ساحل آرامش

صبر کن اشک به یایان برسد ، بعد برو نفسم باز به جانان برسد ، بعد برو خانه تاریک ، دل آشوب ، زمان طولانی پای مهتاب به ایوان برسد ، بعد برو کوچِ تو نیمه ی این جانِ مرا می گیرد رحمی از جانبِ وجدان برسد ، بعد برو باش تا از نمِ باران همه جا سیر شود خبرِ غنچه به بستان برسد ، بعد برو یا بمان ، باز شود دیده از آلاله ی خواب میوه ها روی درختان برسد ، بعد برو فرض کن قرعه ی امشب به تو لبخند زده بنشین ، فال به فنجان برسد ، بعد برو بگذر از رفتن و بگذار به فردا برسم دفترِ شعر به دیوان برسد ، بعد برو نغمه از فاصله ی دور به گوشم نرسد اندکی ! ، مرغِ غزلخوان برسد بعد برو من مریضم به طبیب هیچ امیدی نبُود نرو تا دوره ی درمان برسد بعد برو کمی آرام قدم های عجولت بردار صبر کن قاتلِ این جان برسد بعد برو @Kaaffeh🕯 #افسانه_احمدی_پونه