en
Feedback
فردای بهتر (مصطفی تاجزاده)

فردای بهتر (مصطفی تاجزاده)

Open in Telegram

✳️کانال تلگرامی «فردای بهتر» با منش اصلاح‌طلبانه با ارائه رویکردی تحلیلی تلاش دارد به گسترش دموکراسی و بسط چندصدایی در جامعه ایران به امید فردایی بهتر برای ایران و ایرانیان قدم بردارد. ✅اینستاگرام: https://instagram.com/seyed.mostafa.tajzade

Show more

📈 Analytical overview of Telegram channel فردای بهتر (مصطفی تاجزاده)

Channel فردای بهتر (مصطفی تاجزاده) (@mostafatajzadeh) in the Farsi language segment is an active participant. Currently, the community unites 43 088 subscribers, ranking 1 395 in the Politics category and 8 023 in the Iran region.

📊 Audience metrics and dynamics

Since its creation on невідомо, the project has demonstrated rapid growth, gathering an audience of 43 088 subscribers.

According to the latest data from 05 September, 2026, the channel demonstrates stable activity. Although there has been a change in the number of participants by -252 over the last 30 days and by -10 over the last 24 hours, overall reach remains high.

  • Verification status: Not verified
  • Engagement rate (ER): The average audience engagement rate is 9.06%. Within the first 24 hours after publication, content typically collects 6.07% reactions from the total number of subscribers.
  • Post reach: On average, each post receives 3 905 views. Within the first day, a publication typically gains 2 617 views.
  • Reactions and interaction: The audience actively supports content: the average number of reactions per post is 47.
  • Thematic interests: Content is focused on key topics such as اعتراض, نیرو, سرکوب, حکومت, حق.

📝 Description and content policy

The author describes the resource as a platform for expressing subjective opinions:
✳️کانال تلگرامی «فردای بهتر» با منش اصلاح‌طلبانه با ارائه رویکردی تحلیلی تلاش دارد به گسترش دموکراسی و بسط چندصدایی در جامعه ایران به امید فردایی بهتر برای ایران و ایرانیان قدم بردارد. ✅اینستاگرام: https://instagram.com/seyed.mostafa.tajzade

Thanks to the high frequency of updates (latest data received on 06 September, 2026), the channel maintains relevance and a high level of publication reach. Analytics show that the audience actively interacts with content, making it an important point of influence in the Politics category.

43 088
Subscribers
-1024 hours
-817 days
-25230 days
Attracting Subscribers
September '26
September '26
+9
in 2 channels
August '26
+168
in 19 channels
Get PRO
July '26
+211
in 42 channels
Get PRO
June '26
+97
in 18 channels
Get PRO
May '26
+23
in 1 channels
Get PRO
April '26
+45
in 1 channels
Get PRO
March '26
+75
in 1 channels
Get PRO
February '26
+266
in 39 channels
Get PRO
January '26
+439
in 44 channels
Get PRO
December '25
+288
in 49 channels
Get PRO
November '25
+428
in 62 channels
Get PRO
October '25
+308
in 58 channels
Get PRO
September '25
+105
in 46 channels
Get PRO
August '25
+385
in 66 channels
Get PRO
July '25
+446
in 95 channels
Get PRO
June '25
+528
in 90 channels
Get PRO
May '25
+103
in 51 channels
Get PRO
April '25
+401
in 71 channels
Get PRO
March '25
+570
in 78 channels
Get PRO
February '25
+647
in 87 channels
Get PRO
January '25
+842
in 74 channels
Get PRO
December '24
+561
in 56 channels
Get PRO
November '24
+238
in 70 channels
Get PRO
October '24
+272
in 63 channels
Get PRO
September '24
+542
in 89 channels
Get PRO
August '24
+203
in 69 channels
Get PRO
July '24
+2 164
in 114 channels
Get PRO
June '24
+421
in 49 channels
Get PRO
May '24
+602
in 47 channels
Get PRO
April '24
+261
in 44 channels
Get PRO
March '24
+618
in 56 channels
Get PRO
February '24
+712
in 70 channels
Get PRO
January '24
+603
in 52 channels
Get PRO
December '23
+311
in 38 channels
Get PRO
November '23
+141
in 26 channels
Get PRO
October '23
+168
in 32 channels
Get PRO
September '23
+363
in 0 channels
Get PRO
August '23
+283
in 0 channels
Get PRO
July '23
+464
in 0 channels
Get PRO
June '23
+217
in 0 channels
Get PRO
May '23
+430
in 0 channels
Get PRO
April '23
+390
in 0 channels
Get PRO
March '23
+442
in 0 channels
Get PRO
February '23
+467
in 0 channels
Get PRO
January '23
+612
in 0 channels
Get PRO
December '22
+875
in 0 channels
Get PRO
November '22
+959
in 0 channels
Get PRO
October '22
+1 120
in 0 channels
Get PRO
September '22
+491
in 0 channels
Get PRO
August '22
+279
in 0 channels
Get PRO
July '22
+658
in 0 channels
Get PRO
June '22
+1 184
in 0 channels
Get PRO
May '22
+582
in 0 channels
Get PRO
April '22
+357
in 0 channels
Get PRO
March '22
+336
in 0 channels
Get PRO
February '22
+309
in 0 channels
Get PRO
January '22
+296
in 0 channels
Get PRO
December '21
+770
in 0 channels
Get PRO
November '21
+328
in 0 channels
Get PRO
October '21
+390
in 0 channels
Get PRO
September '21
+446
in 0 channels
Get PRO
August '21
+745
in 0 channels
Get PRO
July '21
+574
in 0 channels
Get PRO
June '21
+1 895
in 0 channels
Get PRO
May '21
+3 300
in 0 channels
Get PRO
April '21
+1 372
in 0 channels
Get PRO
March '21
+505
in 0 channels
Get PRO
February '21
+311
in 0 channels
Get PRO
January '21
+362
in 0 channels
Get PRO
December '20
+41 682
in 0 channels
Date
Subscriber Growth
Mentions
Channels
06 September0
05 September+3
04 September+1
03 September0
02 September+1
01 September+4
Channel Posts
📝📝📝مهدی یراحی: انسان را نمی‌شود میان پرچم‌ها و قدرت‌ها گم کرد ✍🏻خبرنامه‌ها: پناه فرهادبهمن روزنامه‌نگار در  شبکه‌ی ایکس در واکنش به "#نه_به_جنگ و جنگ‌افروزان" نوشته‌ی مهدی یراحی خواننده اعتراضی ایران در خصوص جنگ  ابراز خوشحالی کرد که او بالاخره سکوتش را در این باره شکسته و نوشته. مهدی یراحی نیز در پاسخ به فرهادبهمن نوشت: ممنون جناب فرهادبهمن عزیز. ✅فقط یک نکته را لازم می‌دانم روشن کنم: سکوت من درباره‌ جنگ اخیر، به معنای بی‌تفاوتی به آن یا گرفتارشدن در دوگانه‌ی «شر داخلی/شر خارجی» نبود. اتفاقاً مسئله برای من دقیقاً پرهیز از همین دوگانه بود. ضمن آنکه در اواخر جنگ دوازده‌روزه هم یک‌بار موضعم را درباره جنگ اعلام کردم که ضمیمه همین توییت من و شماست. ✅به شخصه جمهوری اسلامی را مسئول اصلی و بخش بزرگی از این ویرانی می‌دانم؛ اما همین مخالفت، مرا از دیدن رنج و مرگ انسان‌های بی‌گناه در جنگ، یا از گفتنِ «نه به جنگ»، معاف نمی‌کند. همان‌طور که «نه به جمهوری اسلامی» هم نباید مشروط به چشم‌پوشی از جنایت دیگری باشد. ✅بگذارید صریح بگویم: در جنایتکار بودن نتانیاهو و ترامپ تردیدی ندارم و بدیهی است که هیچ گربه‌ای محض رضای خدا موش نمی‌گیرد. این البته به معنای هیچ ارادتی به حماس، حزب‌الله و گروه‌های تندرویی از این دست هم نیست؛ گروه‌هایی که همچون حاکمان ما، مردمشان را در چنبره‌ی ایدئولوژی کور گرفتار کرده‌اند و نگذاشته‌اند گره کار ملتشان بسیار پیش‌تر از اینها با دست باز شود. ✅باری، «نه به جنگ» برای من یک موضع تاکتیکی یا واکنشی نیست که دیر یا زود به آن رسیده باشم؛ امتداد همان چیزی است که سال‌ها پیش در «پاره‌سنگ» خواندم: اینکه انسان را نمی‌شود میان پرچم‌ها و قدرت‌ها گم کرد. ✅و شاید مهم‌تر از همه، من نمی‌خواهم میان «شیاطین داخلی و خارجی» یکی را انتخاب کنم. مسئله برای من این است که در برابر هر دو، جانب انسان بایستم؛ حتی اگر این موضع، از هر دو سو به سوءتفاهم یا مصادره منجر شود. ✅این شاید تمام چیزی باشد که از «نه به جنگ» می‌خواهم بگویم. @MohandesMirHosseinMousavi

2
📝📝📝توافق‌گرایی یا حرکت در محدوده گفتمان مسلط؟ ✍🏻مرتضی صارمی ✅مدتی است، از درون جریان اصلاح‌طلبی، رویکردی شکل گرفته که بر «توافق» با گفتمان حاکم تأکید می‌کند. استدلال روشن است: اگر تغییر قرار است مسالمت‌آمیز و از مسیر انتخابات باشد، باید با طرف مقابل گفت‌وگو کرد، از تقابل پرهیز کرد و به نقاط مشترک رسید. ✅در اصلِ گفت‌وگو، مذاکره، رقابت انتخاباتی و پرهیز از خشونت اختلافی نیست. مسئله از جایی آغاز می‌شود که «توافق‌گرایی» بدون توجه به نابرابری قدرت، به راهبرد سیاسی تبدیل شود. توافق زمانی معنا دارد که طرفین یکدیگر را به رسمیت بشناسند و هر دو بتوانند بر نتیجه اثر بگذارند. اما اگر یک طرف خود را معیار نظام سیاسی بداند و طرف دیگر را فقط در چارچوب تعیین‌شده بپذیرد، دیگر با رابطه‌ای متقارن روبه‌رو نیستیم. ✅پرسش اصلی اینجاست: توافق بر سر چه چیزی؟ اگر گفتمان مسلط از پیش تعیین کند چه کسانی حق ورود به رقابت دارند، حدود رقابت چیست و چه تغییری پذیرفتنی است، انتخابات دیگر صرفاً میدان رقابت گفتمان‌ها نیست. نظارت استصوابی نمونه روشن این وضعیت است؛ مسئله فقط رد یا تأیید نامزدها نیست، بلکه این است که چه کسی حدود میدان سیاست را تعیین می‌کند؟ در چنین شرایطی، «توافق‌گرایی» ممکن است نه به معنای توافق میان دو گفتمان، بلکه به معنای یافتن جایگاهی در محدوده‌ای باشد که گفتمان مسلط از پیش ترسیم کرده است. ✅این تفاوت برای اصلاح‌طلبی مهم است. اصلاح‌طلبی نمی‌تواند فقط به افزایش امکان مشارکت در چارچوب موجود تقلیل یابد؛ زیرا اساساً ناظر به تغییر تدریجی قواعد و ساختارهایی است که مانع تحقق اراده عمومی می‌شوند. اگر توافق به قیمت کنار گذاشتن پرسش از این قواعد تمام شود، دشوار است بتوان آن را راهبردی اصلاح‌طلبانه دانست. نقد توافق‌گرایی، نفی گفت‌وگو نیست؛ نقد توافق بدون برابری سیاسی است. ✅مبارزه مسالمت‌آمیز یک روش است؛ انتخابات یک سازوکار؛ توافق یک تاکتیک یا راهبرد؛ اما پذیرش گفتمان مسلط یک انتخاب سیاسی است. این مفاهیم نباید با یکدیگر خلط شوند. یک جریان اصلاح‌طلب می‌تواند همزمان از انتخابات و روش‌های مسالمت‌آمیز دفاع کند و خواهان تغییر قواعد محدودکننده مشارکت سیاسی باشد. ✅بنابراین مسئله نه «ستیز» با حاکمیت است و نه «توافق» با آن؛ مسئله این است که موضوع توافق چیست و طرفین با چه نسبتی از قدرت پای میز مذاکره می‌نشینند. اگر توافق بر سر منافع ملی، کاهش تنش، اصلاحات نهادی، افزایش مشارکت و تضمین حقوق شهروندی باشد، می‌توان از آن دفاع کرد. ✅اما اگر توافق فقط به معنای پذیرفتن این اصل باشد که «گفتمان حاکم شاقول است و دیگران باید خود را با آن تنظیم کنند»، دیگر با توافق میان گفتمان‌ها مواجه نیستیم؛ با حرکت در محدوده گفتمان مسلط مواجهیم. توافق وقتی اصلاح‌گر است که دو طرف را به یکدیگر نزدیک کند؛ اما اگر فقط یک طرف را وادار به نزدیک شدن کند، توافق متقابل نیست. عضوشورای مرکزی حزب مجمع‌ایثارگران @MohandesMirHosseinMousavi
1 007
3
📝📝📝 ضرورت گذار از «ناترازی» به یک روایت چاره‌ساز ✍️ علیرضا کدیور ✅این نوشتار تلاش می‌کند تا با مواجهه انتقادی با گفتمان‌سازی‌هایی که در سال‌های اخیر حول واژه «ناترازی» انجام شده، زاویه‌ای جدید برای فکر کردن به مسائل کشور و احیانا ارائه راه‌حل‌های موثرتر برای اصلاح و تغییر به وجود بیاورد. ✅چرا وقتی بین ۳۰ تا ۴۰ درصد مردم زیر خط فقر یا در محدوده آن زندگی می‌کنند، قدرت خرید و رفاه بخش عمده جامعه از دست رفته و کشور همچنان در شرایط جنگی قرار دارد، باید حل مسائل موجود را از رفع ناترازی شروع کرد؟ چرا نباید مسئله را از جاهای دیگری مانند «رفع فقر»، «بازسازی نیروی انسانی» یا مفاهیمی مانند «رشد به نفع فقرا» یا «رشد به نفع اکثریت» آغاز کرد و مسئله ناترازی و تامین منابع را در حاشیه آن حل کرد؟ ✅از آنجا که مسیر فکر کردن ما درباره موضوعات، با واژگانی که انتخاب می‌کنیم شکل می‌گیرد و محدود می‌شود، در این مقاله، ابتدا واژگان رایج در این گفتمان پس از اشاره‌ای به افزایش چشمگیر استفاده از آن‌ها در سال‌های اخیر، مورد بررسی قرار می‌گیرند. سپس ذی‌نفعان آن به صورت کلی تحلیل می‌شوند و پس از آن سه تغییر اقتصادی مهم در سال‌های ۱۳۸۹، ۱۳۹۸ و ۱۴۰۴ از همین منظر با یکدیگر مقایسه می‌شوند. در نهایت پس از اشاره‌ای به روند تغییرات میزان استفاده واژگانی مانند «ناترازی»، «فقر»، «آموزش» و «سلامت» در یکی از مهم‌ترین خبرگزاری‌های کشور، استدلال می‌شود که دغدغه کانونی گفتمان ناترازی، متمرکز بر مفاهیم مالی در بنگاهداری اقتصادی است و موجودیتی به نام جامعه حضور پررنگی در آن ندارد و تنها می‌تواند در قالب تبصره و الحاقیه و سیاست‌های جبرانی در آن لحاظ شود. ✅هدف این مقاله دعوت به بازاندیشی درباره سیاست‌های قبلی و پرهیز از نگاه‌های تقلیل‌گرا و مخاطره‌آمیزی است که جامعه در آن‌ها تضعیف می‌شود. متن کامل مقاله در نقد گفتمان ناترازی را در وبسایت مجله دقیقه مطالعه کنید منبع: مجله دقیقه
1 834
4
‍ 📝📝📝 از «ما کیستیم» تا «چه می‌خواهیم» ✍️ شیوا بازرگان ✅در پایان، آنچه از گفت‌وگو با فعالان شهرهای مختلف ایران به دست آورده‌ام، یک نکته تکراری است: «ما تنها هستیم». جنبش زنان می‌گوید ما تنها هستیم، جنبش ائتنیک می‌گوید ما تنها هستیم، جنبش کارگری می‌گوید ما تنها هستیم. اما آیا واقعاً همه این جنبش‌ها با یک نظام سرکوبگر روبه‌رو نیستند؟ آیا خواسته اصلی همه آنها عدالت، آزادی و کرامت انسانی نیست؟ سیاست نامتقارن به ما می‌گوید که می‌توانیم هم‌زمان هم به هویت خود وفادار بمانیم و هم با دیگران ائتلاف کنیم. برای این کار نیازی به دست کشیدن از هویت نیست، فقط کافی است به‌جای «ما کیستیم؟»، بپرسیم «ما چه می‌خواهیم؟». متن کامل مقاله را از اینجا بخوانید. منبع: چراغ آسمان
1 943
5
No text...
2 166
6
📝📝📝دیدار جعفر پناهی با مادر دو برادری که در دو دوره از اعتراضات ایران جان باختند ✅براساس تصویری که از دیدار جعفر پناهی  در صفحه اینستاگرامی مادر علی و عماد شوش منتشر شده این کارگردان سینما و زندانی سیاسی سابق سه هفته پیش در رودسر با مادر علی شوش و عماد شوش دیدار کرده است؛ دو برادری که در دو دوره از اعتراضات ایران جان باختند. ✅علی شوش در جریان اعتراضات «زن، زندگی، آزادی» در سال ۱۴۰۱ در اصفهان کشته شد و عماد شوش نیز در اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ در لاهیجان جان باخت. ✅شامگاه پنجشنبه بار دیگر خبر احضار جعفر پناهی منتشر شد . اینبار به شعبه ۱۶ بازپرسی دادسرای فرهنگ و رسانه تهران. بر اساس گزارش‌ها، احضاریه روز ۱۰ شهریور صادر شده و پناهی پنج روز فرصت دارد برای «دفاع از اتهام انتسابی» در این شعبه حاضر شود؛ عنوان اتهام در احضاریه اعلام نشده و در آن هشدار داده شده است که عدم حضور می‌تواند به صدور دستور بازداشت منجر شود. ✅پناهی قرار است روز شنبه، در آخرین فرصت تعیین‌شده در احضاریه، همراه با وکلای خود در دادسرای فرهنگ و رسانه حاضر شود. از کانال مهدی محمودیان
2 237
7
📝📝📝دست از تحقیر زنان بردارید! ✍️ روح الله طالبی توتی ✅پیش‌نوشت: اخیراً ویدئویی دیدم از کارشناس یک برنامه‌ی گفت‌وگومحور که می‌گوید زنان باحجاب با تماشای زنان بدون حجاب دچار حسرت می‌شوند چون می‌فهمند که می‌توانستند جور دیگری زندگی کنند... ✅١. تیرماه ١۴٠١ بود در نشستی به مناسبت روز ملی حجاب، از این گفتم که گام اول برای جلوگیری از تبدیل مسئله‌ی حجاب به یک بحران، پذیرش عاملیت و کرامت زنان است. خوب به یاد دارم که نمونه‌های روشنی آوردم. گفتم وقتی زنان کم‌حجاب را به شکلاتی تشبیه می‌کنیم که مگس روی آن می‌نشیند، وقتی دختران را به‌خاطر حجاب عرفی دستگیر می‌کنیم و به بازداشتگاه می‌بریم، وقتی کارمند مرد حراست سرتاپای دانشجوی دختر را برانداز می‌کند تا به اندازه‌ی مانتویش ایراد بگیرد، وقتی فلان سخنران زنان بدون حجاب را هرزه می‌خواند و بهمان روزنامه به همسران زنان کم‌حجاب می‌گوید دیوث، چرا انتظار داریم زنان به حجاب علاقه‌مند شوند؟ حرفم این بود حالا که سیاست رسمی کشور با هر دلیل و مبنایی تصمیم دارد حجاب زنان را مدیریت کند، باید دست از تحقیر زنان بردارد و در وهله‌ی نخست، عاملیت و اراده‌ی آگاهانه و کرامت انسانی آنان را به رسمیت بشناسد. ✅٢ ورق برگشت و در کم‌تر از چند سال، حالا خبری از آن مدیریت سخت‌گیرانه نیست. اساساً خبری از چیزی نیست و آگاهانه یا از سر ناچاری، سیاست رسمی در زمینه‌ی حجاب به تغافل رو آورده. اجرای قانون جدید حجاب متوقف شده و قانون سابق هم اجرا نمی‌شود. شرایط جنگی کشور و لزوم حفظ وحدت و انسجام ملی هم مزید بر علت شده تا طرح هر بحثی پیرامون حجاب، سریعاً به محاق برود. چهره‌ی شهر تغییر کرده و حجاب - به معنای روسری - دیگر مانند سابق عمومیت الزامی ندارد. هرچند خلاف انتظار و پیش‌بینی برخی، زنان بسیاری هم‌چنان به حجاب عرفی پایبند ماندند. ✅٣. این به معنای آزادی پوشش نیست. ما از حجاب اجباری قانونی به بی‌حجابی اجباری عرفی رسیده‌ایم. روسری داشتن دیگر مانند سابق بخشی از مد پوشش زنانه در ایران نیست و حالا که این امکان وجود دارد تا زنان انتخاب کنند که حجاب داشته باشند یا نه، روسری داشتن می‌تواند فرد را در معرض قضاوت‌های ناخوشایند قرار دهد. برای زنان و دختران ایرانی که سال‌هاست با مسئله‌ی اعتماد به نفس درگیر هستند - که اگر نبودند این میزان از جراحی زیبایی و استفاده از لوازم آرایشی رواج نداشت - دشوار است که بخواهند با پوشش خود مورد اتهام قرار بگیرند. ✅۴. حالا در این شرایط، عده‌ای از جمله آن کارشناس، انگار می‌خواهند عقده‌ی سال‌ها اجبار حجاب را بر سر زنان محجبه خالی کنند. این‌که بگوییم زنان باحجاب با دیدن زنان بدون حجاب در مورد سبک زندگی‌شان تردید می‌کنند و دچار حسرت می‌شوند، توهینی آشکار و تحقیرآمیز به تمام زنان باحجاب است. این انگاره هم عاملیت و اراده‌ی زن را نادیده می‌گیرد. گو این‌که تمام زنان باحجاب با اجبار و نه انتخاب خود، حجاب دارند و کافی است ببینند می‌توانند حجاب نداشته باشند تا هوایی شوند! این نگرش کاریکاتوری و وقیحانه به زنان باحجاب، امتداد همان نگاه سلطه‌گرانه‌ای است که زنان را به صرف نداشتن روسری از دایره‌ی انسانیت و کرامت و عفت خارج می‌کند. ✅۵. بسیاری از زنان بدون حجاب، مادران محجبه دارند و بسیاری از زنان باحجاب، دختر و خواهر بدون حجاب. دیگری‌سازی بر مبنای حجاب و رواج این تصویر که انگار زنان باحجاب و زنان بدون حجاب از دو سیاره‌ی مجزا به زمین آمده‌اند، بسیار ناشیانه و غیرواقعی است؛ به‌ویژه اگر چاشنی توهین و تحقیر هم داشته باشد. زنان با حجاب در شرایط به‌شدت واگرای امروز ایران، به قدر کافی به خاطر انتخابشان قضاوت می‌شوند و دیگر نیازی نیست که نمک بر زخمشان بپاشیم. درباره‌ی زنان تحلیل داشته باشید، قلم بزنید، گفت‌وگو کنید. اما دست از سر تحقیر زنان بردارید! بپذیرید که جامعه‌ی ایرانی سبک‌های متفاوتی از پوشش را پذیرفته و خود زنان نیز به یک تعامل اجتماعی در این مورد دست یافته‌اند. با بی‌حجابی اجباری نمی‌توان تلافی سال‌ها اجبار حجاب را درآورد. زنان باحجاب هم نباید قربانی این نگرش‌های سطحی و عقده‌گشایی‌های سیاسی باشند. ✅۶. در شرایط کنونی، حجاب داشتن بیش‌تر از بی‌حجابی یک انتخاب آگاهانه و عاملانه است. سیاست رسمی سال‌ها بر سر مامور گشت ارشاد و حراست دانشگاه و اداره و مجرم و متهم چادر گذاشت و با این‌کار، علناً تصویری منفی از حجاب را تثبیت کرد. فضای غیررسمی هم بی‌حجابی را ترویج کرد و آن را با مفاهیمی مثل آزادی و زیبایی پیوند داد. نتیجه این‌که در ایران، حجاب داشتن بسیار دشوار شده و بی‌نهایت دلالت سیاسی و اجتماعی با خودش به همراه دارد. روا نیست در این وضعیت، دوباره تیغ تحقیر و توهین را بر بخشی از زنان جامعه روانه کنیم. روا نیست و البته که مغرضانه است. @massoumehebtekar
2 456
8
📝📝📝هرمز کارتی که در حال سوختن است ✍️حامد آئینه وند ✅تنگه هرمز می‌توانست یکی از بزرگ‌ترین سرمایه‌های راهبردی ایران در قرن بیست‌ویکم باشد؛ اهرمی که ارزش آن نه در بستن آن، بلکه در باز نگه داشتن، تضمین امنیت و تبدیل کردن آن به یک مزیت پایدار ژئوپلیتیکی و اقتصادی بود. اما سپاه با ایده ساده‌انگارانه و پرهزینه «بستن تنگه هرمز» و تبدیل آن به ابزار فشار سیاسی و نظامی، در حال سوزاندن یکی از مهم‌ترین کارت‌های ژئوپلیتیکی ایران است. ✅کشورهای خلیج فارس در حال سرعت بخشیدن به سرمایه‌گذاری در بنادر، خطوط لوله و مسیرهای زمینی و دریایی جایگزین هستند تا بتوانند بخشی از تجارت و صادرات انرژی خود را بدون عبور از هرمز انجام دهند. حتی واردکنندگان بزرگی مانند ژاپن و کره جنوبی نیز در واکنش به ناامنی مسیرهای خاورمیانه، در حال متنوع کردن منابع و مسیرهای تأمین انرژی خود هستند. ✅ارزش یک اهرم ژئوپلیتیکی به میزان وابستگی دیگران به آن بستگی دارد. اگر دیگران برای سال‌ها به امنیت و همکاری ایران در هرمز نیاز داشته باشند، ایران از این موقعیت قدرت می‌گیرد. اما اگر ایران دائماً از بستن هرمز به‌عنوان تهدید استفاده کند، منطقی‌ترین واکنش دیگران این است که برای حذف این وابستگی سرمایه‌گذاری کنند. در چنین شرایطی ممکن است ایران در کوتاه‌مدت تصور کند که یک کارت برنده در اختیار دارد، اما در بلندمدت همان کارت را می‌سوزاند. اشتباه بزرگ‌تر اما این بود که سپاه و ساختار سیاسی جمهوری اسلامی نتوانستند از موقعیت استثنایی هرمز برای ساختن یک سرمایه پایدار برای آینده ایران استفاده کنند. ✅هرمز می‌توانست بخشی از یک توافق بزرگ و بلندمدت با آمریکا باشد: ایران امنیت و آزادی کشتیرانی را تضمین کند و در مقابل، کاهش پایدار تحریم‌ها، دسترسی به بازارهای جهانی، سرمایه‌گذاری خارجی و یک ترتیبات امنیتی و اقتصادی منطقه‌ای را به دست آورد. ✅اگر روزی حکومت ایران تغییر کند، آنچه برای نسل‌های بعد باقی می‌ماند، نه شعارهای امروز، بلکه زیرساخت‌های اقتصادی، روابط پایدار بین‌المللی و اهرم‌های ژئوپلیتیکی حفظ‌شده خواهد بود. اما نگاه امنیتی و کوتاه‌مدت سپاه به هرمز اجازه نداد چنین سرمایه‌ای شکل بگیرد. ✅هرمز به جای آنکه به پلی میان ایران و اقتصاد جهانی تبدیل شود، به ابزار تهدید تبدیل شد. اینجاست که می‌توان از خیانت به آینده ایران سخن گفت؛ نه به‌عنوان یک تعبیر حقوقی، بلکه به‌عنوان یک داوری سیاسی و تاریخی. نهادی که خود را حافظ امنیت ملی می‌داند، نمی‌تواند یک مزیت جغرافیایی متعلق به تمام نسل‌های ایران را چنان مصرف کند که نسل‌های آینده نیز هزینه آن را بپردازند. ✅اگر امروز کشورهای منطقه میلیاردها دلار هزینه کنند تا وابستگی خود را به هرمز کاهش دهند، حتی اگر فردا جنگ تمام شود و تنگه دوباره کاملاً باز شود، بخشی از این وابستگی ممکن است دیگر هرگز بازنگردد. و این خسارت متعلق به جمهوری اسلامی نیست؛ متعلق به ایران است. قدرت واقعی یک کشور این نیست که بتواند دیگران را برای چند ماه بترساند. قدرت واقعی این است که کاری کند دیگران برای دهه‌ها به همکاری با آن کشور نیاز داشته باشند. ✅ایران می‌توانست از هرمز برای ساختن همین وابستگی استفاده کند: امنیت کشتیرانی در برابر همکاری اقتصادی، موقعیت جغرافیایی در برابر سرمایه‌گذاری و امنیت انرژی در برابر رفع تحریم‌ها و ادغام ایران در اقتصاد جهانی. بنابراین سؤال اصلی دیگر این نیست که ایران امروز می‌تواند هرمز را ببندد یا نه. سؤال این است که پنج، ده یا بیست سال دیگر، چه میزان از تجارت منطقه هنوز به هرمز وابسته خواهد بود؟ ✅اگر پاسخ این سؤال به دلیل سیاست‌های امروز ایران کاهش پیدا کند، آن‌وقت مسئله دیگر فقط شکست یا پیروزی در یک جنگ نیست.مسئله این است که آیا ایران پس از جنگ، همان قدرت ژئوپلیتیکی پیش از جنگ را خواهد داشت یا نه. تنگه هرمز می‌توانست یکی از مهم‌ترین سرمایه‌های استراتژیک ایران باشد؛ سرمایه‌ای که با استفاده هوشمندانه از آن می‌شد حتی رابطه ایران و آمریکا را از یک رابطه دائمیِ خصومت به رابطه‌ای مبتنی بر منافع متقابل و معامله پایدار تبدیل کرد. اما برای این کار به استراتژی نیاز بود، نه شعار؛ به دیپلماسی نیاز بود، نه تهدید؛ و به نگاه چندده‌ساله نیاز بود، نه محاسبه چندماهه. شاید مهم‌ترین پرسش امروز همین باشد: ✅ایران چگونه می‌تواند کاری کند که جهان به ایران نیاز داشته باشد، نه اینکه جهان را وادار کند برای حذف وابستگی خود به ایران تلاش کند؟ اگر پاسخ این پرسش پیدا نشود، ممکن است بزرگ‌ترین خسارت این جنگ نه از دست دادن یک شهر یا یک میدان نفتی، بلکه از دست دادن تدریجی همان مزیت‌های ژئوپلیتیکی باشد که جغرافیا و تاریخ در اختیار ایران گذاشته‌اند. @Sahamnewsorg
2 582
9
📝📝📝 بیانیه جمعی از کنشگران و زندانیان سیاسی سابق: همبستگی فراتر از دوگانه جنگ و سرکوب ✅تحکیم ملت: شماری از زندانیان سیاسی پیشین ایران، کنشگران، نویسندگان، هنرمندان، روشنفکران، دانشگاهیان، پژوهشگران و اعضای جامعه مدنی در ایران و خارج از کشور، با انتشار بیانیه‌ای از نامه سرگشاده همبستگی با زندانیان سیاسی ایران حمایت کردند. امضاکنندگان خواستار توقف فوری اعدام‌ها و آزادی زندانیان سیاسی شده و هم‌زمان با جنگ و مداخله نظامی خارجی و سرکوب داخلی مخالفت کرده‌اند. ✅آنان تأکید کرده‌اند که حمایت از مردم ایران نباید به معنای نادیده گرفتن سرکوب جمهوری اسلامی یا توجیه مداخله خارجی باشد. در این بیانیه، بر مقاومت در برابر همه اشکال سلطه، سرکوب و جنگ تأکید شده است. متن کامل و اسامی امضاکنندگان اینجا ببینید @tahkimmelat
2 749
10
📝📝📝 روایت ضیا نبوی از پشت پرده دروغ‌های رسانه‌های ضدایرانی در مورد جنایت‌های جنگی: تصاویر اولی که از «زندان اوین» منتشر کردند یک ویدیوی ساخته شده با هوش مصنوعی بود تا اینگونه القا کنند هدف آزادی زندانیان است/ واقعیت این است که از هر ۱۰ کشته جنگ ۱۲ روزه یک نفر برای زندان اوین بود! ✅ وقتی خبر بمباران عروسی سیریک آمد هم پیج‌های اینستاگرامی ناشناس مدعی شدند این اثر برخورد اشتباه موشک خودی بوده، یاد همان ویدئو کذایی سر در اوین افتادم ✍️ ضیا نبوی، فعال سیاسی و زندانی سابق ✅در جنگ 12 روزه وقتی زندان اوین بمباران شد، خیلی از ما حتی قبل شنیدن خبر، ویدیویی را دیدیم که نشان می داد سر در زندان اوین مورد اصابت موشک قرار گرفته. ویدیویی که بلافاصله و با فاصله چند دقیقه بعد بمباران دست به دست شد و نشان می داد که بر اثر اصابت موشکی فقط و فقط، در زندان از جا کنده می شود. یک کار تر و تمیز که احتمالا قرار است زمینه فرار زندانیان را فراهم کند. راستش نمی دانم چه تعداد از کسانی که آن تصویر را دیدند بعدها متوجه شدند که ساخته هوش مصنوعی بوده و حتی قبل بمباران منتشر شده، اما خب اعتراف می کنم که خودم هم تا مدتها (علیرغم آنکه همان ابتدا متوجه واقعی نبودن فیلم شدم) بمباران اوین را با همان تصویر به ذهن سپرده بودم. ✅بعدها البته تصاویر زیادی از آن فاجعه در رسانه ها آمد اما اثر هیچکدام آنطور نبود که خودم دو ماه بعد واقعیت را با چشم خودم دیدم. یعنی لحظه ورود به زندان اوین که با ویرانی ساختمان ها در همان ابتدا مواجه شدم. به معنای دقیق کلمه زندان را شخم زده بودند! شاید مخاطب نداند که تقریبا از هر ده نفر کشته آن جنگ، یک نفرش متعلق به بمباران زندان اوین بود. از زندانی تا خانواده زندانی، تا کارمندان مددکاری و بهداری یا سرباز وظیفه و یا مسئولین زندان. ✅نکته ترسناک ماجرا جدای از همه آن کشته ها برای من آنجا بود که تقریبا مطمئن بودم آن ویدیوی حمله به اوین، ساخته همان کسی است که دستور بمباران را داده است. ✅یعنی آن تیمی که برنامه بمباران را ریختند (و خوب می دانستند که این بمباران تلفات زیادی هم خواهد داشت) نیاز داشتند که تصویر خودشان از این جنایت را ذهن مخاطب بنشانند. اینکه هم بکشند هم تصویر نجات دهنده را از خودشان بسازند. ✅راستش دیشب همان لحظات اولی که خبر بمباران عروسی در سیریک به رسانه ها آمد، پیج های اینستاگرامی ناشناس زیادی را دیدم که نوشته بودند این اثر برخورد اشتباه موشک خودی بوده و باز هم به یاد آن ویدیوی کذایی زدن سر در اوین افتادم. 🇮🇷 @jamarannews
4 135
11
‍ 📝📝📝 تداوم بازداشت و بی‌خبری از دست‌کم ۱۶ دانشجو از دی‌ماه تاکنون ✅از اعتراضات دی‌ماه تاکنون، سرکوب جمهوری اسلامی علیه دانشجویان تشدید شد. از دی‌ماه تاکنون تعداد زیادی از دانشجویان بازداشت شدند و بعضاً با احکام سنگینی روبه‌رو هستند. ✅با توجه به سرکوب شدید و تصور اشتباه موجود مبنی بر سبک‌شدن پرونده در صورت رسانه‌ای نشدن نام فرد بازداشتی، اطلاعات بسیاری از دانشجویان بازداشتی وجود ندارد و در سکوت خبری تحت سرکوب جمهوری اسلامی قرار دارند. ✅ با این حال، تاکنون از بین افرادی که نام آن‌ها رسانه‌ای شده است، همچنان خبر آزادی دست‌کم ۱۶ نفر از آن‌ها منتشر نشده است. ✅ در ادامه فهرستی از اسامی دانشجویانی که از دی‌ماه بازداشت شده‌اند و تاکنون اطلاعی از وضعیت و آزادی آن‌ها رسانه‌ای نشده، آورده شده است: مصطفی محمدحسن، دانشجوی کارشناسی ارشد فلسفه علم دانشگاه صنعتی شریف مجید جمشیدزاده، دانشجوی رشته طراحی صنعتی دانشگاه علم و صنعت وحید رستمی، دانشجوی رشته آمار دانشگاه تهران امیرحسین رضایی، دانشجوی علوم سیاسی دانشگاه تهران امیرحسین شیخ‌محمدی، دانشجوی دامپزشکی دانشگاه آزاد واحد کرج عرفان خادم، دانشجوی مهندسی برق دانشگاه صنعتی شریف امیرحسین باقری علویجه، دانشجوی ارشد روانشناسی دانشگاه اراک محمدجواد محمدزاده، دانشجوی رشته کامپیوتر و ساکن لاهیجان مهشاد کشانی، دانشجوی رشته گرافیک دانشگاه سوره ایلیا بخشایی، دانشجوی رشته تربیت بدنی دانشگاه آزاد یزد میلاد مروتی، دانشجوی رشته حقوق دانشگاه آزاد مهاباد ابوالفضل چمنی، دانشجوی رشته ریاضی محض دانشگاه تهران امین هادوی، دانشجوی انصرافی رشته آمار دانشگاه تهران امیرحسین بداقی، دانشجوی رشته مهندسی برق دانشگاه تبریز عرفان عربی، دانشجوی رشته مهندسی کامپیوتر دانشگاه آزاد بیرجند مریم جوادی، دانشجوی روزنامه‌نگاری در اصفهان ✅در صورتی که دانشجویی در زندان به‌سر می‌برد و نام ایشان در لیست بالا موجود نیست، لطفاً به ما پیام دهید. اجازه ندهید سکوت خبری وضعیت دانشجویان را بدتر کند. 🆔 @anjmotahed
3 333
12
📝📝📝 در باب مجازات غیر قانونی و غیر شرعی و ضد ملی مصادره اموال به بهانه رای صادره در مورد مصادره اموال آقای ساعدی نیا ✍️ محمدعلی بهمنی قاجار ✅اصل ۴۹ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران اشعار می دارد : ✅دولت موظف است ثروت‌های ناشی از ربا، غصب، رشوه، اختلاس، سرقت، قمار، سوءاستفاده از موقوفات، سوءاستفاده از مقاطعه‌کاری‌ها و معاملات دولتی، فروش زمین‌های موات و مباحات اصلی، دایر کردن اماکن فساد و سایر موارد غیرمشروع را گرفته و به صاحب حق رد کند و در صورت معلوم نبودن او به بیت‌المال بدهد. این حکم باید با رسیدگی و تحقیق و ثبوت شرعی به وسیله دولت اجرا شود متن کامل @MostafaTajzadeh
3 324
13
📝📝📝شرایط جنگی و نقش صداسیما ✍🏻حسین قتیب‏ ✅آنچه امروز در اقتصاد و جامعه ایران می‌بینیم، دیگر صرفاً «فشار تحریم» به معنای متعارف آن نیست؛ بلکه ظهور تدریجی آثار انباشته چندین سال فرسایش اقتصادی است که اکنون با شرایط جنگی روی هم افتاده‌اند. تحریم برای سال‌ها منابع دولت را محدود کرد، سرمایه‌گذاری را کاهش داد، هزینه مبادله را بالا برد، اقتصاد را غیرشفاف‌تر کرد و به تدریج منطق تولید را به سود منطق واسطه‌گری، رانت و دسترسی به منابع کمیاب عقب راند. جنگ اکنون روی همین اقتصادِ از پیش فرسوده نشسته است. ‏ ✅اقتصاد جنگ فقط به معنای هزینه نظامی بیشتر نیست. جنگ یعنی افزایش نااطمینانی، تعویق سرمایه‌گذاری، دشوارتر شدن تجارت خارجی، افزایش هزینه حمل‌ونقل و بیمه، فشار تازه بر ارز و بودجه عمومی و تبدیل تصمیم اقتصادی از یک محاسبه بلندمدت به تلاشی برای بقا در افق چند هفته یا چند ماه. در چنین فضایی، کسری بودجه مزمن، تورم و رکود دیگر پدیده‌هایی جدا از یکدیگر نیستند؛ یکدیگر را تقویت می‌کنند و توان دولت برای سیاست‌گذاری توسعه‌ای را به تدریج می‌بلعند. ‏ ✅اما شاید مهم‌ترین تحول، چیزی باشد که در خیابان‌های شهرهای بزرگ به چشم می‌آید: شکاف طبقاتی دیگر فقط یک عدد در گزارش‌های اقتصادی نیست. گویی دو جامعه متفاوت در کنار یکدیگر زندگی می‌کنند. ‏ ✅در یک سوی شهر، رستوران‌های گران، خودروهای چند ده میلیاردی، سفرهای خارجی، برج‌ها و مجتمع‌های لوکس و سبک مصرفی دیده می‌شود که حتی با استاندارد بسیاری از شهرهای ثروتمند جهان قابل مقایسه است. چند خیابان آن‌طرف‌تر، خانواده‌ای برای اجاره خانه، خرید گوشت، هزینه مدرسه یا یک درمان ساده گرفتار محاسبه روزانه است. یک گروه از تورم نه فقط آسیب نمی‌بیند، بلکه از افزایش قیمت ارز، مسکن، طلا و دارایی سود می‌برد؛ گروه دیگر تقریباً هر ماه بخشی از قدرت خرید، امنیت اقتصادی و امید خود به آینده را از دست می‌دهد. ‏ ✅این دیگر صرفاً «فاصله فقیر و غنی» نیست. مسئله، شکل‌گیری دو تجربه کاملاً متفاوت از ایران است: ایرانی که برای بخشی از جامعه همچنان محل فرصت، مصرف، سرمایه و دسترسی است، و ایرانی دیگر که در آن حقوق‌بگیر، بازنشسته، کارگر و بخش بزرگی از طبقه متوسط هر روز فقیرتر می‌شوند. خطر اصلی دقیقاً همین‌جاست. وقتی دو گروه نه فقط درآمد، بلکه مسکن، مدرسه، درمان، تفریح، شبکه اجتماعی و حتی تصور متفاوتی از آینده داشته باشند، شکاف اقتصادی به تدریج به شکاف اجتماعی و سپس به شکاف سیاسی تبدیل می‌شود. ‏ ✅از سوی دیگر، سال‌ها محدودیت خارجی و اقتصاد غیرشفاف، به شکل‌گیری طبقه‌ای کمک کرده که قدرت اقتصادی‌اش نه الزاماً از تولید، نوآوری یا کارآفرینی، بلکه از دسترسی حاصل می‌شود: دسترسی به ارز، مجوز، واردات، قرارداد، اطلاعات و شبکه‌های قدرت. در چنین اقتصادی، بحران برای همه بحران نیست. جنگ و تحریم می‌تواند برای اکثریت جامعه هزینه باشد، اما برای گروه‌هایی خاص حتی به منبع سود و انباشت تبدیل شود. ‏ ✅در کنار همه اینها، یک خطای کاملاً قابل اجتناب نیز رخ داده است: سپردن رسانه ملی به بسته‌ترین و کم‌انعطاف‌ترین جریان‌های فکری. درست در زمانی که جامعه تحت فشار اقتصادی، تحریم و جنگ بیش از هر زمان دیگری به یک مرجع خبری معتبر، حرفه‌ای و قابل اعتماد نیاز داشت، رسانه رسمی بخش بزرگی از توان خود برای گفت‌وگو با جامعه را از دست داد. ‏ ✅نتیجه این شد که بخش مهمی از مدیریت افکار عمومی عملاً به بیرون از کشور واگذار شد؛ به شبکه‌هایی مانند «من و تو» و «ایران اینترنشنال». این اتفاق صرفاً محصول قدرت یا حرفه‌ای بودن آن شبکه‌ها نبود؛ محصول خلأیی بود که در داخل ایجاد شد. وقتی رسانه داخلی از بازتاب بخش‌هایی از واقعیت اجتماعی، نقد سیاست‌ها و پذیرش تکثر جامعه خودداری می‌کند، مخاطب برای فهم همان واقعیت به جای دیگری مراجعه می‌کند. ‏ ✅تفاوت این دو بحران مهم است. تحریم و جنگ محدودیت‌هایی سخت و تا اندازه زیادی بیرونی ایجاد کرده‌اند و حتی با تغییر سیاست، جبران خسارت‌های آنها زمان می‌برد. احیای سرمایه‌گذاری، بازسازی ظرفیت تولید، کنترل کسری بودجه، کاهش فساد و بازگرداندن طبقه متوسط پروژه‌هایی چندساله‌اند. اما از دست دادن مرجعیت رسانه‌ای چنین ضرورتی نداشت. این یک انتخاب بود. ‏ ✅اقتصادی که زیر فشار تحریم و جنگ فرسوده شده، جامعه‌ای که در آن شکاف طبقاتی ملموس‌تر می‌شود و رسانه‌ای که توان گفت‌وگو با همین جامعه را از دست داده، ترکیبی بسیار خطرناک می‌سازند. مسئله فقط کاهش درآمد یا افزایش قیمت‌ها نیست.مسئله این است که به تدریج تجربه مشترک از زندگی در یک جامعه واحد از میان می‌رود؛ گویی در تهران و دیگر کلان‌شهرها، دو ایران در کنار هم زندگی می‌کنند، بی‌آنکه دیگر جهان یکدیگر را بشناسند. ‏ @MostafaTajzadeh
3 619
14
📝📝📝 روحانی: اگر قرار است ۲۰ سال دیگر با قدرتهای‌ جهانی بجنگیم به مردم هم بگویید حسن روحانی، رئیس‌جمهور پیشین ایران، با تأکید بر ضرورت روشن شدن اهداف ملی و رجوع به نظر مردم گفت: «اول چارچوب اهداف ملی برای خودمان روشن باشد و بعد هم عرضه کنیم به مردم. بگوییم مردم! قرار ما این است که با قدرت‌های بزرگ جهانی ۲۰ سال دیگر بجنگیم، اگر مردم گفتند ما قبول داریم خیلی هم خوب است برویم ادامه بدهیم، اما اگر مردم نپذیرفتند و راه دیگری را نشان ما دادند آیا ما نمی‌خواهیم بپذیریم؟» ✅روحانی افزود: «آن که پیغمبر بود مشورت می‌کرد، او که وصل بود به مبدأ وحی با مردم مشورت می‌کرد، او که دارای آن همه دانش و بینش و تدبیر و عقل بود مشورت می‌کرد، ما حاضر به مشورت با مردم و ولی‌نعمتان خودمان نیستیم؟» ✅رئیس دولت‌های یازدهم و دوازدهم در ادامه گفت: «هر کس در این کشور هر سِمَتی دارد، به امانت از طرف مردم دریافت کرده، هیچ کس حاکم نیست؛ نه از جانب خودش، نه از جانب خداوند. هر کس، هر پستی دارد در هر رده‌ای که هست، از جانب مردم است.» ✅او ادامه داد: «مردم رأی داده‌اند؛ یا مستقیم رأی دادند، یا غیرمستقیم رأی دادند. با رأی مردم قدرت و حکومت در اختیار افراد مختلف در رده‌های مختلف قرار می‌گیرد. پس این سمت‌ها را مردم در اختیار ما گذاشته‌اند. قدرت را مردم در اختیار ما گذاشته‌اند، مردم صاحبان این کشور هستند و ما باید با آن‌ها حرف بزنیم و باید از آن‌ها بپرسیم.» ✅این مردم بزرگ که این همه کار بزرگ و عظیم انجام دادند، ما نباید به آن‌ها احترام کنیم؟ یعنی باز هم یک اقلیت ناچیز محترمند؟ یک اکثریت بزرگ باز هم کنارند؟ یعنی صداوسیما نباید ملی شود؟ باز هم بعد از ۱۲ روز، نباید ملی شود؟ بعد از ۴۰ روز هم، نباید ملی شود؟ همچنان گروهکی باقی بماند؟ چه کسانی آنجا الان حرف می‌زنند؟ ✅آقای رئیس‌جمهور می‌گوید من نگاه نمی‌کنم، اصلاً چه کسی می‌تواند نگاه کند؟ چه کسی حوصله دارد نگاه کند؟ چه کسی اعصاب دارد که این‌ها را گوش کند؟ ✅ رسانه را که می‌شود در اختیار همه گذاشت. این که یک لحظه است، این که یک ساعت است، می‌شود این رسانه را در اختیار کل ملت ایران گذاشت، ملت ایران بیاید و حرف بزند، همه بیایند و حرف بزنند، نه یک گروه محدودِ معدود چند ده نفری و چند صد نفری که فقط آن‌ها باشند و بقیه هم حوصله نکنند حتی نگاه کنند. حوصله نکنند گوش کنند. https://www.jamaran.news/fa/tiny/news-1725691
5 471
15
✍🏻بهمن دارالشفایی ✅همه حرف‌های این نوشته تکرار استدلال کسانی است که فکر می‌کنند حمله نظامی خارجی اوضاع مردم ایران را بهتر از قبل نمی‌کند (گرچه امیدوارم واضح باشد که موضعم چقدر از افراد موسوم به محورمقاومتی -چه علنی و چه مخفی- دور است). ✅دیشب امریکا به یک عروسی در کوهستک استان هرمزگان موشک زد و چند نفر از جمله دست‌کم یک کودک را کشت. اگر در بیست‌وچند سال اخیر اخبار خاورمیانه را دنبال کرده باشید بارها به خبر مشابهی در افغانستان، عراق، یمن و کشورهای دیگر بر خورده‌اید. اگر عقب‌تر بروید، به نیکاراگوئه و شیلی و ویتنام هم می‌رسید. هر بار هم بهانه‌ای هست. یادم است یک‌بار گفتند مراسم عروسی را با گردهمایی رهبران القاعده اشتباه گرفته‌اند. این‌بار هم ظاهراً بهانه‌شان این بود که می‌خواسته‌اند یک دکل مخابراتی در آن نزدیکی را بزنند، اما از پنج موشکی که زده‌اند چهارتایش به خانه‌های مردم خورده و یکیش به دکل. دکل مخابراتی هم که می‌دانید چیست؟ در واقع هر کسی در ایران که موبایلش آنتن می‌دهد در فاصله چندده یا حداکثر چندصدمتری یک دکل مخابراتی است. ✅این را هم احتمالاً می‌دانید که طبق قوانین امریکا کشتن غیرنظامیان در جنگ جرم است و برای همین واحدی برای حفاظت از حان غیرنظامیان در ارتش امریکا وجود دارد (گرچه در جنگ‌های قبلی هم این واحد مانع کشتن غیرنظامیان نبوده ولی در دوره اخیر، این دفتر به‌شدت کوچک‌تر از قبل هم شده که نتیجه‌اش افزایش فجایعی مثل کشتار مدرسه میناب است). ✅بحث درباره انگیزه‌های امریکا در حمله‌های نظامی‌اش بحثی به درازای دست‌کم هفتادوپنج‌سال است و در فضای به‌شدت قطبی این سال‌های ایران حتماً به نتیجه‌ای نمی‌رسد. ولی امیدوارم دست‌کم برای کسانی که به حمله امریکا دل بسته بودند این یک نکته روشن شده باشد که انگیزه‌های امریکا در حمله به ایران ربط مستقیمی به منافع مردم ایران ندارد. می‌دانم عده‌ای استدلال می‌کردند الان در لحظه‌ای تاریخی منافع مردم ایران و امریکا و اسرائیل هم‌راستا شده و باید از این فرصت کمال استفاده را کرد. فکر می‌کنم الان روشن شده باشد که این تصور چقدر اشتباه بوده. هدف امریکا هرچه هست در نهایت این حمله به ضعیف‌تر شدن مردم ایران منجر می‌شود کما این‌که در همین شش ماه هم شده. صادقانه بگویم حس استیصال به‌خصوص بعد از ۱۸و۱۹دی و چنگ‌زدن به هر امکان ممکن را درک می‌کنم، گرچه با آن موافق نیستم، می‌بینم عده زیادی از عزیزترین هموطنانم که به نیت خوبشان مطمئنم چنین امیدی داشته‌اند یا هنوز دارند، این امید را هم نه نتیجه تبلیغات ایران‌اینترنشنال و اسرائیل و ... که نتیجه تبعیض و فساد و طلم این سال‌ها می‌دانم، ولی امیدوارم این تجربه تلخ جنگ که چندهزار کشته روی چندین‌هزار کشته قبلی گذاشت، نگاه بعضی از ما را تغییر داده باشد. ✅من هم مثل خیلی‌های دیگر فکر می‌کنم مردم ایران با حکومت فعلی به رفاه و آزادی نمی‌رسند. بله، راهی برای عبور از این بن‌بست به ذهنم نمی‌رسد ولی این را مطمئنم که حمله امریکا و اسرائیل ما را به جایی بهتر از جایی که امروز هستیم نمی‌رساند. فقط باعث می‌شود با حاکم‌شدن شرایط جنگی در کشور، اعدام و تورم و بازداشت و بیکاری و ... گسترده‌تر شود و حکومت هم حتی کمتر از قبل خودش را ملزم به پاسخگویی بداند. می‌دانم نه من مخالف و نه فلان رفیق موافق جنگ نقشی در این جنگ نداریم، اما نگاه ما به این مسئله روی شکل زندگی جمعی‌مان در سال‌های آینده تاثیر مستقیمی دارد و امیدوارم این نگاه به سمت همدلی بیشتر و تلاش برای پیدا کردن راه‌هایی اخلاقی برای رسیدن به اهداف اخلاقی همه‌مان باشد. ✅در هر حال اگر قصد خودکشی یا مهاجرت نداریم (که من ندارم و امیدوارم شما هم نداشته باشید)، محکومیم به زندگی و تلاش برای ساختن و امید به بهبود زندگی مردم ایران، که «امید را برای روزهای بد ساخته‌اند، چراغ را برای تاریکی.» .
4 112
16
📝📝📝یک وقت دشمن سوءاستفاده نکند! ✍🏻رحیم قمیشی ✅دهمین بار بود می‌رفتم داروخانه، برای بیماری که عمل بسیار سختی را پشت سر گذاشته، داروی مهم و خارجی‌اش را شاید داشته باشد، و نداشته بود. تازه من ساکن پایتخت هستم و اینجا آخرین جایی است که بی‌دارو می‌ماند! ✅این بار دکتر داروخانه با خوشحالی می‌گوید داریم! دیشب رسید. و برای ۱۴ روز بیمارم دارو می‌دهد. مهم نیست دارو خیلی گران است و بیمه هزینه‌اش را قبول نمی‌کند. اما کاش برای یکی دو ماه دارو می‌داد. می‌پرسم بعد از ۱۴ روز چکار کنیم؟ خانم دکتر داروساز با ناراحتی می‌گوید حالا استفاده کنید، "در این مدت ببینیم چه می‌شود". یعنی در ۱۴ روز آینده چه خواهد شد!؟ ✅آیا مدارس اول مهر باز می‌شوند؟ آیا دانشگاه‌ها حضوری می‌شوند؟ آیا کارخانه‌های که تعطیل شدند باز خواهند شد؟ آیا اقتصاد وضعیت بهتری پیدا خواهد کرد؟ آیا دلار از اوجگیری خواهد ایستاد؟ آیا فکری برای این وضعیت نه جنگ و نه صلح خواهد شد؟ آیا دیگر نیمه شبها اخبار بمباران روستاها و مجالس عروسی مردم جنوب را نخواهیم شنید؟ آیا ما ابزار جلوگیری از تهاجم بیگانگان به کشور را خواهیم داشت؟ "تا ببینیم چه می‌شود" ✅بیمار دارو می‌خواهد و گر نه می‌میرد. جوان کار می‌خواهد و گر نه دق مرگ می‌شود. اقتصاد بودجه می‌خواهد تا زنده بماند. جامعه امید می‌خواهد تا نابود نشود. نمی‌شود گفت تا ببینیم چه می‌شود! ✅می‌خواهید با آمریکا بجنگید، بجنگید! اما هر جنگی لوازم خود را نیاز دارد. اعتراف به اینکه در برآوردها و تحلیل‌های ما، جنگ مستقیم قرار نداشته، کار سختی نیست. حداقل ساده‌تر از آنست که همه چیز را در ابهام نگاه داریم. مردم را در خطر، جامعه را در فشارهای کشنده. هیچکس نمی‌گوید دستها را بالا برده و تسلیم شویم، هیچکس نمی‌گوید ذلت بپذیریم، اما لطفاً از این دوگانه‌سازی دروغین؛ "یا جنگ یا ذلت" دست بردارید! ✅آیا ذخایر استراتژیک کشور ما برای ماه‌ها و سال‌ها محاصره کشور جوابگوست؟ آیا از مرزهای زمینی می‌توانیم نیازهای کشور را رفع کنیم؟ آیا همه مردم آمادگی دارند برای جنگی درازمدت با سختی‌ها، بی‌برقی‌ها، بی‌آبی‌ها، بی‌دارویی، بی‌بنزینی بسازند؟ ✅آیا به فکر طبقه‌ای که در فشار اقتصادی کمرش می‌شکند هستید؟ مستأجرینی که ندارند زندگی کنند. مردمی که امکان سیر کردن شکمشان را ندارند. آنها که ماه هاست نتوانسته‌اند گوشت بخرند، لبنیات و میوه را در بازار قیمت گرفته‌اید... برای یک دارو بارها به داروخانه‌ها سر زده‌اید، به شما گفته‌اند، یک بسته قرص می‌شود دوازده میلیون و بیست میلیون، و شما نداشته باشید... ✅قرار است چهارده روز دیگر باز بروم داروخانه. دکتر داروساز گفته شاید طوری شود. نمی‌دانم چطور... یعنی در این چهارده روز یک مقام شجاع پیدا می‌شود صادقانه بگوید؛ ما برای جنگ طولانی مدت با آمریکا آماده نیستیم. با اینکه زورگویی‌اش را قبول نداریم. ما نمی‌خواهیم با هسته‌ای شدن، مردم فقیر و گرسنه شوند. ما نمی‌خواهیم به مردم چیزی را تحمیل کنیم. یعنی یکی پیدا می‌شود بگوید با جنگ، با بستن آبراه‌ها، با تهدید گران شدن انرژی در جهان، با یک تنه به مصاف ابرقدرت‌ها رفتن، دنیا را نمی‌توانیم تغییر دهیم! اصلا قرار نیست ایران دنیا را بسازد. ما نمی‌توانیم با منابع محدودمان مدافع حقوق تمام مردم جهان باشیم. یعنی کسی پیدا می‌شود بگوید ترک مخاصمه معنایش پذیرش ظلم نیست. صلح معنایش همراهی با ظلم نیست. ✅یعنی کسی پیدا می‌شود بگوید کودکان چرا باید صدمات ناشی از تصمیمات ما را تحمل کنند؟ بیماران چرا؟ یعنی تا چهارده روز دیگر دکتر شرمنده ما نمی‌شود، ما شرمنده بیمار، بیمار شرمنده ما... که؛ وضعیت حساس است باید تحمل کرد گرانی را، نداری را مرگ پیش از موعد را... یک وقت دشمن سوءاستفاده نکند!!
3 882
17
📝📝📝هنوز زخم قیام قبلی درمان نشده آقای ترامپ! ✍🏻علی اصغر سیدآبادی ✅ترامپ در پایان یکی از پیام‌های خود در شبکه اجتماعی‌اش از ما، مردم ایران، پرسیده است: «مردم ایران چه زمانی قرار است قیام کنند و بجنگند؟» ✅این پرسش برای کسب اطلاع نیست؛ پرسشی سرزنش‌آمیز است. نیروهای او دیشب یک مجلس عروسی را در سیریک،استان هرمزگان، هدف قرار دادند. چند نفر جان باختند و چندین نفر زخمی شدند. ✅نمی‌دانم چه انگیزه و هدفی پشت حمله به یک مجلس عروسی است، اما به یاد دارم که در افغانستان نیز این اتفاق بارها تکرار می‌شد. ✅چند روز پیش هم، لابد برای تشویق مردم ایران به قیام علیه حکومت، همه ایرانیان را از شرکت در آزمون تافل محروم کرد. ✅چند ماه پیش، مدرسه‌ای در میناب و یک منطقه مسکونی و ورزشگاه را در لامرد هدف قرار داد. همین دیروز اطلاعات تازه‌ای درباره بمباران لامرد منتشر شد. در این بمباران، سلاح تازه و غیرمتعارفی از شرکت لاکهید مارتین آزمایش شد؛ همان شرکتی که حامی مالی کنفرانس امنیتی‌ای بود که در آن «رهبر آینده ایران» معرفی می‌شد. ✅ پارسال در دی‌ماه، بخشی از مردم ایران قیام کردند. ترامپ چند روز قبلش در ۱۲ دی نوشته بود: «اگر ایران به معترضان مسالمت‌جو شلیک کند و آنان را به‌شکل خشونت‌آمیزی بکشد ــ کاری که عادت آن‌هاست ــ ایالات متحده آمریکا به کمکشان خواهد آمد. ما کاملاً آماده‌ایم و آمادگی اقدام داریم.» ✅دو روز بعد گفت: «ما اوضاع را با دقت بسیار زیر نظر داریم. اگر آن‌ها مانند گذشته شروع به کشتن مردم کنند، فکر می‌کنم از سوی ایالات متحده ضربه بسیار سختی خواهند خورد.» ✅روز ۱۹ دی گفت: «ایران در دردسر بزرگی است. به نظر می‌رسد مردم در حال به‌دست‌گرفتن کنترل بعضی از شهرهایی هستند که تا همین چند هفته پیش هیچ‌کس فکر نمی‌کرد چنین چیزی ممکن باشد. ما اوضاع را با دقت بسیار زیر نظر داریم.» ✅روز ۲۰ دی نیز نوشت: «ایران شاید بیش از هر زمان دیگری در جست‌وجوی آزادی است. ایالات متحده آماده کمک است!!!» در متن انگلیسی، عبارت‌های «آزادی» و «ایالات متحده آماده کمک است» را با حروف بزرگ نوشته بود. وقتی آمریکا به ایران حمله کرد، رهبری که از حمایت لاکهید مارتین برخوردار بود، گفت: «کمکی که ایالات متحده وعده داده بود، از راه رسیده است!» ✅آقای ترامپ، هنوز زخم قیام قبلی مردم ایران خوب نشده است. ✅آمریکا نیز از وضعیت کنونی ناراضی نیست. تنها کشورهایی که فروش نفتشان افزایش یافته، آمریکا و روسیه‌اند. روسیه را هم با کمک اوکراینی‌ها از میدان خارج کردند. ✅این وضعیت برای مافیای نفت و سلاح آمریکا، که ترامپ وامدار آن‌هاست، بهترین وضعیت است. هر بار که آتش جنگ رو به خاموشی می‌رود، با قربانی‌کردن مردم ایران و هدف‌گرفتن زیرساخت‌های کشور، آن را شعله‌ور نگه می‌دارند: نفت را گران‌تر می‌فروشند و سلاح بیشتری نیز می‌فروشند.
3 882
18
‍ ایران چگونه زنجیره پشتیبانی نیروی دریایی آمریکا را هدف گرفت؟ 🔵نیویورک‌تایمز نوشته مشکل نیروی دریایی آمریکا در خاورمیانه دیگر صرفاً به ذخایر موشکی باقی‌مانده یا خطر حملات ایران محدود نمی‌شود، بلکه مسئله اصلی، توانایی حفظ حضور حدود ۲۰ فروند کشتی جنگی و ۲۰ هزار ملوان و تفنگدار دریایی در منطقه، بدون برخورداری از یک شبکه نزدیک و امن برای تأمین تدارکات است. 🔵نابودی پایگاه لجستیکی آمریکا در بحرین و بسته‌شدن بنادر نزدیک، نیروی دریایی آمریکا را وادار کرده برای تأمین نیازهای خود به «دیه‌گو گارسیا» و سنگاپور متکی شود و به‌طور مکرر عملیات سوخت‌رسانی و تأمین تدارکات در دریا انجام دهد. 🔵با توجه به اینکه آمریکا ۱۱ ناو هواپیمابر دارد و چهار فروند از آنها در این جنگ به کار گرفته شده‌اند، و همچنین با توجه به اینکه برخی استقرارها تا ۹ ماه بدون پهلوگیری منظم در بنادر ادامه یافته‌اند، تداوم این حضور دریایی به یکی از محدودیت‌های راهبردی اصلی برای ادامه جنگ در چنین مقیاسی تبدیل شده است. 🔵نیروی دریایی آمریکا که در منطقه مستقر است، هر هفته به بیش از ۴۲۰ هزار وعده غذا و حدود ۸ میلیون گالن سوخت نیاز دارد. هواپیماها و بالگردهای مستقر روی هر ناو هواپیمابر نیز حدود ۲ میلیون گالن سوخت در هفته مصرف می‌کنند؛ هرچند خود ناوهای هواپیمابر با انرژی هسته‌ای کار می‌کنند. 🔵ایران تنها به حمله به تأسیسات نظامی اکتفا نکرد، بلکه در روز نخست جنگ، ۲۸ فوریه، یک پایگاه لجستیکی حیاتی نیروی دریایی آمریکا در بحرین را منهدم کرد. این پایگاه مرکز نزدیک و مهمی برای ذخیره و انتقال سوخت، غذا، قطعات یدکی و سایر تجهیزات و تدارکات بود. 🔵سایر بنادر منطقه که توانایی پذیرش ناوهای هواپیمابر یا کشتی‌های تدارکاتی را داشتند نیز عملاً از دسترس خارج شدند،زیرا در برد موشک‌های بالستیک و پهپادهای ایران قرار دارند. در نتیجه، نیروی دریایی آمریکا عملاً شبکه تأمین نزدیک خود را که طی دهه‌ها فعالیت در خلیج فارس ایجاد کرده بود، از دست داده است. 🔵کشتی‌های تدارکاتی ناچار شده‌اند به سمت دیه‌گو گارسیا در اقیانوس هند حرکت کنند؛ مسافتی حدود ۲۲۰۰ مایل در یک مسیر، تا سوخت، غذا و قطعات یدکی دریافت کنند و سپس به کشتی‌های مستقر در دریای عرب و دریای عمان بازگردند. 🔵گزینه بعدی سنگاپور است که حدود ۳۷۰۰ مایل فاصله دارد و دسترسی به آن نیز مستلزم عبور از تنگه شلوغ مالاکاست. به این ترتیب، از دست رفتن بحرین باعث شده عمق لجستیکی آمریکا از خلیج فارس به مرکز اقیانوس هند یا جنوب‌شرق آسیا منتقل شود. 🔵به دلیل نبود بنادر نزدیک، نیروی دریایی آمریکا اکنون مجبور است هر پنج یا ۶ روز یک‌بار عملیات سوخت‌رسانی و تأمین تدارکات در دریا انجام دهد. 🔵در جریان این عملیات، کشتی جنگی و کشتی تدارکاتی برای ساعت‌ها در کنار یکدیگر و در فاصله‌ای حدود ۱۵۰ فوت حرکت می‌کنند و باید با وجود امواج، جریان‌های دریایی و باد، سرعت و مسیر خود را کاملاً هماهنگ نگه دارند. 🔵ملوانان ابتدا با استفاده از تفنگ، یک طناب اولیه را میان دو کشتی برقرار می‌کنند. سپس کابل‌های فولادی و شیلنگ‌های سوخت منتقل می‌شوند و از طریق آنها محموله‌های غذا، مهمات و قطعات یدکی جابه‌جا می‌شود. هم‌زمان، بالگردها نیز محموله‌ها و نامه‌ها را با استفاده از تورهای معلق در زیر خود منتقل می‌کنند. 🔵این عملیات هم‌زمان دو کشتی را در معرض خطر قرار می‌دهد و آنها را برای ساعت‌ها مجبور به حرکت در مسیری قابل پیش‌بینی و محدود می‌کند. بنابراین، عملیات تأمین تدارکات خود به یک نقطه ضعف قابل رصد یا هدف‌گیری تبدیل شده است، نه صرفاً یک هزینه اضافی. 🔵ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن بیشتر دوره استقرار خود را که به ۹ ماه رسید، بدون بازدید از بنادر سپری کرد. در شرایط عادی، یک ناو هواپیمابر تقریباً ماهی یک بار وارد بندر می‌شود تا خدمه بتوانند استراحت کنند. 🔵لینکلن تنها پس از آنکه جرج واشنگتن در ۲۰ اوت جایگزین آن شد، حرکت خود را به سمت پایگاهش در سن‌دیگو آغاز کرد. 🔵باز ماندن زمان استقرار کشتی‌ها به این معناست که آنها دیگر طبق یک چرخه مشخص و از پیش تعیین‌شده به پایگاه بازنمی‌گردند، بلکه تنها زمانی عقب کشیده یا جایگزین می‌شوند که رئیس‌جمهور و وزیر دفاع چنین تصمیمی بگیرند. این مسئله چرخه تعمیر و نگهداری ناوگان و استراحت خدمه را مستقیماً به تصمیمات سیاسی درباره جنگ گره می‌زند. 🔵نیروی دریایی آمریکا در حال حاضر حدود ۲۰ فروند کشتی جنگی و ۲۰ هزار ملوان و تفنگدار دریایی را در خاورمیانه نگه داشته است؛ استقراری نامحدود که با محاصره بنادر ایران مرتبط است. @Revayat_Jahan
4 224
19
‍ 🔴 پادکست در امتداد عدالت: مخاطرات تبدیل شدن یک طرح امنیتی به قانون نقدی بر مصوبه تازه مجلس "مقابله با نفوذ سرویس‌های اطلاعاتی و دولت‌ها یا نهادهای بیگانه در کشور امتداد هر دو هفته‌ یک بار در روزهای دوشنبه اقدام به انتشار پادکست در امتداد عدالت می‌کند. در این برنامه‌ها کوشش می‌شود تا بررسی بعضی مسائل حقوقی و قضایی به مشکلات شهروندان بپردازد. منبع: امتداد @Kaleme
3 358
20
📝📝📝 بازگشت به ایران؛ از دعوت حکومت تا طعن مخالفان ایران ملک طلق هیچ حکومت و هیچ مخالف حکومتی نیست   ✍️ امیرمصدق کاتوزیان ✅در روزهای اخیر، بحث بازگشت شماری از ایرانیان خارج از کشور، به‌ویژه نخبگان، اندیشمندان، هنرمندان و فعالان سیاسی و فرهنگی، بار دیگر به موضوعی مناقشه‌برانگیز در فضای سیاسی و رسانه‌ای ایران تبدیل شده است. این بار اما نکته‌ای درخور تأمل در موضع رسمی حکومت دیده می‌شود: دعوت از بخشی از ایرانیان خارج از کشور برای بازگشت، حتی کسانی که منتقد جمهوری اسلامی‌اند. ✅عباس صالحی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، به‌تازگی از تهیه فهرست‌هایی شامل بیش از یکصد چهره سرشناس ایرانی مقیم خارج از کشور خبر داده و گفته است وزارتخانه‌اش در تلاش است موانع سفر یا بازگشت آنان را برطرف کند. او تصریح کرده که حتی «منتقدان جمهوری اسلامی» نیز در صورت تمایل می‌توانند به ایران بازگردند و بازگشت لزوما به معنای فعالیت رسمی یا اقامت دائم نیست و می‌تواند صرفا برای دیدار از ایران باشد. صالحی در اشاره به چهره‌هایی چون عبدالکریم سروش، محسن کدیور و عطاءالله مهاجرانی نیز گفته است که، فارغ از اختلاف نظر با آنان، این افراد «پای ایران ایستادند» و در جریان جنگ اخیر هزینه داده‌اند. ✅این رویکرد البته بی‌سابقه نیست. سال‌هاست که جمهوری اسلامی از ضرورت بازگشت نخبگان، متخصصان و سرمایه‌های انسانی ایرانی سخن می‌گوید. شورای عالی انقلاب فرهنگی در سال ۱۴۰۰ مصوبه‌ای مشخص با عنوان «راهکارهای جذب، نگهداشت، تعامل مؤثر و بازگشت نخبگان» تصویب کرد و دستگاه‌های مختلف را موظف به تسهیل جذب و بازگشت متخصصان و نخبگان ایرانی کر. دولت‌های مختلف نیز، با تفاوت‌هایی در ادبیات و انگیزه‌ها، بارها از ضرورت استفاده از ظرفیت ایرانیان خارج از کشور سخن گفته‌اند. متن کامل منبع: نیماد
3 480