en
Feedback
牛二业务频道

牛二业务频道

Open in Telegram
1 947
Subscribers
No data24 hours
-1767 days
-2 34530 days
Posts Archive
از عشق تو ای لیلی لولی وش مست زان پای نهادم به سر هرچه که هست تا خلق نگویند که مجنونی بود آیند و ببینند که مجنونی هست از سرود
از عشق تو ای لیلی لولی وش مست زان پای نهادم به سر هرچه که هست تا خلق نگویند که مجنونی بود آیند و ببینند که مجنونی هست از سروده‌های استاد #جمشید_مظاهری. @manuscripts @ghalamestannews

#سروشیار #جمشید_مظاهری @ghalamestannews
#سروشیار #جمشید_مظاهری @ghalamestannews

پیام فوق،پیام تسلیت دکتر شفیعی کدکنی نبوده و صرفاً یادداشتی است برای بزرگداشت یادِ مرحوم استاد #جمشید_مظاهری که توسط دوستداران دکتر شفیعی نگاشته شده است. پ.ن: در این کانال، این پیام به اشتباه منسوب به دکتر شفیعی کدکنی بیان شد،که بدین وسیله از انتساب نادرست آن پوزش می‌طلبیم. @ghalamestannews

▪️پیام #تسلیت شهردار اصفهان در پی درگذشت دکتر مظاهری ⏺دکتر قدرت الله نوروزی شهردار اصفهان، با صدور پیامی، درگذشت دکتر جمشید مظاهری، استاد دانشگاه، ادیب و اصفهان شناس برجسته را تسلیت گفت. متن این #پیام به این شرح است: ▪️ إِنَّا للّه وإِنّا إِلَیهِ رَاجِعُونَ خبر درگذشت استاد گرانقدر «دکتر جمشید مظاهری»، از مفاخر و سرمایه های ادبیات اصفهان و ایران، خبر جانکاهی است که شاگردان آن بزرگ مرد، هنردوستان، اهالی شعر و ادب و به ویژه آنان که از نزدیک با این ادیب بزرگوار، آشنا بودند را متألم ساخته است. 📚فقدان سرمایه هایی از این دست، ما را بر آن می دارد که بیش از پیش قدردان استادان و دانشمندان شهر و نیز شکرگذار میراث به جای مانده از کسانی باشیم که دیگر در میان ما نیستند؛ اما نام و اعتبارشان، مایه افتخار این شهر است. استاد مظاهری به معنای واقعی کلمه، ادیب و اصفهان شناس ارزشمندی بود که دانشگاه ها، مجامع علمی و انجمن های ادبی اصفهان از حیات و ثمرات تلاش های علمی ایشان بهره برده و خواهد برد. ضمن عرض تسلیت به خانواده ایشان و مردم شریف اصفهان، از خداوند متعال برای آن مرحوم علو درجات را مسألت می نمایم. @ghalamestannews

@shafiei_kadkani ـــــــــــــــــــــــ #حافظ‌خوانی مرحوم دکتر #جمشید_مظاهری @ghalamestannews

@shafiei_kadkani ___ ناورد محنت است در این تنگنای خاک محنت برای مردم و مردم برای خاک جز حادثات حاصل این تنگنای چیست ای تنگ حوصله چه کنی تنگنای خاک خاقانی هر روز فراق دوستی باید دید/ شهید بلخی باز‌هم خبری تلخ و غمبار کام دل ما و ادب دوستان اصفهانی‌مان را تلخ کرد. ادیب و استاد برجستهٔ دانشگاه اصفهان، دکتر #جمشید_مظاهری گذاشتند و بگذشتند و به آسمان پیوستند. به خانواده و تمامی شاگردان و علاقه‌مندان ایشان و دوستانمان در دانشکدهٔ ادبیات دانشگاه اصفهان تسلیت عرض می‌کنیم. روح مرحوم استاد جمشید مظاهری قرین رحمت و آرامش باشد! در ادامه، فایلی صوتی را از حافظ‌خوانی ایشان در حضور دوستان و شاگردان می‌شنویم. خدایش بیامرزاد! @shafiei_kadkani

خوشا به دام تو بودن؛ خوشا شكار شدن خوشا به منظر چشم تو آشكار شدن پگاه روشن ديدارت آنكه را نرسد مقدر است گرفتار شام تار شدن سروش يار تو بوده ست يا تو يار سروش؟ كه جز تو كس نتواند سروشيار شدن! #یوسف_خوش_نظر #سروشیار @ghalamestannews

#مجید_زهتاب #جمشید_مظاهری #سروشیار @ghalamestannews
#مجید_زهتاب #جمشید_مظاهری #سروشیار @ghalamestannews

سرود"خلیج فارس" آهنگسازان: #امیرحسین_بخشی و #سعیدعنایتی شاعر: #محمدحسین_صفاریان کاری از #دفترتخصصی_سرود سازمان فرهنگی تفریحی شهرداری اصفهان @mhsaffariyan

بی نیازانه ز ارباب کَرم می‌گذرم چون سیه‌چشم که از سرمه‌فروشان گذرَد #طالب_آملی @ghalamestannews

#اعلام_مراسم @ghalamestannews
#اعلام_مراسم @ghalamestannews

خبر چه بود که ماراکنون دهان‌ تلخست؟/نگاه تلخ،نفس تلخ،روح وجان تلخست/چنان فسرد پیام سروش،یاران را/که تاغروب جهان کام دوستان تل
خبر چه بود که ماراکنون دهان‌ تلخست؟/نگاه تلخ،نفس تلخ،روح وجان تلخست/چنان فسرد پیام سروش،یاران را/که تاغروب جهان کام دوستان تلخست/خبردهید به نوروزهای بی‌جمشید/به این دیار میایید!اصفهان تلخست. مردانیان

حافظ خوانی استاد #جمشید_مظاهری

جمشید مظاهری، منظر فراگیر ادب کلاسیک و معاصر مسعودسینایی‌فر /نویسنده و منتقد هوشنگ ابتهاج شاعر و غزلسرای بزرگ معاصر، در مصاحبۀ مفصلش در کتاب پیر پرنیان اندیش، در بخش یاد بعضی نفرات، در پاسخ سؤالِ مصاحبه کننده دربارۀ استاد محمدرضا شفیعی کدکنی می گوید( نقل به مضمون):« شفیعی کدکنی، در تاریخ تکرار ناپذیر است؛ چون ایشان ترکیب عجیبِ تربیت و معرفت سنتی و مدرن است. ایشان تا سطح اجتهاد علوم قدیمه را گذرانده و علم مدرن ادبیات را اکتساب کرده است، وعجیب اینکه جمشید مظاهری همانندِ قابل اعتنایی در استان اصفهان بود که چنین معارف و دانشها را به غایت کسب کرده بود؛ وی کمتر مانند شفیعی کدکنی چهره شد، ولی در محضر اساتید معتبر کشور به استادی تمام، شناخته شده بود. مظاهری نسخه شناسی دقیق و با وسواس و تاریخ دانی با تسلطی مثال زدنی بود. ایشان محضر دانشمندان متأخر معاصرادبیات کلاسیک را درک کرده بود و با اینکه هیچگاه به درجۀ دکترا نائل نیامد، اما استادِ بی نظیر دانشگاه های معتبر اصفهان بود. مظاهری تسلط غریبی به وجوه و دانش های متفاوت ادبیاتِ کلاسیک ایران و جهان داشت؛ همانقدر که شعر متنبی را می شناخت و به عربی می خواند، جویس و پروست و فاکنر و ناباکف را می شناخت؛ متعصبانه به ادبیات نگاه نمی کرد و منظری فراگیر داشت. در یک زمان در محضرش می شد، هم حافظ را با تحلیل و تأویلی امروزین بخوانی و بیاموزی و در ساعتی دیگر، نقد ادبی را از منظر نظریه های جدید فرابگیری و این فراخ منظری را در کمتر استادِ ادبیاتی سراغ داشتی و محبوب دانشجویان بود. فاصلۀ هر کلاس تا کلاس دیگر، بحث و فحصش باصبوری ای مثال زدنی ادامه داشت و کمتر می توانستی ایشان را در اتاق استراحتش بیابی و دائم مشغول ادامۀ بحث نیمه تمام کلاس بود؛ و هیچوقت از این تصدیع اوقاتش مکدر نمی شد؛ و مشوّق شاگردان جستجوگر و راهنمایی پر دقت و پر وسواس بود. به تکرار بر شمردیم که مظاهری، فصیحی دانشمندی ذووجهین بود که دریغ است که از ادب و صبوری و تواضع بی نظیرش، در عین قدرت و فخامت و سلاست و صلابت در کلام وگفتار و کردارشان نگوییم که وقتی پهلو به پهلویش قدم بر می داشتی خود را سربازی در کنار سردار سخنی می دیدی. برای راقم سطور ایشان تجسم رفتار و کلام ناپلئون در سرا و سرزمین ادبیات بود و هست و این وجه همچنان خواهد ماند؛ و هیچ گاه سخنش را به سان پدرخوانده ای به شنونده، با نگاهِ نافذ و چشمان تاتاری مهربانشان که از پس روشنایی شیشه های عینک دسته مشکی همیشگی شان هویدا بود، تحمیل نمی کرد و سخن آنقدر عمق و وسعت و قدرت و تحلیل داشت که بی محابا ایشان را منبعِ زندۀ منابع روشن و شناسا و منابع تاریک و ناشناخته می دانستی. قدرت دیگری که در کمتر علمی مردی می توانستی سراغ بگیری، تسلط و جستجوی مدبّرانه و عالمانه اش به گوشه های تاریک تاریخ ایران و جهان و ادبیات کلاسیک و معاصر بود. آن حافظۀ بی نظیر، اگر جسم و زمان اجازت می داد و این گسترۀ علمی را قلمی می کرد، می توانست آثار بی بدیلی را به تاریخ ادبیات وعلم تاریخ هدیه کند و نامش را ماناتر و شناساتر نماید؛ که غیر از حضور حاضری که با رغبت و استمرار در دیدار و تلمذ کلاس های درسش بیاد دانشجویانش نهاده، توانسته اندکی شان را در مقالات عالمانه اش بنگارد، مانند: «معرفی و نقد بررسی نسخه ناشناخته و بی نظیر از تاریخ نگارستان احمد غفاری» که با جمع نویسندگان نگاشته، تا «شکارنامۀ ملکشاهی و اهمیت آن در تدوین علم»، و «مقایسۀ تحلیلی دو حکایت آناهید و شاهزاده کرمانی در ادبیات ارمنی و فارسی» و بسیار مقالات تحقیقی ای که می توان به سادگی آنها را در فضای وب بدست آورد و مرور کرد و رهنمون نسل های با حوصله و دقت بعد باشد. یادش گرامی وحضورش در اذهان و نگاه جستجوگران و دوستدارانش ماناست، مانا می ماند. @ghalamestannews

شعر مولانا با صدای دکتر مهدی نوریان به یاد استاد جمشید مظاهری @ghalamestannews

فایل صوتی سومین جلسه #مدام با موضوع #کمال_اسماعیل_شاعر_اصفهان. با سخنرانی دکتر #جمشید_مظاهری و دکتر #محمد_رضا_ضیاء . #قلمستان #مدام @ghalamestannews

جمشید مظاهری؛ آمیزۀ جذّابِ فروتنی و دانایی و رواداری این‌که در این زمانۀ سرآسیمۀ پرهیاهو استادی باشد که آرام و قرارِ دلِ دانشجوهایش باشد و در عینِ حال، عقل و فکر و دغدغه‌های دانستن و پرسیدن و به‌چالش‌کشیدن‌شان را هم نادیده نگیرد، کم موهبتی نیست. این‌که در میانِ آن همه آدم که مردم به احترام یا به تزویر و ترس، «استاد» صدای‌شان می‌کنند، کسی باشد که بتوانی بی‌‌هیچ ملاحظه و شائبه‌ای «استاد» صدایش کنی و از استاد گفتنِ خودت دلشاد باشی، خوشبختی کمی نیست. جمشید مظاهری چنین بود. او را اوّلین‌بار در یک بعدازظهرِ گرمِ تابستان در خانۀ یکی از دوستان دیدم. دقت‌نظرِ علمی، انصاف، نازک‌بینی و منشِ فروتنانه و قلندروار او به دلم نشست. بعدها هر بار که دیدمش دریچه‌های دیگری از آن همه جوانمردی که در او بود به رویم گشوده شد. از این‌که می‌دیدم نشانِ آن فضیلت‌هایی که سالیانِ سال در ادبیات خوانده، در جانش نشسته و با دل و زبانش یکی شده، به وجد می‌آمدم. و چه خوشبختی بالاتر از این که بارها دیدم که استادِ باسابقه‌ای همچون او، نه تنها دچارِ نزدیک‌بینی و غرور و تفاخرِ طایفۀ بزرگان نشده بلکه بی‌هیچ اعتنایی به قیل‌و‌قالِ مدرسه‌، با صبر و قناعت و بلندهمّتی کارِ دل می‌کند و حتّی اگر حسرتی در دل و بغضی در گلو دارد، جار نمی‌زند و ذهن‌و‌ضمیر کسی را نمی‌آشوبد. جمشید مظاهری در معلّمیِ ادبیات، هنرمندی چیره‌دست و هوشیار بود. انضباط ذهنی، قدرتِ تحلیل‌و‌تفسیر و برخورداری از نگاه انتقادی عمیقی که به‌عنوانِ مزدِ سال‌ها غور و تبحّر در ادب و تاریخ و فرهنگِ ایران و سرزمین مادری‌اش- اصفهان- به‌چنگ آورده بود، از او معلّمی خلّاق، تیزبین و پُرهیمنه ساخته بود. معلّمی که برای لحظه‌ای از پرسش‌انگیزی و تشویقِ روحیۀ جستجوگری غافل نبود و به همین‌خاطر، شیفتگی واقعی و شیداگونه‌ای که به گفتگو و همصحبتیِ دیدگاه‌های متفاوت داشت، خیلی زود به مخاطب سرایت می‌کرد و تجربه‌ای دلنشین و خواستنی رقم می‌زد. تجربه‌ای که سراسر، درسِ احترام، دیگرپذیری و رواداری بود. جمشید مظاهری آمیزۀ جذّابی از فروتنی و دانایی و اُبهت یک معلّم به‌یادماندنی بود. دریغ که سایۀ دلکش چنان تک‌درختِ تناوری زود و نابه‌هنگام از سرِ دوستان و شاگردانش چیده شد. دریغ از بهاری که می‌آید و دوسه‌روز بعد از نوروز به جستجوی صدای روشنِ او می‌رویم و با دست‌های خالی بازمی‌گردیم. ابراهیم سلیمی کوچی @ebrahimsalimikouchi

هم اکنون #قلمستان #جشنواره_شعر_فجر شعرخوانی #نوید_اسماعیل‌زاده. @ghalamestannews
هم اکنون #قلمستان #جشنواره_شعر_فجر شعرخوانی #نوید_اسماعیل‌زاده. @ghalamestannews

هم اکنون #قلمستان #جشنواره_شعر_فجر شعرخوانی #احمدرضا_خان‌احمد. @ghalamestannews
هم اکنون #قلمستان #جشنواره_شعر_فجر شعرخوانی #احمدرضا_خان‌احمد. @ghalamestannews