عین سناریو این روزها در کشور همزبان ایران تکرار میشود. سیلی از جوانان افغان از ولایات پشتوننشین با همان ظاهر «فرهنگی»، به بهانۀ کار به ایران میروند و دست به دست هم پارکها و خیابانهای تهران و اصفهان و شیراز و… را راهپیمایی میکنند. پیام من به سران دولت ایران این است: ضمن سپاسگزاری از دولت و مردم ایران که همیشه از مهاجرانی افغانستانی خود در هر شرایط حمایت کردند، جا دادند و مورد لطف قرار دادند، اما این را هم میگویم که مراقب پشت پردۀ این مهاجرتهای مشکوک باشند. مردم شریف ایران را خطاب قرار میدهم که غفلت نکنید که روزی شما هم توسط نیروی در ظاهر مظلوم، اما از پشت خنجر بخورید و خدای نخواسته شهرهای تان یکی پی دیگر نا امن شود. مراقب باشید که این مهاجرتها میتواند مشکوک و توسط تالبان سازماندهی شده باشد و پس از آن که جا به جا شدند، زمینۀ تحرکهای تروریستی را آغاز نکنند. ما نمیخواهیم سرنوشت یک کشور بدبخت، شکستخورده و جولانگاه ترور و تریاک در همسایهگی مان تکرار شود. این درست است که رژیم شما مخالفین و اپوزیسیون سیاسی خود را دارد و خواهان تامین عدالت اجتماعی و برابری جنسیتی هستند، اما مسألۀ داخلی شما مربوط به خود شماست و مطمئنم هیچ ایرانی نمیخواهد تغییر نظام سیاسی از مسیر جنگ و خونریزی و خشونت رقم بخورد. امیدوارم این پیام را هر ایرانی که خود را مسوول حراست از سرزمین شان میدانند جدی بگیرند. وگرنه مشخص است که «صلاح مملکت خویش خسروان داند» عزت زیاد
