بومی سروده های بیرجندی

رقص محلی بچه‌های بیرجند ماه فروردین ، صفای محشرِ #بند_دره کیف دارد میله* پایِ اوشَرِ ** #بند_دره نغمه ی سیمای بینا ، شور سرنا و دهل رقص بَچّانْ بیرجندی در سرِ #بند_دره*** #سعید_عندلیب #سیما_بینا #رقص_بیرجندی * میله (mile) : پیک‌نیک در گویش بیرجند **اَوشَر (owshar) : آبشار *** #بند_دره : از تفرج‌گاه‌های بیرجند https://t.me/s7andalib

‍ #گل_خار شعر محلی بیرجندی سروده و اجرای #سعید_عندلیب @s7andalib

‍ #گل_خار چه از سِر ناز دلبر جو ! مو ره هی تو مدی ابرو ؟! بیا تُخمِشکنِ از خطّ لجبَأزی خو واو حد شو درستِ که تو یک‌پا بُر خو مقبولی و اعیانی و مو یه گُرد‌ه‌لَقّ ِ بدقُوَأری لاتِ زردمبو تو مثل کشته‌توتُنْ سردرختی باغِ بهدُأنی مو چو کِشتانْ سیاهِ عبرتِ پرسِأگِ کَأبَأدو قبولِ ، مو خو هم اقرار دَأرُم ، گفته یُم هم که تو مروأرید دریایی ، مو چو رِأگُأنِ ته رَأجو اما دلْ مو چو کَأریزُنْ بهأری صاف و بی‌رنگِ و در حجم دو اقیاس اطلس لب‌کش و انبو(ه) دو لویُنْ تو به رنگِ کلپَسانِ سرخ امسَألی و بوسُّنْ تو به طعم میخوشِ گیلاسِ و اَألو هنو جا بوسِّکُنْ تو روی لمبوسُأنِ مو اَأیه همو بوسُّأنِ شیری زِر نهال خشک شفتألو شراب تُنگ لو تو از شراب مود ، مودی‌تر چشُن مست تو کِرده نرگسُأنِ خوسف ره جَأدو پیَأده کاش که ور را زنِم یک صبحِ مقری‌بُنگ برم سِر او گل خار و زنِم یه سَأعتِ اردو و یا تو باغ دل‌‌وا، پرصفا آقای بازاری و‌ یا هم زِر درختِ جوز باغ مأدِسَن‌خأنو بخُوأنِم از سِر اخلاص ، یه اخلاصِ بُر مُردا به یاد فَأنه ‌بِأگُم ، جدّه ، بی‌بی، خأله و خَألو * حلا که سر زده از خاک سِرموکُّنْ تر و تَأزه چه کیف دأره خود نُأنِ تنوری لقمه یِ کوکو هوای چهچه ی سیما مو ره ور دِشته ای روزُ که کَأرَأ زنگ مو از زارزارِ شِأخِ دل‌چرکو بیا تا چو قدیمو خود فرَأقی‌خوأنیِ سیما بِرِم سَلُّأنه‌سَلُّأنه خودم تا پا مزار کو زده ور سِر مو سرقِ دلخوشی ایُّأم کم‌سَألی بیا تجدید کو پیمُأن او روزُ ره باز امرو بیا تا کافه ی دل مو بساط عیش تیّاره ز چَأیی و کماچ و کیک تا قلیُأن تنبَأکو #سعید_عندلیب * اسامی خاص همه واقعی ست روح همگان آرام https://t.me/s7andalib

برگردان شعر" انار آرزو" به زبان فارسی معیار:   1-روز روشن را ول کنید ،ترک غم وشادی کنید/ سر در تاریکی بکنید یار مرا پیداکنید 2- یا بروید در مجلس دلدار شیرینی کنید / یا بروید در کوه عشق یار فرهادی کنید 3- اگر دل به زلفی(زنجیر) زلف های دلبر بسته اید/ باید ترک راحتی و ترک آزادی کنید 4-تویِ خرابه ی دلِ خراب است گنج عشق یار من/ اگر که گنج عشق می خواهید، ترکِ آبادی کنید 5-ازپریشانی مرا زانو دربغل ونگران نشانده اید / مرا کشته اید از غم های تان؛ ترکِ جلَادی کنید 6-حجله ی دامادی خود را برای خدا به هم بزنید / برای عروس پیر دنیا حیف است که دامادی کنید 7-از انار آرزو ای عاشقان دل بکنید/ یک نظر بر زندگی ابراهیم بغدادی کنید 8-باید که پیش اهل دل صد سال شگردی کنید / پیش از آن که خواسته باشید فکر استادی کنید 9-شعر نغز بیرجندی را اگر که بشنوید،/ ترکِ شعر حافظ شیرازی و سعدی کنید 10-اگر که شعر سعید عندلیب را گوش کنید، /آفرین بر طبع و ذوق خدادادی کنید 11_آب حیات است یارم پس فانوس را بردارید وبروید/ سر به تاریکی بگذارید ویار مرا پیدا کنید

   #انار_رزو *     ١-روزِ رُوشَه‌ْ رْ وِل‌ْ کُنَی‌ ترک‌ِ غم‌ و شَاْدی‌ کُنَی‌   سر دَ تَاْریکی‌ کُنَی‌ یارِ مُوْ رَ وَاْدی‌ کُنَی‌   ٢-یا بِرَی‌ در مجلس‌ِ دلدارْ شیرینی‌ کُنَی ‌ یا بِرَی‌ وَر کوه‌ِ عشق‌ِ یار فرهَاْدی‌ کُنَی‌   ٣-گر که‌ دل‌ْ وَر زلفی‌ِ زلفُاْن‌ِ دلبرْ بسته‌یَی ‌ بس‌ که‌ ترک‌ِ رَاْحَتی‌ّ و ترک‌ِ اَاْزَاْدی‌ کُنَی‌   ۴-تُو خَرَاْبَی‌ْ دل‌ْ خرابَه‌ گنج‌ِ عشق‌ِ یارِ مُوْ   گَر که‌ گنج‌ِ عشق‌ مَاْیَی‌ ترک‌ِ اَاْبَاْدی‌ کُنَی‌   ۵-از پریشُاْنی‌ مُوْ رَ وَر سِرْ سُلُت‌ْ هُنْشُنْدِیَی‌   مُوْ رْ بکُشْتَی‌ از غَمُن‌ْ خُوْ ترک‌ِ جَلَّاْدی‌ کُنَی‌   ۶-حجلة‌ دُاْمَاْدی‌ِ خُوْ رْ بُر خدا وَر هم‌ زَنَی‌   بُر عروس‌ِ پیرِ دنیا حیف‌ِ دُاْمَاْدی‌ کُنَی‌   ٧-از انارِ اَاْرزو ای‌ عَاْشقُوْ دل‌ْ وَاْ کَنَی ‌ یَک نظرْ وَر زندگی‌ ابرام‌ِ بَغدَاْدی‌** کُنَی‌   ٨-بس‌ که‌ پیش‌ِ اَاْل‌ِ دل‌ْ صد سال‌ شَاْگِردی‌ کُنَی ‌ پیش‌ از او که‌ مَستَه‌ بَاْشَی‌ فکرِ اُستَاْدی‌ کُنَی‌   ٩-شِاْرِ نغزِ بیرجندی‌ رَ اگر که‌ بِشْنَوَی ‌ ترک‌ِ شِاْرِ حافظ‌ شیرَاْزی‌ و سعدی‌ کُنَی‌   ١٠-گوش‌ وَاْ دَاْرَی‌ اگر شِاْرِ «سعید عندلیب‌»   آفری‌ وَر طبع‌ و وَر ذوق‌ِ خدَاْدَاْدی‌ کُنَی‌   ١١-اَو حیات‌ِ یارِ مُوْ پَس‌ بَاْدِر اَر دَاْرَی‌ بِرَی   ‌سر دَ تَاْریکی‌ کُنَی‌ یارِ مُوْ رَ وَاْدی‌ کُنَی‌             **** *عنوان ، برگرفته از داستانی ست نقل شده از یکی از عرفا به این شرح:  ابراهیم خوّاص گوید: "دوازده سال بود تا مرا اناری شیرین آرزو می کرد ونخورده بودم . روزی گفتم نفس را آرزو بباید داد.روزی جایی می رفتم، درویشی را دیدم افتاده بر صفتی که وصف نتوان کرد. فراز رفتم ،بر بالین وی بنشستم وگفتم: ای درویش تو را چه آرزو می کند تا تمام کنم؟چشم برکرد ودر من نگریست. آنگه گفت:دوازده سال است تا تو را اناری آرزوست واز دل نمی توانی داشت. و آمده ای که آرزوی ِ من راست کنی.ابراهیم گوید: من متحیّر بماندم وگفتم: چند دوست خدای در میان خلق پنهان است که کس ایشان را نداند (پند پیران،مؤلف نامعلوم، ظاهراٌ مربوط به قرن پنجم )   ** ابرام بغدادی: ابراهیم بغدادی معروف به خوّاص عارف قرن سوم هجری است. اصلاًایرانی ست. پدرش اهل آمل بود ؛ امّاچون تولد وپرورشش در بغداد بوده به "بغدادی" شهرت یافته است. "خوّاص"اش گفته اند چون ازطریق زنبیل بافی وحصیربافی و... امرار معاش می کرده است(خوّاص؛ از خوصxows   به معنی پوست درخت خرماست که از آن حصیر و زنبیل و... می بافته اند). در بین عرفا شهرتی به سزا داردواز او داستان های زیادی نقل شده است؛ از جمله داستان فوق.          آوانگاری شعر" انار آرزو "  Anâre ārezu 1-ruze ruše r vel konay tarke qamo šādi konay Sar da tāriki konay yare mo re vādi konay 2-yâ beray dar majlese deldâr širini konay Yâ beray var kuhe ešqe yâr farhādi konay 3-gar ke del var zolfeye zolfōne delbar basteyay Bas ke tarke rāhati yo tarke āzādi  konay 4-tu xarābay  del xarâbā ganje  ešqe yâre mo Gar ke ganje ešq māyay  tarke ābādi  konay 5-az peray šōni  mo re var ser  solot  honšodeyay Mor bokoštay az qamon xo tarke jallādi konay 6-hejleye dōmādeye  xor bor xodâ var ham zanay Bor aruse pire donyâ  hayfe dōmādi konay 7-az anâre  ārezu ay āšeqo  del vākanay Yak nazar  var zendgi ebrâme baqdādi konay 8-Bas ke piše āle del sad sâl šāgerdi konay Pišazu ke maste bāšay  fekre ostādi konay 9-šēre naqze birjandi re agar  ke bešnavay Tarke šēre hâfeze širāzeyo sādi konay 10-guš vādāray agar  šēre saide andalib Âfari var tab o var zowqe xodadādi konay 11-ow hayâte yare mo pas bāderardāray beray Sar da tāriki konay  yare mo re vādi konay   برگردان پارسی معیار این شعر را در پست بعد ببینید👇

دوازدهمین دورهمی مستقل شاعران خراسان جنوبی در بیرجند ۱۴۰۳/۱/۶ ‍ #مرغ_حرم دوشنه یار، مو ره پاک به هم رِخت و بِرفت تو پیَألی مو به‌درسَأخته سَم رِخت و بِرفت اومَه او تا قفسِ بسته ی اَأزَأدیِ مو تویِ کَأسَی دلِ مو دُأنه ی غم رِخت و بِرفت وسط کوچه یِ بُن‌بسته ی ته اَأبُردی دور از جُأنِ شما رَنگِ عدم رِخت و بِرفت یادِ او روزِ که یار اُأمَه مِیُنْ صحنِ صفا چینه بُر مرغِ زِبوبَستِ حرَم رِخت و بِرفت روزِ  هم ما رَه به در از زِرِ قُراُ کِردِ بعد از او تِشکیِ اَو پُشتِ قدم رِخت و بِرفت کفتر ِ طوقیِ شرطی شده ی ما اَأخِر وَرْ سِرِ رِخته ی لَو بُأنِ مو رَم رِخت و بِرفت عندلیبِ گلِ رویی بُدُم و حیف که حیف گلِ مو اُأمَه و مُوْرْ پاک به هم رِخت و بِرفت #سعید_عندلیب https://t.me/s7andalib

‍ #رووورکرده مَه دلْ خو ره مرغِ اَأسِمُأنِ تو کُنُم خور صقده یِ برقَسْتِ چَشُأنِ تو کُنُم نوروز که نوبهارِ روورکردَأ شیری دل و جُأن خور مِیُأنِ تو کُنُم #سعید_عندلیب شعرهای محلی من در👇 http://telegram.me/s7andalib ارتباط با من👇 @s310a

نوروز و هوای عشق اَنگیز بهار سرشاری آبشار و کاریز بهار کُرخوانی خاطراتِ خوش‌سالی ها #بند_دره و ساغر لبریز بهار #سعید_عندلیب دوازدهمین دیدار بهاری شاعران خراسان جنوبی ۱۴۰۳/۱/۶ #بند_دره_بیرجند @saeedandalib_4

از دشت هوای لاله چیدن دارند با شاپرکان سرِ پریدن دارند یک فوج کبوتران شاعر هرسال #بند_دره با بهار دیدن دارند #سعید_عندلیب دوازدهمین دیدار بهاری شاعران خراسان جنوبی ۱۴۰۳/۱/۶ #بند_دره_بیرجند @saeedandalib_4

از دشت هوای لاله‌چیدن دارند با شاپرکان سرِ پریدن دارند یک فوج کبوتران شاعر هرسال #بند_دره با بهار دیدن دارند #سعید_عندلیب #دوازدهمین_دیدار_بهاری_سالانه_شاعران_خراسان_جنوبی ۱۴۰۳/۱/۶ @saeedandalib