الف‌بآ

جامعه‌ای که به‌دلیل نابرابری جنسیتی از توان نیمی از منابع انسانی خود به درستی بهره نبرد، آثار اقتصادی این تبعیض را به شکل درآمد سرانه کمتر و فقر بیشتر می‌بیند. @aleph_ba

🔺صلح، حقیقتی دست‌یافتنی فرحناز عطاریان در دنیایی که یا به‌طور مستقیم با جنگ، منازعه، نابرابری‌های اجتماعی‌، فقر‌، هراس و پیامد‌های تخریب محیط زیست مواجهیم یا رسانه‌ها اخبار آنها را پی‌در‌پی به گوش ما می‌رسانند و هراس و نا‌امنی و نا‌امیدی را در ما ایجاد می‌کنند، آیا حرف‌زدن از صلح آب در هاون کوبیدن است؟ آیا صلح حقیقتی دست‌نیافتنی به نظر می‌رسد؟ «برای چه؟ مگر فایده‌‌ای دارد؟» پرسشی است که در ذهن یک فعال مدنی به‌کرات شکل می‌گیرد و مواجهه مستقیم با وقایع یا اخبار شاید ما را وادار کند برای مدتی هر‌چند کوتاه، دست روی دست بگذاریم. آیا واقعیت چنین است‌؟ در طول تاریخ، جهان بارها و بارها فجایع و بحران‌ها را به خود دیده و از آن گذر کرده است. گرچه خاطرات تلخ را از خود باقی گذاشته و پیامد‌هایش در طولانی‌مدت کام مردم را تلخ کرده است، اما زمان در حال حرکت است و گذشته همیشه پشت‌سر ماست و ما باید فاجعه‌اندیش باشیم. حل‌کردن معادلات سیاسی و مقابله با خشونت‌هایی که گروه‌های بزرگ انسانی را تهدید می‌کند، اگر نگوییم همیشه، در بیشتر مواقع از دست ما خارج است. توانایی تغییر ساختاری و فرهنگی که گاه، مهر تأیید به خشونت‌های مستقیم می‌زنند در دستان ماست و درطول زمان کودکان که قرار است فرمان دنیا را به دست گیرند، پرچمدار این حرکت خواهند بود. ما چه در مقام خانواده و چه متولیان آموزشی، وظایفی در قبال کودکان داریم. یکی از وظایف ما آموزش‌و‌پرورش کودکان امروز است که فردا را می‌سازند و دیگری فراهم‌کردن بستری امن با حفظ کرامت انسانی و رعایت حقوق حقه او برای اینکه رشد کند و به بالندگی برسد. این به‌مثابه یک دادوستد از زمان حال برای آینده است. در ماده ۲۹ کنوانسیون حقوق کودک می‌خوانیم: «‌از اهداف تربیتی این است که کودک را باید برای زندگی در یک جامعه آزاد بر پایه تفاهم، صلح، پذیرش دیگری، تساوی حقوق زن و مرد، دوستی ملت‌ها و گروه‌های قومی، ملی، مذهبی آماده کند». از دیگر وظایف‌، پرورش کودک به عنوان دوست‌دار طبیعت و محیط زیست است. خانواده به عنوان نهاد اجتماعیِ نخستین، چگونه می‌تواند نقش تربیتی و پرورشی خود را ایفا کند؟ چگونه می‌تواند کودک را برای قدم‌گذاشتن در جهان پر‌تلاطم آماده کند؟ او به کسب چه مهارت‌هایی نیاز دارد و خانواده باید چه ویژگی‌هایی داشته باشد؟ «صلح درون» مفهومی است که روان‌شناسان و عرفا و حتی فلاسفه به آن پرداخته‌اند. صلح درون معادله‌ای یک‌طرفه با صلح بیرونی و عینی دارد. انسانی که دارای باور است ‌ احساساتش را می‌شناسد و نیازهایش را می‌داند و آنها همسو با گفتار و رفتارش هستند، به خود وفادار است. انسان‌هایی که این وضعیت ذهنی را تجربه کرده‌اند، می‌توانند در شرایط نابسامان، جنگ و بحران‌های دیگر همواره صلح درون را تجربه کنند و آن را به شکل عینی و بیرونی نمایش دهند. خانواده به‌مثابه گهواره پرورش کودک‌، توانایی آن را دارد که این موهبت را در فرزندش ایجاد و تقویت کند. با چنین رویکردی در خانواده، فضا مهیا می‌شود تا کودک مهارت‌هایی مانند دوست‌داشتن، پذیرش دیگری با وجود تفاوت‌ها، صبر، دوستدار طبیعت بودن و خشونت‌نداشتن به‌مثابه یک کنش‌، مطالبه‌گری و مهارت گفت‌و‌گو را به شکل ابتدایی فرا‌بگیرد و به نهاد اجتماعیِ نخستین دیگر که متولی آموزش‌و‌پرورش اوست، قدم بگذارد. کودک حتی در بهترین شرایط پرورشی‌، آسیب‌پذیر است. همین‌جا است که سؤالات و نگرانی‌های بسیاری پیش می‌آید. استاندارد‌های غیرقابل انعطاف و سختگیرانه که همچون قالب عمل می‌کنند و هر کودک را منحصر‌به‌فرد نمی‌دانند، چگونه می‌توانند عشق به یادگیری، تفکر خلاق‌، ابتکار عمل، شهامت در ابراز ایده نو و عملی‌کردن ایده را در کودک تقویت کنند؟ فضای صلح‌آمیز در سیستم آموزشی فضایی است که کودک می‌تواند توانایی‌های بالقوه‌اش به فعل برسد. تکالیف سخت و مستبدانه، فرصت بازی و گردش را از کودک می‌گیرد. فرصت کشف و شهود در طبیعت را به کودک نمی‌دهد و او را خود‌محور بار می‌آورد. چیزی که ناخوداگاه دنیای امروزی، بشر را به آن سوق می‌دهد که جز منافع خود چیزی نخواهد. برای حسن ختام بیتی از مولانا را مرور می‌کنیم‌: تو مگو همه به جنگ‌‌اند و ز صلح من چه آید تو یکی نه‌ای هزاری، تو چراغ خود بیفروز

🔸متفاوت هستم، دیگری نیستم 🔸گفت‌وگو با شهرام اقبال‌زاده ✅دیگری‌سازی از زخم‌های جامعه ماست که مفهوم هویت و هویت ملی را تحت تأثیر قرار میدهد. این زخم با برخی مواضع و اقدام‌های نسنجیده گاهی عفونی هم شده است. به رسمیت شناختن تمایز و از بین بردن تبعیض، راهکار مهمی در برخورد با «دیگری‌سازی» در کشوری است که تنوع فرهنگی فراوانی در آن است و حتی می‌توان با رویکردی عادلانه، رنگین‌کمان زیبای تنوع در ایران را به فرصت تبدیل کرد. اگر این موضوع را از منظر کودکان ببینیم، اهمیت آن چندین برابر خواهد شد و می‌توان پذیرش تفاوت‌ها را در آن‌ها تبدیل به تجربه زیسته کرد تا همدلی در نسل‌های آینده بازتولید شود و از هزینه‌های اجتماعی کاسته شود. با شهرام اقبال زاده نویسنده کودک و نوجوان، مترجم و ویراستار، از هر آنچه «همدیگر» شدن را نقض می‌کند و درباره به رسمیت شناختن تمایزها در کودکان، به گفت‌وگو نشستیم. ✅در قانون اساسی ما مفاد خوبی وجود دارد، در این قانون که باید فصل‌الخطاب همه قوانین باشد، تحصیل رایگان از ابتدایی تا آموزش عالی پیش‌بینی شده است و همچنین بهداشت، چون نیاز اساسی جامعه است، رایگان دیده شده است، اما آیا برنامه مدون و راهبردی برای تحقق این بندها داریم؟ این‌ها پیش از نیازهای فرهنگی اقلیت، نیاز همگانی است که اتفاقاً به‌علت عدم اجرای این مفاد، مشکلات بسیاری هم برای اکثریت مردم ایران فراهم کرده است، اما برنامه مدون برای برطرف کردن این مشکلات نداریم. ✅عامل تجزیه دیگری‌سازی است. هرچه غیرسازی درست کنیم آفت می‌شود. ما جامعه‌ای هستیم که سال‌هاست درگیر فراز و نشیب‌های تاریخی بسیاری است که غلیان و هیجان ناشی از آن فراز و نشیب‌ها، پیامدهایی به‌جا گذاشته است؛ از انقلاب و جنگ گرفته تا برنامه‌های اقتصادی‌ای مانند «تعدیل» و دیگر سیاست‌ها که همگی با شوک‌های بزرگ همراه بوده و در تک‌تک ما تأثیرهای بسیاری گذاشته است. ✅ما باید پیش از هر چیزی برای به‌رسمیت شناختن این تمایزهای چندگانه برنامه داشته باشیم. لازمه چنین امری این است که اول خود ما و مسئولان تمایز را به رسمیت بشناسند. مدرنیته یعنی تمایز را به رسمیت شناختن و نگاه دموکراتیک یعنی دگرخواهی شهروندانه. همه ما در کنار هم همدیگر را تکمیل می‌کنیم. 🔺منبع: چشم انداز ایران شماره 117 @cheshmandaz_iran http://bit.do/fcKie

🔺گفت‌وگو با کودکان دربارهٔ مرگ الهام فخرایی یکی از مباحثی که کودکان دیر یا زود کنجکاوی و پرسشگری درباره آن را آغاز خواهند کرد، موضوع مرگ است. موضوعی که برای بسیاری از بزرگسالان، یک چالش دشوار محسوب می‌شود. از طرفی در ارتباط با ذهن پرسشگر کودک هیچ موضوعی خط قرمز نیست، به این معنا که کودک بتواند فارغ از حد و مرز در فضایی امن پرسش‌های ذهنی‌اش را مطرح کند، اما در مقابل توجه به شرایط و ملاحظات مرتبط با موضوعات دشوار از سوی والدین یا مربیان ضروری است. موضوع مرگ نیز یکی از همین موارد است که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. حالت اول برخی معتقدند تا زمانی که کودک تجربه‌ای مستقیم در این‌باره نداشته، بهتر است با او راجع به مرگ صحبت نکنیم. حالت دوم برخی دیگر توانمندسازی کودک را پیش از تجربه مستقیم، مطلوب می‌دانند. به‌نظر می‌رسد حالت دوم به‌ویژه وقتی گفت‌وگویی هوشمندانه صورت بگیرد، مطلوب‌تر است. با این‌حال فارغ از اینکه شما با کدام مورد موافق باشید، ممکن است حین گفت‌وگو راجع به دوستی، خوشبختی یا زندگی، ناگهان کودک با پرسشی درباره مرگ یا خودکشی شما را غافلگیر کند. ابتدا باید بررسی کنیم که آیا این کودک تجربه‌ای داشته که ذهن او را متوجه این موضوع کرده یا اینکه در خلال بحث به‌خوبی پیوستگی مفاهیم متقابل را درک کرده است؛ این‌جا یعنی مفاهیم زندگی و مرگ، بودن و نبودن، داشتن و از دست‌دادن. در مرحله بعد شما ناگزیرید با این موضوع مواجه شوید، اما لازم است قبلا آمادگی لازم را کسب کرده باشید. چه در جایگاه تسهیلگر و چه والدی که با کودکش گفت‌وگوی فعال برقرار کرده، در نظر گرفتن خط قرمزهای ورود به این بحث ضروری است؛ مواردی نظیر سن کودک، شرایط زندگی، تجربه‌های اخیر و مرتبط با موضوع مانند از دست‌دادن حیوان خانگی، گم‌کردن یک وسیله، مرگ یکی از اعضای خانواده و از این قبیل. بحث و گفت‌وگو درباره مرگ اگر به‌درستی انجام شود، می‌تواند به غنای ذهنی کودک و افزایش توانمندی روحی او منجر شود و اگر به اشتباه صورت گیرد به دنیای شناختی و عاطفی کودک آسیب‌های جدی وارد خواهد کرد. بنابراین اگر هنوز آمادگی گفت‌وگو درباره مرگ را ندارید، با خودتان و کودک صادق باشید و بدون اینکه بار منفی به بحث بدهید، اعلام کنید که فعلا آمادگی گفت‌وگو در این مورد را ندارید یا نیاز به اطلاعات بیشتری دارید. اما اگر تصمیم گرفتید که زمینه را برای این بحث آماده کنید، خواندن داستان‌های مرتبط، تماشای تغییرات فصل‌ها با بچه‌ها، آزمایش فساد میوه و… راهکارهای مناسبی است. در پایان، کتاب «آن آبزیان کوچک و این سنجاقک‌ها»، «خداحافظ راکون پیر»، «فرشته پدربزرگ» و «مرگ بالای درخت سیب»، پیشنهاد خوبی برای ورود ایمن به این بحث است، شما چه راهکارها یا کتاب‌های دیگری را پیشنهاد می‌دهید؟ @aleph_ba

🔺 روز جهانی کودکان و موضوع تغییر اقلیم اعظم بهرامی ما در مورد تاثیر تغییر اقلیم و آسیب محیط زیست بر کودکان هنوز یا بسیار کم می‌دانیم و یا نتایج بسیاری از مطالعات و پایش داده‌ها هنوز در سایه حذف و سانسور رسانه‌هاست. بسیاری از کودکان جهان به‌خاطر مشکلات ناشی از بلایای طبیعی برای همیشه خانواده و امکان تحصیل را از دست می‌دهند. برخی از آنها هرگز این شانس را نخواهند داشت که در هوای سالم نفس بکشند و آب سالم در دسترس داشته باشند و یا حتی به حمام و دستشویی دسترسی داشته باشند. گروهی ایتالیایی که داوطلبانه برای کودکان فیلیپینی کار می‌کردند شهادت می‌دادند که مناطقی در فیلیپین وجود دارد که برای تفکیک زباله استفاده می‌شود و تا کیلومترها درختی در آن نمی‌روید. کودکانی در این تخلیه‌گاه‌ها به‌دنیا آمده و زندگی می‌کنند که حتی تا ۶ سالگی (آن‌هم اگر به مدرسه بروند) هم درخت نمی‌بینند، ودسترسی به دستشویی و حمام ندارند. فیلیپین یکی از خریداران مهم زباله به‌شمار می‌رود. کودکان بسیاری در اندونزی و ترکیه در بازار تولید لباس فعالیت می‌کنند. مستندهای زیادی در مورد این کودکان که به‌نوعی بردگان کارخانجات تولید مارک‌های پر فروش لباس هستند ساخته شده است. کودکانی که والدین‌شان صیاد و یا کشاورز بودند و امروز در حاشیه مگا‌شهرها دیده هم نمی‌شوند. کودکانی که با یک تا یک‌ونیم یورو در روز، شش روز هفته و روزی بیشتر از ۹ ساعت کار می‌کنند. در چین تعداد زیادی از نوجوانان در کارخانه‌های اتومبیل‌سازی کار می‌کنند و به‌عنوان راه‌کار در برخی استان‌های چین سن مجاز کار را تا ۱۴ سال کاهش داده‌اند. چه‌قدر از کودکان تهران و خوزستان و اهواز در هوای آلوده هر روزه تنفس می‌کنند. شرایطی که می‌تواند علاوه بر آلرژی و بیماری‌های تنفسی بر توان یادگیری آنها نیز مستقیم تاثیر بگذارد. بسیاری از کودکان در استان‌های شرق و جنوب شرق کشور برای آوردن آب ساعت‌ها در روز پیاده‌روی می‌کنند و این امکان رفتن به مدرسه و آموزش را از آنها سلب می‌کند. بر این آمار کودکان مهاجر حاشیه شهرهای بزرگ را که در مراکز دفن زباله کار و زندگی می‌کنند نیز باید افزود. تحقیقی تازه در Oxfam نشان می‌دهد که تغییرات اقلیمی منجر به گرسنگی ۲۵ میلیون کودک دیگر خواهد شد. به‌علاوه سازمان جهانی کودکان اعلام کرده که افزایش دما در بسیاری از مناطق جهان با افزایش سوء تغذیه و وبا، اسهال و تب و مالاریا که اولین گروه هدفش کودکان هستند رابطه بسیار نزدیکی دارد. بنابه آمار همین سازمان تغبییرات اقلیمی آمار کودکان آسیب‌دیده از بلایای طبیعی را نیز به‌شدت افزایش داده است. از حدود ۶۶٫۵ میلیون کودک در سال (۱۹۹۰) به ۱۷۵ میلیون در سال (برای یک دهه آینده تخمین زده است) افزایش می‌دهد. برآوردها حاکی از آن است که به‌طور عمده به دلیل اثرات تغییرات آب و هوایی، تعداد موارد اسهال حاد (از جمله دلایل عمده مرگ و میر نوزادان) در کشورهایی با درآمد سرانه کمتر تا سال ۲۰۲۰ بین ۲ تا ۵ درصد افزایش یابد. در بعضی از مناطق آفریقا موارد اسهال می‌تواند ۱۰٪ افزایش یابد. با ادامه روند کنونی، تا سال ۲۰۳۰ تقریبا نیمی از جمعیت جهان در مناطقی بااسترس زیاد آب زندگی می‌کنند، بین ۷۵ تا ۲۵۰ میلیون نفر تنها در آفریقا. علاوه بر این، کمبود آب در برخی مناطق خشک و نیمه‌خشک آنها را مجبور به ترک زمین‌های خود از حداقل ۲۴ میلیون تا حداکثر ۷۰۰ میلیون نفر می‌کند. در چنین شرایطی نیز کودکان نخستین قربانی‌‌اند‌. @aleph_ba

دادسرای ارشاد تهران، تهیه‌کنندگان فیلمی را که در آن از تعدادی کودک درباره نحوه تولدشان سؤال پرسیده، بازداشت و اعترافات اجباری آنان را پخش کرد. در برنامه اینترنتی «ژلوفن» از تعدادی کودکان پرسیده شده که «می‌دانی چگونه به دنیا آمده‌ای؟» و اکثر کودکان می‌گویند که اطلاعی در این باره ندارند. این فیلم ساعاتی پس از انتشار از وبسایت اشتراک ویدئوی آپارات حذف شد. @alph_ba

به‌دنبال انتشار گسترده تصویری از یک کتاب کودک در شبکه‌های اجتماعی که در آن یکی از شیوه‌های خودکشی با جزئیات شرح داده شده بود، وزارتخانه فرهنگ و ارشاد اسلامی روز پنج‌شنبه، ۱۱ مهر، اعلام کرد مجوز نشر این کتاب را باطل کرده است. این کتاب قصه کودکان در سال ۱۳۸۹ با مجوز اداره ارشاد استان قم چاپ شده بود. ظاهراً ناشران استان قم برای دریافت مجوز نشر کتاب، مستقل از دیگر استان‌ها نیازی به مراجعه به وزارت فرهنگ و ارشاد ندارند. @aleph_ba

🔺افزایش کودکان کار در ایران حبیب‌الله مسعودی فرید، معاون امور اجتماعی سازمان بهزیستی، می‌گوید شمار «کودکِ کار ایرانی» بیشتر شده و تعداد زیادی کودک خارجی نیز همین امسال وارد ایران شده‌اند. به گفته مسعودی فرید تاکنون آمارگیری از کودکان کار در ایران انجام نشده است و «تمام آمارهایی که سازمان‌ها یا اشخاص ارائه می‌دهند؛ حدسی است.» مسعودی می‌گوید: «در رابطه با آسیب‌های اجتماعی نمی‌توانیم، آمار دقیقی به‌دست بیاوریم، چرا که پدیده‌‌هایی مخفی است. در تمام آسیب‌های اجتماعی اعم از کودکان کار، شیوع‌شناسی اجتماعی کودکان کار و بسیاری دیگر از آسیب‌های از این دست، آمارهای تخمینی بیان می‌شود.» طبق آمار سازمان بهزیستی استان تهران ۷۰ درصد کودکان کار اتباع خارجی هستند. معاون امور اجتماعی سازمان بهزیستی می‌گوید این سازمان چند سال قبل، تحقیقی در این زمینه انجام داد که آماری حدود ۱۴ هزار کودک در تهران و ۷۰ هزار نفر برای کشور اعلام شد. به‌گفته او این آمار هم برآوردی بود. طبق بررسی‌ها در سال‌های گذشته، ۹۵ درصد کودکان کار و خیابان با خانواده‌هایشان زندگی می‌کنند. مسعودی فرید دلیل افزایش شمار کودکان کار را گسترش فقر در جامعه می‌داند. @aleph_ba

🔺آموزش ارزشمندبودن فردیت به کودکان پیش‌دبستانی الهام فخرایی وقتی از آموزش به‌ویژه برای کودکان حرف می‌زنیم، مهم است که به توانایی و نیاز مخاطب توجه کنیم. توانایی تمرکز کودکان زیر هفت سال معمولا بین ۱۰ تا ۲۰ دقیقه در نوسان است، بنابراین نمی‌توان انتظار کلاس درس به‌شکل معمول را داشت. در مقابل یکی از روش‌های مناسب و ضروری، عینی‌سازی مفاهیم از طریق تجربه بدون آموزش مستقیم است. در این فعالیت روش ما گفت‌وگو و کاوشگری به‌طور فردی و جمعی است و باید به‌گونه‌ای برنامه‌ریزی کنیم که فرد یا جمع بیشترین تمرکز را روی فعالیت داشته باشد. البته وقتی با بچه‌ها گفت‌وگو می‌کنیم ایده‌ها و برداشت‌های فردی را محدود نمی‌کنیم. مثلا در فعالیت حاضر می‌توانیم به فراخور گفت‌وگوها روی مفاهیم مختلفی کار کنیم‌. مفاهیمی مانند همدلی، تفاوت، برتری، ارزشگذاری و…. ادامه مطلب را وبسایت الفبا بخوانید ⤵️

۸مهر روز جهانی ناشنوایان گرامی باد

🔺مادربزرگ‌ها، عمه‌ها و خاله‌ها عامل چاقی کودکان سید ضیاء مظهری قائم مقام انجمن پیشگیری و درمان چاقی ایران گفت: «۳۰ درصد کودکان کشور به علت سوءتغذیه ناشی از پرخوری به کبد چرب، فشارخون و مشکلات عضلانی و اسکلتی مبتلا هستند.» مظهری در مصاحبه با ایرنا گفت: «والدین باید قاطعانه از دادن نوشابه‌های رنگارنگ، هله هوله، شکلات، بستنی‌های رنگی، چیپس و پفک که فاقد مواد مغذی لازم و دارای مواد نگهدارنده با طعم و رنگ‌دهنده‌های مختلف و یا بسیار شور یا شیرین و چرب هستند، خودداری کنند.» قائم مقام انجمن پیشگیری و درمان چاقی ایران به والدین توصیه کرد سر سفره غذا از گلایه و شکایت و مشاجره بپرهیزند و اجازه دهند کودک در محیطی آرام غذایش را بخورد. مظهری در ادامه این مصاحبه به باورهای غلط برخی والدین هم اشاره کرد که گمان می‌کنند چاقی کودک نمایان‌گر سلامتی و رفاه اوست. قائم مقام انجمن پیشگیری و درمان چاقی معتقد است یکی دیگر از عوامل بدغذایی کودکان ایران دخالت مادربزرگ‌ها، عمه‌ها و خاله‌ها در تغذیه کودک است. @aleph_ba

🔺بوی خشونت در ماهِ مهر بابک خطی ماهِ مهر از راه رسيده‌ است. شادی هزاران کودک مدرسه‌رو به گوش می‌رسد که در راه ساختن آینده‌ای بهتر قدم بر کلاس‌های مدرسه می‌‌گذارند. بوی ماه مهر از همه جا استشمام می‌شود. یاد باید کرد از معلمانی که در کلاس و در آموزش این کودکان و پرورش طبع‌های مستعد آنان از پای نخواهند نشست و از هیچ تلاشی دریغ نخواهند کرد. آموزش و تحصیل سرمایه‌‌ و حقی برای همه کودکان است و وقتی می‌توانیم از عدالت اجتماعی سخن بگوییم که عامل پول و مدرسه‌های آن‌چنانی تاثیر چندانی بر مفاهیم اساسی و لازم که دانش‌آموزان باید بیاموزند نداشته باشد و فاکتور ثروت مداری و شوآفِ ویژه مدارس خاص بر این جشن همگانی که حق همه کودکان است سایه نیفکند. این سکه البته روی خشن‌تری هم دارد و بوی ماه مهر نباید خشونت اعمال شده بر بازماندگان از تحصیل را از یاد ببرد. کسانی که به هر دلیل از مهر جا مانده‌اند؛ کودکان زباله‌گرد، کودکانی که خانواده‌شان توان تادیه همیاری اجباری! مدرسه را نداشته‌ و از نام‌نویسی کودکشان صرف نظر کرده‌اند و... و بسیارها که شاید با توان و استعدادشان روزهای بهتری برای جامعه می‌توانستند بسازند و دیگر نمی‌توانند. کودکانی که از تحصیل جا می‌مانند و رنگ مدرسه را نمی‌بینند. صداهایی که در هیاهوی مهر گم شده و شنیده نمی‌شوند. بوی خشونتی که در فضا پراکنده می‌شود. یادآوری‌ها: الف اصل سی‌ام قانون اساسی: دولت‏ موظف‏ است‏ وسایل‏ آموزش‏ و پرورش‏ رایگان‏ را برای‏ همه‏ ملت‏ تا پایان‏ دوره‏ متوسطه‏ فراهم‏ سازد. ب: ماده ۲۸ پیمان‌نامهٔ جهانی حقوق کودکان: ۱ - کشورهای طرف کنوانسیون حق کودک را نسبت به آموزش‌وپرورش به رسمیت می‌شناسند و برای دستیابی تدریجی به این حق و بر اساس ایجاد‌ فرصت‌های مساوی، اقدامات ذیل را معمول خواهند داشت: ‌الف) اجباری و رایگان کردن تحصیل ابتدایی برای همگان. ب) تشویق توسعه اشکال مختلف آموزش متوسطه من‌جمله آموزش حرفه‌ای و در دسترس. قرار دادن این‌گونه آموزش‌ها برای تمام کودکان و اتخاذ ‌اقدامات لازم از قبیل ارائه آموزش‌و‌پرورش رایگان و دادن کمک‌های مالی در صورت لزوم. ج - در دسترس قرار دادن آموزش عالی برای همگان بر اساس توانایی‌ها و از هر طریق مناسب. ‌د - در دسترس قرار دادن اطلاعات و راهنمایی‌های آموزشی و حرفه‌ای برای تمام‌ کودکان. ه ) اتخاذ اقداماتی جهت تشویق حضور مرتب کودکان در مدارس و کاهش غیبت‌ها. @aleph_ba

برنده جایزه برترین هوادار فوتبال جهان سیلویا گرکو و فرزندش نیکلاس، برنده جایزه برترین هواداران سال فوتبال جهان شدند؛ مادر برزیلی همراه فرزند عشقِ فوتبال اما نابینای‌اش، در ورزشگاه می‌نشسته و مسابقه‌های تیم پالمیراس را برای او گزارش و تحلیل می‌کرده. @aleph_ba

🔺اجلاس اقلیمی سازمان ملل آغاز شد گرتا تونبرگ، فعال محیط زیست ۱۶ ساله سوئدی و بنیانگذار جنبش «جمعه‌ها برای آینده»، در سخنانی بسیار عاطفی رهبران کشورهای جهان را خطاب قرار داد: «چگونه جرأت می‌کنی؟ این‌کار غلط است. من نباید اینجا باشم. من در این لحظه می‌بایست در آن سوی اقیانوس به مدرسه بروم. با این‌همه این شما بودید که به‌سوی ما نوجوانان آمدید که امید خود را بازیابید. چگونه جرأت می‌کنی؟ تو امیدهای من و کودکی مرا با کلمات بی‌معنا به باد دادی.» تونبرگ در ادامه سخنانش گفت حتی اگر اهداف اقلیمی سازمان ملل نیز تحقق یابد، فقط ۵۰ درصد احتمال دارد که گرمایش زمین به میزان چهار دهم درجه سانتی‌گراد متوقف شود. اجلاس «اقدام برای حفاظت از محیط زیست» سازمان ملل متحد در نیویورک دوشنبه یکم مهر/۲۳ سپتامبر با حضور سران و رهبران ۷۰ کشور جهان آغاز شد. این اجلاس بعد از اجلاس اقلیمی پاریس در سال ۲۰۱۵ مهم‌ترین اجلاس اقلیمی جهان در چهار سال گذشته به‌شمار می‌آید./رادیو زمانه @aleph_ba

🔺تهدید اصلی کشور، آمریکا یا شرایط محیط زیست؟ رئیس سازمان حفاظت محیط زیست ایران گفته: «امروز نه آمریکا و نه اسرائیل تهدیدی برای سرزمین ما نیستند، بلکه شرایط محیط زیست، منابع آبی، گونه‌های گیاهی و جانوری تهدید کشور به حساب می‌آیند.» عیسی کلانتری که در مراسم آغاز سال تحصیلی شرکت کرده بود بر نقش آموزش در حفظ محیط زیست تاکید کرده و گفته باید در کنارفعالیت‌های آموزشی، اجتماعی و اقتصادی به فکر محیط زیست باشیم.» @aleph_ba

🔺چگونه می‌توانم مدرسه فرزندم را به‌جای بهتری تبدیل کنم؟ الهام فخرایی اگر فرزندی داشته باشیم که به مدرسه می‌رود یکی از دغدغه‌های اصلی‌مان از همان ابتدا پیداکردن مدرسه مناسب است. البته هر کدام از ما ممکن است نظر متفاوتی درباره مدرسهٔ مناسب داشته باشیم؛ برای برخی فضای فیزیکی مطلوب و امکانات آموزشی و فرهنگی متنوع مهم است، برخی مایلیم مدرسه صرفا به محتوای کتاب‌های درسی اکتفا نکند و سایر جنبه‌ها به‌خصوص پرورش جسمی، عاطفی و اخلاقی فرزندمان را نیز در نظر بگیرد، برای برخی از ما این موارد حتی در بالای فهرست قرار دارند. از طرفی برخی والدین بیشتر بر جنبه های آموزشی و نمرات بالای درسی تاکید دارند، برخی نیز مایلند امکان تعامل دو طرفه و پویا بین اولیای مدرسه و والدین و نیز ارتباط با اولیای سایر دانش‌آموزان برقرار شود. اما فارغ از اینکه ما در کدام دسته قرار داریم، وجه مشترک عمده والدین در این است که بعد از یافتن مدرسه و این روزها پرداخت شهریه، طالب امکاناتی هستند که بابتش هزینه پرداخت کرده‌اند و به امیدش فرزندشان را به مدرسه مورد نظر فرستاده‌اند، مطالبه‌ای که به میزان زیادی منفعلانه است. در حالی‌که هر کدام از والدین می‌توانند به‌جای طلبکاری منفعلانه به این فکر کنند که «من در بهترشدن مدرسه فرزندم چه نقشی می‌توانم داشته باشم؟!» و فعالانه کنشگری را تمرین کنند. به این فکر کنید اگر هر کدام از والدین با چنین پرسشی به مدرسه مراجعه کنند و البته اولیای مدرسه نیز این حق را برای آنها قائل شوند، تا چه اندازه و با چه شتابی می‌توان فضای فیزیکی و محتوایی مدارس را صرف نظر از اینکه درحال حاضر در چه شرایطی قرار دارند، از جهات مختلف ارتقا داد. ابتدای مهرماه بیشتر خانواده‌ها به مدرسه مراجعه یا در جشن بازگشایی مدارس شرکت می‌کنند، امسال چه به‌عنوان ولی دانش‌آموز و چه یکی از اولیای مدرسه این پرسش را طرح کنید و هر نفر حداقل پنج جواب برای آن آماده کند. در مرحله بعد ممکن است شما با برخی از پاسخ‌ها و جهتی که می‌توانند به سیاست‌های مدرسه بدهند، موافق نباشید، اما پیش از اینکه هر کدام را کنار بگذارید، یک گروه هم‌اندیشی با حضور حداقل یک کارشناس تعلیم و تربیت، اولیای مدرسه و تعدادی از والدین تشکیل بدهید. دقت کنید گروه مورد نظر همگن نباشد. چون قرار نیست بدون هیچ چالشی یگدیگر را فقط تایید کنیم، قرار است ضرورت و امکان اجرای هر پاسخ را از جهات مختلف بررسی کنیم. درخواست تشکیل این گروه می‌تواند از طرف اولیای مدرسه یا والدین مطرح شود. بعد از تشکیل گروه و انجام فرایندی که توضیح داده شد، حالا می‌توانید مطالبه به شکل مثبت و فعالانه را تمرین کنید. برای مشارکت هیچ محدودیت موضوعی قائل نشوید. مثلا می‌توانید داوطلب بشوید تا دیوارهای یک کلاس را رنگ بزنید، چند گلدان به مدرسه ببرید، تصویر قاب شده یک یا چند اندیشمند ایرانی یا جهانی را به کلاس یا مدرسه فرزندتان هدیه بدهید، یک روز برای قصه‌گویی حاضر شوید، یک برنامه شب‌مانی در مدرسه ترتیب بدهید، نمایش فیلم، تمرین تئاتر، کلاس رفع اشکال، معرفی مشاغل و… این فهرست می‌تواند به تعداد اعضا ادامه داشته باشد. دقت کنیم که در هر مرحله می‌توانیم از نظرات فرزندمان و سایر دانش‌آموزان نیز استفاده کنیم. مهم نیست فرزندمان در چه منطقه‌ای و به کدام مدرسه می‌رود، با انجام این‌کار به‌زودی او و سایر دانش‌آموزان به این پویش کنشگرانه ملحق می‌شوند، رشد شتاب می‌گیرد و دست‌یابی به اهداف تعیین‌شده آسان‌تر خواهد شد.

🔹افزایش کودک‌ربایی در ایران به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) محمدرضا بادامچی، یکی از اعضای کمیسیون اجتماعی مجلس شورای اسلامی از افزایش کودک‌ربایی در ماه‌های اخیر خبر داد و خواهان ورود مسئولان از جمله کمیسیون اجتماعی مجلس به این موضوع شد. محمدرضا بادامچی گفت: آدم‌ربایی و کودک‌ربایی به‌رغم مجازات سنگینی که برای آن وجود دارد در ماه‌ها و روزهای گذشته شیوع پیدا کرده است و این باید یک هشدار جدی برای مسئولان قلمداد شود. بادامچی بحران‌های اقتصادی و سیاسی را دو عامل موثر در شیوع کودک‌ربایی دانست، اما بدون اشاره به نقش دستگاه‌های دولتی و حکومتی در ایجاد این بحران‌ها، «فقر و تربیت نادرست خانواده‌ها» را دخیل دانست و گفت: «وقتی جامعه از لحاظ مادی دچار فقر می‌شود خانواده‌های گرفتار فقر که نتوانستند آموزه‌های تربیتی درستی را به فرزندانشان داشته باشند با مشکل مواجه شده و به رفتارهایی همچون گروگان‌گیری و کودک‌ربایی آن هم در ازای گرفتن پول روی می‌آورند. اگر این موضوعات را جدی نگیریم ممکن است شیوع پیدا کند لذا وظیفه همه دستگاه‌های مربوطه و مسئولان اقدام برای بهبود شرایط است. در گام اول باید حرف مردم را بشنویم تا از شیوع اینگونه حوادث جلوگیری شود.»

🔸یک بام و چند هوای نامساعد آموزش و پرورش در ایران ✍️مهدی فخرزاده ✅سال‌هاست کارشناسان معتقدند هدف از برنامه درسی، توسعه مهارت‌های اجتماعی در کودکان است و سال‌هاست که منابع درسی ما طوری طراحی شده است که این مهم را به انجام برساند. روزگاری «خانواده آقای هاشمی» این مسئولیت را بر دوش داشت و هر آنچه از آموزش محیط ‌زیست، تاریخ معاصر، شناخت ایران و حتی نگارش نامه نیاز بود، این ماجرای نوشته حداد عادل باید به انجام می‌رساند. ✅به‌جرئت می‌توان گفت محتوای آموزشی روند روبه بهبودی دارد، اما مسئله در نظام آموزشی ما، هم محتوای آموزشی هست و هم نیست. محتوای آموزشی هرچند از ماجرای جنسیت‌زده و ایدئولوژیک و مستقیم آقای هاشمی و خانواده‌اش فاصله گرفته است، اما همچنان جنسیت‌زده، ایدئولوژیک و حاوی آموزش‌های نصیحت‌گونه و مستقیم است. با این تفاوت که مخاطب آقای هاشمی دانش‌آموزی بود که کمتر به منبعی جز کتاب درسی دسترسی داشت و امروز دانش‌آموزی است که دسترسی کنترل‌نشده به جهان آزاد اطلاعات دارد. ✅برای ارزیابی از توانایی ساختار آموزش و پرورش در آموزش مهارت اجتماعی، ابتدا باید ببینیم منظور از مهارت‌های اجتماعی چیست. این مهارت، برای بسط و گسترش تعامل اجتماعی افراد یک جامعه طراحی شده است و شاید بتوان گفت شاه‌بیت آن، «پذیرش دیگری» است؛ مفهومی که جدای از اینکه زیر ضرب ایدئولوژی برنامه درسی پنهان است تا حدودی زیر ضرب ایدئولوژی آشکار حاکم بر برنامه درسی نیز هست. 🔸منبع: شماره 116 نشریه چشم‌انداز ایران ✅این مطلب را به طور کامل می توانید در INSTANT VIEW مطالعه کنید @cheshmandaz_iran http://yon.ir/otfO9

🌿پرونده الفبا به مناسب روز جهانی صلح وبسایت الفبا به‌عنوان یکی از اعضای «شورای گسترش فرهنگ صلح برای کودکان»، طی یک سلسله یادداشت، تلاش کرد تا از دریچه‌های مختلف اهمیت و نقش آموزش و خانواده در ایجاد و ترویج صلح به کودکان را یادآور شود. برای مطالعه پرونده روز جهانی صلح در الفبا، روی این تیترها کلیک کنید: 🔺از مهمانی در کالیفرنیا تا صلح برای کودکان 🔺درباره زوتوپیا، فیل‌ها و صلح 🔺آموزش صلح و مهارت‌های زندگی؛ چرا نه؟ 🔺نقش رقابت در زندگی کودک 🔺روش‌هایی برای ایجاد صلح در خانه 🔺آموزش صلح به کودکان، راهی برای ساختن دنیای بدون خشونت 🔺صلح، فقدان اختلاف نیست @aleph_ba

بهترین شاخصی که میزان صلح در جامعه را می‌سنجد سطح زندگی و سواد زنان است. یک‌سوم کشورهای جهان هنوز به‌برابری جنسیتی در آموزش ابتدایی نرسیده‌اند. @aleph_ba