Gershad

این پیام از طرف یکی از مخاطبین برای ما ارسال شده: تجربه‌ای شخصی از سردرگمی حکومت در اجرای سیاست‌های حجاب و پیامک‌های اخطار. شما در این مورد چی فکر می‌کنید؟ این‌جور اخبار چه تاثیری روی شما می‌ذاره؟ آیا باعث ترس و عقب‌نشینی‌تون میشه، یا برعکس، بهتون انگیزه و آمادگی بیشتر میده برای ادامه مبارزه با قوانین پوشش اجباری؟ نظرتون رو با ما در میون بذاری✨🥰

این لینک امن و ناشناس گرشاد رو لطفا پر کنید🙏🏻 https://docs.google.com/forms/u/4/d/e/1FAIpQLSfsjCJ9IjntR7JouivDorIt9bHEK_MkBN3vihzoSFXRY14KpA/viewform?usp=preview کمک میکنه به بهتر کردن اپلیکیشن برای پیدا کردن گشت ارشاد🙏🏻

اگر تجربه‌ای مشابه داشتی—از خشونت در مترو، گشت ارشاد، یا هر شکل از کنترل بدن و حجاب اجباری—روایتت رو با ما شریک شو. می‌تونی از طریق دایرکت، تگ، یا منشن کردن گرشاد، تجربه‌ت رو برای ما بفرستی. این روایت‌ها فقط خاطره نیستن؛ سندند. ما با روایت‌هامون نقشه‌ی خشونت رو ترسیم می‌کنیم، تا با آگاهی و هم‌صدایی، راه تغییر رو باز کنیم. . . . . . . . . . . . . #گشت_ارشاد #گرشاد #حجاب_اجباری #خشونت_عليه_زنان

با تموم شدن تعطیلات نوروز، به نظر میاد کار گشت ارشاد و مأمورای حجاب‌بان هم دوباره شروع شده. کاربرهای اپلیکیشن گرشاد هر جا این مأمورا رو دیدن، سریع گزارش دادن تا بقیه هم حواسشون جمع باشه! تو این هفته چند تا گزارش دادی؟! اگه هنوز اپ گرشاد رو نداری، همین الان از لینک بایو دانلودش کن!

میراث بی‌نگهبان، حجاب با بودجه در تازه‌ترین ویدیو منتشر شده از سی‌وسه‌پل اصفهان، مردی بدون هیچ مانع یا تذکری، بر دیوار طبقه دوم این اثر تاریخی یادگاری می‌نویسد. نه نگهبانی هست، نه صدای اعتراضی. هیچ نظارتی بر آسیب‌زننده به میراث فرهنگی وجود ندارد، اما در همان شهر، زنان بی‌حجاب اجازه ورود به آثار تاریخی را ندارند. در نوروز ۱۴۰۴، میراث فرهنگی به‌جای آنکه بودجه‌اش را صرف حفاظت از آثار تاریخی کند، صرف استقرار «حجاب‌بان» در ورودی مکان‌های فرهنگی کرد. زنانی که با پوشش مورد تایید حکومت وارد نشدند، از چهلستون بیرون انداخته شدند—با برخورد، با خشونت، با حذف. این همان سیاست آشنای جمهوری اسلامی‌ست: سرکوب زن به‌جای حفاظت از فرهنگ. نگهبانی نیست که از تاریخ مراقبت کند، اما همیشه مأموری هست برای کنترل بدن زن. پل‌ها ترک می‌خورند، کاشی‌ها خرد می‌شوند، و دیوارها پر از خط و یادگاری‌اند، اما آنچه برای حاکمیت اولویت دارد نه حفاظت از گذشته‌، بلکه کنترل آینده است—آینده‌ای که با زنان بی‌حجاب و آزاد شکل می‌گیرد و دقیقاً به همین دلیل برایشان خطرناک است…

🌍آنچه پنهان می‌ماند حجاب اجباری؛ زنجیری بر رویاها مادرم زن عجیبی بود. قوی، جنگنده، مصمم. معماری می‌خواند، آن هم در سال‌های ابتدایی انقلاب که ترجیح حکومت، خانه‌نشین کردن زنان بود، به‌خصوص در رشته‌های مهندسی. من پنج ساله بودم و برادرم سه ساله، اما او دست از تحصیل نکشید. یادم نیست کدام دانشگاه بود، اما خوب به خاطر دارم که چادر اجباری شده بود. آن روزها خبری از کامپیوتر نبود و وسایل معماری، حجیم و سنگین. مادرم خط‌کش‌های بزرگ تی، ابزار کار و لوله‌های نقشه‌اش را با یک دست می‌گرفت، برادرم را در آغوشی می‌گذاشت و به سینه‌اش می‌چسباند، و دست دیگرش را به من می‌داد. هر روز صبح، این‌گونه از خانه بیرون می‌زد تا ما را در کودکستان بگذارد و به دانشگاه برود. دیگر دستی برایش نمانده بود که چادر لعنتی را نگه دارد. چادر هر لحظه عقب می‌رفت و موهایش را می‌کشید و او زیر لب نفرین می‌کرد. بارها نزدیک بود اتفاق ناگواری بیفتد. یک بار، وقتی از کنار پیاده‌رو رد می‌شدیم، ماشین نزدیک بود پایم را له کند. بار دیگر، چادر زیر پایش گیر کرد و نقش زمین شد. وحشت مادرم را هرگز فراموش نمی‌کنم، وقتی برادرم در آغوشش بود و می‌ترسید سرش ضربه ببیند. این همه برای رسیدن به هدف و رویایش  تلاش می کرد، اما همیشه عصبی و غمگین بود. فشار درس و دانشگاه، آن هم با آن شرایط طاقت‌فرسا، کمرش را خم کرده بود. بارها به او گفتند درس را رها کند، حتی پدرم. جروبحث‌هایشان بعد از زمین خوردن مادرم، هنوز در گوشم است. اگر مادرم کم می‌آورد، همان چادر اجباری می‌توانست او را از تحصیل محروم کند. 🖱مادرم درسش را تمام کرد، اما زخم‌های آن روزها، تا همیشه بر روحش ماند. او یک زن موفق بود، اما موفقیتش به بهای سنگینی به دست آمد. بهای تحقیر، تبعیض، و اجباری که روحش را می‌خراشید.

✊🏻در دهه ۱۹۷۰ زنان ایتالیا به‌پا خاستند تا یک سوال اساسی را مطرح کنند: چرا باید در مورد بدن خود تصمیم بگیرند؟ جنبشی که در پی آزادی جنسی، برابری حقوقی و حق تصمیم‌گیری در مورد مسائل باروری شکل گرفت، در نهایت به تصویب قانون سقط جنین در سال ۱۹۷۸ منجر شد. این جنبش نه تنها به زنان ایتالیا آزادی بیشتر داد، بلکه به جهانیان نشان داد که مبارزه برای حقوق زنان، مبارزه‌ای برای تغییر و پیشرفت اجتماعی است.

⏺کافه ها:سنگرهای کوچک زندگی بدون سانسور در عصر پنجشنبه ۱۴ فروردین، دو کافه در شهرک غرب تهران—کافه کای و کافه ساعدی‌نیا—توسط اداره اماکن به دلیل «عدم رعایت شئونات اسلامی» و «کشف حجاب» پلمب شدند. این اقدام در ادامه‌ی موج فشارها بر فضاهای عمومی‌ست که زنان و مردان در آن‌ها بدون نظارت حاکمیتی به انتخاب سبک زندگی خود می‌پردازند. کافه‌ها در سال‌های اخیر به یکی از مهم‌ترین پناهگاه‌های نسل جوان و زنان بدل شده‌اند—مکان‌هایی برای آزادی بیان، بودن، شنیده شدن و دیده شدن بی‌پرده. پلمب این فضاها، بخشی از سیاست «سرکوب زندگی روزمره» است: روشی برای کنترل بدن، فضا، صدا و حتی قهوه‌ای که در آرامش نوشیده می‌شود.

حتی در دل دشواری‌ها و تضادهای اجتماعی، صحنه‌هایی از شادی زنان در رشت—با حجاب و با پوشش اختیاری در کنار هم—یادآور قدرت همبستگی و مبارزه مشترک است. در کشوری که حجاب اجباری هنوز ابزار کنترل است، همین شادی‌های خیابانی تبدیل به کنش مقاومتی می‌شوند. زنان، با انتخاب‌های متفاوت‌شان، با رقص و لبخند، علیه سرکوب ایستاده‌اند. این شادی‌ها، فراتر از لحظه‌های زودگذر، نماد سرسختی‌اند؛ فریادی بی‌کلام که می‌گوید: ما هنوز هستیم، هنوز می‌رقصیم، هنوز مبارزه می‌کنیم. شادی، در ایران امروز، شکلی از اعتراض زنانه‌ست—اعتراضی به اجبار، به کنترل، و به فراموش شدن..

⁉️به نظر شما حالا که نتیجه‌ی سال‌ها مبارزه‌ی زنان و اقلیت‌های سرکوب‌شده علیه قوانین حجاب و پوشش اجباری، به نقطه‌ای رسیده که دیگر «آزادی‌های یواشکی» یواشکی نیستند و در هر کوچه و خیابان، این آزادی‌ها بخشی از زندگی و مقاومت روزمره شده‌اند، چنین سازوکارهای نظارتی و آماده‌سازی برای موج جدید سرکوب، چه تأثیری می‌توانند داشته باشند؟ آیا این کنترل‌گری شدیدتر می‌تواند آتش زیر خاکستر اعتراضات را خاموش کند یا خودش به جرقه‌ای تازه برای خشم و ایستادگی جمعی بدل خواهد شد؟

✊ماموران تحمل شادی زنان را ندارند. ویدیویی که به‌تازگی به دست ایران‌اینترنشنال رسیده، یکی دیگر از چهره‌های عریان خشونت حکومت علیه زنان را ثبت کرده است. در تاریخ ۱۷ اسفند ۱۴۰۳، دو مامور گشت حجاب در متروی تهران از زنان واگن خواستند «حجاب شرعی» را رعایت کنند. اما یکی از زنان، بدون هیچ سخنی، در برابر آنان ایستاد و تنها با رقصی کوتاه، سکوتش را به اعتراض تبدیل کرد. پاسخ این اعتراضِ بی‌کلام اما قدرتمند، چیزی نبود جز ضرب و شتم در حکومتی که زن باید یا مطیع باشد یا حذف شود، رقص یک زن در برابر گشت حجاب، نه تنها جرم تلقی می‌شود، که تهدیدی‌ست علیه نظام سلطه‌ی مردسالار. این زن، همچون صدها زن دیگر، بهای آزادی را با تن خود پرداخت کرد؛ آزادی‌ای که همچنان ایستاده است، با لبخند، با سکوت، با رقص. ✨

🔴 گزارش مناطق پرخطر تهران – اسفند ۱۴۰۳ 🔸 با مشارکت شما و گزارش‌هایی که در اپلیکیشن #گرشاد ثبت شد، نقشه‌ای به‌روز از نقاط استقرار و فعالیت #گشت_ارشاد در ماه گذشته تهیه کردیم. 🔸 داده‌های دریافتی نشان می‌دهد که تمرکز گشت‌ها در نزدیکی میدان‌های پرتردد، ورودی متروها، مراکز خرید و برخی مناطق برای توقیف خودروها و بررسی پوشش سرنشینان بوده است. 🔺 هر گزارشی که ثبت می‌کنید، چراغی برای دیگران است. با هم می‌توانیم این مسیر را شفاف‌تر کنیم و آگاهی را گسترش دهیم. اگر حضور گشت‌ها را مشاهده کردید، در اپ گزارش دهید تا این اطلاعات به دست همه برسد. ✨ کنار هم، برای خیابان‌هایی آزاد، برای حق انتخاب. #با_آگاهی_قوی_تر_می‌شویم #نه_به_حجاب_اجباری #گرشاد

⁉️چند می‌گیری تجمع حجاب کنی؟ ❌جمهوری اسلامی دهه‌هاست با قوانین سخت‌گیرانه، گشت ارشاد و برخوردهای خشونت‌آمیز، تلاش کرده حجاب اجباری را بر زنان تحمیل کند و آن را جزئی از هویت حکومتی خود بداند. اما نتیجه چه شد؟ امروز، در خیابان‌ها، دانشگاه‌ها، مترو و دیگر اماکن عمومی، زنان به تدریج و با شجاعت حجاب را کنار گذاشته‌اند و این بازی را به پایان رسانده‌اند. تمامی این سال‌ها و هزینه‌های گزاف، در نهایت منجر به شکستی آشکار شده است. اکنون، بحران داخلی حکومت به جایی رسیده که خودشان یکدیگر را متهم می‌کنند. در مجلس، برخی نمایندگان نسبت به تأمین مالی تجمعات طرفداران حجاب اجباری اعتراض دارند. از جمله کامران غضنفری، نماینده تهران، آشکارا اعلام کرده‌ که حاضر است به این تجمعات کمک مالی کند. از سوی دیگر، جواد نیک‌بین، نماینده کاشمر، از وزارت اطلاعات درخواست کرده است که منبع این پول‌ها را بررسی کند. این وضعیت نشان می‌دهد که حتی در میان خودشان نیز نسبت به این اقدامات و منابع مالی پشت پرده تردید وجود دارد. نکته جالب‌تر این است که خود افرادی که در این تجمعات حضور پیدا می‌کنند، به دریافت پیشنهادهای مالی اذعان دارند. در ویدیوی دیگری که در فضای مجازی منتشر شده بود، یک طرفدار حجاب، مسئولان دولتی را به ترک فعل در مورد تحمیل حجاب متهم کرده و می‌گوید، برای ادامه تجمع ««پیشنهادهای عجیب و سنگینی به من داده شد»، «حتی پول غذا از برخی رستوران‌ها بوده که قبول نکردم و در مسجد برای ما غذا درست می‌کنند.» ⭕️مشخص نیست این «پیشنهادهای سنگین» دقیقاً شامل چه چیزهایی بوده، اما مسلم است که این تجمعات کاملاً خودجوش نیستند و حمایت‌های مالی در پس آن‌ها قرار دارد. این پرسش مطرح می‌شود که اگر این افراد واقعاً به حجاب اعتقاد قلبی دارند، چرا باید برای حضور در این تجمعات پول دریافت کنند؟ آیا ایمان و عقیده‌ای که نیازمند مشوق‌های مالی باشد، حقیقتاً یک باور شخصی محسوب می‌شود؟

گشت ارشاد کجاست؟ با ربات تلگرام گرشاد، از محل حضور ماموران گشت ارشاد باخبر شو و به بقیه هم اطلاع بده! کافیه تو کامنت بنویسی گشت ارشاد تا لینک ربات رو برات بفرستیم! . . . . . . https://t.me/Gershadbot

فشارها بر خوانندگان زن بیشتر از همیشه! 🎤❌ در روزهای اخیر، چندین خواننده زن به دلیل فعالیت‌هایشان احضار شده‌اند و صفحاتشان از دسترس خارج شده است. یکی از آن‌ها گلسا است که در این ویدیو می‌بینید. حکومت همچنان در تلاش است تا صدای زنان را خاموش کند، اما آیا واقعاً می‌تواند جلوی موج هنرمندانی را بگیرد که برای حق خود می‌خوانند؟

🔵سال پیش، انقلاب ۵۷ سرنوشت ایران را تغییر داد. برای زنان نیز، این آغاز نبردی تازه بود. مبارزه‌ای برای حق انتخاب، برای عاملیت بر بدن، حقی که قرن‌ها تحت حکومت‌های مردسالار از آنان دریغ شده است. از ۸ مارس نخستین سال انقلاب تا امروز، زنان ایران در خیابان‌ها ایستاده‌اند، سرکوب را به چالش کشیده‌اند و صدای اعتراضشان را زنده نگه داشته‌اند. این تصاویر نه‌تنها روایتی از مبارزه، بلکه سندی از ایستادگی است. تاریخی که هنوز، با هر فریاد، با هر گام، و هر زنی که آزادی را زندگی می‌کند، نوشته می‌شود. . . . . #هشت_مارس #روز_زن

⚠️🚨اعتراف شکست سخت حکومت در سنگر حجاب اجباری زنان ایرانی تندروها را به زانو درآوردند ✊ سعید قاسمی، از چهره‌های تندروی اصولگرا، در سخنرانی اخیرش به صراحت اذعان کرد که حکومت “خاکریز حجاب” را از دست داده است. او اعتراف می‌کند که اعتراضات ۱۴۰۱، جنگی علیه حجاب اجباری بود—حرفی که برخلاف روایت رسمی رژیم، تأییدی بر موفقیت زنان در شکستن یکی از پایه‌های ایدئولوژیک حکومت است. اما واکنش او در تماس با ایران وایر از این هم جالب‌تر بود! ابتدا انکار کرد که فحاشی کرده و مدعی شد که “هوش مصنوعی” حرف‌هایش را جعل کرده است! اما وقتی صدای خودش را شنید، نه‌تنها حرف‌هایش را تأیید کرد، بلکه گفت: “حتی این هم کم بود، باید بیشتر می‌گفتم!” 😳 تناقض، استیصال و نفرت پراکنی—سه نشانه‌ای که ثابت می‌کند حکومت دیگر نمی‌تواند در برابر اراده زنان ایران مقاومت کند. 🚧 گرشاد: اینستاگرام | توییتر | وبسایت‌ | تلگرام #سعید_قاسمی

🟢لایحه «عفاف و حجاب»؛ همدست‌سازی از مردان در سرکوب 🔺 این لایحه نه‌تنها به‌دنبال تشدید مجازات‌های بدحجابی است، بلکه مردان، به‌ویژه در خانواده، را به ابزار سرکوب آزادی‌های زنان تبدیل می‌کند. 🔻 با ورود حکومت به حوزه خصوصی خانواده، از مردان خواسته می‌شود که به‌عنوان ناظران و مجریان سیاست‌های حجاب اجباری عمل کنند. این نوع همدستی جایگاه زنان را در روابط خانوادگی به‌شدت تضعیف می‌کند. 🔻 جریمه‌های سنگین مالی که به زنان تحمیل می‌شود، ابزار اعمال سلطه بیشتر بر زندگی خصوصی آنان است. درعین‌حال، مردان نیز تحت فشار قرار می‌گیرند تا برای جلوگیری از عواقب اقتصادی، از حمایت از زنان دست بکشند و حتی در اعمال فشار بر آنها همدست شوند. 🔻 این وضعیت نه‌تنها حمایت‌های پیشین مردان را از زنان کم‌رنگ می‌کند، بلکه تنش‌های خانوادگی را تشدید کرده و امنیت زنان را حتی در خانه نیز از بین می‌برد. 🔻 این لایحه آشکارا موجب گسترش نابرابری‌ها و سرکوبی می‌شود که پیش‌تر در چنین ابعادی تجربه نشده بود.

🚨گزارش گشت؛ ‏«تصویر از حضور مکرر ون گشت ‏اهواز روبروی خلیج»

⚠️🚨حجاب اجباری، جان یک زن را گرفت یک زن در تهران بر اثر گیر کردن شال خود در پله‌برقی خیابان دماوند جان باخت. این حادثه که پنج‌شنبه ۹ اسفند رخ داد، نمونه‌ای دیگر از تلفاتی است که جمهوری اسلامی با اجبار حجاب بر زنان تحمیل کرده است. این اولین بار نیست که حجاب اجباری جان زنان را می‌گیرد. در آبان ۱۴۰۰، مرضیه طاهریان، کارگر ۲۱ ساله در سمنان، هنگام کار در یک کارگاه ریسندگی، پس از گیر کردن مقنعه‌اش در دستگاه، به داخل آن کشیده شد و جان باخت. در خرداد ۱۴۰۲ نیز یک زن ۲۶ ساله در نیشابور بر اثر گیر کردن شال خود در دستگاه صنعتی، جان خود را از دست داد. 🔹 حجاب اجباری؛ ابزار جنگ جمهوری اسلامی علیه زنان این حوادث در حالی رخ می‌دهند که جمهوری اسلامی به‌جای رسیدگی به بحران‌های اقتصادی، اجتماعی و ایمنی کار، میلیاردها دلار را صرف سرکوب داخلی، برنامه‌های تسلیحاتی و تأمین مالی گروه‌های تروریستی می‌کند. زنان در ایران، نه‌تنها با سرکوب، بلکه با مرگی سیستماتیک روبه‌رو هستند.