یادی از بی‌وزنی

‌«تمام» تو رودِ جنون را به دریا کشاندی نمودار غم را به بالا کشاندی ‌ تو بودی و از زندگی زنده‌تر، من تو رفتی و مرگ آمد و جان سپردن ‌ پس از رفتنت خواب راحت خیال است بغل، بوسه و عشقبازی محال است ‌‌ پس از تو ندیدم به جز رنج، چیزی نمی‌ارزد این زندگانی پشیزی ‌ نبودی ببینی چه شد برگ و بارم امان از خزانی که در ریشه دارم ‌‌ نه از من کسی حال و احوال پرسید نه از باغِ خشکیده ام بوسه‌ای چید ‌ نه لبخندِ سرخی مرا جلوه‌گر شد نه سود و زیانم دمی سر به سر شد ‌ پس از رفتنت زندگی بی‌دوام است نفس‌های آخر... و کارم تمام است ‌ فقط من، خیال تو و هیچ در هیچ! و من، مست در جاده‌ای پیچ در پیچ ‌ جنون در سرم موج شد، جزر و مد کرد خدایی غمت با منِ خسته بد کرد ‌‌ غزل گفتم اما نخواندی، دمت گرم! در آغوش گرمم نماندی، دمت گرم! ‌ تو با آخرین آرزویم چه کردی؟... توانی ندارم بگویم چه کردی ‌ نمک خوردی اما نمکدان شکستی عزیزم چه آسوده پیمان شکستی ‌ کسِ دیگری را نه چشم‌انتظارم نه دیگر تو را ذرّه‌ای دوست دارم من از خیر بودن کنارت گذشتم من از خیر بودن کنارت گذشتم ‌‌من از خیر بودن کنارت ... ‌‌ #نوید_افتاده [] @bivazni