en
Feedback
Foodyar

Foodyar

Open in Telegram

وب سایت: http://foodyar.com تنها B2Bصنایع غذایی ایران نوآوریهای صنعت غذا https://telegram.me/foodyar1

Show more
1 842
Subscribers
+924 hours
+267 days
+3330 days
Attracting Subscribers
September '26
September '26
+34
in 5 channels
August '26
+22
in 0 channels
Get PRO
July '26
+34
in 6 channels
Get PRO
June '26
+30
in 0 channels
Get PRO
May '26
+9
in 0 channels
Get PRO
April '26
+1
in 0 channels
Get PRO
March '260
in 0 channels
Get PRO
February '26
+7
in 0 channels
Get PRO
January '26
+1
in 0 channels
Get PRO
December '25
+8
in 0 channels
Get PRO
November '25
+13
in 0 channels
Get PRO
October '25
+10
in 0 channels
Get PRO
September '25
+9
in 0 channels
Get PRO
August '25
+10
in 0 channels
Get PRO
July '25
+28
in 6 channels
Get PRO
June '25
+7
in 0 channels
Get PRO
May '25
+48
in 8 channels
Get PRO
April '25
+31
in 10 channels
Get PRO
March '25
+10
in 0 channels
Get PRO
February '25
+25
in 0 channels
Get PRO
January '25
+29
in 9 channels
Get PRO
December '24
+10
in 1 channels
Get PRO
November '24
+40
in 8 channels
Get PRO
October '24
+40
in 7 channels
Get PRO
September '24
+59
in 8 channels
Get PRO
August '24
+13
in 0 channels
Get PRO
July '24
+20
in 0 channels
Get PRO
June '24
+63
in 9 channels
Get PRO
May '24
+16
in 0 channels
Get PRO
April '24
+38
in 12 channels
Get PRO
March '24
+4
in 0 channels
Get PRO
February '24
+34
in 0 channels
Get PRO
January '24
+65
in 11 channels
Get PRO
December '23
+75
in 13 channels
Get PRO
November '23
+53
in 12 channels
Get PRO
October '23
+47
in 1 channels
Get PRO
September '23
+1
in 0 channels
Get PRO
August '23
+38
in 0 channels
Get PRO
July '23
+31
in 0 channels
Get PRO
June '23
+11
in 0 channels
Get PRO
May '23
+6
in 0 channels
Get PRO
April '23
+12
in 0 channels
Get PRO
March '23
+3
in 0 channels
Get PRO
February '23
+8
in 0 channels
Get PRO
January '23
+24
in 0 channels
Get PRO
December '22
+8
in 0 channels
Get PRO
November '22
+9
in 0 channels
Get PRO
October '22
+7
in 0 channels
Get PRO
September '22
+22
in 0 channels
Get PRO
August '22
+62
in 0 channels
Get PRO
July '22
+51
in 0 channels
Get PRO
June '22
+31
in 0 channels
Get PRO
May '22
+71
in 0 channels
Get PRO
April '22
+20
in 0 channels
Get PRO
March '22
+49
in 0 channels
Get PRO
February '22
+5
in 0 channels
Get PRO
January '22
+7
in 0 channels
Get PRO
December '21
+38
in 0 channels
Get PRO
November '21
+24
in 0 channels
Get PRO
October '21
+4
in 0 channels
Get PRO
September '21
+21
in 0 channels
Get PRO
August '21
+23
in 0 channels
Get PRO
July '21
+32
in 0 channels
Get PRO
June '21
+33
in 0 channels
Get PRO
May '21
+13
in 0 channels
Get PRO
April '21
+11
in 0 channels
Get PRO
March '21
+9
in 0 channels
Get PRO
February '21
+12
in 0 channels
Get PRO
January '21
+22
in 0 channels
Get PRO
December '20
+1 532
in 0 channels
Date
Subscriber Growth
Mentions
Channels
10 September+3
09 September+11
08 September+12
07 September+3
06 September+1
05 September+1
04 September0
03 September+1
02 September+1
01 September+1
Channel Posts
شرکت اکبریه، نماینده رسمی DSM-Firmenich در ایران #اسپانسر-فودیار با تکیه بر دانش فنی و راهکارهای نوآورانه DSM-Firmenich، مجمو
شرکت اکبریه، نماینده رسمی DSM-Firmenich در ایران #اسپانسر-فودیار با تکیه بر دانش فنی و راهکارهای نوآورانه DSM-Firmenich، مجموعه‌ای متنوع از آنزیم‌های تخصصی کنسانتره را ارائه می‌دهیم و راهکار متناسب با ویژگی‌های هر محصول و فرآیند تولید فراهم می‌کنیم. از مهم‌ترین مزایای استفاده از آنزیم‌های کنسانتره: 🔸 افزایش راندمان استخراج آبمیوه و بهبود بهره‌وری فرآیند 🔸 کاهش کدورت و بهبود شفافیت و ظاهر محصول نهایی 🔸 افزایش پایداری و یکنواختی محصول در طول فرآوری و نگهداری 🔸 کمک به حفظ ویژگی‌های مطلوب آبمیوه و کاهش افت کیفیت در فرآیند از جمله کاربردها: 🍎 کنسانتره سیب 🍐 کنسانتره گلابی 🍇 کنسانتره انگور 🍊 کنسانتره مرکبات 🍒 کنسانتره میوه‌های قرمز 🌴 کنسانتره خرما انتخاب آنزیم مناسب بر اساس نوع میوه، ویژگی‌های ماده اولیه و شرایط فرآیند تولید، نیازمند بررسی و مشاوره فنی است. برای دریافت اطلاعات تخصصی و راهنمایی در انتخاب بهترین گزینه، با کارشناسان دپارتمان مواد غذایی اکبریه در ارتباط باشید. 📞 تلفن: 02153848 (داخلی 460) 📧 ایمیل: food@akbarieh.ir

2
🟢 کانال فعالان صنعت غذا https://t.me/+vIDsxvsu1aVmYzY0 🔵 گروه صنایع غذایی ایران https://t.me/+7AQbIhwxOrpiNDQ8 📒کتابخانه صنایع غذایی https://t.me/+O8A2HtmDY5GKsGv2 ⚪️ کتاب - جزوه - استخدامی https://t.me/joinchat/AAAAAEQFRxqAvk-DM-z2bQ 🟢 لینک کانال مرجع رویدادهای صنایع غذایی https://t.me/+Na0MIKyGyVk1ZmU0 🟠کانال تخصصی مهندسی صنایع غذایی https://t.me/sanayeghazaie ♨️ گروه مسئولین فنی و مدیران کنترل کیفیت https://t.me/prps1404 🟢 زبان انگلیسی کارآمد صنایع غذایی https://t.me/Efficient_english 🟣 کانال مسئولین فنی و مدیران کنترل کیفیت https://t.me/prps_glp 🟠 آکادمی تخصصی کیان https://t.me/academykian 🟡مهندسین صنایع غذایی https://t.me/+r8EEvyOeS00wOWFk 🔵 گروه تلاش برای موفقیت صنایع غذایی https://t.me/NTRYFORSUCCESSN 🔴 فودیار | پشت‌صحنه صنعت غذا https://t.me/foodyar1 🟢 مدیران کنترل کیفیت صنعت غذا https://t.me/food_industry3 ⚪️ گروه پرسش و پاسخ صنایع غذایی https://t.me/+LmUJqFoIAhplYzlk 🔵 مسئولین فنی صنایع غذایی ایران https://t.me/food_industry4 📝 پژوهش تخصصی در صنایع غذایی https://t.me/Ut_techwritingg 🟢 گروه بحث و گفتگو کنکور ارشد صنایع غذایی https://t.me/+8qoHi_3hTJ1hMzBk 📍کانال نوآوری در صنایع غذایی https://t.me/joinchat/AAAAAD5XOP1ft-kIc7-xwg 🔵 کانال رتبه برترهای کنکور ارشد صنایع غذایی https://t.me/+JFrpVwsjy7JlYjg0 📻 رادیو صنعت غذا https://t.me/RadioxTeL 🟠 آلفاهلیکس| آموزش صنایع غذایی https://t.me/+UbICIAF4lr5kYjA0 ⚪️ پیام اکسیر دایا وارد کننده مواد اولیه صنایع غذایی و شیمیایی https://t.me/payam_exir_daya
58
3
آینده صنعت غذای ایران در دوره گذار | نامه‌ای به مدیران این روزها بیشتر از همیشه درباره دلار، جنگ، بسته‌شدن مسیرها، تخصیص ارز و کمبود مواد اولیه حرف می‌زنیم. همه این‌ها واقعی‌اند. اما به نظرم یک سؤال مهم‌تر، زیر سایه این نگرانی‌ها مانده است: اگر این وضعیت طولانی شود چه؟ و اگر روزی برعکس، اقتصاد ایران دوباره باز شود چه؟ هر دو سناریو برای یک سازمان کوچک و متوسط، یک پیام مشترک دارند: دیگر نمی‌شود فقط برای امروز تصمیم گرفت. اگر بحران طولانی شود، سازمانی که فقط برای زنده‌ماندن برنامه‌ریزی کرده، ممکن است کم‌کم دارایی‌هایش را از دست بدهد؛ از نقدینگی و نیروی انسانی گرفته تا برند و دانش فنی. و اگر روزی اقتصاد باز شود، بازی می‌تواند حتی سخت‌تر هم شود. سرمایه‌گذار خارجی می‌آید. برند خارجی وارد بازار می‌شود. تکنولوژی و محصول جدید وارد می‌شود. و شرکتی که سال‌ها فقط با محدودیت واردات از بازارش محافظت شده، ناگهان باید در یک بازار واقعی رقابت کند. آن روز چالش ما شاید این باشد که «چطور جلوی خارجی‌ها را بگیریم؟» و سؤال اصلی این است: آیا کسب‌وکار ما آن‌قدر ارزشمند هست که در مقابل آن‌ها، قدرت انتخاب‌شدن داشته باشد؟ بنظرم امروز زمان خوبی باشد که هر مدیر، دارایی‌های واقعی شرکتش را روی یک کاغذ بنویسد: ▪️ برند ▪️ دانش فنی و فرمولاسیون ▪️ مشتری و شبکه توزیع ▪️ تیم و مدیران کلیدی ▪️ رابطه با تأمین‌کنندگان ▪️ و مهم‌تر از همه، مزیت رقابتی‌ای که بعد از باز شدن بازار هم باقی می‌ماند. بعد یک سؤال سخت‌تر: اگر فردا یک شرکت خارجی برای خرید، شراکت یا رقابت وارد بازار شما شود، شما انتخاب می‌کنید یا مجبور می‌شوید انتخاب کنید؟ این دو با هم خیلی فرق دارند. من فکر می‌کنم ما امروز نباید فقط برای عبور از بحران آماده شویم؛ باید برای اقتصادِ بعد از بحران هم آماده شویم. چون اگر این دوره گذار کوتاه باشد، فرصت ساختن داریم. اگر طولانی باشد، فرصت حفظ‌کردن. و اگر روزی اقتصاد باز شود، فرصت انتخاب‌کردن. و هر سه، از تصمیم‌هایی شروع می‌شوند که امروز می‌گیریم لینک مشاهده محتواهای بیشتر @foodyar1
212
4
No text...
185
5
آدامس خروس‌نشان را یادتان هست؟ من هنوز تصویر واضح آن خروس روی بسته آدامس در ذهنم هست . اگر متولد دهه شصت و قبل تر از آن هستید حتما شما هم خروس نشان را به خاطر میاورید. برای ما «خروس» فقط یک آدامس نبود، بخشی از زندگی روزمره بود. امروز که یاد دوران بچگی برایم زنده شد داستانش را در ویکیپدیا مرور کردم: کارخانه‌ای که از دهه ۳۰ شروع کرده بود. برندی که شناخته شده بود. خانواده‌ای که سال‌ها پشت آن ایستاده بودند. و بعد… انقلاب شد. مالکیت‌ها تغییر کرد. بعضی کارخانه‌ها مصادره شدند. بعضی برندها ادامه دادند، بعضی تغییر کردند و بعضی برای همیشه از بازار ناپدید شدند. و خروس‌نشان با آن طعم نعناع و پونه مسحورکننده اش هم به خاطرات پیوست . این روزها که در یک نقطه عطف سیاسی اقتصادی به سر می بریم یا شاید من این طور فکر می کنم یک سؤال برایم جدی شده: اگر یکی از همین روزها، به هر دلیلی، ساختار مالکیت بسیاری از کسب‌وکارهای ایران تغییر کند، چه اتفاقی برای برندهای ایرانی می‌افتد؟ منظورم فقط کارخانه و زمین و ماشین‌آلات نیست. اتفاقاً اینها را می‌شود دوباره خرید. چیزی که سخت‌تر برمی‌گردد، دارایی‌های نامشهود است: اسم برند. اعتماد مشتری. فرمولاسیون. دانش فنی. داستان برند. شبکه توزیع. دانش کارکنان. و حتی خاطره‌ای که یک برند در ذهن مردم ساخته است. ما یک بار در تاریخ معاصر ایران دیدیم که تغییرات بزرگ سیاسی و اقتصادی چگونه می‌تواند مالکیت کسب‌وکارها را دگرگون کند. اینکه چه کسی مالک کارخانه بود مهم است اما درس مهمتری که باید بگیریم شاید این نباشد. چون ممکن است یک روز کارخانه هنوز سر جایش باشد، اما چیزی که آن کارخانه را ارزشمند می‌کرد، دیگر وجود نداشته باشد. بلکه این باشد که: چطور کاری کنیم ارزش یک کسب‌وکار، با تغییر مالک، نسل یا ساختار سیاسی از بین نرود؟ شاید امروز باید برای برندهای ایرانی فقط برنامه فروش و توسعه نداشته باشیم. باید برای تداوم مالکیت، انتقال دانش و حفظ دارایی‌های نامشهود هم فکر کنیم. و شاید سؤال مهم‌تر این باشد: اگر قرار باشد مالکیت‌ها دوباره تغییر کنند، ما برای حفظ میراث کسب‌وکارهای ایرانی چه چیزی یاد گرفته‌ایم؟ و اما … من هنوز درباره خروس‌نشان یک سؤال دارم: وارثان آن برند امروز کجا هستند و آیا چیزی از آن میراث برند به نسل بعد منتقل شده؟ #پشت_صحنه_یک_تصمیم_در_صنعت_غذا قسمت سوم
263
6
🟠 فرصت خرید | موجودی مازاد مواد اولیه صنایع غذایی یک پکیج از موجودی مازاد انبار یک کارخانه صنایع غذایی برای واگذاری آماده است. این موجودی ترجیحاً به‌صورت یکجا به یک خریدار واگذار می‌شود؛ مناسب شرکت‌های تأمین مواد اولیه، تولیدکنندگان محصولات غذایی و مجموعه‌هایی که امکان مصرف یا توزیع این اقلام را دارند. 📦 محتویات پکیج: CMC | Shandong ۲۲۰ کیلوگرم Xanthan Gum | FUFENG ۲۳۰ کیلوگرم Monoglyceride | FIC ۲۰۰ کیلوگرم Polysorbate 80 / Tween 80 | Endenor ۲۰۰ لیتر Liquid Glucose | Glucosan ۵۰ کیلوگرم Powdered Lecithin | LECILITE ۲۵ کیلوگرم 🔹 مزیت این پیشنهاد: خرید یکجای موجودی با حجم محدود، بدون نیاز به خریدهای سنگین و واردات مستقل. 📍 موجودی آماده تحویل 📑 مشخصات، تاریخ تولید و انقضا و تصاویر بسته‌بندی قابل ارائه است. 💰 قیمت کل پکیج برای خریدار یکجا اعلام می‌شود. اگر مجموعه شما مصرف‌کننده یا توزیع‌کننده این مواد است و مایل به خرید کل موجودی هستید، پیام دهید. @maryata 09124574336
451
7
##خرید_مواد_اولیه_صنایع_غذایی نیاز به خرید کاپاکاراگینان ارسال آنالیز و گواهی بهداشت : ۰۲۱۴۴۰۳۶۱۲۳ ۰۹۱۲۴۵۷۴۳۳۶ @maryata
357
8
در جنگ، یک تصمیم اشتباه می‌تواند یک کارخانه را زمین بزند. و درست همین‌جا است که #هوش_مصنوعی از یک ابزار جانبی، به ابزاری حیاتی برای تصمیم‌گیری تبدیل می‌شود. در شرایط موجود مدیران صنایع غذایی هر روز با تصمیم‌هایی روبه‌رو هستند که پاسخ قطعی ندارند: * آیا موجودی را بالا ببریم؟ * تأمین‌کننده را عوض کنیم یا به همکاری‌های قدیمی وفادار بمانیم؟ * الان خرید کنیم یا منتظر ثبات بازار بمانیم؟ در چنین شرایطی، مسئله فقط کمبود اطلاعات نیست؛ عدم قطعیت است. هوش مصنوعی می‌تواند در چند دقیقه داده‌ها و سناریوهایی را کنار هم بگذارد که بررسی آن‌ها برای یک تیم شاید روزها زمان ببرد؛ از روند قیمت‌های جهانی و تغییرات بازار گرفته تا ریسک تأمین و مسیرهای جایگزین. برای شرکت‌هایی که به دلیل جنگ، تحریم یا محدودیت‌های ارتباطی دسترسی مستقیمی به شبکه‌های جهانی ندارند، این ابزار می‌تواند بخشی از شکاف اطلاعاتی را جبران کند. اما یک مرز مهم همچنان وجود دارد. هوش مصنوعی می‌تواند: * تحلیل کند * سناریو بسازد * احتمال‌ها را نشان دهد اما هنوز نمی‌تواند مسئولیت یک تصمیم را بپذیرد. اگر AI پیشنهاد دهد تأمین‌کننده‌ای را تغییر دهید تا هزینه کاهش پیدا کند، هنوز این پرسش‌ها باقی می‌ماند: * آیا می‌تواند ارزش اعتماد شکل‌گرفته بین دو شریک تجاری را بسنجد؟ * آیا می‌تواند تشخیص دهد در بحران بعدی، کدام تأمین‌کننده واقعاً کنار شما خواهد ماند؟ * آیا می‌تواند مسئولیت پیامدهای یک تصمیم اشتباه را بر عهده بگیرد؟ پاسخ همچنان «نه» است. به همین دلیل، در عصر هوش مصنوعی نقش رهبران صنعت غذا حذف نمی‌شود؛ بازتعریف می‌شود. رهبر آینده کسی نیست که بیشترین اطلاعات را دارد؛ کسی است که از هوش مصنوعی برای دیدن گزینه‌های بیشتر استفاده می‌کند، اما در نهایت با تکیه بر تجربه، شناخت روابط انسانی و پذیرش مسئولیت، بهترین تصمیم را می‌گیرد. در دنیای امروز، تاب‌آوری فقط به معنای داشتن انبار بزرگ‌تر یا تأمین‌کنندگان بیشتر نیست. شاید مهم‌ترین نقش هوش مصنوعی در صنعت غذا نیز همین باشد؛ نه اینکه جای رهبر را بگیرد، بلکه کمک کند رهبران در سخت‌ترین شرایط، تصمیم‌های بهتری بگیرند. جهانی شدن از خرید یک ابزار AI آغاز نمی‌شود. از ساختن سازمانی آغاز می‌شود که بتواند در بحران، سریع‌تر یاد بگیرد، هوشمندتر تصمیم بگیرد و تاب‌آورتر عمل کند. اگر هوش مصنوعی بهترین تحلیل را هم ارائه دهد، کدام تصمیم در سازمان شما هنوز باید فقط با قضاوت انسانی گرفته شود؟ اسم آن تصمیم را در کامنت بنویسید و اگر دوست دارید، خیلی کوتاه بگویید چرا هنوز نمی‌شود آن را به ماشین سپرد. مریم عطااللهی تحلیلگر و‌مشاور توسعه صنایع غذایی #آمادگی_برای_جهانی_شدن|قسمت ششم رهبری تاب‌آور در عصر هوش مصنوعی @foodyar1
516
9
لیستی از بهترین و برترین 🍬گروه ها و کانالهای🍬 تخصصی صنعت غذا
57
10
تصور کنید… صبح از خواب بیدار می‌شوید و تیتر اول رسانه‌های اقتصادی دنیا این است: «به‌دلیل تشدید درگیری‌ها، کارخانه مشترک کاله و Fonterra در ایران فعالیت خود را متوقف کرد.» چند دقیقه بعد… کارگیل با گروه صنعتی بهشهر جلسه اضطراری می‌گذارد. کمپانی روکت نگران سفارش‌هایی است که قرار بود با همکاری زر فروکتوز به اروپا برسد. ژیودان باید به مشتریانش توضیح بدهد چرا پروژه مشترکش با نوین زعفران متوقف شده است. بری کلبوت هم درباره آینده سرمایه‌گذاری مشترکش با شیرین‌عسل بیانیه منتشر می‌کند. ناگهان… این فقط خبر ایران نیست. خبر هزاران کارمند، صدها مشتری، بانک‌ها، بیمه‌ها، سهامداران و شرکت‌هایی است که بخشی از آینده‌شان به ایران گره خورده است. حالا از خودمان یک سؤال بپرسیم… اگر همین سناریوی جنگی که برای ما اتفاق افتاده برای کشوری مثل ترکیه رخ می‌داد، آیا واکنش اقتصاد جهانی همین‌قدر محدود بود؟ احتمالاً نه. نه به این دلیل که ترکیه آسیب‌ناپذیر است. بلکه چون منافع تعداد بسیار بیشتری از شرکت‌ها، سرمایه‌گذاران و زنجیره‌های تأمین جهانی با آن گره خورده است. و یک نکته مهم… این محتوا قرار نیست بپرسد چرا چنین همکاری‌هایی در ایران شکل نگرفت. همه ما جوابش را می‌دانیم. سال‌ها تحریم، بی‌ثباتی، نااطمینانی و ریسک سرمایه‌گذاری، خیلی قبل‌تر از شنیده شدن صدای موشک‌ها، یک جنگ اقتصادی طولانی را به کشور تحمیل کرده بود. صدای انفجار شاید تازه به گوش جهان رسیده باشد؛ اما صدای این فرسایش اقتصادی را فعالان صنعت، سال‌هاست که می‌شنوند. شاید اگر آن پیوندها زودتر شکل گرفته بود، امروز هم جنگ، جنگ بود… اما ما این‌قدر تنها نبودیم. شاید افراد، شرکت‌ها و دولت‌های بیشتری، حفظ ثبات این منطقه را بخشی از منافع خود می‌دانستند. و شاید… آمادگی برای بازار جهانی، فقط آمادگی برای صادرات نباشد. شاید یعنی آن‌قدر با اقتصاد جهان پیوند بخوریم که روزهای سخت، فقط مسئله ما نباشد. آمادگی برای بازار جهانی، فقط ساختن بازار نیست؛ ساختن ذی‌نفع یا به بیانی دیگر ذی اثراست. چون کشوری که برای دیگران ارزش خلق می‌کند، در روزهای سخت، کمتر تنها می‌ماند. مریم عطااللهی تحلیگر و مشاور توسعه صنایع غذایی #آمادگی_برای_بازار_جهانی | قسمت پنجم» @foodyar1
495
11
ادامه پست قبل برندهای بزرگی مانند Hershey، Lindt، Mondelēz و Barry Callebaut فقط قیمت محصولات خود را افزایش ندادند. آن‌ها سال‌ها قبل روی دارایی‌هایی سرمایه‌گذاری کرده بودند که امروز ارزش واقعی خود را نشان می‌دهد: - زنجیره تأمین پایدار - دانش فرمولاسیون و R&D - برند و اعتماد مصرف‌کننده - مدیریت ریسک مواد اولیه - نوآوری و چابکی در تصمیم‌گیری از سوی دیگر، شرکت‌های نوآور و کوچکی مانند Choviva حتی یک سؤال جسورانه‌تر مطرح کردند: اگر کاکائو به یک ریسک استراتژیک تبدیل شده، آیا آینده شکلات الزاماً باید به کاکائو وابسته باشد؟ این دقیقاً همان نقطه‌ای است که تفاوت میان واکنش به بحران و خلق مزیت رقابتی مشخص می‌شود. شرکت‌های بزرگ فقط برای امروز تولید نمی‌کنند؛ آن‌ها برای سناریوهای آینده آماده می‌شوند. شاید مهم‌ترین درس روز جهانی شکلات همین باشد: در بازارهای جهانی، برنده کسی نیست که بهترین ماده اولیه را داشته باشد؛ برنده کسی است که حتی در نبود آن، بتواند همچنان ارزش خلق کند. این همان چیزی است که من آن را آمادگی برای بازارهای جهانی می‌نامم. نظر شما چیست؟ اگر بحران قیمت کاکائو دوباره تکرار شود، آینده بازار را چه چیزی تعیین می‌کند؟ دسترسی بیشتر به مواد اولیه، یا نوآوری بیشتر در کسب‌وکار؟ مریم عطااللهی تحلیگر و مشاور توسعه در صنایع غذایی #آمادگی_برای_بازارهای_جهانی | قسمت چهارم
483
12
شاید بزرگ‌ترین تهدید صنعت شکلات… خودِ کاکائو باشد. امروز روز جهانی شکلات است. اما اجازه بدهید از زاویه دیگری به این صنعت نگاه
شاید بزرگ‌ترین تهدید صنعت شکلات… خودِ کاکائو باشد. امروز روز جهانی شکلات است. اما اجازه بدهید از زاویه دیگری به این صنعت نگاه کنیم. در دو سال گذشته، صنعت جهانی شکلات یکی از بزرگ‌ترین بحران‌های تاریخ خود را تجربه کرد؛ افزایش بی‌سابقه قیمت کاکائو، اختلال در زنجیره تأمین و فشار شدید بر حاشیه سود تولیدکنندگان، گرچه تب این افزایش قدری کاهش یافت اما سؤال اینجاست… وقتی مهم‌ترین ماده اولیه شما به یک ریسک استراتژیک تبدیل می‌شود، مزیت رقابتی شما چیست؟ ادامه در پست بعدی
459
13
یکی از جذاب‌ترین بخش‌های کارم، بازدید از کارخانه‌های صنایع غذایی است. تقریباً در همه این بازدیدها، مدیران با افتخار از متراژ
یکی از جذاب‌ترین بخش‌های کارم، بازدید از کارخانه‌های صنایع غذایی است. تقریباً در همه این بازدیدها، مدیران با افتخار از متراژ زمین، تجهیزات مدرن، ظرفیت تولید و تعداد کارکنانشان صحبت می‌کنند. و هر بار، قبل از اینکه بازدید تمام شود، یک سؤال در ذهنم پررنگ‌تر می‌شود… اگر فردا یک شرکت بین‌المللی برای سرمایه‌گذاری یا خرید این کسب‌وکار وارد شود، واقعاً ارزش این شرکت را در چه چیزی می‌بیند؟ زمین؟ ماشین‌آلات؟ انبار؟
1
14
شاید بخشی از ارزش همین‌ها باشد.اما در بسیاری از معاملات بزرگ دنیا، ارزش واقعی شرکت، چیز دیگری است. برندی که مشتری به آن اعتماد دارد. دانشی که طی سال‌ها در سازمان شکل گرفته است. تیمی که می‌تواند بدون وابستگی به یک نفر، کسب‌وکار را جلو ببرد. داده‌هایی که رفتار مشتری را نشان می‌دهد. فرآیندهایی که مستندسازی شده‌اند، نه فقط در ذهن مدیرعامل. در دو پست قبل درباره مزیت رقابتی و Sustainability صحبت کردم. اما اگر روزی درهای بازار ایران به روی سرمایه‌گذاران و برندهای جهانی باز شود، به نظرم سؤال بعدی این خواهد بود: «ارزش واقعی شرکت شما چیست؟» در ادبیات M&A (ادغام و تملیک)، خیلی وقت‌ها ارزش یک شرکت با دارایی‌های فیزیکی آن سنجیده نمی‌شود؛ بلکه با کیفیت دارایی‌های نامشهودش ارزیابی می‌شود. شرکتی که همه چیزش به حضور یک مدیر وابسته است… اطلاعات مشتریانش در فایل‌های شخصی کارکنان پراکنده است… فرآیندهایش مستند نیست… و تصمیم‌ها بر پایه تجربه فردی گرفته می‌شود… ممکن است کارخانه بزرگی داشته باشد، اما الزاماً شرکت ارزشمندی برای یک سرمایه‌گذار بین‌المللی نباشد. به نظرم، آمادگی برای بازار جهانی فقط به نوسازی خط تولید یا خرید تجهیزات جدید خلاصه نمی‌شود. گاهی ارزشمندترین سرمایه یک شرکت، چیزی نیست که در ترازنامه ثبت شده باشد؛ بلکه چیزی است که باعث می‌شود یک سرمایه‌گذار با خیال راحت، آینده آن کسب‌وکار را بخرد. شاید وقت آن رسیده باشد که در کنار ساختن کارخانه، روی ساختن خودِ کسب‌وکار هم سرمایه‌گذاری کنیم. مریم عطااللهی تحلیلگر بازار و مشاور توسعه صنایع غذایی #آمادگی_برای_بازار_جهانی | قسمت سوم
1
15
ادامه پست قبل شاید بخشی از ارزش همین‌ها باشد.اما در بسیاری از معاملات بزرگ دنیا، ارزش واقعی شرکت، چیز دیگری است. برندی که مشتری به آن اعتماد دارد. دانشی که طی سال‌ها در سازمان شکل گرفته است. تیمی که می‌تواند بدون وابستگی به یک نفر، کسب‌وکار را جلو ببرد. داده‌هایی که رفتار مشتری را نشان می‌دهد. فرآیندهایی که مستندسازی شده‌اند، نه فقط در ذهن مدیرعامل. در دو پست قبل درباره مزیت رقابتی و Sustainability صحبت کردم. اما اگر روزی درهای بازار ایران به روی سرمایه‌گذاران و برندهای جهانی باز شود، به نظرم سؤال بعدی این خواهد بود: «ارزش واقعی شرکت شما چیست؟» در ادبیات M&A (ادغام و تملیک)، خیلی وقت‌ها ارزش یک شرکت با دارایی‌های فیزیکی آن سنجیده نمی‌شود؛ بلکه با کیفیت دارایی‌های نامشهودش ارزیابی می‌شود. شرکتی که همه چیزش به حضور یک مدیر وابسته است… اطلاعات مشتریانش در فایل‌های شخصی کارکنان پراکنده است… فرآیندهایش مستند نیست… و تصمیم‌ها بر پایه تجربه فردی گرفته می‌شود… ممکن است کارخانه بزرگی داشته باشد، اما الزاماً شرکت ارزشمندی برای یک سرمایه‌گذار بین‌المللی نباشد. به نظرم، آمادگی برای بازار جهانی فقط به نوسازی خط تولید یا خرید تجهیزات جدید خلاصه نمی‌شود. گاهی ارزشمندترین سرمایه یک شرکت، چیزی نیست که در ترازنامه ثبت شده باشد؛ بلکه چیزی است که باعث می‌شود یک سرمایه‌گذار با خیال راحت، آینده آن کسب‌وکار را بخرد. شاید وقت آن رسیده باشد که در کنار ساختن کارخانه، روی ساختن خودِ کسب‌وکار هم سرمایه‌گذاری کنیم. مریم عطااللهی تحلیلگر بازار و مشاور توسعه صنایع غذایی #آمادگی_برای_بازار_جهانی | قسمت سوم @foodyar1
448
16
یکی از جذاب‌ترین بخش‌های کارم، بازدید از کارخانه‌های صنایع غذایی است. تقریباً در همه این بازدیدها، مدیران با افتخار از متراژ
یکی از جذاب‌ترین بخش‌های کارم، بازدید از کارخانه‌های صنایع غذایی است. تقریباً در همه این بازدیدها، مدیران با افتخار از متراژ زمین، تجهیزات مدرن، ظرفیت تولید و تعداد کارکنانشان صحبت می‌کنند. و هر بار، قبل از اینکه بازدید تمام شود، یک سؤال در ذهنم پررنگ‌تر می‌شود… اگر فردا یک شرکت بین‌المللی برای سرمایه‌گذاری یا خرید این کسب‌وکار وارد شود، واقعاً ارزش این شرکت را در چه چیزی می‌بیند؟ زمین؟ ماشین‌آلات؟ انبار؟ ادامه در پست بعد
272
17
ادامه پست قبل شاید بخشی از ارزش همین‌ها باشد.اما در بسیاری از معاملات بزرگ دنیا، ارزش واقعی شرکت، چیز دیگری است. برندی که مشتری به آن اعتماد دارد. دانشی که طی سال‌ها در سازمان شکل گرفته است. تیمی که می‌تواند بدون وابستگی به یک نفر، کسب‌وکار را جلو ببرد. داده‌هایی که رفتار مشتری را نشان می‌دهد. فرآیندهایی که مستندسازی شده‌اند، نه فقط در ذهن مدیرعامل. در دو پست قبل درباره مزیت رقابتی و Sustainability صحبت کردم. اما اگر روزی درهای بازار ایران به روی سرمایه‌گذاران و برندهای جهانی باز شود، به نظرم سؤال بعدی این خواهد بود: «ارزش واقعی شرکت شما چیست؟» در ادبیات M&A (ادغام و تملیک)، خیلی وقت‌ها ارزش یک شرکت با دارایی‌های فیزیکی آن سنجیده نمی‌شود؛ بلکه با کیفیت دارایی‌های نامشهودش ارزیابی می‌شود. شرکتی که همه چیزش به حضور یک مدیر وابسته است… اطلاعات مشتریانش در فایل‌های شخصی کارکنان پراکنده است… فرآیندهایش مستند نیست… و تصمیم‌ها بر پایه تجربه فردی گرفته می‌شود… ممکن است کارخانه بزرگی داشته باشد، اما الزاماً شرکت ارزشمندی برای یک سرمایه‌گذار بین‌المللی نباشد. به نظرم، آمادگی برای بازار جهانی فقط به نوسازی خط تولید یا خرید تجهیزات جدید خلاصه نمی‌شود. گاهی ارزشمندترین سرمایه یک شرکت، چیزی نیست که در ترازنامه ثبت شده باشد؛ بلکه چیزی است که باعث می‌شود یک سرمایه‌گذار با خیال راحت، آینده آن کسب‌وکار را بخرد. شاید وقت آن رسیده باشد که در کنار ساختن کارخانه، روی ساختن خودِ کسب‌وکار هم سرمایه‌گذاری کنیم. مریم عطااللهی تحلیلگر بازار و مشاور توسعه صنایع غذایی #آمادگی_برای_بازار_جهانی | قسمت سوم @foodyar1
1
18
ادامه پست قبل‎ امروز برندهایی مانند Nestlé، Unilever، Danone و Mars سال‌هاست که علاوه بر کیفیت و قیمت، از تأمین‌کنندگان خود درباره موضوعات دیگری هم سؤال می‌کنند: ‎-مواد اولیه از کجا تأمین شده است؟ ‎-آیا زنجیره تأمین قابل ردیابی است؟ ‎- برای کاهش مصرف آب و انرژی چه برنامه‌ای دارید؟ ‎- بسته‌بندی محصول با الزامات آینده بازارهای جهانی همخوانی دارد؟ ‎- برای کاهش ردپای کربن چه اقدامی انجام داده‌اید؟ ‎این شرکت‌ها روی کشاورزی بازساختی (Regenerative Agriculture)، شفافیت زنجیره تأمین و بسته‌بندی پایدار میلیاردها دلار سرمایه‌گذاری کرده‌اند، نه برای تبلیغات، بلکه چون می‌دانند این‌ها به بخشی از قواعد تجارت جهانی تبدیل شده‌اند. ‎به نظرم، اگر قرار باشد روزی رقابت واقعی با برندهای بین‌المللی را تجربه کنیم، مزیت رقابتی فقط در کیفیت محصول یا قیمت خلاصه نخواهد شد. ‎رقابت، از زنجیره تأمین آغاز می‌شود. ‎شاید امروز Sustainability برای بعضی از کسب‌وکارهای ایرانی یک واژه لوکس به نظر برسد. ‎اما تجربه بازارهای جهانی نشان داده است که بسیاری از ترندها، ابتدا یک انتخاب هستند و چند سال بعد، به شرط ورود به بازار تبدیل می‌شوند. ‎بازار قبل از اینکه تغییر کند، سؤال‌هایش را عوض می‌کند. ‎سؤال این است: ‎ما از امروز برای پاسخ دادن به سؤال‌های فردا آماده‌ایم؟ ‎مریم عطااللهی تحلیلگر بازار و مشاور توسعه در صنایع غذایی ‎سری #آمادگی_برای_بازار_جهانی| قسمت دوم
289
19
یادم نیست این بیست و چندمین اگروفودی بود که شرکت کردم و این بار چیزی بیشتر از کاتالوگ‌ و کارت‌های ویزیت با خودم آوردم: تغییر
یادم نیست این بیست و چندمین اگروفودی بود که شرکت کردم و این بار چیزی بیشتر از کاتالوگ‌ و کارت‌های ویزیت با خودم آوردم: تغییر سؤال‌های بازار بله سؤال‌های بازار در حال تغییرند. یادم است سال‌ها پیش تقریباً همه گفت‌وگوها از یک سؤال شروع می‌شد: «قیمت چند است؟» بعدها کیفیت، فرمولاسیون، ظرفیت تولید و زمان تحویل هم به آن اضافه شد. اما امسال یک تفاوت بزرگ وجود داشت. به‌دلیل شرایط جنگ و کاهش حضور شرکت‌ها و بازدیدکنندگان خارجی، فرصت شنیدن نگاه واقعی بازارهای بین‌المللی کمتر از همیشه بود. با این حال، مدام به این فکر می‌کردم: اگر چند سال دیگر دوباره برندهای بزرگ دنیا برای همکاری یا سرمایه‌گذاری وارد بازار ایران شوند، اولین سؤالشان چه خواهد بود؟ بعید می‌دانم از تخفیف شروع کنند. ادامه در پست بعدی
283
20
ادامه پست قبل امروزه بسیاری از شرکت‌های موفق از طریق همکاری‌های استراتژیک، انتقال دانش فنی، توسعه بین‌المللی و مشارکت‌های هدفمند رشد می‌کنند؛ نه صرفاً با افزایش ظرفیت تولید. به همین دلیل، به نظر می‌رسد سوال مهم پیش روی بسیاری از شرکت‌های غذایی دیگر این نباشد که: «چگونه از بحران عبور کنیم؟» بلکه این باشد: «آیا برای رقابت در دنیایی که قواعد آن تغییر کرده آماده‌ایم؟» آیا مزیت رقابتی ما واقعاً پایدار است؟ آیا سازمان ما توانایی یادگیری و تطبیق با روندهای جدید را دارد؟ آیا زنجیره تأمین، فرمولاسیون، برند و مدل کسب‌وکار ما برای بازار فردا آماده است؟ در گفت‌وگوهای اگروفود امسال، بیش از هر چیز این سوال در ذهنم شکل گرفت: اگر فضای رقابت در صنعت غذا تغییر کند، کدام شرکت‌ها آماده‌تر خواهند بود؟ و شاید مهم‌تر از آن: کدام شرکت‌ها از امروز در حال آماده شدن برای آن هستند؟
258