مَغ

«کسی اینجاست؟ هَلا! من با شمایم ، های!... می پرسم کسی اینجاست؟ کسی اینجا پیام آورد؟ نگاهی، یا که لبخندی؟ فشار گرم دست دوست مانندی؟» و می‌بیند صدایی نیست، نور آشنایی نیست، حتی از نگاه مرده‌ای هم رد پایی نیست صدایی نیست الا پِت پِت رنجور شمعی در جوار مرگ مَلول و با سحر نزدیک و دستش گرمِ کار مرگ وز آن سو می رود بیرون، به سوی غرفه ای دیگر به امیدی که نوشد از هوای تازه‌ی آزاد ولی آنجا حدیث بَنگ و افیون است - از اِعطای درویشی که می‌خواند «جهان پیر است و بی‌بنیاد، ازین فرهادکش فریاد» وز آنجا می‌رود بیرون، به سوی جمله ساحلها پس از گشتی کسالت بار بدان سان باز می پرسد سر اندر غرفه‌ی با پرده‌های تار کسی اینجاست؟ و می‌بیند همان شمع و همان نجواست #مهدی_اخوان_ثالث @Maghchannel

نرسد نامه‌های من به تو ز آنک پر مرغانِ نامه‌بر بشکست قصه‌ای می‌نوشت خاقانی قلم اینجا رسید و سر بشکست #خاقانى @Maghchannel

«چگونه من را چونان برگی ‏در میان بادها رها کردی و رفتی؟ ‏پس از تو ‏ما همچون پری ‏در باران گم شدیم. ‏آیا به این روزها فکر کرده بودی؟» ‏ #نزار_قبانی @Maghchannel

‏اولین بار که تو را دیدم ‏زخمی داشتی ‏که از دیگری بود. ‏من تو را ‏با زخم‌هایت دوست داشتم ‏#جمال_ثریا @Maghchannel

گر من بمیرم در غمت، خونم بُتا در گردنت فردا بگیرم دامنت، از من چرا رنجیده‌ای؟ #سعدى @Maghchannel

مهم نیست که دیگر پول نداریم شرابمان که به آخر رسید می‌رویم زیر باران و این بار از بوسه‌های خیس مست می‌شویم.. #احمد_اکتای @Maghchannel

ما نیز روزگاری لحظه‌یی سالی قرنی هزاره‌یی از این پیش‌تَرَک هم در این‌جای ایستاده بودیم، بر این سیّاره بر این خاک در مجالی تنگ هم ‌از این‌ دست در حرير ظلمات، در كتان آفتاب در ايوان گسترده‌ی مهتاب در تارهای باران در شادَرْوانِ بوران در حجله‌ی شادی در حصار اندوه   تنها با خود تنها با دیگران یگانه در عشق یگانه در سرود سرشار از حیات سرشار از مرگ.   ما نیز گذشته‌ایم چون تو بر این سیاره بر این خاک در مجال تنگ سالی چند هم از این‌جا که تو ایستاده‌ای اکنون فروتن یا فرومایه خندان یا غمین سبک‌پای یا گران‌بار آزاد یا گرفتار.   #شاملو @Maghchannel

این دیدهٔ تر گهی که ماتم گیرد طوفان را پیش اشک خود کم گیرد گویند ز بحر، ابر نم گیرد لیک ابریست مرا، که بحر از او نم‌گیرد #طالب_آملى @Maghchannel

آن سبزه که از عارض او خاسته شد تا ظن نبری که حسن آن کاسته شد در باغ رخش بهر تماشای دلم گل بود و به سبزه نیز آراسته شد #عمعق_بخارايى @Maghchannel

چه با شتاب، چه با شتاب گذشت .. پيراهنى را كه در آن ها روياهاى جوانى ام بال و پر گرفتند، هنوز كهنه نشده، تا مى كنم و به كنارى مى نهم؛ بى پروبال. #بلاگا_ديميتروا @Maghchannel

آن شب که دلم نزد تو مهمان باشد جانم همه در روضهٔ رضوان باشد جانم بر توست لیک فرمان باشد کامشب تن من نیز برِ جان باشد #خاقانى @Maghchannel

همچو نِی زَهری و تَریاقی که دید؟ همچو نى دمساز و مشتاقی که دید؟ #مولانا @Maghchannel