کانال لُغَةُ القُرآنِ (دکتر همّت دادرس)

نکات طلایی در خصوص حرکت گذاری، ترجمه تجزیه و ترکیب 👈 تفاوت میان (إنّ ،أنَّ ،إنْ ،أنْ) ◀️ إنَّ 👈 حرف مشبّهة بالفعل 👈 عامل 👈 اول جمله می آید 👈 معنی (همانا، قطعا، به راستی ) مثال: إنَّ اللهَ علیمٌ ➖ همانا خدا دانا است ◀️ أنَّ 👈 حرف مشبّهة بالفعل 👈 عامل 👈 وسط جمله می آید 👈 معنی (که) مثال: اِعلَم أنَّ .... بدان که ... ◀️ إنْ 👈 حرف شرط 👈 عامل 👈معنی (اگر) مثال: إنْ تجتهدْ تنجحْ ➖ اگر تلاش کنی موفق می شوی ◀️ أن 👈 حرف ناصبه 👈 عامل 👈 معنی (که) مثال: أن یذهَبَ ◀️ یادمون باشد که (إنَّ ،أنَّ) بر سر اسم می آیند. ◀️ فراموش نکنیم که (أنْ ،إنْ) برسر فعل می آیند. ◀️ فعل مجهول همیشه متعدی است پس اگر در گزینه باشد 👈 فعل مجهول - لازم گزینه اشتباه است ◀️ افعال ناقصه،لازم و متعدی ندارند پس اگر در گزینه باشد 👈فعل ناقصه -لازم 👈 فعل ناقصه -متعدی گزینه اشتباه است 🌹 فعل ناقصه فاعل و مفعول نمیگیرد پس اگر در گزینه ای باشد 👈 فعل ناقصه و فاعله گزینه اشتباه است. https://telegram.me/d5821

3 نکته مهم کاربردی در مورد ضمیر« نا »: ۱) «نا» با فعل مضارع یا أمر 100% مفعول به! مثال: إنَّ اللّهَ يُشاهِدُنا. براستي خداوند ما را مشاهده مي كند. ربّنا اُنصُرْنا علَی القومِ الكافرينَ: پروردگارا! ما را بر قوم كافر ياري فرما. ۲)« نا » با فعل ماضي ، در صیغه های غیر متکلّم مع الغیر100% مفعول به! مثال: ساعدتنا الوالدة فی الدرس. مادر دردرس به ما کمک کرد. (مفعول به) ۳) « نا » با فعل ماضي در صیغه ی متکلّم مع الغیر 3حالت دارد: الف) فاعل خواهد بود (در صورتی که با فعل معلوم بیاید). نَصَرْنا المظلوم. ما به مظلوم کمک کردیم! ب) نایب فاعل خواهد بود ( در صورتی که با فعل مجهول آمده باشد). حُرِمنا عن الإمتحان! ما از امتحان محروم شدیم! ج) اسم افعال ناقصة خواهد بود ( چنان چه با یکی از افعال ناقصه آمده باشد). أصبحنا فرحین! خوشحال شدیم! https://telegram.me/d5821

مبحث اقسام کلمه 👇👇👇👇👇👇👇👇 اسم: کلمه ای است که بر معنای مستقلی دلالت می کند و آن را نمی توان همانند فعل صرف نمود. در حقیقت نمی توان از روی آن، عمل و زمانی را برداشت نمود؛ یعنی نمی توانیم بگوییم «تِلمیذ» ماضی استمراری است! ✋چگونه می توان اسم بودن را تشخیص داد؟ 👈اسم ها، علائم و ویژگی هایی دارند که به کمک آن ها می توان به اسم یا فعل بودن کلمه پی برد. ✅1. هر کلمه ای که «ال» یا «تنوین» داشته باشد، قطعاً اسم خواهد بود. مثال: الجَیش، النّاس، مؤدَّبٌ، قادِراً ✅2. هر کلمه ای که به «ة» ختم شود، قطعاً اسم خواهد بود. مثال: خِدمَة، مَزرَعَة، عَرَبِیَّة ✅3. هر کلمه ای که پس از حروف جارّه (مِن، عَن، بــِـ ، إلی و...) آید، قطعاً اسم خواهد بود. مثال: یَذهَبونَ إلی الصَّفِّ / بَدَأَ بِــبُکاءٍ. ✅4. هر کلمه ای که به الف ممدوده (امتداد یافته) «اء» یا الف مقصوره (کوتاه) «یٰ» ختم شود، قطعاً اسم خواهد بود. مثال: عُلَماء، زهراء، کُبریٰ، دُنیا 👌نکته: اصل کلمه دُنیا به صورت «دُنییٰ» بوده است؛ همانند کلمه «عُقبیٰ»؛ که امروزه بدین صورت نوشته می شود. ✅5. هر کلمه ای که پس از حرف ندا «یا» آید، قطعاً اسم خواهد بود. مثال: یا طالِبُ / یا سَتّارَ العیوبِ ✅6. تمامی مصادر ثلاثی مجرد و ثلاثی مزید، اسم هستند. مثال: خُروج، ذَهاب، دَعوَة، إخراج، تَقدیم، تَقَدُّم ✅7. ضمایر متّصل و منفصل (هُ، هُما، هم و... یا هُوَ، هُما، هم و...)، اسم های اشاره (ذلکَ، هذه، هؤلاء و...)، اسم های استفهام (مَن، کَیفَ، أینَ و...)، ظرف یا مفعولٌ فیه (عِندَ، تَحتَ، مَعَ، فَوقَ و...)، نام اشخاص، أشیاء، همگی اسم هستند. ✅8. کلماتی که سه حرف دارند و ساکِنُ الوَسَط هستند، اسم هستند. مثال: فِکٛر، عِلٛم، صِدٛق ✅9. تمامی مضاف ها، مضافٌ الیه ها و موصوف ها، اسم هستند. نکته: صفت ها می توانند اسم باشند اما در برخی مواقع فعل می باشند که «جمله وصفیه» نامیده می شوند، پس باید شرایط را بررسی نمود. مثال: کِتابُ التّلمیذِ / الشَّجَرَةُ الخَضراءُ با تشکر از استاد فتحیان کانال لغة القرآن همت دادرس https://telegram.me/d5821