یاس خیال - محمد جوکار

‍ جُلجُتای غرور ای شعله های باکره ی خواهش حضور در صحبت نُتا نُت هر سوره ی غرور رویای ناتمام فراز هزاره ها بدرود قله های مه آلود دور دور پس لرزه های ثانیه های کلافگی تکرار جاودانه ی شب های سوت و کور ای رقص گنگ قافله ی شهر تار و مار در شیهه ی مداوم تب های ناصبور امشب مرا ببر به کمینگاه چاره ها فواره های نغمه ی مستانه ی زبور امشب مرا به مستی عریان خود بخوان پاشویه کن مرا به مزامیر تشت نور بر من ببار باده ی اسرار عشق را پلکی بزن ، برقص در آیینه ی سرور محض دلم ، بیا به سرانجام قصه ها بانوی جُلجُتای تراشیده از بلور ✍️#محمد_جوکار (یاس خیال) https://telegram.me/yasekhial1 🎙#مژگان_تولایی @deklame_seday_del http://www.instagram.com/seday_del64

‍ فریاد خاموشی سکوت تلخ تو ، تا قهقرای عشق خواهد برد مرا که نیمه جانی مانده در قعر جنون دارم نشان عشق را در سالیان دور می بینم و طی الارض از آیینه تا عمق قرون دارم در این دنیای وارونه که بی اندازه دلتنگم هزاران خاطره از سرنوشت باژگون دارم گواه عشق من شیرین ترین دلشوره دنیاست صدای تیشه ها را از مرام بیستون دارم به سرگردانی ام در هرج و مرج طالعم سوگند که هیزم از فروغ و آتشی از سووشون دارم و در فریاد خاموشی که در گوش فلک پیچید مبارک باد آن غم کز سه تار ذوالفنون دارم بگو در ناصبوری ها چگونه منطقی باشم که پیر عشقم و راهی خلاف ارغنون دارم برو حالا که تقدیر اینچنین میخواهدم ، خوش باش برایت آرزوهای قشنگ و خوش شگون دارم ✍️#محمد_جوکار (یاس خیال) https://telegram.me/yasekhial1 🎙#مژگان_تولایی @deklame_seday_del http://www.instagram.com/seday_del64

‍ تیر خلاص خاطرات تو شبی پاورچین آمد و بوی تو را با خود داشت باز در کوچه ی ما ولوله شد عطر گیسوی تو را با خود داشت نبض من کوک شد از دلخوشی ام خلسه در شعرترین رویاها چشم تو تیر خلاص من بود فال ما طعم لب سرخ حوا رک بگویم که شگفت انگیزی آفرین بر هنر معمارت چشم تو مشت دلم را وا کرد تا شدم عاشق برخوردارت زنده باد عشق که در آخر کار پوزخندی زد و فرهادم کرد تا گلاویز خیال تو شدم ساکن کوی غم آبادم کرد کاش می شد که برقصم با تو در لگدمال ترین فاصله ها کاش می شد که بهم برگردیم کوچه ها پر شود از چلچله ها تو که رفتی نفسم بند آمد من و یک پنجره و حال وخیم بختکی روی خیالم افتاد وای ... من ماندم و رویای عقیم جفت پوچ آمد و ناز شستت باز بازیچه ی امواج شدم دو سه تا پله فراتر ز جنون پس از آن صاعقه ، تاراج شدم و چه بدجور دلم بی تو شکست بعد تو قسمت من افسوس است مطمئنم که سقوطم حتمی ست رفتنت تلخ ترین کابوس است ✍️#محمد_جوکار (یاس خیال) 1403.05.01 ┏━━━━❤️ 🌷🌷❤️━━━━┓ https://telegram.me/yasekhial1 ┗━━━━❤️ 🌷🌷❤️━━━━┛

‍ 🌛#عشق_اغواگر🌜 می روی اما بدان ، من دیگر عاشق نیستم انتظار رو به پایان دقایق نیستم باغ هم باشی ، تو را هرگز نمی خواهم ، که من دیگر آن پروانه ی مست شقایق نیستم ساحل چشمان تو در باور من گم شده دیگر آن پارو زن تنهای قایق نیستم بی خیال حرف های گرم حوا پیشه ات من که دیگر آدم مجنون سابق نیستم ای تو بی منطق ترین اغواگر تاریخ من نادر افشارم و پابند منطق نیستم می روی و بعد تو سیگار را می بوسم و می روی دیگر نمی گویم موافق نیستم ✍ #محمد_جوکار ‍ ‍ ‍ 🎙محمد @pejhvake_ghallam

‍ نشسته ام به غروب و... نشسته ام به غروب و دچار زوزه ی بادم اگرچه دلخوش عشقم ، ولی همیشه کسادم منم درخت همیشه بدون برگ و کهنسال که عمر رفته ی بر باد ، نشد به وفق مرادم دلم برای تو تنگ است و تاب درد ندارم دخیل بسته ام امشب ، به انفجار مدادم چقدر حوصله باید ، کنار دلهره هایم که در کمند تو افتد ، دوباره پیشنهادم برای از تو نوشتن ، خمار خیل خیالم چگونه از تو بگویم ، که شعر رفته ز یادم چه قد کشیده ای امشب ، درون خاطره هایم بگو چگونه قدم در ، مسیر عشق نهادم هزار بار سراغ از ، نشانه ی تو گرفتم به پاسخی که ندادی ، به قاب عکس تو شادم قسم به وعده ی پوچ و نگاه سرسری تو چرا به خش خش پاییز سرد گوش ندادم برای با تو نبودن ، بمن سکوت بیاموز که در بساط گلویم ، نشسته بغض دمادم ✍️#محمد_جوکار (یاس خیال) 1403.04.21 ┏━━━━❤️ 🌷🌷❤️━━━━┓ https://telegram.me/yasekhial1 ┗━━━━❤️ 🌷🌷❤️━━━━┛

‍ این منم اینک سپیداری کهنسال در همین نزدیکی نمناک سوسوی جدایی در کنار معبر رودی خروشان در حضور زوزه ی باد نیش خورده از زمستان بازگوی شوربخت کوره راهی در سراشیب مهیای ندامت های پنهان پیشگوی ناشکیب نقطه چین ها برگ و باری یادگاری دارم از سودای جنگل چشمهایم سوگوار قصه های زخم دیرین سرگذشتی زخم خورده از تگرگ تند و طوفان این منم یک باور افسرده با چشمان گریان در تکاپوی مرور کورمال آرزوها بی نصیب از طعم پاورچین باران روی اندام نحیفم موریانه لانه کرده می جود راه گلوگاه مرا آرام و بی شرم و دیگر ... دارکوبی مرثیه خوان منست و ریشه های زخمی من و گاهی نوحه خوان سوگوار قرن دلتنگی و حالا آخرین ساری ... که روی شاخه های من نشسته خوب می فهمد چگونه رفتنم را از قدمگاه زمستان و اینک جار باید زد مرا در آخرین نت های پاییز با صدایی خسته از یغمای بی پروای رویا جار باید زد مرا در آخرین جامی که می نوشم به طعم آرزوهای زوال و رفته بر باد و اینک این منم سوگوار از کوچ ناهنگام لک لک های نا آرام و بی رمق ، بی آشیان ... کورسوی آخرین نسل سپیداران در سراشیبی یک آغاز در هنگامه ی پایان و می دانم که باید کوچ کرد از نارسیدن های نافرجام تا قعر سکوت ساکنان شهر نافریاد انتهای کوچه ی تبعیدیان آنسوی ترهای فراموشی تا ژرفنای غار خاموشی ✍️#محمد_جوکار( یاس خیال) 1403.03.28 ─┅═༅𖣔»»***❤️***««‎𖣔༅═┅─ https://telegram.me/yasekhial1 ─┅═༅𖣔»»***❤️***««‎𖣔༅═┅─