الموت من

. برای سوگ گیسویم از اشکم شانه می سازم و از آه نفس هایم دل دیوانه  می سازم اگر طغیان کند بغضم به وقت نغمه ی غربت به روی پلک شب، چتری پر از پروانه می سازم طنین بوسه هایت مست می سازد لبانم را از آهنگ سکوتت ساغری مستانه می سازم بگیرم جرعه جرعه از غزل هایم شراب شعر برای مستی ات از چشم خود پیمانه می سازم اگر ایوان رؤیایم پر از تردید و اما شد  ستون باورم را یک نفس ویرانه می سازم #زیبا_حسینی_جیرندهی‌ اوا؛ سودابه نصیری اوانکی @alamouteman