محمدآقازاده

ناصر تقوایی نتوانست در سالهای طولانی فیلم بسازد، در روز تولدش پرسش آنست چرا اهلی سینما از او برای ساخت فیلم حمایت نکردند و سکوت خانه سینما ، شاید خود همین اهالی سد راه او و بسیاری از استعدادهای درخشان برای ساخت فیلم باشند چون مافیای پولشو و رانتخوار مرگ سینما را بیشتر از زنده بودن اش می طلبند و مقامات به صورت رسمی اجازه کفن و دفن به آن نمی دهند @aghazadehmohammad

اینترنت نبود ، یک روز قبل اسامی قبول شدگان کنکور بدست ما می رسیم ، علی بهزاد دوست و همکار نازنینم ما را مدیریت می کرد تا به داوطلبان بگوئیم قبول شدند و نه ، چه دشوار بود جواب منفی دادن و بغضی که از پشت تلفن یقه مان را می گرفت ، امروز با فریدون صدیقی همکار و دوست نازنینم تماس گرفتم تا هم حالش را بپرسم و هم از مطلب زیبایش تشکر کنم ، من الفبای روزنامه نگاری را از او و بقیه همکاران یاد گرفتم ، این عکس را برایم فرستم ، با چه دلهره یی نامها را جستجو می کردیم ، پشت کنکور ماندن سخت بود و افسرده کننده ، امروز این چنین نیست @aghazadehmohammad

سهیل جان پانزده تیر را سخت دوست دارم چون تو در این چشم باز کردی و دنیای مرا پر از معنا و دوست داشتن کردی ، پسرم تولدت مبارک @aghazadehmohammad

رسیدیم به پایان فیلم اجاره نشین های مهرجویی که خانه در حال زوال که در میانه دعواها و منفعت طلبی ها روی سر ساکنانش آوار می شود،بدون آن پایان بندی تحمیلی شادش،بیماران در بیمارستان و خانه ها می میرند،با قطع آب و برق کرونا و عدم رعایت پروتکل ها هزاران خانواده دغدار می شوند @aghazadehmohammad

باید فرار کرد ، از خود،از هجوم خبرهای بد ، از شر کرونا ،باید به جایی رفت که بتوان سکوت را فهمید ،صبح رفتیم دیدن منبتی دوست و همکار قدیمی ، در ویلایش صدای آب بود و‌درخت،یک جور راحتی زیبا و مهربانی کمیاب غروب که شد رفتیم دشتی که در آن خلوت را می شد دید و شنید، چشم می گردانم ، همهمه سکوت ، بیدریغی چشم انداز ، فراز و نشیبی تپه ها و آسمان به تمامی روشن ، تکه های ابر ، انسان بدون طعیت چیست،گمشده یی در ذهن و‌خالی از مادیت عادی شده ،با آن دیگری طبیعت زیبا می شود ، آن وحشت تنهایی را از تو می راند ، روزی خوبی داشتم ، با منبتی و همسرش و اعظم همسرم ، در کنار عظمت دماوند و بی پایانی دشت دریاچه یی رام باد و عکسی که می گذارد لحظه یی که بپائید برای سالها ، اما طبیعت ما را نمی بیند ، شاید حضور ما را بر نتاپد ، این ژیبایی بدست ما ویران می شود ، آب چقدر خوب است ، باید بر گشت ، همسر دوستم آلبالو تازه را از درخت می چیند تا با خود به خانه ببرین ، شب بر می گردیم در ازدحام ترافیک و جاده یی که در تاریکی گم شده است و ما گم می شویم در شهر تاریک ، در تاریکی شهری که شهر نیست ، کمین گاه تنهایی ، سودازدگی و ناتوایی ، به هر حال راه را پیدا می کنیم و تا به خانه می می رسیم برق رفت ، در تلالوی لرزان یک شمع حمام می کنم تا خشمی که از اینهمه ناتوانی و عقب ماندگی بر من هجوم می آورد آرام شود ، همان جا که هم بودم برق رفت ولی دردرخشش مهربانی میزبانان تاریکی پس می خورد ، کاش بتوانم در چنین فضای دل انگیزی زندگی کنم ، در سکوت،دشت و بلندای قله دماوند,عکس ها را می گذارم ذیل همین پست @aghazadehmohammad

ورشکستگی صندوقهای بازنشستگی مثل صندوق بازنشستگی ایران ایر که تا حد عدم پرداخت حقوق پیش رفته است با تیره و تار کردن آینده برای افراد شاغل بهره وری نیروی انسانی را به صفر نزدیک می کند آنهم وقتی ابر بحرانهایی مثل خشکسالی ، گرمای شدید و دهها بحران دیگر نیاز به بالاترین حد کارآمدی دارد @aghazadehmohammad

۴۸۷ روز قبل اپیدمی کرونا به کشورمان آمد ودراین مدت به طور شفاف فهمیدیم مدیریت بی برنامه، آشفته،لجباز، بی رحم و منفعت طلب،رجزخوان و‌بی ادب چگونه دهها هزار انسان را قربانی و نظام درمانی ،اقتصاد و روان مردم را فروپاشاند، شیوه واکسن زدن به سالخوردگان نشانه همه این صفات یکجاست

شرم نمی‌کنید کارکنان و بازنشستگان ایران‌ایر را با زور و خشم پراکنده می‌کنید در حالی که روزگاری موجب فخر و نشانه پرچم ملی بودند و در سخت‌ترین شرایط جنگی و با هواپیماهای فرسوده نگذاشتند پروازی بر زمین بماند؟ اکنون باید برای گرفتن حقوق‌شان در گرمای طاقت‌فرسا جمع شوند؟ @aghazadehmohammad