جامعه شناسی پزشکی، فمینیسم و ...

2⃣نگاهی به برنامه گروه پهلوی برای نظام سلامت (بر اساس دفترچه اضطرار) /قسمت دوم ✍سیمین کاظمی در دفترچه اضطرار تیم پهلوی به تثبیت سیستم بهداشت و درمان ذیل فصل اقتصاد کلان پرداخته شده است و دراین راستا اصلاحات فوری در نظر گرفته شده که هر کدام بیانگر ناآشنایی، ناآگاهی و خام اندیشی تدوین کنندگان این دفترچه  و افشا کننده رویکرد گروه پهلوی به حوزه سلامت است. این اصلاحات فوری شامل چهار مورد است. ➖ اولین اصلاح فوری پیش بینی شده، حذف تعرفه واردات دارو است. به طور کلی حذف تعرفه برای هر کالای وارداتی متضمن نادیده گرفتن و در نتیجه به نابودی کشاندن تولید داخلی خواهد بود. در مورد دارو نیز رهاسازی واردات دارو، موجب نابودی تولید داخلی و از بین رفتن بقایای طرح ژنریک (که در حال حاضر نیز تضعیف شده است) خواهد شد. واردات دارو پدیده ای نیست که در نظام فعلی با محدودیت جدی روبه رو باشد، چنان که سالیانه صدها میلیون دلار داروهای خارجی وارد کشور می شود. برخی از این داروها یا به صورت ساخته شده وارد کشور می شوند یا به صورت نیمه ساخته وارد و مورد بسته بندی ثانویه یا اولیه قرار می گیرند، این بسته بندی به عنوان تولید تعریف شده و از پرداخت تعرفه وارداتی معاف می شوند. میل به واردات دارو در حالی است که در حال حاضر سهم فروش ریالی واردات دارو تقریباً 20 درصد بازار دارو را تشکیل می دهد. نتیجه حذف تعرفه واردات دارو، اگر چه بازار را از تولیدات خارجی انباشته می کند، اما واقعیت این است که دارو با قیمت بین المللی تنها برای اقلیتی از مصرف کنندگان قابل دسترسی خواهد بود که قادر به پرداخت بهای آن باشند و اکثریت از آن محروم خواهند بود و نابرابری در دسترسی به دارو با فروپاشی تولیدات ملی تشدید خواهد شد. علاوه بر این نابودی صنعت داخلی دارو منجر به بیکاری هزاران کارگر و کارمند شاغل در این حوزه خواهد شد. ➖مورد دوم لغو ممنوعیت خدمات بعد از ساعت کاری پزشکان عضو هیات علمی است . این وعده که به طرح تمام وقت جغرافیایی اعضای هیات علمی جغرافیایی ارجاع دارد، بدون توجه به دلایل تصویب چنین قانونی صرفاً در پی بر هم زدن تنظیمات موجود نظام سلامت است. طرح تمام وقت جغرافیایی پزشکان عضو هیات علمی را متعهد به حضور در مراکز درمانی و آموزشی دولتی محل اشتغال شان می کند و آنها را از فعالیت های انتفاعی درمانی منع می کند. با این طرح پزشکان موظف می شوند دانش و توانمندی های خود را برای بیماران در مراکز درمانی بخش دولتی و آموزش به دانشجویان صرف کنند، نه این که در اندیشه مطب خصوصی باشند. اما یاران پهلوی با بهانه کردن افزایش دسترسی به پزشک در پی لغو این ممنوعیت هستند. ➖«پایان اجرای قیمت گذاری تحمیلی سازمان نظام پزشکی برای تقویت رقابت قیمت» سومین مورد از اصلاحات فوری است که در دفترچه اضطرار نوید داده شده است. تیم پهلوی با رویکرد اقتصاد بازار بنیاد، خدمات سلامت را به عنوان کالایی فرض کرده  که هر گونه مداخله مراجع دولتی و رسمی در آن باید متوقف شود و قیمت گذاری بنا به تشخیص بازار و توسط دست نامرئی بازار صورت گیرد. این قاعده زدایی و رهاسازی تنظیمات رسمی اگر چه ممکن است برای برخی ذینفعان خوشایند باشد اما پیامد آن افزایش بی حساب و کتاب هزینه خدمات پزشکی و از دسترس خارج شدن این خدمات برای تهیدستان و بخش بزرگی از طبقه متوسط خواهد بود. ➖چهارمین اصلاح فوری به این شکل بیان شده است: "اجازه دهید پزشکان در سراسر ایران به طور آزادانه کار کنند و دسترسی را افزایش دهند!" مفروض این جمله این است که همه پزشکان مایل و حاضرند در سراسر ایران کار کنند اما به آنها اجازه داده نمی شود و اگر اجازه داده شود، دسترسی به پزشک افزایش می یابد. تناقضی که در این دستور وجود دارد، آزادسازی کار پزشکان با افزایش دسترسی است و نشان می دهد نویسندگان این متن به حد غم انگیزی با واقعیت های نظام سلامت در ایران و به خصوص پیچیدگی های مسأله توزیع پزشک ناآشنا هستند. پزشکان مثل بسیاری دیگر از مشاغل ترجیح می دهند در مناطق شهری توسعه یافته تر و ثروتمندتر کار کنند و کمتر حاضر به کار در مناطق توسعه نیافته و دور از مرکز هستند. در طی چهار دهه گذشته از آنجا که محرومیت زدایی در مناطق بزرگی از کشور انجام نشده و زیرساخت های ارتباطی و بهداشتی فراهم نشده، تنها راه حل باقیمانده برای دسترسی به خدمات سلامت، اعزام پزشکان و دیگر حرفه مندان سلامت در قالب طرح نیروی انسانی به مناطق محروم بوده است. حال تیم پهلوی در نظر دارد، به عنوان یک اصلاح فوری با حذف این راه حل افزایش دسترسی را احتمالا در تهران و مراکز بزرگ شهری افزایش دهد و مناطق محروم نیز به حال خود رها شوند!

1⃣ نگاهی به برنامه گروه پهلوی برای نظام سلامت (بر اساس دفترچه اضطرار) /قسمت اول ✍سیمین کاظمی در این نوشتار سعی دارم به برنامه گروه پهلوی برای نظام سلامت ایران که در دفترچه اضطرار آمده، بپردازم. دفترچه اضطرار در دو جا به بهداشت و درمان می پردازد، اول مدیریت بهداشت و درمان در 100 تا 180 روز اول بعد از مداخله نظامی است و دوم در بخش اقتصادکلان تحت عنوان تثبیت سیستم بهداشت و درمان. مندرجات این دفترچه به گفته نویسندگانش قرار است «مسیر معتبری به سوی ایجاد یک نظام ملی سلامت پایدار» نیز ترسیم کند. بخش اول، برنامه ای برای مواجهه با بحران ناشی از حمله نظامی و انبوه مجروحان به جا مانده از این حمله است. تصویری که از لابه لای سطور شکل می گیرد کشوری است که پس از تهاجم نظامی، با انبوه کشته ها و مجروحان روبه روست و نظام بهداشت و درمان آن به حال خود رها شده، آب و برق قطع شده، منابع و امکانات آسیب دیده و نیروی انسانی آن فرار کرده اند و حالا تیم رضا پهلوی با اتکا به درس هایی از لیبی و سوریه و بوسنی می خواهد به این مجروحان و مصدومان رسیدگی کند. این متن که ظاهرا سعی شده شسته رفته و تر و تمیز انشا شود و با تیترهای متعدد، منظم و حساب شده به نظر برسد، افشا کننده این واقعیت است که گروه پهلوی کوچکترین آشنایی با نظام سلامت در ایران ندارند، قادر به شناسایی مشکلات واقعی حوزه سلامت نبوده و راهکارهای شان نه تنها نامتناسب با واقعیت های موجود، بلکه عوامفریبانه و سوار بر جنجال های رسانه ای سالهای اخیر است. از خواب ها و خیالات گروه پهلوی برای دوره بحران، می توان به قواعدزدایی و برداشتن قوانین موجود در حوزه سلامت آنهم در هنگامه بحران، رویکرد نظامی-بازاری به حوزه سلامت، نادیده گرفتن توانمندی های کادر درمان ایران و توسل به سازمان ملل و سازمان پزشکان بدون مرز و نزول اجلال پزشکان ایرانی خارج از کشور برای تصدی پست های مدیریتی (و نه کار طبابت!)، تاکید مکرر بر دریافت حق بیمه، واردات بدون محدودیت دارو و ... اشاره کرد.

⭕️در دفاع از استقلال بالینی سیمین کاظمی حرفه پزشکی برای آن که بتواند انتظارات جامعه را در تامین سلامت برآورده کند مکلف به داشتن دو خصلت شده است: بی طرفی، و اولویت دادن منافع بیمار بر منافع پزشک. اما برآورده شدن این انتظارات منوط به استقلال بالینی و خودمختاری حرفه‌ای است. خودمختاری حرفه‌ای و استقلال بالینی به عنوان اطمینان از اینکه پزشکان آزادند قضاوت حرفه‌ای خود را در مراقبت و درمان بیماران بدون نفوذ بی‌مورد توسط اشخاص یا گروه‌های خارجی اعمال کنند، تعریف شده و جزو حیاتی مراقبت‌های پزشکی با کیفیت بالا و یک اصل اساسی حرفه‌ای‌گری در مراقبت سلامت است. حدود و چگونگی استقلال بالینی و خودمختاری حرفه‌ای توسط سازوکارهای درونی حرفه پزشکی تعریف و تنظیم می‌شود و پراتیک پزشکی بر اساس مقررات و قواعد این حرفه شکل می‌گیرد. با این وجود یک اصل مهم و فراموش نشدنی این است که تفویض استقلال به حرفه پزشکی برای نیل به یک هدف اجتماعی یعنی حفظ سلامت بیمار و جامعه صورت گرفته است. بنابراین استقلال بالینی تا جایی پذیرفته شده است که به برخورداری انسان‌ها از بالاترین استاندارد قابل دستیابی سلامت کمک کند. اما استقلال بالینی اگر چه در تئوری پذیرفته شده و ضروری به نظر می‌‌رسد اما تجارب حرفه پزشکی در دوره معاصر به خصوص در منازعات و کشمکش‌‌های سیاسی داخلی و بین‌المللی نشان می‌‌دهد که این امر ممکن است نادیده گرفته و نقض شود، چنانکه در این راستا می‌‌توان به نمونه‌‌های بحرین، سوریه و غزه و اخیراً ایران اشاره کرد. ادامه این یادداشت را در سایت انجمن جامعه‌شناسی ایران بخوانید.

⁠🔻انتقاد یک جامعه‌شناس از گفتمان غالب در مدیریت بحران‌های ایران 🔸سیمین کاظمی: انتظار تاب‌آوری مستمر، ناعادلانه است 🔺 سیمین کاظمی، جامعه‌شناس در گفتگوی اختصاصی با «پیام ما» می‌گوید: «تاب‌آوری زمانی معنا دارد که جامعه از یک بحران عبور کند، نه اینکه به‌طور مداوم در معرض بحران‌های پی‌درپی و فرساینده قرار داشته باشد. در چنین شرایطی، انتظار تاب‌آوری مستمر، غیرواقع‌بینانه و گاه ناعادلانه است.» 🔺 او تأکید می‌کند: «وقتی ساختارها خود مولد بحران هستند، قرار دادن بار تحمل فشارها بر دوش جامعه، نه منصفانه است و نه عقلانی. این رویکرد عملاً مسئولیت را از دولت به مردم منتقل می‌کند.» 🔺 کاظمی وضعیت کنونی ایران را «تقاطع بحران‌ها» توصیف می‌کند و می‌گوید: «فشارهای اقتصادی، اجتماعی، زیست‌محیطی و سیاسی هم‌زمان عمل می‌کنند. در این شرایط، سخن‌گفتن از تاب‌آوری بیشتر نوعی ساده‌سازی مسئله است تا راه‌حل.» 🔺 به‌گفته او: «وقتی ساختارها منابع را از جامعه می‌گیرند، نمی‌توان انتظار مقاومت داشت. یکی از آخرین واکنش‌های جامعه در چنین وضعیتی، بروز تضادها و اعتراض‌های اجتماعی است که نشان می‌دهد توان تحمل به پایان رسیده است.» 🔺 این جامعه‌شناس از «عدم قطعیت مزمن» سخن می‌گوید و توضیح می‌دهد: «جامعه ایران سال‌هاست در وضعیت تعلیق و بلاتکلیفی قرار دارد. پیامد آن، سرخوردگی، ناامیدی، افزایش مهاجرت و تشدید تضادهای اجتماعی است.» 🔺 کاظمی در پایان تأکید می‌کند: «بدون اصلاحات ساختاری و تغییر رفتار نهادهای حاکمیتی، نه تاب‌آوری پایدار شکل می‌گیرد و نه امید و اعتماد اجتماعی بازسازی می‌شود. جامعه امروز آگاه‌تر است و دیگر صرفاً به تحمل شرایط تن نمی‌دهد.»/ پیام ما @payamema

وضعیت قرمز امنیت غذایی @drsiminkazemi لینک گفتگو با جهان صنعت https://jahanesanat.ir/?p=597664

بحران اقتصادی و ناامنی غذایی ▪️سیمین کاظمی/ گفتگوی منتشر شده در خبرآنلاین @drsiminkazemi ◽️واکنش بخش بزرگی از جامعه به افزایش قیمت مواد غذایی، چشم‌پوشی و حذف اقلام غذایی مختلف بر اساس قیمت است. خروج گوشت و لبنیات و میوه از برنامه غذایی خود به‌تنهایی مهم‌ترین شاخص این بحران اقتصادی است که گریبان‌گیر جامعه ایران است. تبعات این وضعیت تشدید ناامنی غذایی، گرسنگی مزمن و سوء‌تغذیه است که سلامت جامعه را به‌طور جدی تهدید می‌کند. تهیدستان، زنان، سالمندان، کودکان به‌خصوص در مناطق محروم بیشترین رنج و آسیب را از ناامنی غذایی متحمل می‌شوند. ◽️تهیدستان و بخشی از طبقه متوسط حالا مجبورند با جایگزین‌ها و مشابه‌ها نیازهای تغذیه‌ای‌شان را تأمین کنند، مثلاً به‌جای گوشت، پای مرغ یا سویا بخورند. برخی از مواد غذایی مثل لبنیات و میوه را به‌جای مصرف روزانه، به مصرف هفتگی یا ماهانه یا حتی گاه‌گاهی تقلیل داده‌اند. بعضی به پسماند فروشگاه‌ها روی آورده‌اند و به‌ناچار صیفی‌جات و میوه‌های رو به خرابی و گندیدگی که قیمت‌شان کمتر است، مصرف می‌کنند. 🔻برای حل مشکل سوء‌تغذیه و دسترسی عادلانه به غذا باید نظام تولید و توزیع متحول شود. غذا در حال حاضر به یکی از مهم‌ترین ابزارهای کسب سود در جامعه تبدیل شده چون تولید و توزیع آن به عهده بخش خصوصی است. اما وقتی جامعه با بحران و ناامنی غذایی روبه‌روست دولت باید مداخله کند و با مشارکت جامعه کلیت تولید و توزیع مواد غذایی اصلی و ضروری را در اختیار بگیرد. ♦️تولید متناسب با نیازهای جامعه راهکاری است که ناامنی غذایی را رفع می‌کند و راه را بر سودجویی از مهم‌ترین حق مردم می‌بندد. با چنین روشی بخش خصوصی تنها می‌تواند در صنایع غذایی لوکس و غیرضروری فعال باشد و یارانه‌اش هم باید قطع شود. سوابق یارانه در مرحله تولید نشان داده که سیستم یارانه به محملی برای سوء‌استفاده تبدیل شده و کمکی به کاهش قیمت‌ها نکرده است. ♦️موضوع دیگر در شرایط فعلی تمرکز بر نیاز ملی و ممنوعیت صادرات است. در حال حاضر بسیاری از مواد غذایی به طمع درآمد دلاری و به اسم رشد اقتصادی و غرور ملی به خارج از کشور صادر می‌شود و نتیجه‌اش کمبود و گرانی در داخل است. واقعیت این است که درآمدی که از این مسیر حاصل می‌شود نصیب اقلیت سرمایه‌دار می‌شود و تأثیری در رشد اقتصادی و آبادانی و رفاه کشور ندارد. ▪️کالابرگ، یارانه نقدی، توزیع شیر در مدارس و راه‌حل‌هایی از این دست علاوه بر این‌که موقتی و سطحی هستند، هدف‌شان توجیه نابرابری‌های اجتماعی و حفظ وضع موجود است و نه بهبود واقعی زندگی و سلامت جامعه. جامعه‌ای که مبتنی بر عدالت اجتماعی و کرامت انسانی باشد مردمش نیازی به صدقه و خیریه ندارند. http://khabaronline.ir/xpqFk

گروه مطالعات زنان انجمن جامعه‌شناسی ایران برگزار می‌کند: مهریه در گذار: تقابل سنت، قانون و نابرابری جنسیتی 🕔 دوشنبه ۱۵ دی ماه ۱۴۰۴ ساعت ۱۷ تا ۱۹ 🗣 سخنرانان: دکتر سیمین کاظمی (پژوهشگر مسائل اجتماعی ایران) محمدهادی جعفرپور (کارشناس ارشد حقوق) طاهره جورکش (پژوهشگر علوم اجتماعی) زهره اسدپور (دانش آموخته مطالعات جنسیت، فعال حقوق زنان) 👤 دبیر نشست: دکتر محبوبه سادات هدی (دانش آموخته جامعه‌شناسی و پژوهشگر مسائل اجتماعی ایران) 💻 به صورت آنلاین لینک جلسه: https://meet.google.com/bvt-iiui-yin 🔺️ کانال علمی مطالعات زنان https://www.instagram.com/women.studies/ @womenstudiesisaorg

مرور و بررسی کتاب "جنسیت، ناسیونالیسم و تجدد در ایران" ✍سیمین کاظمی/ دوماهنامه ارژنگ قسمتی از متن: 🔻در نتیجه گیری کتاب کمتر به این موضوع کمتر اشاره شده که مشکل اساسی گفتمان ناسیونالیستی، ریشه های مردسالارانه آن و درک محدود آن از فمینیسم بوده است. چنان که دیدیم کتاب در نشان دادن این مشکل موفق بوده، اما نکته قابل تأمل و عجیب اینجاست که در نتیجه گیری نویسنده از پیروان چنین تفکری که درک محدود و مبتنی بر فرض های نادرست از مسأله زن و حقوق زنان دارند، انتظار دارد به کشف نسبت اسلام و حقوق زنان می پرداختند و تفسیر جدید و معطوف به حقوق زنان از دین ارائه می دادند. با چنین وضعی که هنوز ستم جنسیتی مورد پذیرش بوده و رهایی زنان به درستی شناخته نشده، و خواسته های نمایندگان گفتمان ناسیونالیستی، به تغییرات جزئی در زندگی زنان محدود می شده، مشخص نیست توسل آنها به آموزه های اسلامی دقیقاً چه کمکی به احقاق حقوق زنان می کرد. از طرف دیگر در این کتاب، داده ای که از این ادعای نویسنده حمایت کند که نمایندگان جریان ناسیونالیستی، ریشه ستم جنسیتی و فرودستی زنان را آموزه های اسلامی تلقی کرده باشند ارائه نشده است. 🔻علاوه بر این در فصل مربوط به عملکرد دولت رضاخان اشاره شده که قوانین خانواده ای که در این دوره به تصویب رسید، مطابق با شریعت بوده است، بنابراین دست کم در حوزه زنان، پروژه غیردینی سازی جامعه که رضاشاه به راه انداخته بود، دنبال نشد. در واقع غیردینی سازی در حوزه زنان تنها به کشف حجاب محدود شده بود که رضاشاه سابقه آن را در کشورهای اسلامی چون ترکیه و افغانستان سراغ داشت، و از آن الگو گرفته بود ولی به شیوه ای خشونت آمیز و سرکوبگرانه اجرایش کرد. با این اوصاف مشکل بتوان پذیرفت که راهبرد اصلی ناسیونالیست ها در پرداختن به مسأله زن، مقصر دانستن اسلام و آموزه های اسلامی بوده است. دست کم این احتمال قابل طرح است که آنها با اطلاع از حساسیت های نیروهای مذهبی جسارت طرح این مسأله را دست کم به صورت آشکار نداشته اند.

درباره کتاب فمینیسم زیر سایه نئولیبرالیسم اثر سیمین کاظمی ✅ از سایت طاقچه کتاب «فمینیسم زیر سایهٔ نئولیبرالیسم» به قلم «سیمین کاظمی» در سال ۱۴۰۲ منتشر شده و مجموعه‌ای از مقالات و تحلیل‌ها را گرد هم آورده که هریک به بخشی از معمای رابطهٔ فمینیسم و نئولیبرالیسم می‌پردازند. این کتاب با نگاهی به تحولات قرن بیست‌و‌یکم، به افول شوروشوق جنبش‌های فمینیستی در غرب و هم‌زمان توجه نهادهای اقتصادی بین‌المللی به موضوع جنسیت و زنان اشاره می‌کند. «سیمین کاظمی» تلاش می‌کند نشان دهد که علی‌رغم این توجهات، نابرابری جنسیتی و فرودستی زنان همچنان تداوم دارد. مقالات کتاب «فمینیسم زیر سایهٔ نئولیبرالیسم» هم به تأملات نظری و هم به بررسی تجربیات زنان در جوامع مختلف می‌پردازند و نقش نئولیبرالیسم را در بازتعریف مفاهیمی چون توانمندسازی، عاملیت و انتخاب زنان بررسی می‌کنند. همچنین کتاب به موضوع ایران نیز می‌پردازد و با توجه به وضعیت خاص سیاست‌های اقتصادی و اجتماعی، تأثیرات نئولیبرالیسم بر زنان ایرانی را به بحث می‌گذارد... ♦️متن کامل این معرفی و دانلود کتاب از لینک زبر قابل دسترسی است: کتاب فمینیسم زیر سایه نئولیبرالیسم + دانلود نمونه رایگان https://taaghche.com/book/230695/%D9%81%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%D8%B3%D9%85-%D8%B2%DB%8C%D8%B1-%D8%B3%D8%A7%DB%8C%D9%87-%D9%86%D8%A6%D9%88%D9%84%DB%8C%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%84%DB%8C%D8%B3%D9%85

جهانی نابرابرتر از همیشه/گزارش نابرابری جهانی ۲۰۲۶ ▪️سیمین کاظمی/گفتگو با هم‌میهن @drsiminkazemi ♦️ساختار حکمرانی، دولت‌ها و سیاست‌هایی که اتخاذ می‌کنند، در ایجاد نابرابری و میزان نابرابری‌ها تعیین‌کننده است. سیاست‌هایی مثل دفاع از مالکیت خصوصی و تجمیع ثروت در دست اقلیت، معافیت مالیاتی ثروتمندان، نحوه تعیین و تخصیص یارانه‌ها، سیستم تخصیص امتیاز و رانت، تصویب قوانین کار به‌نفع کارفرمایان و نبود حمایت از کارگران، بی‌ارزش‌کردن کار در برابر سرمایه، تقدیس کارآفرین‌ها، خصوصی‌سازی آموزش، بهداشت و نیازهای اجتماعی دیگر همگی به نابرابری و عمیق‌تر شدن شکاف طبقاتی در جوامع منجر می‌شود.تشدید نابرابری نتیجه چرخش نئولیبرال و افول دولت‌های رفاه در جهان سرمایه‌داری است: برنامه‌های نئولیبرالیستی در ذات خود، نابرابری اقتصادی را حمل می‌کنند و نتایج آن در گذر زمان مشخص می‌شود. ♦️وضعیت اقتصادی در ایران به‌گونه‌ای است که در ایران طبقه سرمایه‌دار، به تمام معنی کلمه، مفتخور شکل گرفته که لازم نیست برای افزایش ثروت، کار خاصی انجام دهند یا زحمتی بکشند یا در حوزه تولید فعال باشند: «اساساً سرمایه‌داری از نوع مولد نیست؛ بلکه ثروت و سود از طریق دسترسی به امتیازات ویژه و انحصار و بهره‌برداری از تورم کسب می‌شود.»  نابرابری شدید در ثروت در ایران نشان می‌دهد که انقلاب اسلامی در دسترسی به یکی از اهدافش که عدالت اجتماعی بوده، ناکام بوده و همان ساختار اجتماعی و اقتصادی قبل از انقلاب دوباره خلق شده است. ♦️ترکیبی از عوامل اقتصادی، فرهنگی و نهادی در کاهش سهم زنان از ثروت و درآمد نقش دارند: «نظم اقتصادی مسلط دوره ما بر تقسیم کار جنسیتی استوار شده است که خود ریشه‌های اجتماعی و فرهنگی دارد. در این تقسیم کار، زنان مناسب مراقبت و خدمت خانگی شمرده می‌شوند که کار غیردستمزدی هستند. یعنی زنان خانه‌دار درحالی‌که شبانه‌روز کار می‌کنند، نه درآمد دارند، نه ثروت. حتی وقتی زنان تقسیم‌کار جنسیتی تحمیلی را می‌شکنند  و وارد بازار کار می‌شوند، مجبورند به‌سمت کارهایی بروند که واجد ارزش کمتری شمرده می‌شوند، در آن‌ها احتمال پیشرفت کمتر و امکان ازدست‌رفتن شأن بیشتر است؛ ولی به‌لحاظ زمانی انعطاف بیشتری دارند، مثل کارهای پاره‌وقت یا کار در خانه که بتوانند به نقش‌های خانگی‌شان هم برسند. لینک گزارش: https://hammihanonline.ir/fa/tiny/news-58220

سیمین کاظمی: می تو یک حرکت دادخواهی است و هدف آن نه انتقام‌جویی، که ایجاد جامعه ای امن‌تر برای زنان است. ویدیوی کامل مناظره: https://youtu.be/sWqAbMKQIuc?si=NzPD1LaKboMr-caC

چراغهای تاریک رابطه: انجمن جامعه شناسی و جامعه دانشجویی سیمین کاظمی @drsiminkazemi 16 آذر ۱۴۰۴ دانشکده علوم اجتماعی تهران

چراغ های تاریک رابطه: انجمن جامعه شناسی و جامعه دانشجویی ▪️سیمین کاظمی @drsiminkazemi 《از نظر دانشجویان انجمن جامعه شناسی یک موسسه مستقل نیست و با روایت رسمی همراهی می‌‌کند. رویکرد آن محافظه کارانه و همراستا با مسوولان و مدیران است. در مناسبات اجتماعی و سیاسی فاقد قدرت است و تاثیرگذاری اجتماعی ندارد. روابط قدرت نابرابر در مناسبات درونی، شیخوخیت و پیرسالاری، تسلط اساتید دانشگاه بر انجمن و نیز انحصارگرایی، دانشجویان را از آن دور می‌‌کند. آنها معتقدند اغلب اساتیدی در برنامه‌‌های اجا سخنرانی می‌‌کنند که سالها در کلاس درس مطالبی را تکرار کرده اند؛ و همان مطالب را در همایش‌‌ها و نشست‌‌ها بیان می‌‌کنند که برای دانشجویان تکراری و فاقد جذابیت است. در مناسبات انجمن جامعه‌‌شناسی ایران دانشجو تنها می‌‌تواند به شکلی منفعل و به عنوان مرید و سیاهی لشکر در فعالیت‌‌های اجا شرکت کند و نه اینکه مشارکت کننده فعال باشد.》 🔹متن کامل در سایت انجمن جامعه شناسی http://isa.org.ir/%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D9%85%D8%A7%D9%87/8023-%DA%86%D8%B1%D8%A7%D8%BA%E2%80%8C%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%DA%A9-%D8%B1%D8%A7%D8%A8%D8%B7%D9%87-%D8%A7%D9%86%D8%AC%D9%85%D9%86-%D8%AC%D8%A7%D9%85%D8%B9%D9%87%E2%80%8C%E2%80%8C%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D9%88-%D8%AC%D8%A7%D9%85%D8%B9%D9%87-%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%B4%D8%AC%D9%88%DB%8C%DB%8C

زنان بی خانمان معتاد به مثابه پسماند اجتماعی ▪️سیمین کاظمی @drsiminkazemi در سیاست های فعلی زن معتاد بی خانمان به عنوان "پسماند اجتماعی" صورت بندی می شود و برخورد رسمی با زنان معتاد تبعیض آلود و تحقیرآمیز است. امکانات کافی برای درمان و مراقبت و بازتوانی آنها وجود ندارد. به طور کلی رویکرد رسمی در مواجهه با معتادان فقیر و بی خانمان دور کردن آنها از میدان دید جامعه است که در مورد معتادان زن بی خانمان هم هدف نامرئی کردن شان بوده و نه بازگرداندنشان به زندگی عادی و معمولی. متن کامل در: الهه؛ چهره‌ای از سکوت و رنج زنان بی‌پناه در پس اعتیاد و طردشدگی https://hamvatan24.com/suggest/19268/

ثبت شکایت، دفاع از حق فردی و جمعی ✍سیمین کاظمی @drsiminkazemi 🔸یک مشکل مقابله با خشونت علیه زنان این است که میزان آن کمتر از حد واقعی برآورد می شود. علت هم گزارش نشدن آن است. زنان به دلایل مختلف از جمله خصوصی دانستن موضوع، بی فایده دانستن پیگیری قضایی، ترس از خشونت گر، احساس تحقیرشدگی و بی اعتبار شدن، مقصر دانستن خود، حفظ آبروی خانواده، به خاطر فرزندان، فقدان آگاهی و بی اطلاعی از نحوه شکایت و نظایر اینها ترجیح می دهند تجربیات خشونت را نادیده بگیرند. 🔸به این ترتیب خشونت گر از مصونیت برخوردار می شود و به رفتار خود ادامه می دهد و زن مکرر مورد خشونت قرار می گیرد.   در مساله خشونت سکوت راه حل نیست. نتیجه سکوت زنان این است که خشونت ورزان در ارتکاب خشونت دلیرتر می شوند و در سطح کلان هم خشونت علیه زنان به عنوان مساله نیازمند مداخله به رسمیت شناخته نمی شود. 🔸بنابراین یک راهکار مقابله با خشونت تشویق زنان خشونت دیده به ثبت شکایت و مستندسازی خشونت است. به این ترتیب هم احقاق حقوق فردی ممکن می شود و هم با گزارش دهی بیشتر، ضرورت مداخله و مقابله با خشونت علیه زنان بیشتر از قبل آشکار می شود.