فنجانی نت

«ساکت بودن یا به عبارت علمی، خفه‌شدن، یکی مهارت‌هایی است که نیازمند تمرین و تلاش و مجاهدت است.» خیلی دوست داشتم که توان و دانش‌اش را داشتم تا کتابی در باب سکوت در مواقع لازم می‌نوشتم که با همین جمله‌ی بالا شروع شود. حیف که بلد نیستم. من زیاد حرف زده‌ام. یک جاهایی خیلی از امید حرف زده‌ام. از امیدهایی که خیلی واهی بودند و بیشتر به سراب شبیه بودند تا به امید. انگار از روشن کردن چراغِ امید در شرایط بحرانی، ارضا می‌شدم. آدمِ حبس در یک اتاق تاریک، چراغ نمی‌خواهد و بیشتر نیازمند به کلیدی است که در را باز کند. ولی من کلید‌ساز نبودم و نیستم. فوقش بتوانم با جمله‌های زرد کلیشه‌ای، امید واهی بدهم که «بالاخره ایشالا این در وا می‌شه». کلا علاقه‌ی وافری به استفاده از جملات و شعرهای منسوب به نویسنده‌های گمنام و شاعران سده‌ی هفت و هشت داشتم که امید را اسپری می‌کردند توی صورت مردم. از همین جملاتی که کلمات قشنگ را کنار هم می‌چیدند. این‌که مثلا پایان تونلِ تاریک، روشن است. یا پایان شب سیه سپید است. یا تاریک‌ترین ساعت شب، قبل از سحر است. یا آن روز خوب بالاخره خواهد آمد. یا هزار چیز دیگر شبیه به همین. کلا خیلی قاطعانه حرف می‌زدم و می‌گفتم این زمستان، دیگر زمستان آخر است و روزهای خوب در راهند. حرف‌های مفت. حرف‌های امیدبخش مفت. تازه بعضی وقت‌ها، مرزهای شر و ور را رد می‌کردم و خاطرات امیدبخش هم تعریف می‌کردم. یکی از شاهکارهایم خاطره‌ای بود که از ناف نوشته بودم. از این سوراخی که همیشه تاریک است و زیر پشم‌ها و لباس‌های پشمی پنهان است و کمتر نور آسمان را تجربه می‌کند. ماجرای یکی از سفرهای کاری‌ام بود که تابستان چند سال پیش رفته بودم یک شهر دور. کارم قرار بود یک روزه تمام بشود. که نشد. کارم گره خورد به هم و یک روز شد یک هفته. مجبور شدم هتل بگیرم و ماندگار شوم. هر روز صبح می‌رفتم دنبال باز کردن گره و عصر، ناامید برمی‌گشتم. بعد از حمام هتل نوشته بودم که یک پنجره‌ داشت نزدیک به سقف. یک روز ساعت پنج و ربع عصر رفتم دوش بگیرم. آب را باز کردم. سردوش هیئتی و بزرگی داشت قدِ دیش ماهواره و آب را مثل باران می‌ریخت سر آدم. حس خوبی بود. ساعت پنج و ربع، آفتاب، کج بود و از پنجره و باران بالای سرم رد می‌شد و می‌خورد به بدنم. این هم حس خوبی بود. اما عجیب ماجرا آن‌جا بود که نور آفتابِ رد شده از پنجره و باران، رنگین‌کمان کوچکی درست کرد و انداخت درست وسط نافم. ناف من تا حالا هیچ وقت نور آفتاب را به خودش ندیده بود، چه برسد که این‌که هفت رنگِ رنگین کمان را دیده باشد. بعد هم نوشتم همان‌جا زیر دوش آب به ناامیدی و شیطان لعنت فرستادم. پایان دراماتیکی برای خاطره‌ام خلق کردم به این مضمون که اتفاق خوب مثل همین رنگین کمان است که یک عصر تابستان، ساعت پنج و ربع از پنجره‌ی کوچک هتلی غریب، به ناف تاریک مردی ناامید می‌تابد و آن را رنگی می‌کند. اتفاق خوب، جایی و زمانی و از راهی می‌آید که انتظارش را نداریم. مزخرف محض. حتی تهش ننوشتم که گره کارم باز نشد و دست از پا درازتر برگشتم خانه. من امروز از امید و امید دادن و امید گرفتن فراری‌ام. از هر چیزی که بوی تلطیف آینده را بدهد حالم به هم می‌خورد. من از آدم‌های این‌چنینی هم فرار می‌کنم و سعی می‌کنم به اندازه‌ی فاصله‌ی سرخس تا بندر‌عباس ازشان دور باشم. خودم هم سعی می‌کنم خفه‌تر عمل کنم. من اصلا این روزها به دنبال چراغی در این اتاق تاریک نمی‌گردم. من فقط چشمم به پیدا کردن کلید است. یک کلید که واقعا در را باز کند. دوست دارم از آدم‌هایی بشنوم که صادقانه بگویند ممکن آن روز خوب هیچ وقت نیاید. شاید هم بیاید و برای رسیدن به آن باید فلان کار را کرد. حتی اگر درست نباشد. اما من را به «ایشالا ماشالا» حواله ندهند. من را به «این نیز بگذرد» حواله ندهند. من ترجیح می‌دهم با یک آدم واقع‌بین در اتاق تاریک حبس باشم تا با یک خالی‌بند متوهم در اتاقی که با نور شمع روشن شده باشد. این‌ها را نوشتم برای خودم برای این روزها تا بعدها آن را بخوانم و باز به خودم لعنت بفرستم. آدم‌ عوض می‌شود. #فهیم_عطار

اینترنت بی کیفیت با گرانی بیشتر! اینترنت رو ۴۰٪ گرون می‌کنید، اون هم چند ماه بعد از گرونی قبلی؛ در ازای این گرونی، دقیقاً چه خدماتی اضافه شده؟ کدوم کیفیتی بهبود پیدا کرده؟ سرعت اینترنت بهتر شده؟ محدودیت‌ها کمتر شده؟ وقتی کیفیت و سرعت اینترنت این‌قدر افتضاحه، افزایش قیمت بر چه اساسی توجیه می‌شه؟ من صبح با فیلترشکن غیررایگان هم نمی‌تونستم وصل بشم. داشتم فکر می‌کردم چه جالبه واقعاً! توییتر، اینستاگرام، تلگرام، یوتیوب و هزار چیز دیگه رو فیلتر کردن، گوزل گوزل پول می‌دیم تا بتونیم وصل بشیم. تازه، شعار انتخاباتی آقایان رفع فیلتر بود ... که دیدم ۴۰ درصد گرون هم کردن! الان با این گرونیا تفریح یه جوون غیر از اینترنت چیه؟! چرا اینقدر فشار رو بیشتر و بیشتر میکنیم بدون بهبود کیفیت؟! آدم نمیدونه چی بگه

جوانی‌مان چه مفت رفت! چه مفت پیر شدیم و چه مفت روزگار توانایی‌مان را باختیم و چه مفت به بی‌حسی رسیدیم و چه مفت موهایمان سفید شد. نه عشقی دیدیم و نه شوقی داشتیم و نه به آرزویی رسیدیم! روزهایی که باید خوب می‌گذشت و بعد از آن فقط خاطرات خوب می‌ماند را فقط غصه خوردیم و فقط بلاتکلیف بودیم و فقط اضطراب داشتیم. روزهایی که باید می‌خواستیم و می‌دویدیم و می‌رسیدیم؛ فقط دویدیم و فقط ذوقمان کور شد و اصلا نرسیدیم!!! #نرگس_صرافیان_طوفان

چه دردها کشیدیم... روحت شاد 🖤

خدایا برای مردم ایران و برای مردم جنوب ایران، کاری کن. مردمی که از نفت، فقط دودش را دیدند و جنگش را و باروتش را... مردمی که کنار زیباترین و باوقارترین خلیج دنیا، به جای زیستن، دائما آماده‌ی نبرد بودند. که کاش هرگز هسته‌ای و نفتی وجود نداشت و بشر فکر دیگری به حال خودش می‌کرد تا برای خوشبختیِ عده‌ای در گوشه‌‌ای از جهان، عده‌ی دیگری در گوشه‌ی دیگری از جهان نگون‌بخت نمی‌شدند. که همانا هر خاکی که داراتر بود، مردمانش ندارتر بودند و هر کشوری که به سیاست پرداخت، مردمانش زندگی را باختند... که از گنج این خاک، فقط جنگ و رنجش نصیبِ ما شده‌بود. خدایا خودت مراقب مردم جنوب ایران باش و خودت تمام جنگ‌ها و جنجال‌های جهان را ختم به خیر کن. خسته‌ایم از این کشمکش‌های تکرار شونده. غمگینیم، نگرانیم و بلاتکلیف؛ دلمان کمی آرامش و صلح می‌خواهد. #نرگس_صرافیان_طوفان

مجدد جنگ شروع شده لعنت به باعث بانیش خدایا خودت حافظ جان این مردم مظلوم باش🖤🖤

‏تو ایران اگر کارت وابسته به اینترنت باشه احتمال روانی شدنت ۹۹٪ هست

دونالد ترامپ: آتش بس با ایران امروز به پایان رسید!

در قرن سیزدهم طاعون شایع شد؛ کلیسا آن را نشانه‌ی گناهان یهودیان دانست. دوازده‌هزار یهودی در باواریا و استراسبورگ سوزانده شدند ؛ بقیه‌ی مردم را هم طاعون کُشت. در پایان قرن شانزدهم ، برای مدتی عمل جراحی ممنوع شد. پاپ معتقد بود که در روز رستاخیز قطعات بدن نمی‌توانند یکدیگر را پیدا کنند! هزاران نفر با این تصمیم پاپ مُردند بلکه اجزای بدنشان در روز رستاخیز گم نشوند! در قرن هفدهم ادعا شد لمس استخوان‌های یک قدیس در فلورانس باعث شفا می‌شود. زیست‌شناسی تصادفاً کشف کرد که استخوان‌های یک بُز هست، اما استخوان‌ها همچنان شفا می‌دادند! انسان‌ها نادان به دنيا مى‌آيند نه احمق! آن‌ها توسط آموزش‌های اشتباه ، احمق می‌شوند! #برتراند_راسل فیلسوف،ریاضیدان،سیاستمدار و نویسنده‌ی شهیر بریتانیایی برنده نوبل ادبیات ۱۹۵۰

آنها نسلی بودند که همه چیز را با هم باختند؛ کمترین‌شان «نتیجه» بود. بدون قلب مردم، هیچی ندارید، هیچی نیستید. #جام_جهانی

دعای مردم پشتت نباشه همین میشه🌻 تیم میلی خودشون #جام_جهانی

😢❤️‍🩹

خداروشکر مشکل برطرف شد و صفحه اینستاگرام فنجانی نت مجدداً در دسترس است. از صبوری و همراهی شما سپاسگزاریم. ☕🤍

همراهان عزیز، متأسفانه صفحه اینستاگرام «فنجانی نت» در حال حاضر از دسترس خارج شده است. در حال پیگیری موضوع هستم و امیدوارم مشکل در کوتاه‌ترین زمان ممکن برطرف شود. در صورت بازگشت صفحه، اطلاع‌رسانی لازم از همین طریق انجام خواهد شد. از صبوری و همراهی شما سپاسگزاریم.🌻

رفقا جنگ جنگه مراقب باشید از یک سری مراکز نظامی فاصله بگیرید ،امیدوارم تموم بشه این جنگ و همه مردم ایران سلامت باشن 🙏🙏❤️‍🩹

خدا رحم کنه باز جنگ از سر گرفته شد ‌... خدایا خودت حافظ جان این مردم مظلوم باش🖤🖤