اطلاع رسانی موسسه مادران امروز (مام)

یلدا و چله‌زری (بخش چهارم) آیین چله زری را می‌توان در مناسبت‌های خانوادگی یا مهدهای کودک و مدرسه‌ها اجرا کرد. با توجه به این‌که تسهیل‌گران و مربیان، به‌درستی، از کلیشه‌های جنسیتی دوری می‌کنند؛ در باز‌آفرینی این آیین می‌توان نقش‌هایی برای هر دو جنس (دختران و پسران) تعریف کرد. به‌طور مثال پسران در آوردن آب و انار و تور قرمز برای دختران مشارکت کنند. درست کردن کاردستی انار و فال کوزه را هم می‌توانیم در برنامه بگنجانیم. به‌رسم شعرخوانی شب چله که از دیر باز در این شب اجرا می‌شده، کودکان می‌توانند شعرهایی از شاهنامه، حافظ و یا شاعران معاصر کودک و نوجوان بخوانند. دادن چنین نقش‌هایی به کودکان ضمن آشنا‌کردن آن‌ها با این میراث ناملموس و شفاهی سرزمین‌شان، به تقویت اعتماد‌به‌نفس و خود‌باوری کودکان کمک شایانی می‌کند. یادداشتی از لیلا کفاش‌زاده، آذر ماه ۱۴۰۴ منبع‌ها: - ابوالقاسم انجوی شیرازی، جشن‌ها و آداب و معتقدات زمستان، تهران، ۱۳۷۹ ش. - یزدان عاشوری، فروغ و جواد انصافی، نمایش‌های زنانه‌ی ایران، تهران، ۱۳۸۸ ش. - مقاله‌ی محمد جعفری (قنواتی) در سایت دایره‌المعارف بزرگ اسلامی #موسسه_مادران_امروز #شب_یلدا #آیین_چله_زری

یلدا و چله‌زری (بخش سوم) تنوع قومیتی و فرهنگی در ایران سبب گوناگونی این جشن در این سرزمین شده است. در این نوشتار به معرفی آیین "چله زری" که در نهاوند رسم بوده می‌پردازیم. چِلّه‌زَری، یکی از آیین‌های نمایشی و بیش‌تر زنانه است که اهالی برخی از روستاهای ملایر در شب سی‌ام آذرماه به نام چله‌ی پاییز، یک شب پیش از شب چله‌ی زمستان برگزار می‌کنند. به‌باور این مردم دو چله وجود دارد: یکی چله‌ی پاییز که شب سی‌ام آذر است و دیگری چله‌ی زمستان که شب اول دی‌ماه است. چله‌ی پاییز یا همان چله‌زری را ماده، و چله‌ی زمستان‌ را نر می‌انگارند. (انجوی، ۲ / ۲۳۱، ۲۳۵). مردم در این شب، مراسم گوناگونی اجرا می‌کنند که مفصل‌ترین آن‌ها مراسم چله‌زری است. به‌این ترتیب که ابتدا از میان دوشیزگان روستا به قید قرعه دختری را به عنوان چله‌زری انتخاب می‌کنند. حاضران برای این انتخاب فریاد شادی سر می‌دهند و هلهله می‌کنند. سپس لباس عروس بر تنش پوشانده، او را بر تخت می‌نشانند. گروهی مطرب دور تخت کمانچه و ضرب می‌نوازند و خوانندگانی خوش‌صدا هم شعری در ستایش چله‌زری می‌خوانند: چله‌زری، چله‌زری/امسال و سال دیگری/عروس کیه؟ عروس کیه؟/چله‌زری! چله زری!/چو ماه تابان رخش/ چهره‌پری، چهره‌پری/ چشمش چو چشم آهو/ چه می‌گه طاق ابرو؟/ دختر به نام زری/ابروی او یک‌وری. سپس دور تخت چله‌زری شمع روشن می‌کنند و در همان حال نقل و شیرینی روی سر او می‌ریزند و چله‌زری را با نوای ساز‌ و‌ آواز به خانه‌ی پدرش می‌برند. پدر چله‌زری اناری به دست دخترش می‌دهد. انار در فرهنگ ایرانی نماد زایش و برکت است. دختر انار را دانه می‌کند و در ظرفی می‌ریزد. خودش چند دانه‌ می‌خورد و بقیه را به دیگران می‌دهد. چله زری در این مناسک عروس طبیعت یا همان ایزد‌بانویی است که برکت و شادی به مردمان عطا می‌کند. با بیرون رفتن همه‌‌ی مردان، مجلس یک‌سره زنانه می‌شود و زن‌ها تا نیمه‌های شب به رقص و شعرخوانی می‌پردازند. در پایان زن‌ها کاسه‌هایی را که از آب چشمه پر کرده‌اند به چله‌زری می‌دهند تا دست خود را به آب‌ها بزند. (در این‌جا نیز ترکیب زن و آب را می‌بینیم که نشانه‌ای تکرار شونده در آیین‌های ایرانی است). در همان حال بچه‌ها به آتش‌بازی می‌پردازند و این شعر را می‌خوانند: آتش، آتش‌بازیه/چله‌زری راضیه/شب چله مبارک/ شب چله مبارک. در پایان مراسم، هر کس به خانه‌ی خود برمی‌گردد و با آبی که دست چله‌زری به آن خورده، صورت خود را می‌شوید تا این آب متبرک همه‌ی بدی‌ها و بیماری‌ها را بشوید و ببرد. بنا به روایتی، نمایش چله‌زری در مراسم مختلف جشن عروسی، مانند عقد‌کنان و حنابندان و نیز جشن‌های ویژه‌ی نوزادان در مجالس زنانه اجرا می‌شده است. #موسسه_مادران_امروز #شب_یلدا #آیین_چله_زری

یلدا و چله‌زری (بخش دوم) یلدا واژه‌ای‌ است سریانی (از شاخه‌های زبان آرامی) که زبان رایج در منطقه‌ی خاورمیانه بوده‌ و به‌معنی *تولد* است. برخی بر این عقیده‌اند که این واژه در دوره‌ی ساسانی وارد زبان فارسی شده‌است. دلیل نام‌گذاری این روز به یلدا نیز بلندتر شدن روز‌ها پس از بلندترین شب سال، یعنی از اول دی‌ماه است. گویی مهر یا خورشید دوباره زاییده می‌شود. پیشینه‌ی جشن یلدا: به عقیده‌ی ایرانیان باستان، تاریکی نماینده‌ی اهریمن بود و چون در بلندترین شب سال، تاریکی اهریمنی دیرپاست، این شب برایشان بدیمن بود و چون فرا می‌رسید، آتش می‌افروختند تا تاریکی و نیروهای اهریمنی نابود شوند و بگریزند. مردم گرد هم می‌آمدند و سفره‌ای ویژه می‌گستردند. هرآنچه میوه‌ی تازه‌ی فصل که نگه‌داشته بودند و میوه‌های خشک در سفره می‌نهادند و با خوردن و نوشیدن و شادی و پایکوبی و گفت‌و‌‌گو شب را به‌سر می‌آوردند. ایرانیان گاه شب یلدا را تا دمیدن پرتو پگاه در دامنه‌ی کوه‌های البرز به انتظار زایش دوباره‌ی خورشید می‌نشستند. برخی در مهرابه‌ها (نیایشگاه‌های پیروان آیین مهر) به نیایش مشغول می‌شدند تا پیروزی مهر و شکست اهریمن را طلب کنند و شب‌هنگام دعایی می‌خواندند که دعای شکرانه‌ی نعمت بوده‌است. روز پس از شب یلدا (اول دی ماه) را خورروز به معنای روز خورشید می‌خواندند و به استراحت می‌پرداختند. #موسسه_مادران_امروز #شب_یلدا #آیین_چله_زری

یلدا و چله زری (بخش نخست) پژوهش‌ها نشان می‌دهند اقوامی که آریایی نامیده می‌شوند، هزاران سال پیش به فلات ایران مهاجرت کردند. این اقوام از سرزمین‌های سرد‌سیر شمالی به امید یافتن سکونتگاه و غذا به سرزمین‌های جنوبی، یعنی فلات ایران، مهاجرت کردند و به‌تدریج در این سرزمین ساکن شدند. فلات ایران با دشت‌های فراخ و آفتابِ درخشان، سکونتگاه بسیار مناسبی برای اقوام مهاجر بود. آن‌ها که از سرما و یخبندان بیزار بودند؛ شروع به ستایش گرما و خورشید کردند. یکی از ایزدان مقدس ایرانیانِ پیشین، ایزدِ مهر بوده، که به روایت مهر یشت، اهورا‌مزدا وی را در بزرگی و شکوه، هم‌سنگ خود آفریده‌است. البته منظور از ایزدِ مهر، خورشید نبوده؛ بلکه فروغ و پرتو خورشید و نشانه‌ای از مهر و دوستی و همچنین داوری و اجرای عدالت و نظارت بر پیمان‌های آدمیان بوده است. او دشمن دروغ و دروغ‌گویان است. به باور ایرانیان شب یلدا، شب تولد مهر است. ریشه این باور و اعتقاد به اندیشه‌های ایرانیان باستان و گاه‌شماری ایرانیان باز‌می‌گردد. چرا که از صبح فردای یلدا، روزها به‌تدریج طولانی‌تر می‌شوند و خورشید ساعات بیش‌تری بر هستی و گیتی می‌تابد. روز اول دی نیز، خور‌‌روز نام داشت که به مرور به خرم‌روز تغییر نام داد. ساکنان فلات ایران کشاورز و دامدار بودند. آن‌ها در فصل سرما و زمستان، تولد ایزد مهر، که فروغ و گرمای خورشید را جشن می‌گرفتند و آرزو می‌کردند تا دام‌‌ها و کشتزارهایشان از چنگال سرما، جان به‌در‌برند. از همین جا جشن شب یلدا، شب زایش مهر، شکل گرفت. ایرانیان همیشه نور و گرما را از صفات اهورا‌مزدا و سرما و تاریکی را از صفات اهریمن می‌دانستند. ایران سرزمینی متنوع و چند قومیتی با جغرافیایی شگفت‌انگیز است. آداب و مناسک یلدا در میان اقوام ایرانی متناسب با اقلیم و جعرافیا و فرهنگ قومی متفاوت است. آنچه مشترک است، دور هم جمع شدن افراد خانواده است و خوردن میوه‌هایی اغلب به رنگ سرخ؛ به نشانه‌ی گرما و زندگی #موسسه_مادران_امروز #شب_یلدا #آیین_چله_زری

روزجهانی کوهستان ۱۱ دسامبر "روز جهانی کوهستان" از سوی سازمان ملل در سال ۲۰۰۳ نام گذاری شد؛ تا جهانیان برای حفاظت از این اکوسیستم حیاتی تشویق شوند. عنوان "یخچال‌های طبیعی برای آب و غذا" شعار روز جهانی کوهستان در سال ۲۰۲۵ است. کوهستان‌های ایران بخشی از هویت و فرهنگ این کشور هستند. دماوند (میراث طبیعی ملی) و نماد اسطوره‌ها و فرهنگ پایداری و مقاومت ایران و تامین‌کننده‌ی آب رودخانه‌های هراز، لار، تلار و جاجرودمی باشد. بدون دماوند جریان آب این رودخانه‌ها و بخش مهمی از امنیت آبی تهران دچار اختلال جدی می‌شود. زاگرس نیز نخستین مانع بزرگ در برابر سامانه‌های بارشی مدیترانه‌ای است. این سامانه‌ها به هنگام ورود به ایران با ارتفاعات زاگرس برخورد می‌کند و سپس بارش رخ می‌دهد. به همین دلیل غرب کشور (کرمانشاه، کردستان و چهارمحال بختیاری) پربارشترین مناطق ایران هست. بدون وجود زاگرس بارش ایران حدودا نصف می‌شد. کشور ما در طول و عرض جغرافیایی قرار دارد که می‌بایست آب و هوایی مانند کشورهای عراق، کویت، عربستان داشته باشد؛ اما به برکت وجود همین کوه‌های مرتفع (بالای ۴۰۰۰ متر) ایران دارای آب و هوایی متنوع است که آن را به یکی از کشورهایی با اکوسیستم‌های متنوع جهان تبدیل کرده است، تا جایی که گاهی از روزهای سال اختلاف دما در دو نقطه از کشور عزیزمان به پنجاه درجه سانتی‌گراد می‌رسد و این یکی از شگفت‌انگیز ترین جلوه‌های آب و هوایی است. بیش از هفتاد درصد منابع آب سطحی ایران از ارتفاعات و مناطق کوهستانی تامین می شود. کوهستان‌ها همانند برج‌ها و مخازن طبیعی آب عمل می‌کنند؛ برف‌ها ذخیره و به مرور در فصل گرما آب‌ها جاری می‌شوند. کوهستان‌ها جریان هوا را تنظیم و به خنک کردن منطقه نیز کمک می‌کنند. اهمیت کوهستان‌ها در حفظ گونه‌های گیاهی و جانوری، تعدیل آب و هوا، جلوگیری از وقوع سیل‌های سهمگین، وجود چهارفصل در سال و ...، ما ایرانیان را ملزم به حفظ و مراقبت صد چندان از آن‌ها می‌کند. اکنون داشتن متولی حفاظت از کوهستان‌ها با قدرت اجرایی قوی بیش از هر زمان دیگر لازم و ضروری است و جای خالی ان در بین نهادهای اجرایی به‌شدت احساس می‌شود. یادداشتی از گروه محیط زیست موسسه مادران امروز #موسسه_مادران_امروز #روز_جهانی_کوهستان #محیط_زیست

روزجهانی کوهستان ۱۱ دسامبر "روز جهانی کوهستان" از سوی سازمان ملل در سال ۲۰۰۳ نام گذاری شد؛ تا جهانیان برای حفاظت از این اکوسیستم حیاتی تشویق شوند. عنوان "یخچال‌های طبیعی برای آب و غذا" شعار روز جهانی کوهستان در سال ۲۰۲۵ است. کوهستان‌های ایران بخشی از هویت و فرهنگ این کشور هستند. دماوند (میراث طبیعی ملی) و نماد اسطوره‌ها و فرهنگ پایداری و مقاومت ایران و تامین‌کننده‌ی آب رودخانه‌های هراز، لار، تلار و جاجرودمی باشد. بدون دماوند جریان آب این رودخانه‌ها و بخش مهمی از امنیت آبی تهران دچار اختلال جدی می‌شود. زاگرس نیز نخستین مانع بزرگ در برابر سامانه‌های بارشی مدیترانه‌ای است. این سامانه‌ها به هنگام ورود به ایران با ارتفاعات زاگرس برخورد می‌کند و سپس بارش رخ می‌دهد. به همین دلیل غرب کشور (کرمانشاه، کردستان و چهارمحال بختیاری) پربارشترین مناطق ایران هست. بدون وجود زاگرس بارش ایران حدودا نصف می‌شد. کشور ما در طول و عرض جغرافیایی قرار دارد که می‌بایست آب و هوایی مانند کشورهای عراق، کویت، عربستان داشته باشد؛ اما به برکت وجود همین کوه‌های مرتفع (بالای ۴۰۰۰ متر) ایران دارای آب و هوایی متنوع است که آن را به یکی از کشورهایی با اکوسیستم‌های متنوع جهان تبدیل کرده است، تا جایی که گاهی از روزهای سال اختلاف دما در دو نقطه از کشور عزیزمان به پنجاه درجه سانتی‌گراد می‌رسد و این یکی از شگفت‌انگیز ترین جلوه‌های آب و هوایی است. بیش از هفتاد درصد منابع آب سطحی ایران از ارتفاعات و مناطق کوهستانی تامین می شود. کوهستان‌ها همانند برج‌ها و مخازن طبیعی آب عمل می‌کنند؛ برف‌ها ذخیره و به مرور در فصل گرما آب‌ها جاری می‌شوند. کوهستان‌ها جریان هوا را تنظیم و به خنک کردن منطقه نیز کمک می‌کنند. اهمیت کوهستان‌ها در حفظ گونه‌های گیاهی و جانوری، تعدیل آب و هوا، جلوگیری از وقوع سیل‌های سهمگین، وجود چهارفصل در سال و ...، ما ایرانیان را ملزم به حفظ و مراقبت صد چندان از آن‌ها می‌کند. اکنون داشتن متولی حفاظت از کوهستان‌ها با قدرت اجرایی قوی بیش از هر زمان دیگر لازم و ضروری است و جای خالی ان در بین نهادهای اجرایی به‌شدت احساس می‌شود. یادداشتی از گروه محیط زیست موسسه مادران امروز #موسسه _مادران_امروز #روز_جهانی_کوهستان #محیط_زیست

یلدا یا شب چله نزدیک است - یلدا فرصتی است برای ارتباط‌های خانوادگی، چه‌ بهتر که برخی مهمانی‌های فامیلی را بگذاریم برای این شب. - در شب یلدا به فکر بزرگترها و کودکان هم باشید و کاری برای‌شان بکنید یا کاری که آن‌ها می‌توانند انجام دهند، ازشان بخواهید. - شب یلدا فرصتی است برای قصه گفتن یا قصه شنیدن. کودکان از آن بسیار لذت می‌برند. - در شب یلدا می‌توانید از کتاب‌ها و شعرهایی که برای مهمان‌هاتان مناسب است، بخش‌هایی را انتخاب کنید و بخوانید. - چه بازی‌هایی می‌دانید یا می‌توانید یادبگیرید؟ بازی سرگرمی خوبی است برای شب یلدا. - خاطره گویی برای شب یلدا عالی است. شنیدن خاطره‌های بزرگترها شب یلدا را به‌یادماندنی می‌کند. #موسسه_مادران_امروز #شب_یلدا #ارتباط_خانوادگی

تشخیص رفتار نامناسب از رفتار مناسب ‌ چه‌طور می‌توانیم تشخیص دهیم که کار یا رفتاری، چه در خودمان چه در دیگران، بد است یا خوب؟ به عبارت دیگر رفتاری مناسب است یا نامناسب؟ یک راه‌کار این است که بیاییم اثرات و نتیجه‌های حاصل از آن رفتار را در زندگی بررسی و مشخص کنیم که رفتار مورد نظر، چه اثراتی در زندگی خود آن فرد، دیگران یا محیط اطراف دارد.‌ به‌این‌ترتیب می‌توانیم به میزان ارزش و اهمیت یا مثبت و منفی بودن آن رفتار به‌طور واقع‌بینانه‌تر و دقیق‌تر پی‌ببریم. البته یک ویژگی همواره نمی‌تواند از هر نظر مثبت یا منفی باشد؛ بلکه ممکن است هم جنبه‌های مثبت و مفید داشته باشد و هم جنبه‌های منفی و نامناسب. در این صورت باید ببینیم جنبه‌های مثبت آن بیش‌تر است یا جنبه‌های منفی و چه‌گونه می‌توانیم جنبه های منفی آن را کم کنیم. @madaraneemrooz1 #موسسه_مادران_امروز #رفتار_مناسب #رفتار_نامناسب

چند نکته در باره‌ی ارتباط کلامی نکته‌ی دوم: برخی می‌گویند: مخاطب در شیوه‌ی گفت‌و‌گو اثر دارد و وقتی که مخاطب یا مخاطبان، کسانی هستند که حفظ رابطه با آن‌ها در اولویت قرار می‌گیرد، باید از بیان نظرمخالف خود بپرهیزیم. نظر شما چیست؟ درست است که مخاطب در گفت‌و‌گو نقش دارد و باید با توجه به سن، تجربه و معلومات او حرف زد، ولی به‌ این معنی نیست که به صرف رابطه‌‌ی بین گوینده و شنونده، درستی کلام نادیده گرفته شود. آیا در موقعیت‌هایی مانند مخاطبان ناشناخته، ارائه‌ی نظر درست باید با تاکید و استواری بیش‌تری صورت گیرد و در جایی که مخاطب دوستان، آشنایان یا خویشان هستند، نظر درست می‌تواند تحت تاثیر مخاطب تغییر کند؟ شما چه فکر کنید، آیا در مورد حرفی که با فرد نزدیک یا دوستان می‌زنید، تغییر در درستی کلام، به خاطر نرنجاندن آنان، جایز است؟ و اگر مخاطب ناآشنا باشد، حرف درست را باید گفت و این تغییرجایز نیست؟ #موسسه_مادران_امروز #ارتباط_کلامی #مخاطب

• نام کتاب: نفرین‌شده • نویسنده: کَرول روث سیلوراشتاین • مترجم: عادله مخبری • ناشر: شور • تاریخ چاپ: ۱۴۰۲ • تعداد صفحه‌ها: ۳۴۴ • نوع کتاب: رمان نوجوان • گروه سنی: بالای ۱۳ سال • معرفی‌کننده: لیلا بهاری اریکا یا ریکی نوجوانی چهارده ساله است که بیماری خودایمنی دردناکی مثل یک نفرین بر زندگی او‌ سایه افکنده‌است، اما این تنها مشکلش نیست؛ پدرو مادرش ازهم جدا‌شده‌اند و‌ او ناچار است در آپارتمان مجردی پدرش که با شرایط فیزیکی او اصلا سازگار نیست، بماند. ریکیِ خشمگین و ناامید تنها کاری که می‌تواند برای فرونشاندن خشمش انجام‌دهد، ناسزا دادن است. به نظر می‌آید کسی از اطرافیانش از میزان واقعی درد و‌رنج او اطلاع ندارد، به همین دلیل است که هرروز صبح وانمود می‌کند به مدرسه می‌رود در‌حالی‌که شش هفته غیبت پیاپی دارد. بالاخره این موضوع لو‌می‌رود و او‌ ناچار است باوجود همه‌ی مشکلات، با مدرسه، چهره‌های ناآشنا، نگاه‌های غیردوستانه و درس‌های عقب افتاده، مواجه شود. دراین بین با الیور آشنا می‌شود، پسری که تجربه‌ی سرطان در کودکی را ازسرگذرانده است. هم‌صحبتی با الیور به ریکی کمک می‌کند که باخود مهربان‌تر باشد و هویت خود را به صورت دختری که پر از ویژگی‌های مختلف ازجمله بیماری روماتیسم است، قبول کند. در مسیر این پذیرش اتفاقات مثبت مختلفی هم برای او رخ می‌دهند و... کتاب در قالب روایت اول‌شخص نوشته شده و لحن راوی نوجوان بسیار طبیعی، صادقانه و گاه آمیخته با طنز است، به همین دلیل مخاطب نوجوان را به‌خوبی جذب می‌کند. داستان بر محور تحول درونی و بازسازی هویت فردی اریکا پیش می‌رود. او باید بپذیرد که بیماری بخش جدایی‌ناپذیر از زندگی اوست، اما همه‌ی آن نیست. نویسنده نشان می‌دهد که چگونه یک نوجوان می‌تواند میان «محدودیت‌های تحمیلی» و «توانایی‌های واقعی» مسیر خود را پیداکند. او با روایتی باورپذیر و انسانی، نشان می‌دهد که تاب‌آوری همیشه با قهرمانی‌های بزرگ همراه نیست؛ گاهی فقط ادامه دادن، باارزش‌ترین شکل شجاعت است. مطالعه‌ی این رمان ارزشمند به همه توصیه می‌شود، زیرا به شکلی غیرمستقیم مفاهیمی همچون همدلی، مواجهه با چالش‌ها، پایمردی و اهمیت حمایت اجتماعی را منتقل می‌کند. قسمتی از کتاب: اگه یک روز از خواب بیدار بشی و بدنت تصمیم بگیره که علیه‌ت قیام کنه، چی؟ اولش فکر می‌کنی موقته. بعد می‌بینی که این درد، هر روز باهات میاد مدرسه، توی اتاقت قدم می‌زنه، سر کلاس می‌نشینه و حتی شب‌ها همراهت می‌خوابه. اون‌وقته که می‌فهمی باید یاد بگیری باهاش زندگی کنی…، حتی وقتی هیچ‌کس نمی‌فهمه چه دردی می‌کشی. #موسسه_مادران_امروز #معرفی_کتاب #معرفی_کتاب_نوجوان #روز_جهانی_معلولین #نفرین_شده #نشر_شور #کَرول_روث_سیلوراشتاین #عادله_مخبری #مینا_حجت @shoorbooks @L_Bahari

*به بهانه روز جهانی داوطلب* ۱۴ آذر (۵ دسامبر) ممکن است بدانید در سال ۱۹۸۵ سازمان ملل متحد تصمیم گرفت پنج دسامبر را روز جهانی داوطلب معرفی کند تا به این وسیله به اهمیت داوطلبان در جامعه‌ی جهانی تأکید کند. کار داوطلبانه یکی از پایه‌های محکم هر جامعه‌ای است که به همبستگی اجتماعی و پیشرفت پایدار، اهمیت می‌‌دهد. روز جهانی داوطلب برای به رسمیت شناختن تلاش‌های افرادی است که وقت خود را به صورت رایگان صرف کمک به دیگران می‌کنند. این روز فرصتی است برای اطلاع‌رسانی درباره اهمیت فعالیت‌های داوطلبانه در پیشرفت جوامع و تشویق دیگران به مشارکت در فعالیت‌های داوطلبانه. کار داوطلبانه، فراتر از یک فعالیت خیریه‌ای است؛ فرصتی است برای یادگیری مهارت‌های جدید، آشنایی با فرهنگ‌های گوناگون، کمک به جوامع محلی و ایجاد ارتباطات انسانی معنادار. در ایران، با تنوع اقلیمی، فرهنگی و جغرافیایی، کار داوطلبانه می‌تواند تجربه‌ای بی‌نظیر و تأثیرگذار باشد. اولین قدم برای شروع فعالیت داوطلبانه، شناخت دقیق از علاقه‌ها، مهارت‌ها و توانمندی‌های خود است. پس از شناخت علاقه‌ها،  مهم است بدانیم چگونه فعالیت‌های داوطلبانه را در فرصت‌های مناسب و هماهنگ با هدف‌های خود پیدا کنیم. می‌توانیم با جست‌و‌جو در اینترنت، شبکه‌های اجتماعی، مراجعه به سازمان‌های مردم‌ نهاد، مراکز خیریه و یا حتی پرس‌وجو از دوستان و آشنایان، اطلاعات لازم درباره‌ی فرصت‌های داوطلبانه را به‌دست آوریم. پس از گردآوری اطلاعات، باید فرصت‌های مختلف را از نظر اعتبار، شرایط فعالیت، میزان تعهد زمانی و مسئولیت‌ها بررسی کرده و باتوجه به ارزش‌ها و اهداف شخصی خود  انجام آن را به عهده بگیریم. انتخاب سازمانی که باورها و اهداف آن با ماباورها و هدف‌های همخوانی داشته باشد، موجب می‌شود مشارکت ما موثرتر و رضایت‌ بخش‌تر باشد. مرحله‌ی بعد آمادگی و برنامه‌ریزی برای حضور موثر است. در این مرحله، یادگیری این‌که چه‌گونه فعالیت‌های داوطلبانه را با آمادگی کامل و برنامه‌ریزی مناسب انجام دهیم، بسیار اهمیت دارد. این آمادگی می‌تواند شامل شرکت در جلسه‌های آموزشی، آشنایی با قوانین و مقررات سازمان، تنظیم برنامه‌ی زمان‌‌بندی شخصی و آماده‌ سازی روانی و جسمی باشد. پس از شروع فعالیت هم باید بدانیم چه‌گونه فعالیت‌های داوطلبانه را با انگیزه و مسئولیت‌ پذیری انجام دهیم. در این مرحله، حضور فعال در فعالیت‌ها، برقراری ارتباط موثر با مسئولان و تلاش برای ارائه‌ی بهترین عملکرد اهمیت زیادی دارد. همچنین آمادگی برای دریافت بازخورد و مدیریت چالش‌های احتمالی، کلید موفقیت و تاثیرگذاری بلند مدت در مسیر داوطلبانه است. استمرار و تعهد در این مسیر، پایه‌ گذار نتیجه‌های مثبت و ماندگار خواهد بود. یادداشتی از بخش راه دور موسسه مادران امروز #موسسه_مادران_امروز #روز_جهانی_داوطلب

مرحله‌ی بعد آمادگی و برنامه‌ریزی برای حضور موثر است. در این مرحله، یادگیری این‌که چه‌گونه فعالیت‌های داوطلبانه را با آمادگی کامل و برنامه‌ریزی مناسب انجام دهیم، بسیار اهمیت دارد. این آمادگی می‌تواند شامل شرکت در جلسه‌های آموزشی، آشنایی با قوانین و مقررات سازمان، تنظیم برنامه‌ی زمان‌‌بندی شخصی و آماده‌ سازی روانی و جسمی باشد. پس از شروع فعالیت هم باید بدانیم چه‌گونه فعالیت‌های داوطلبانه را با انگیزه و مسئولیت‌ پذیری انجام دهیم. در این مرحله، حضور فعال در فعالیت‌ها، برقراری ارتباط موثر با مسئولان و تلاش برای ارائه‌ی بهترین عملکرد اهمیت زیادی دارد. همچنین آمادگی برای دریافت بازخورد و مدیریت چالش‌های احتمالی، کلید موفقیت و تاثیرگذاری بلند مدت در مسیر داوطلبانه است. استمرار و تعهد در این مسیر، پایه‌ گذار نتیجه‌های مثبت و ماندگار خواهد بود. #موسسه_مادران_امروز #روز_جهانی_داوطلب