درباره این فیلم صحبت کرده‌ام؛ برای شنیدن در اسپاتیفای از لینک زیر استفاده کنید:

مورد افلاطون نشان می‌دهد که طرح یک گذشته طلایی لزوما کار یک متفکر گذشته‌گرا نیست؛ متفکرانی مانند افلاطون به امکان تحقق یک جامعه آرمانی در آینده نظر داشتند و گاهی برای تصور یک جامعه آرمانی و بهینه، اسطوره‌هایی مانند اسطوره آتلانتیس را پیش می‌کشیدند. توجه به این نکته از این جهت ضرورت دارد که روشنفکران مشروطه ما را به جهت باستان‌گرایی به ناروا گذشته‌گرا خوانده‌اند؛ این در حالی‌ست که متفکران عصر مشروطه، آینده‌نگر و توسعه‌گرا بوده‌اند و حتی یک برنامه انضمامی را برای توسعه کشور پیش‌می‌کشیدند. برای شنیدن این قسمت اسپاتیفای از لینک زیر استفاده کنید: https://open.spotify.com/episode/4gfXK8BWSPK4scy6rE9LKJ?si=bK69sXmRQFe2MQMETUXP-g برای شنیدن در اپل پادکست از: https://podcasts.apple.com/ca/podcast/nostalgia-a-retrospective-on-time/id1896855748?i=1000774886518 و برای شنیدن در کست‌باکس از: https://castbox.fm/vi/962623889 استفاده کنید.

اسطوره آتلانتیس در میان یونانیان باستان بازتابی از نوستالژیاستافلاطون در محاوره تیمائوس خود به نقل از یک کاهن مصری این اسطوره را شرح می‌دهد. مطابق با این روایت، دورتر از تنگه جبل‌الطارق که یونانیان آن را «ستون‌های هرکول» می‌خواندند، مجمع‌الجزایری وجود داشت با مردمانی شادمان و تندرست و جامعه‌ای بسیار پیشرفته و منضبط که امپراطورشان حتی قصد کرد که تمامی آسیا و اروپا را بگیرد. او ناوگان دریایی خود را حرکت داد تا از دریای مدیترانه به سمت شرق، کشورگشایی کند... یک سیاستمدار پوپولیست آمریکایی در قرن نوزدهم، به نام ایگناتیوس دانلی مدعی شد که این جزیره واقعا وجود داشته و حتی سرچشمه فرهنگ، صنعت و دین بوده‌اند... برای شنیدن این اپیزود در اسپاتیفای از لینک زیر استفاده کنید: https://open.spotify.com/episode/7wSyuT98aLlLIq9IM0I4d3?si=nJ4SueZcSjKHwC156n44ag و برای شنیدن در اپل پادکست: https://podcasts.apple.com/ca/podcast/nostalgia-a-retrospective-on-time/id1896855748?i=1000773626557

ضعف گفتمانی/ رتوریکی جامعه سکولار در برابر مذهب، به بهترین شیوه در فیلم «دانش‌آموز» اثر سربرنیکوف، فیلمساز روسی بیان شده است. در محتوای زیر، با ارجاع به فیلم، مفصل در این مورد صحبت می‌کنم: https://open.spotify.com/episode/2Z5QAAQX550btiUNrMbVeY?si=3ejjhKIUSo6VnshmQWR0Ow

بهترین شمشیرزن کسی‌ست که نه در دست، و نه در دل، شمشیری ندارد! اما می‌تواند صلح واقعی بیاورد! این پیام بروکن سوارد (شمشیر شکسته) قهرمان فیلمی به همین نام است. فیلمی که ضمن تدارک روایتی شاعرانه از تاسیس چین واحد، درس‌های بزرگی به مردم یک اقلیم کهن می‌دهد: صلح هدف است نه جنگ! و همزیستی مسالمت‌آمیز ملازماتی دارد از جمله برخورداری از یک دستگاه اداری- سیاسی واحد و یک زبان واحد و یک رسم‌الخط واحد… برای شنیدن محتوای «یک آسمان، یک سرزمین، یک ملت» از لینک زیر استفاده کنید: https://open.spotify.com/episode/2cI0DLTY697YwZxuDlBiy2?si=6QDoDHofT6GUQf7hL2Cz6w برای تماشای ویدئوی این محتوا از لینک زیر استفاده کنید: https://youtu.be/BwZjc9h2Kjk @nimaaghasemi

«مشاهده روند تولید حقیقت» جهان از چشم یک ژورنالیست حرفه‌ای چگونه جهانی‌ست؟ درباره فیلم «زندگی شیرین» اثر فدریکو فلینی مضامین مطرح: - اهالی رسانه به جهت شغل ویژه خود پشت صحنه نهادها و سازمان‌های بشری را می‌بینند؛ مخصوصا دیدن پشت صحنه نهاد دین و نهاد دولت، تاثیر تکان‌دهنده‌ای می‌گذارد. در یک کلام، اهالی رسانه، در یک جهان افسون‌زدایی‌شده زندگی می‌کنند. - فیلم «استاد» (Master) اثر پل توماس اندرسون، نمونه‌ای از فیلم‌هایی‌ست که تلاش می‌کند جهان‌بینی یک صنف بخصوص، در اینجا اهالی علم (scientists) را از طریق معرفی یک کاراکتر مطرح کند. - قهرمان یا کاراکتر اصلی فیلم «زندگی شیرین» یک ژورنالیست حرفه‌ایست و احساس پوچی و بی‌انگیزشی او اقتضاء شغل اوست. او که فریب متولیان دین و سیاستمداران را می‌بیند و جهان را بازیچه دست مردم متمول احساس می‌کند، قویا احساس پوچی و بیهودگی دارد. - فیلم از حیث دعوت به خوش‌باشی و عیاشی، پیام خیام‌وار یا دیونیسوسی دارد. - فروپاشی کلان‌روایت‌ها در عصر جدید فقدان معنا را موجب می‌شود. در چنین دورانی، «عشق» هم دچار معناباختگی می‌شود. بنابراین «عشق» با هوس‌بازی یکسان می‌شود. برای شنیدن فایل صوتی (سبک) از لینک زیر استفاده کنید: https://open.spotify.com/episode/0XptjqmXP5hYmBAH4kwf0m?si=P3uPbVivRxOMutuwuUyQbw برای تماشای ویدئو از لینک زیر استفاده کنید: La Dolce Vita زندگی شیرین https://youtu.be/NNaa8zug-mE

دون ژوانیسم از دید کی‌یرکگور https://youtube.com/shorts/TtR3BqjND8k?feature=share قاعده‌مند کردن بهره‌وری حسی از زندگی، از قضا نشانه هوشمندی‌ست چون به دوام عیش و لذت کمک می‌کند به طوری که شاید بتوان ادعا کرد هر «عیش مدام»ی، به نوعی ایمان وابسته است. در این محتوا به بهانه فیلم «بوی خوش زن»، سری به نوشته‌های سورن کی‌یرگکور، نویسنده دانمارکی می‌زنیم.

نوروز، ایران را زنده نگه داشته است سخنرانی در انجمن شیر و خورشید مونریال- کانادا @nimaghaasemi