تفسير قرآن

⭕️إنّ أکرمَکُم عِندَ اللهِ أتقاکُم؛ هر کسی به اندازه‌ای که تقوا دارد، به همان اندازه نزد خدا کرامت پیدا می‌کند و محترم می‌شود. روزه سبب تقوا می‌شود، و تقوا موجب کرامت. ⭕️@quran_tafsir

قريب به اين مضمون، از پدر بزرگوارش، امام اميرالمؤمنين، علي(ع) نيز منقول است كه: ما لي أرَي النّاس! إذا قُرِّبَ إلَيهِمُ الطَّعام لَيلاً تَكَلَّفوا إنارَهَ المَصابيح لِيُبصِروا ما يُدخِلونَ في بُطونِهِم؛⭕️ اين چگونه است كه مي‌بينم مردم اگر در شب تاريك، طعامي پيششان گذاشته شود، آن را بدون شناختن نمي‌خورند، بلكه اوّل، دنبال روشن كردن چراغ مي‌روند تا ببينند و بشناسند چه چيزي را در شكمشان مي‌ريزند؛ وَ لا يَهتَمّونَ بِغَذاءِ النَّفس بِأن يُنيروا مَصابيحَ ألبابِهِم بِالعِلم، لِيَسلِموا مِن لَواحِقِ الجَهالَهِ وَ الذُّنوب فِي اعتِقاداتِهِم وَ أعمالِهِم؛ امّا همين مردم، هيچ اهتمامي براي تشخيص و شناختن طعام و غذاي جان، از خود نشان نمي‌دهند و به فكر روشن نمودن چراغ عقلشان نمي‌افتند كه به سراغ عالمان و كارشناسان در امر هدايت و تعليم معارف دين بروند و دل به نوشتة هر نويسنده‌اي و گفتار هر گوينده‌اي ندهند تا عقايدشان از انحراف، و اعمالشان از آلودگي به گناه مصون و محفوظ بماند؟!⭕️ برگرفته از آثار آيت‌الله ضياءآبادي⭕️@quran_tafsir

اين جملة كوتاه امّا پرمحتوا،⭕️از امام مجتبي(ع) منقول است كه فرموده است: عَجِبتُ لِمَن يَتَفَكَّرُ في مَأكولِه، كَيفَ لا يَتَفَكَّرُ في مَعقولِه؛ من تعجّب مي‌كنم از كسي كه در خوراك جسماني‌اش مي‌انديشد و تا سود و زيان آن را نفهمد، آن را نمي‌خورد، ولي در خوراك عقلاني‌اش نمي‌انديشد و بدون تشخيص سود و زيان، آن را مي‌پذيرد!⭕️ برگرفته از آثار آيت‌الله ضياءآبادي⭕️@quran_tafsir

⭕️انسان هم، دو معده دارد: معدة جسماني، و معدة عقلاني. و در هر دو معده، بايد مغزخوار باشد. امّا بدبختي بزرگ بشر امروز اين است كه وقتي به معدة جسم مي‌رسد، با دقّت تمام پوست را كنار مي‌زند و مغز را مي‌بلعد. امّا به معدة عقلاني كه مي‌رسد، با بي‌اعتنايي تمام، مغز را دور مي‌ريزد و پوست را مي‌بلعد! مجلّه‌هاي رنگين و مصوّر، رمان‌ها و افسانه‌هاي عشقي و جنايي بي‌سر و ته را در بغل جا مي‌دهد، امّا از قرآن و نهج‌البلاغه و كتاب‌هاي اخلاقي انسان‌ساز مي‌گريزد! آيا پوست را چسبيدن و مغز را انداختن، نشان آدميّت است؟⭕️ برگرفته از آثار آيت‌الله ضياءآبادي⭕️@quran_tafsir

راستي⭕️اگركسي توانست اين‌پرده‌هاي زندگي عادي را كه از همه‌جانب بر او پيچيده شده است، بشكافد و پشت پرده را ببيند و اين پوست‌ها را كنار بزند و به مغز برسد، او، انسان است و حكيم است و شاكر به معناي واقعي است. چون خاصيّت انسان، همين است كه: پوست را كنار بزند و به مغز برسد.⭕️ اگر اكنون، يك سيب به دست شما بدهند، پوست آن را مي‌كَنيد و پيش يك گوسفند مي‌ريزيد و خودتان، مغز آن را مي‌خوريد. امتياز انسان از حيوان، همين است كه: حيوان، پوست‌خوار است و انسان، مغزخوار. برگرفته از آثار آيت‌الله ضياءآبادي⭕️@quran_tafsir

آري⭕️اين انسان وظيفه‌شناس است‌كه در هر چند ساعتي از شبانه‌روز يك‌بار، رو به خالق نعمت‌بخش خود مي‌ايستد و مي‌گويد: إيّاكَ نَعبُد، وَ إيّاكَ نَستَعين؛ تنها تو را مي‌پرستيم، و تنها از تو ياري مي‌جوييم. آن‌گاه، ركوع مي‌كند و: سُبحانَ رَبِّيَ العَظيم، مي‌گويد، و باز به خاك مي‌افتد و با گفتنِ: سُبحانَ رَبِّيَ الأعلي، آفريدگار خود را اعلا و برتر از اين نشان مي‌دهد كه بتواند از عهدة اداي حقّ عبادتش برآيد.⭕️ برگرفته از آثار آيت‌الله ضياءآبادي⭕️@quran_tafsir

فرموده‌اند: اَلشُّكر صَرفُ العَبد جَميعَ ما أنعَمَهُ الله في‌ما خُلِقَ لأجلِه؛ ⭕️شكر آن است كه بندة خدا تمام آن‌چه را كه خدا به او عطا كرده است، در همان راهي به كار افكند كه براي آن آفريده شده است. بايد ببيند: اين‌چشم را كه خدا به من داده از من خواسته كه آن‌را به چه‌كاري وا دارم؟ و از چه كاري، آن را بازدارم تا كفران نعمت نكرده و از مرز انسانيّت دور نگشته باشم؟ اين، الاغ است كه يونجه و كاه از دست صاحبش مي‌خورد و بعد، لگدي به صاحبش مي‌پراند و در مي‌رود! امّا انسان است‌كه مي‌گويد: هر نَفَس‌كه فرو مي‌رود، مُمِدّ حيات است و چون بر مي‌آيد، مُفَرِّح ذات؛ پس در هر نفسي، دو نعمت موجود است و بر هر نعمتي، شكري واجب.⭕️ از دست و زبانِ كه برآيد / كز عهدة شكرش به درآيد بنده همان بِه كه ز تقصير خويش / عذر به درگاه خدا آورد ور نه سزاوار خداوندي‌اش / كس نتواند كه به جا آورد برگرفته از آثار آيت‌الله ضياءآبادي⭕️@quran_tafsir

⭕️«حكمت» = «در پيشگاه خدا شاكر بودن» در تمام هشت آية 12 تا 19 سورة لقمان از صفحة 412 ، سخن از لقمان و اندرزهاي اين مرد الهي به فرزندش است. در نخستين آيه از اين آيات، خدا مي‌فرمايد: «وَ لَقَد آتَينا لُقمانَ الحِكمَه»؛ «ما به لقمان حكمت داديم». امّا آن «حكمت» چه بود؟ آيا آن بافته‌هاي افلاطون و ارسطو بود؟ خير؛ به او دستور داديم كه: «أنِ اشكُر لله»؛ «در پيشگاه خدا شاكر باش!» برگرفته از آثار آيت‌الله ضياءآبادي⭕️@quran_tafsir

هر روز، صفحه‌اي و نکته‌اي (412): @quran_tafsir

⭕️به هواپیمای ماه مبارک رمضان خوش آمدید. شماره‌ی پرواز: 1445 هجری قمری آغاز پرواز: امروز سه‌شنبه 22 اسفند 1402 هجری شمسی مدّت زمان پرواز: 29 روز، به مقصد: مغفرت و رضایت الهی در طول روز 13 تا 14 ساعت پرواز خواهیم کرد. در طول پرواز، سیگار کشیدن و گناه کردن با هر وسیله‌ای ممنوع می‌باشد. از مسافرین محترم خواهشمندیم کمربند ایمان و پرهیزگاری خود را در طول پرواز بسته نگه دارند. درهای آسمان تا شب پایانی این ماه باز است. همه‌ی فرشتگان، سفر خوشی را برای شما آرزومند هستند. با آروزی موفقیت شما مسافران عزیز همراه با صبر و تقوا تا إن شاء الله به سلامت به مقصد که همان رضایت خداوند باشد برسیم. ⭕️ @quran_tafsir

اندكي در حالات معنوي اركان دين از علما و صلحا بينديشيم‌كه آنها چه چشم وگوشي از جانشان گشوده شده بود. قرآن هم مي‌فرمايد: فَإنَّها لا تَعمَي الأبصار، وَ لكن تَعمَي القُلوبُ الَّتي فِي الصُّدور؛ حقيقت آن‌كه چشمان سرشان كور نيست، بلكه دل‌ها كه در سينه‌ها دارند، كور شده است. ⭕️ دربارة مرحوم سيّدبحرالعلوم(ره) از يكي از شاگردان نزديكش نقل شده كه: ما در حرم مطهّر حضرات عسكريّين(ع) مشغول نماز جماعت بوديم. در اثناي نماز، بعد از تشهّد ركعت دوم‌كه سيّد خواست براي ركعت سوّم برخيزد ديديم به همان‌حال نيم‌خيز ماند و پس از لحظاتي برخاست. تعجّب كرديم! چند نفر از علما هم در نماز شركت داشتند. بعد از نماز، خواستيم از جريان آگاه شويم، ميسّر نشد تا به منزل آمديم و سر سفره نشستيم. يكي از آقايان علما به من اشاره كرد تو كه محرم اسرار آقا هستي، از ايشان علّت توقّف در اثناي نماز را سؤال كن. من گفتم: شما محترم‌تر از من در نزدشان هستيد؛ اگر شما بپرسيد، مناسب‌تر خواهد بود. آقا متوجّه شدكه ما با ايما و اشاره به هم چيزي مي‌گوييم. فرمود: راجع به چه مطلبي صحبت مي‌كنيد؟ ما مسأله را مطرح كرديم و علّت توقّف در اثناي نماز را پرسيديم. ايشان تأمّلي كرد و بعد فرمود: من كه مي‌خواستم براي قيام ركعت سوم برخيزم، ديدم وجود اقدس امام عصر(عج) داخل حرم شدند و در مقابل حرم پدر بزرگوارشان ايستادند و سلام بر پدر بزرگوارشان كردند. من، تا آن جمال نوراني را ديدم، چنان مجذوب شدم كه توانايي برخاستن در خود نديدم و لذا همچنان توقّف كردم تا ايشان از حرم خارج شدند و من برخاستم. او را به چشم پاك توان ديد چون هلال / هر ديده جاي جلوة آن ماه‌پاره نيست البتّه، براي ما نيز، راه براي تزكية نفس و تصفية قلب باز است. مُنتَها، همّتي لازم است و صبر و تحمّل دشواري‌هاي راه. نابرده رنج، گنج ميسّر نمي‌شود / مزد آن گرفت جان برادر كه كار كرد⭕️ برگرفته از آثار آيت‌الله ضياءآبادي⭕️@quran_tafsir

و⭕️به‌راستي، چقدر لازم است كه ما وقتي به زيارت امامانمان(ع) مشرّف مي‌شويم، پيش و بيش از خواسته‌هاي مادّي، با جدّ تمام، به حضورشان عرض كنيم: ما معتقديم: شما به اذن خدا، مي‌توانيد كور را بينا، و كر را شنوا گردانيد و نفهميده‌ها را فهميده سازيد. اينك، از شما مي‌خواهم به حرمت قرب منزلتي كه در پيشگاه خدا داريد، چشم و گوش دلم را باز كنيد؛ درجة درك و فهمم را بالا ببريد تا با چشمي بينا و گوشي شنوا، و قلبي فهمنده و درّاك، از حرم شريفتان خارج شوم. و واقعاً اين كمبودهاست كه ما را خاك‌نشين كرده، و رفع آنهاست كه نقش حياتي در دنيا و آخرتمان دارد، نه فقط خانه و فرش و خوراك و پوشاك كه محور افكار و خواسته‌هاي ما شده است.⭕️ برگرفته از آثار آيت‌الله ضياءآبادي⭕️@quran_tafsir

آري؛⭕️اين چشم و گوش سر را به ما داده‌اند كه به وسيلة آنها، چشم و گوش دل را باز كنيم و جمال‌هاي معنوي ببينيم و نغمه‌هاي آسماني بشنويم. ولي يالَلاَسف‌كه ما با همين چشم وگوش سر چشم وگوش دل را كور وكر ساخته‌ايم. و لذا، نه جمالي از جمال‌هاي معنوي مي‌بينيم، و نه نغمه‌اي از نغمه‌هاي آسماني مي‌شنويم⭕️و به فرمودة قرآن شده‌ايم: صُمٌّ بُكمٌ عُميٌ فَهُم لا يَعقلون؛ كران و گُنگان و كوراني كه چيزي نمي‌فهمند. در اين صورت، چگونه مي‌توانيم در زيارت جامعه، به اهل بيت طهارت(ع) بگوييم: فَمَعَكُم مَعَكُم، لا مَعَ غَيركُم؛ من، با شما هستم، با شما، نه با غير شما! مي‌خواهم از كساني باشم كه: يُحشَرُ في زُمرَتكُم ... وَ تَقرُّ عَينُهُ غَداً بِرُؤيَتِكُم؛ در زمرة شما محشور مي‌شوند و چشمشان با ديدن شما روشن مي‌شود. چشم دل باز كن كه جان بيني! برگرفته از آثار آيت‌الله ضياءآبادي⭕️@quran_tafsir

و لذا⭕️قرآن، در آية 7 ، دربارة كساني كه ساز و آواز گوش مي‌كنند، مي‌فرمايد: «وَ إذا تُتلى عَلَيهِ آياتُنا وَلَّى مُستَكبِرا كَأن لَم يَسمَعها كَأنَّ في اُذُنَيهِ وَقرا، فَبَشِّرهُ بِعَذَابٍ أَليم»؛ «آن‌چنان حالت كرشدن گوش جان در آنان پيدا مي‌شودكه وقتي آيات ما برآنها خوانده مي‌شود، مستكبرانه روي بر مي‌گردانند! گويي‌كه آن‌را نشنيده و وَقر و ناشنوايي در هر دوگوششان پديد آمده و اصلاً هيچ سخني را نمي‌شنوند. پس آنان‌را به عذابي دردناك بشارت ده!»⭕️ برگرفته از آثار آيت‌الله ضياءآبادي⭕️@quran_tafsir

در دعاي ابوحمزه، در ماه مبارك رمضان مي‌خوانيم: سَيِّدي، أخرج حُبَّ الدُّنيا من قَلبي، وَ اجمَع بَيني وَ بَينَ المُصطَفي وَ آله، خيَرَتكَ من خَلقك؛ خدايا، حبّ دنيا را از دلم بيرون كن و آن‌گاه، بين من و مصطفي و آل او كه برگزيدگان خلق تو هستند، ارتباط برقرار نما. از اين جمله استفاده مي‌شود كه⭕️حبّ دنيا قذارتي در دل ايجاد مي‌كند و آدمي را از سنخيّت با پاكان عالَم محروم مي‌سازد. لذا ابتدا، بايد اين پليدي را از صفحة آينة دل زدود تا صلاحيّت انعكاس جمال آن مقرّبان درگاه خدا را به دست آورْد. و طبيعي است كه: آلودگان نمي‌توانند ارتباطي با پاكان برقرار نمايند و خود را به آنها نزديك، و با آنها هم‌نشين كنند.⭕️ برگرفته از آثار آيت‌الله ضياءآبادي⭕️@quran_tafsir

گاهي ما فقط اين آرزو را مي‌كنيم و اَحياناً آه حسرتي هم مي‌كشيم، امّا⭕️بايد توجّه داشت و دانست كه سنخيّتي لازم است تا آدم به شرافت حشر با پاكان نائل گردد.⭕️ او را به چشم پاك توان ديد چون هلال / هر ديده جاي جلوة آن ماه‌پاره نيست برگرفته از آثار آيت‌الله ضياءآبادي⭕️@quran_tafsir

⭕️ديدن چه سود؟ اطاعت است مقصود! سورة لقمان، در مكّه بر پيامبر(ص) نازل شده و لذا مشتمل بر محتواي عمومي سوره‌هاي مكّي است، يعني پيرامون عقايد اساسي اسلام بحث مي‌كند. و نام‌گذاري اين سوره به لقمان، به مناسبت ذكر سخنان حكمت‌آميز اين مرد الهي به هنگام اندرز فرزندش در اين سوره مي‌باشد و اين سوره، تنها سوره‌اي است كه از اين مرد حكيم سخن مي‌گويد. و امّا از يازده آية آغازين اين سوره‌كه در صفحة 411 آمده، دو آية 6 و 7 دربارة كساني است كه گوش رهايي دارند. شايد اين مطلب به ذهن همة ما رسيده باشد و حتّي به زبان هم آورده باشيم كه: ⭕️ چه مي‌شد اين شرف و كرامت و نعمت، نصيب انسان مي‌گشت كه در دنيا يا آخرت با انوار الهي اهل بيت(ع) محشور گردد و هر دَم، چشمش به زيارت جمال بي‌مثالشان روشن شود؟⭕️ ⭕️@quran_tafsir

هر روز، صفحه‌اي و نکته‌اي (411): @quran_tafsir

⭕️سفارش امام رضا(ع) بر زیاد خواندن این دعا در روزهای آخر ماه شعبان ⭕️@quran_tafsir

اين، گفتار روح‌بخش امير مؤمنان، علي(ع) است كه در وصف متّقيان مي‌فرمايد: صَبَروا أيّاماً قَصيرَه، أعقَبَتهُم راحَهً طَويلَه، تجارَهٌ مُربحَه، يَسَّرَها لَهُم رَبُّهُم؛ ⭕️آنان ايّام كوتاه زودگذري را با تحمّل سختي‌هاي پرهيز از مُشتَهَيات نفساني مي‌گذرانند تا پس از آن، به زندگي غرق در رفاه و آسايش دائم نائل گردند و به تجارت پرسودي كه خدايشان نصيبشان كرده، دست يابند.⭕️ برگرفته از آثار آيت‌الله ضياءآبادي⭕️@quran_tafsir