کرمانجان

📽فلیم سینه‌مایی 🎞kobane_ROJAVA🍃 🌪کوبانی_شه‌ری داعش (روژ آوا) 🔺️کوردی بادینی_کورمانجی 🔊kurmanci_badini 🎬فیلم های کوردی 😔😔😔✌✌✌✌✌👌👌👌👍👍👍🫡🫡🫡❤❤❤🫀🫀🫀🌸🌸🩷💙🥹🥹🥹

چشم انداز فوق العاده زیبای بهاری و مه آلود : 🗺 دره زیلان / بردر / باجگیران از (تخت ِ سِل) تقدیم نگاهتون ⬅️ دانلود کامل آهنگ صوتی کلیپ @kormanjan

حقوق کوردها در نظام بین‌الملل؛ امری قابل بررسی و‌ حقی دست‌یافتنی پس از فروپاشی امپراتوری عثمانی، با هدف تعیین مرزهای جدید، در سال ۱۹۴۵ و هم‌زمان با جلسات سازمان ملل متحد، موضوع تعیین حقوق سرزمینی کوردها پس از جنگ جهانی دوم مطرح شد. با این حال، به‌دلیل اعمال نفوذ کشورهای ترکیه، عراق و سوریه ـ که در آن زمان دارای کرسی در سازمان ملل بودند ـ همچنین قیمومت انگلستان و فرانسه، و از سوی دیگر نبود یک کمپین قوی، منسجم و رسمی از جانب کوردها برای به‌رسمیت‌شناختن حقوق سرزمینی خود، استقلال و جغرافیای سرزمینی آنان به رسمیت شناخته نشد. این عدم شناسایی، زمینه را برای باز گذاشتن دست دشمنان فراهم کرد و راه را برای اقدامات سرکوبگرانه و نسل‌کشی علیه کوردها هموار ساخت؛ به‌گونه‌ای که دولت‌های مذکور عملاً به هر شیوه‌ای برای نابودی آنان متوسل شدند. از جمله می‌توان به کوچ‌های اجباری، کشتار دره ذیلان، کشتار حسکه، قامشلو و دیگر فجایع اشاره کرد. در عراق، بمباران شیمیایی شهرهای کوردنشین صورت گرفت و در سوریه، کوردها به‌عنوان «اتباع بیگانه» تلقی می‌شدند و از ابتدایی‌ترین حقوق شهروندی و امتیازات اجتماعی محروم بودند. آنان در بدترین شرایط ممکن زندگی می‌کردند و هرگونه اعتراض، به نابودی خانه و زندگی‌شان منجر می‌شد. این قتل‌عام‌ها، بدون تردید مصداق جنایت جنگی و نسل‌کشی محسوب می‌شوند و در صورت ارائه اسناد معتبر، امکان تغییر و کان‌لم‌یکن‌شدن مصوبات پیشین وجود دارد. بر همین اساس، وکلای کانون حقوق بشر کوردها می‌توانند با طرح اتهام وقوع نسل‌کشی (Genocide) و به‌عنوان یک وضعیت استثنایی و شدید، جامعه بین‌المللی را به مداخله وادار کرده و از طریق محاکمه عاملان، برای جلوگیری از تداوم این جنایات اقدام کنند. این روند مستلزم ارجاع پرونده به شورای امنیت و تجدیدنظر در تصمیمات سال ۱۹۴۵ است تا شرایط به‌گونه‌ای دیگر رقم بخورد و حقوق جمعیت مورد نظر به رسمیت شناخته شود. هرچند این فرایند با مخالفت شدید کشورهای درگیر در منطقه مواجه خواهد شد و بی‌تردید دشوار و زمان‌بر است، اما در گام نخست باید آمار رسمی و مستند از جمعیت کوردها در جهان تهیه و مطالبات آنان توسط حقوقدانان و وکلای حقوق بشر کورد به سازمان ملل ارائه شود تا در مجمع عمومی مورد بررسی و رأی‌گیری قرار گیرد. این امر، حقی دست‌یافتنی است. با این حال، تحقق چنین هدفی مستلزم اتحاد، همدلی، یکپارچگی و کنار گذاشتن اختلافات درون‌جامعه‌ای کوردهاست. در قرن اخیر، در خاورمیانه و حتی در برخی کشورهای دیگر، نمونه‌هایی از این دست مطالبات وجود داشته که به‌دلیل عدم همراهی کشورهای صاحب نفوذ به نتیجه نرسیده‌اند. با این‌حال، به نظر می‌رسد تحولات اخیر در خاورمیانه و همراهی برخی جوامع و بازیگران ذی‌نفوذ، می‌تواند زمینه موافقت با این خواسته را فراهم کرده و آن را به نتیجه‌ای ملموس برساند. ✍ قدیر غفوری‌زاده @kormanjan

حقوق کوردها در نظام بین‌الملل؛ امری قابل بررسی و‌ حقی دست‌یافتنی پس از فروپاشی امپراتوری عثمانی، با هدف تعیین مرزهای جدید، در سال ۱۹۴۵ و هم‌زمان با جلسات سازمان ملل متحد، موضوع تعیین حقوق سرزمینی کوردها پس از جنگ جهانی دوم مطرح شد. با این حال، به‌دلیل اعمال نفوذ کشورهای ترکیه، عراق و سوریه ـ که در آن زمان دارای کرسی در سازمان ملل بودند ـ همچنین قیمومت انگلستان و فرانسه، و از سوی دیگر نبود یک کمپین قوی، منسجم و رسمی از جانب کوردها برای به‌رسمیت‌شناختن حقوق سرزمینی خود، استقلال و جغرافیای سرزمینی آنان به رسمیت شناخته نشد. این عدم شناسایی، زمینه را برای باز گذاشتن دست دشمنان فراهم کرد و راه را برای اقدامات سرکوبگرانه و نسل‌کشی علیه کوردها هموار ساخت؛ به‌گونه‌ای که دولت‌های مذکور عملاً به هر شیوه‌ای برای نابودی آنان متوسل شدند. از جمله می‌توان به کوچ‌های اجباری، کشتار دره ذیلان، کشتار حسکه، قامشلو و دیگر فجایع اشاره کرد. در عراق، بمباران شیمیایی شهرهای کوردنشین صورت گرفت و در سوریه، کوردها به‌عنوان «اتباع بیگانه» تلقی می‌شدند و از ابتدایی‌ترین حقوق شهروندی و امتیازات اجتماعی محروم بودند. آنان در بدترین شرایط ممکن زندگی می‌کردند و هرگونه اعتراض، به نابودی خانه و زندگی‌شان منجر می‌شد. این قتل‌عام‌ها، بدون تردید مصداق جنایت جنگی و نسل‌کشی محسوب می‌شوند و در صورت ارائه اسناد معتبر، امکان تغییر و کان‌لم‌یکن‌شدن مصوبات پیشین وجود دارد. بر همین اساس، وکلای کانون حقوق بشر کوردها می‌توانند با طرح اتهام وقوع نسل‌کشی (Genocide) و به‌عنوان یک وضعیت استثنایی و شدید، جامعه بین‌المللی را به مداخله وادار کرده و از طریق محاکمه عاملان، برای جلوگیری از تداوم این جنایات اقدام کنند. این روند مستلزم ارجاع پرونده به شورای امنیت و تجدیدنظر در تصمیمات سال ۱۹۴۵ است تا شرایط به‌گونه‌ای دیگر رقم بخورد و حقوق جمعیت مورد نظر به رسمیت شناخته شود. هرچند این فرایند با مخالفت شدید کشورهای درگیر در منطقه مواجه خواهد شد و بی‌تردید دشوار و زمان‌بر است، اما در گام نخست باید آمار رسمی و مستند از جمعیت کوردها در جهان تهیه و مطالبات آنان توسط حقوقدانان و وکلای حقوق بشر کورد به سازمان ملل ارائه شود تا در مجمع عمومی مورد بررسی و رأی‌گیری قرار گیرد. این امر، حقی دست‌یافتنی است. با این حال، تحقق چنین هدفی مستلزم اتحاد، همدلی، یکپارچگی و کنار گذاشتن اختلافات درون‌جامعه‌ای کوردهاست. در قرن اخیر، در خاورمیانه و حتی در برخی کشورهای دیگر، نمونه‌هایی از این دست مطالبات وجود داشته که به‌دلیل عدم همراهی کشورهای صاحب نفوذ به نتیجه نرسیده‌اند. با این‌حال، به نظر می‌رسد تحولات اخیر در خاورمیانه و همراهی برخی جوامع و بازیگران ذی‌نفوذ، می‌تواند زمینه موافقت با این خواسته را فراهم کرده و آن را به نتیجه‌ای ملموس برساند. ✍ قدیر غفوری‌زاده

ناصر مرادیان🎤 @kormanjan