ganjur

👨‍🦯👩‍🦯ردیاب خوراکی ، جیوه ایی ( دو آنتنی ) با برد ۹۰۰متر و عمق ۱۰متر بسیار قدرتمند و حساس قابل استفاده در انواع محیط های کوهستانی ، بیابانی و جنگلی تلفن تماس جهت سفارش دستگاه 09013545415

نماد شمشیر در گنج یابی از دوران اشکانی تا اوایل دوره اسلامی به عنوان نمادی برای مقبره های سرداری، نظامی و جنگی بر روی صخره هایی حک میشدند که بر بالای تپه و یا کوه قرار داشتند. اگر شمشیر دسته داشت در جهت نوک شمشیر ۷ قدم بردارید و معمولا هدف آنجاست. اگر شمشیر دارای دسته بود در جهت شرق آن ۱۴ قدم بردارید. اگر اندازه شمشیر کوتاه باشد مسافت نزدیک و اگر اندازه شمشیر بلند باشد مسافت دورتر را بررسی کنید. نشان شمشیر در عین حال مسیر را هم نشان می دهد و علامت آخر نیست به دنبال علامت دوم باشید . کج بودن نوک شمشیر و دسته شمشیر می تواند جهت را نشان بدهد معمولا علامت گنج راهزنان است ولی برای دفینه حاکمان و سرداران نیز استفاده میشده است. شمشیر نماد قبر سرباز است ، طراحی آن با توجه به فرهنگ ها متفاوت است شمشیرهای عمودی معمولاً در سر قبر قرار دارند ، در حالی که شمشیرهای افقی می توانند منطقه مسطح را در مقابل شما قرار دهند یا به شما بگویند که مسافت مشخصی را طی کنید. نشان شمشیر گاه علامت قبر و گاه علامت کمکی است. شمشیر به استثنای دست و پا بر حسب سانتی متر اندازه گیری می شود نتیجه اندازه گیری در ۷۸ ضرب می شود. علامت منطقه است ، دستگیره ها نشان می دهد که اهداف  در این منطقه هستند و نقطه نشان می دهد که کجا خواهید رفت ، اگر نوک شمشیر خمیده باشد ، این دایره تاج را می دهد.کالاها اینجا هستند. اگر هنگام ورود به غار علامت شمشیر در سمت چپ وجود دارد ، درویش نشسته و سنگ سیاه وجود دارد. پول اینجا زیر سنگ سیاه است ، آنقدر بزرگ است که ۳ نفر بتوانند سنگ سیاه را بلند کنند. اگر سنگ شمشیر وجود دارد ، این می تواند یک قبرستان باشد. در اطراف سنگ شمشیر ، مقبره های مختلف خالی را خواهید یافت. در اینجا ، به سنگ های سینه توجه می شود ، جایی که می توانید مقبره ها و هدایای سنگی یا مجلسی پیدا کنید. اگر فقط یک شمشیر وجود دارد ، به دنبال یک تپه در مقابل آن باشید. مقداری بر فراز این تپه وجود دارد. اگر خنجری با صلیب در پشت آبشار پیدا کردید ، این پول راهزنان است ، اسلحه ای زیر خنجر و نقشه ای با گلوله آن وجود دارد ، این نقشه متعلق به این منطقه است و موقعیت همه بالکن ها روی نقشه مشخص شده است.

 لوح حمورابی، شاه بابِل لوح حمورابی نمادی از تمدن بین‌النهرین است. این ستون سنگی بزرگ از جنس سنگ بازالت که در قرن هجدهم پیش از میلاد به فرمان شاه بابِل ساخته شد، یک اثر هنری، تاریخی و ادبی است و کامل‌ترین چکیده‌ی قانونی عهد باستان بین‌النهرین به شمار می‌آید. این اثر شگرف توسط پادشاهی ایلامی در قرن دوازدهم پیش از میلاد، از بابِل به کاخی در شهر شوش منتقل شد. پس از کشف آن توسط باستان‌شناسان فرانسوی، این اثر ارزشمند برای مطالعه به موزه‌ی لوور منتقل شد. لوح حمورابی در بخش بین‌النهرین موزه‌ی لوور در کنار دیگر شاهکارهای تاریخی منطقه‌ به نمایش درآمده است. این لوح بازالتی احتمالاً در سیپار، شهری متعلق به خدای آفتاب بابلیان؛ شَمَش ساخته شده باشد

دفینه گذاری در تنور ها با توجه به حجم بار، مکانی را به مساحت مثلا ابعاد چهار در چهار صاف کرده و بر روی زمین بکر و سفت می گذاشتند. بعد از این مرحله تنور را ساخته و داخل آن آتش روشن میکردند تا کامل تنور پخته شود مرحله بعد دور تنور را با سنگ چین و آهک و خاکستر و خاک پخته و… لایه گذاری میکردند تا استقامت آن در برابر زلزله و آب زیاد شود، بعد دفینه را داخل آن گذاشته و روی آن لپه سنگ نازکی میگذاشتند و بعد روی سنگ حدودا ۵۰ سانت خاک رس میریختند. بعضی ازتنورها که ابعاد کوچکی دارند بصورت خام یا پخته دیده می شوند، معمولا این تنورها به زمین عمود نیستند و افقی یا مورب کار میکردند ،چون با این کار جهت هدف را همراه با سفال یا استخوانی که داخل آن میگذاشتند نشان میدهند. معمولا جهت تنورهای مورب جنوبغربی میباشد که فاصله آن تا هدف بستگی به حجم تنور و بار تقریبا هفت متر میباشد.

دفینه گذاری در تنور ها با توجه به حجم بار، مکانی را به مساحت مثلا ابعاد چهار در چهار صاف کرده و بر روی زمین بکر و سفت می گذاشتند. بعد از این مرحله تنور را ساخته و داخل آن آتش روشن میکردند تا کامل تنور پخته شود مرحله بعد دور تنور را با سنگ چین و آهک و خاکستر و خاک پخته و… لایه گذاری میکردند تا استقامت آن در برابر زلزله و آب زیاد شود، بعد دفینه را داخل آن گذاشته و روی آن لپه سنگ نازکی میگذاشتند و بعد روی سنگ حدودا ۵۰ سانت خاک رس میریختند. بعضی ازتنورها که ابعاد کوچکی دارند بصورت خام یا پخته دیده می شوند، معمولا این تنورها به زمین عمود نیستند و افقی یا مورب کار میکردند ،چون با این کار جهت هدف را همراه با سفال یا استخوانی که داخل آن میگذاشتند نشان میدهند. معمولا جهت تنورهای مورب جنوبغربی میباشد که فاصله آن تا هدف بستگی به حجم تنور و بار تقریبا هفت متر میباشد.

تکوک بز کوهی

✅ "یلدا" در نگاه ایرانیان باستان از مجموعه پژوهش های به عمل آمده در راستای باورهای ایرانیان باستان در مورد فلسفه پیدایش آیین شب یلدا ، دو نظریه قابل استخراج است : 🔸نظریه اول بر این باور است که ایرانیان باستان ، جهان هستی و طبیعت را مخلوق دو آفریدگار یا خالق می پنداشتند : یکی ، آهورامزدا ؛ خالق خوبی ها و نیکی ها و هر آنچه مایه خیر است و در مقابل آن ، اهریمن که خالق بدی ها و پلیدی ها و هر آنچه مایه شر است . آنها بر این باور بودند که زمستان و سرما ، آفریده اهریمن است و در آخرین شب پاییزی ، فرارسیدن زمستان سرد را شوم انگاشته و آن شب را نحس و نامبارک می پنداشتند . به همین منظور ، در این شب ، با افروختن آتش و گرد هم آمدن و برپایی جشن و شادی ، به‌ دنبال زایل نمودن آثار اهریمنی آن برمی آمدند ، به این امید که دیوان و عمله های اهریمن نتوانند زیانکاری کنند . 🔹ريچارد فولتس ، ایران شناس معروف کانادایی درباره شب یلدا می نویسد : " ايرانيان باستان اعتقاد داشتند که باید در بلندترین شب که نحس بود ، بیدار مانده و همگی با خوردن میوه های قرمز (یعنی خورشیدی) همچون انار و هندوانه ، به خورشید ، جان تازه ای بخشیده و کمک کنند خورشید ، قوی تر شده تا دوباره‌ روزها کم کم بلندتر شود. " 🔸نظریه دوم بر این باور است که یکی از ایزدان و خدایان آریایی ، یعنی " میترا " یا همان خدای مذکر و یا نرینه بوده و آنها می پنداشتند که این خدای مورد پرستش آنها ، در آخرین شب پاییز ، تولد یافته است . به همین دلیل ، این شب را "شب یلدا " به معنی شب زایش و تولد میترا نامیدند و به میمنت این تولد ، به جشن و پایکوبی و شادی و نشاط می پرداختند . 👈 اگرچه در فرهنگ ایران معاصر ، برپایی آیین شب یلدا با شیوه و آداب امروزی ، از دوره قاجار به بعد رونق گرفته است . به گونه ای که در سده اخیر ، این جشن باستانی و ایرانی ، در تحولی هوشمندانه ، با فرهنگ و آموزه های دین اسلام و نیز ادبیات فاخر و شکوهمند ایرانیان ، آمیخته گردیده و رخت خردمندی و دانایی بر آن پوشانده شده است. ❤️ یلدایتان به نیکی و شادمانی ❤️ حلول ماه مبارک رجب و میلاد پربرکت امام محمد باقر علیه السلام مبارک باد .✨🌹🌸❣

🔺یلدا در سالهای گذشته ایران تا امروز 👨‍🦯شرکت فلزیاب نانو بازرگان ایران شرکت فلزیاب نانو بازرگان ایران بزرگترین شرکت فروش بهترین فلزیاب های دنیا در ایران مهندس بساکی ۰۹۰۱۳۵۴۵۴۱۵ feleezyab @ganjur http://feleezyab.ir

نمادهای مقدس در ایران باستان

👨‍🦯👩‍🦯ردیاب خوراکی ، جیوه ایی ( دو آنتنی ) با برد ۹۰۰متر و عمق ۱۰متر بسیار قدرتمند و حساس قابل استفاده در انواع محیط های کوهستانی ، بیابانی و جنگلی تلفن تماس جهت سفارش دستگاه 09013545415

جوغن چیست به هر کنده کاری و حکاکی که حاصل دست بشر است را جوغن میگویند. که جوغن نمایان گر گنج یا دفینه و یا قبر در اطراف خودش است.در بین باستان شناسان و افرادی که علاقه به گنج یابی دارند نام جوغن بسیار آشناست. اصطلاحا به کنده کاری و یا حکاکی  روی سنگ جوغن میگویند که در طول تاریخ کاربرد های مختلفی داشته است به طور مثال در زمان مهر پرستی برای انجام آیین قربانی کردن برای آناهیتا و خون ریختن از جوغن ها استفاده میکردند و همچنین در دوره اشکانیان در مراسم های تدفین داخل جوغن ها روغن سیاه می سوزاندند. در دوره ساسانیان از جوغن برای خردکردن گیاهان یا ساخت دارو استفاده میکردند.

یک ذرع و یا یک گز: ۱۰۴ تا ۱۱۰ سانتی متر که هر ۲ ذراع یا ارج برابر بوده با یک ذرع یک ارش یا ارج و یا ذراع: ۵۲ الی ۵۵ سانتی متر که هر ۲ ذراع برابر بوده با یک گز . قابل توجه آنکه اکثر سازه های سنگی هخامنشیان ، با این مقیاس است. یک چارک: برابر با یک چهارم گز که ۲۶ سانتی متر می شده ( حدودا ) است ولی کاربرد چارک در تمامی اوزان و طول ها ، به عنوان یک چهارم به کار می رفته است به عنوان مثال یک چارک جریب یا یک چارک من تبریز یک گره: برابر با ۵/۵ الی ۵/۶ سانتی متر یک بهر: برابر بوده است با نیم گره ، معادل ۲/۷ الی ۲/۸ سانتی متر یک وجب: که نیاز به توضیح نیست این مقیاس به صورت عرفی بوده و مقیاسی رسمی نبوده است یک بند: یک بند انگشت یک واحد طول که اخیرا باستان شناسان کشف نموده اند و هنوز نامی برای آن نیافته اند نیز وجود داشته که ۳ میلی متر کنونی بوده و می توان گفت که یک دهم بهر، معادل دو میلیمتر و هشت دهم میلیمتر، مهمترین و کاربردی ترین مقیاس اندازه گیری در ایران باستان بوده است. یک فرسخ: معادل ۶۰۰۰ ذرع بوده است چند مقیاس هم برای اندازه گیری سطوح وجود داشته که آنرا نیز بدین ترتیب شرح خواهیم داد: یک جریب: (این واحد سطح از آرامیان به ساسانیان وارد شد و بعد از حمله و غصب ایران توسط اعراب بادیه نشین، وارد فرهنگ اعراب شد) هر جریب برابر است با زمینی به طول ۶۰ ذزاع و عرض ۶۰ ذراع ، که می شده ۳۶۰۰ ذراع. از آنجا که هر ذراع ۵۵ سانتی متر بوده حدودا می شده ۳۳ متر در ۳۳ متر. با این حساب می توان گفت هر یک جریب برابر است با زمینی به مساحت تقریبی ۱۰۰۰ متر مربع ولی در برخی اسناد تا ۱۱۰۰ متر نیز لحاظ می شده است یک قصبه: هر یک قصبه، زمینی به مساحت یکصد متر مربع را شامل می‌شده است یعنی هر جریب برابر بوده است با ۱۰ قصبه. مهمترین این واحدها در طول، گز و ارش بوده و در سطح نیز واحد پر کاربرد آن، جریب بوده است. واحدهای دیگری نیز به کار می رفته مانند قفیز و کیل و عشیر و… که به محتوای مباحث دفینه یابان مرتبط نیست به همین دلیل از ذکر آن خودداری شده است نمادهایی که بر مقابر موجود است معمولا با ضریب ۱۰۰ برابر و یا ۱۰ برابر رمز گشایی می‌شوند. برای مثال مسیر کاوش تندیس برخی از شترهای یک ذرعی را، یکصد ذرع رمز گشایی می‌کنند. یا برخی از جوغن‌های یک گره‌ای را ده گره، رمز گشایی می‌کنند. بنابر این بهتر است که این مقیاس‌ها را کاوشگران بدانند.

📊واحد‌های اندازه گیری طول در ایران باستان جهت تبدیل به متراژ امروزی در ترجمه نسخه ها