مهرآیین -آثار سیروس قامشلو

#تنهایی_انزوا_مرگ 🔸#سیروس_قامشلو هیچ کس نمی‌تواند آدمی را از جمعیت به تنهایی بکشاند مگر: فهمیده نشدن یا نفهمیدن و هیچ نیرویی آدمی را از تنهای اش به کنج انزوا نخواهد برد مگر: رنج تنهایی یا به تنهایی رنج بردن و هیچکس کمر به نابودی خویش نخواهد بست مگر : از درد غم غربت یا از بی پاسخ ی چون و چرایی های کنج عزلت 🔸مهرآیین کانال نغمات و نوشتارهای سیروس قامشلو 🔸 🆔@tabarejonon

نگاه ات به افق های دور بغض نهفته را پنهان نمیکند دردی با ماست که تا افق ها کش می آید و هیچ‌نگاهی آنرا کتمان نمیکند #سیروس_قامشلو 🔸مهرآیین کانال نغمات و نوشتارهای سیروس قامشلو 🔸 🆔@tabarejonon

#مادر تا هستم و هست و تا همیشه دارمش دوست ❤️ هر چند به این روزها و نامگذاری ها و ... اعتقادی ندارم

#هنر #هنرمند #اخلاق و #مکارم اخلاقی به گمانم آن چیزی که همواره از مقوله ی هنر و برونده هنری و خلق آثار هنری برای یک هنرمند بسیار مهم تر است و چندان به آن توجه نمی‌ شود، ویژگی‌های شخصیتی و اخلاقی هنرمند است. هنرمند و آفریننده ی هنر در هر رشته و تخصصی هر چقدر هم که باسواد و متبحر باشد اگر از نظر شخصیت فردی فاقد مکارم اخلاقی و پاکی درون و حقیقت‌جویی و حقیقت گرایی و معنویاتی مرتبط با هنرش باشد، هنرش نیز راه به درون و معنویت کسی نخواهد برد هر چند هم مدتی نام و اثرش بر سر زبانها و منتشر در رسانه ها باشد و در نهایت و مرور زمان آشکار خواهد شد که این هنرمند و اینگونه هنری سود و اثر مثبتی بر ساحت هنر و فرهنگ نداشته و نخواهد داشت . اخلاق و تذهیب اخلاقی و بهینه بودن درون هنرمند هیچ سنخیتی با دین و آیین و ظاهر و دم زدن های آنچنانی ندارد . هنرمند بایست چون آینه ای بی غش بازنمون درون و اخلاق و معنویت و انسانیت و علم و سواد خودش در آثارش باشد . 🔸مهرآیین کانال نوشتار و نغمات سیروس قامشلو @tabarejonon

#هنر کشفِ شهودِ زیبایی هاست #سیروس_قامشلو زندگی یا زندگانی زمان ، فقط گذرانی زمانی بین تولد و مرگ نیست و یا حتی به بیان و نظری دیگر با مرگ نیز آغاز نمیشود همچنان که با تولد شروعی بدان معنا که مد نظر ماست ندارد . بین وجود و عدم ، خلایی است که باید پر شود ، خلایی از جنس زمان و سیالی ات روح و معنویت. حال این سوال پیش می آید که این دهلیز تو در توی تاریک را با چه بایست روشن و آشکارو فهم کرد و چگونه طول و عرض آن را به معنایی گذراند و برای چه و به خاطر چه چیزی آن را منور و یا در امتداد و یا همسو با آن حرکت کرد جواب به این سوال مبهم و گاه عجیب واز نظر بعضی ها هم بی مورد ، مسئله ایست که معنا و ذات معنای زندگی و زندگانی و نه زنده مانی ، را شاید روشن کند . هستند افرادی که این تاریکی و کدورت زمانیٰ مکانی و بعد معنوی را با مشعلی قیرین ، چون گذشتگان اولیه ، روشنتر میگردانند و دلیل آن فقط شاید برای رفع خطر برخورد با قندیل و یا تهدید موجودی ناشناخته و یا لغزشی مرگ آوری بیش نباشد و همچنین هستند کسانی دیگر که مشعلی نفتی روشنگر راهشان است و هستند کسانی نیز که به خاطر روشنایی اندک- یا برای رفع ترس و یا برای ارضای کنجکاوی – حتی این غار چوبین و پوشالی را ممکن است به آتش بکشند و آنی نظارگر شعله هایی شوند که بر افروخته اند بی توجه به آنچه بایست ببینند و وقتی میفهمند که احتیاج به این چنین نور و آتش سوزان و مخربی نداشته اند که خیلی دیر شده است و فرصتی برای کشف و درک و فهم و به طور کلی فعلیت و فرایندی به نام زندگی برایشان نمانده است. شاید با اندکی توجه و احساس و کمی منطق میتوانستند حد و حدود و تصور و تصویری از آنرا به دست آورند هنرکشف شهود زیبایی هاست. درک و فهم و لمس اولیه ی زیبایی معمولا منطق و استدلال و فلسفه ی زیباشناسانه نمیخواهد. استدلال و منطق زیبایی در این ساحت ، معنویت روحی شخص است و نگاهٰی زیبا بین است که مواهب لذت بی چه گونه را نصیب شخص میکند و در بیشتر اینگونه ادراکات ناخودآگاهانه و غیر ارادی و بدون پیش زمینه ی ذهنی اولیه است . زندگی و هنر زندگانی و هنر زیست به معنایی که متمایز کننده ی انسان از سایر ابعاد حیوانی و غریزی اش باشد اگر مبتنی بر ذایقه و اندیشه و فعلیت هنری نباشد انگاری چون حبابی پر کننده ی خلا خالی بین تولد و مرگ است و با رنگ و لعاب و ظرافت های هنری است که این معنای پرشدن خلا شاید به نوعی تهی ، سرشاری و قوامی میگیرد که التذاذی ناخودآگاه و بی چه گونه را تسری و امتداد و معنا میبخشد . اگر بگوییم که چون آنچه که بیان شد ، نباشند ، پس این فضا خالی و تهی ست و چون چیزی این چنین _تهی و سرشاری از هیچ _ مفهوم عام ِ قابل ادراک ندارد، پس آنچه را که حد فاصل و امتداد تولد و مرگ یا شروع و پایان یا وجود و عدم می نامیم به بخودی خود وجود خارجی برجسته و ملموسی ندارد ، اما چنین نیست واگر کمی دقیقتر موضوع را از ابعاد زیباشناسانه و درک آنچه التذاذ زیبایی است توجه کنیم بحث همان مشعل قیرین و و نفتی و پروژکتور و درک و فهم ساحت زندگی در بستر نور ِ فهم و زیبایئ است و در مقابل نیز عدم شناخت و درک صحیح این حیطه است که این فضا را خالی نشان میدهد ولی آن چیزی که آن را به فضاء تبدیل می کند بحث دارد نه خود فضاء . مشعل قیرین به دست در ابتدای غار و شروع به گشت و گذار در آن مسلما برای نظری کوته بین و محدود ، زیبایی هایی هم در همان سطح و حدود و وسعت دید در پی دارد ولی چون هیچگاه این شخص به نقطه ی ابتدایی و شروع بازنمیگردد آثار سیاهی و گرد و غبار و دود و قیر دیدگاهش را بر نازکای لطیف ادراکش هیچگاه نخواهد دید . این را فقط کسی میتواند بفهمد که با چراغ استدراک صحیح و نوری گسترده تر و با زاویه ی دیدی منعطف به آنچه در درون لمس میکند ، به کشف این زوایا بپردازد و این خلا را پر از التذاد کشف و شهود زیباشناسانه کند و سمت و سوی معنا دهد و ذات معنای زندگی را با لذت بچشد .. 🔸مهرآیین . کانال نوشتار و نغمه های سیروس قامشلو 🔸 @tabarejonon

#شبانه ۱۵ #دکلمه شعر و دکلمه و سه تار : #سیروس_قامشلو فصل گرانجانی با ما نیست ایدوست ساحل ماندن باز طوفانیست ای دوست دریای غم ، طوفان اندوه و دلی که بی ناخدا در وضع بحرانیست ایدوست آن ناخدای بی سر و پا کو اگر هست در چاره ی بحران که روحانیست ایدوست این عرصه غصب شیخ منبر دیده گشته سعی تو کشف حال اعیانی ست ایدوست؟ ما را چه امیدی به بهبودی اوضاع گر خط به خط تقدیر ربانی است ایدوست از پیر کج شرط و قرار و عهد بگذر دم زن که وقت سر پنهانی است ایدوست امید از هر نسخ منسوخی بریدم وقت غزل بر نطع خون خوانی است ایدوست فریاد زن معنای بودن را چو دریا آنی که دیگر مرگ هم آنی است ایدوست امداد فریادت عصای معجزش مر بشکافد این نیلی که طغیانیست ایدوست سر در کمند عافیت هر کس که برده خود نیک میداند که قربانیست ایدوست #سیروس_قامشلو 🔸مهرآیین _کانال نوشتار و نغمه های سیروس قامشلو 🔸 @tabarejonon

کوه طوفان زده را سیلی سیل کرد همچون پر کاهی پرتاب رود دریا شد و بر سینه موج خانه ها چرخ زنان همچو حباب اژدهایی ست کف اورده به لب پیکرش تیره تر از قیر مذاب خون در آن ظلمت غم می جوشد * سری از آب برون می آید بهر آزادی جان در تک و پو خواهد از سینه برآرد فریاد شکند ناله سردش به گلو حمله موج امانش ندهد می رود باز به گرداب فرو می کند چهره نهان در دل آب فریدون مشیری

اول و آخر یار ... یارا ! چرا اندوه ؟ چرا بسیار ؟ بر کدام شرط ؟ در کدام اقرار ؟ 🖤🖤🖤🖤 سوگمویه #سیروس_قامشلو @tabarejonon

تمام چهارده سالگی ات را در کنار کوله ات بر قله بگذار و برو.... زمین قفسی بزرگ است.... اما غمت را بر شانه ی کوه مگذار..... " تته " می شکند.... چنان که من وتو بارها شکسته ایم.... این را اغلب سنگهای کوه می دانند... تمام جاده ها.. و همه ی آینه ها هم شاهدند... * آی فرهاد ......! نا گفته بماند... غمت را بر کوه مگذار "شاهوی" بیچاره چه گناهی دارد ؟؟؟ " تته "می شکند... از سنگینی این درد... وتعادل مغرب این جغرافیا بیش از پیش بهم می ریزد... * به سبکبالی خود منگر... تمام دردهای زمانه یکجا معادل درد تو نیست... شرم برلبانی که بعد ازتو بخندند... بوران شاهو اخبار مصیبتت را به گوش جهان رساند.... همه ی شبهای زمین تا همیشه ها درسوگ تواند... و در وسعت حافظه ی تاریخ اندوهی تلخ تر از خاطره ی تو نیست... * کاش شاهو بیش از این ما را نمی گریاند... این سالها بسیارگریسته ایم... اما جانکاهی اندوه تو را کوه هم بیشتر از چهار شبانه روز تحمل نکرد چه رسد به ما که کوهزاده ایم .... * آی فرهاد....! تلخی اندوه تو در تنهایی برفی شب کوهستان تاریخ اندوه بیستون را به فراموشی کشاند... * بعد از تو " تته " نام همه ی کوههای زمین است برف دفتر مرثیه ی ماست... و تو غمگین ترین مسافر تاریخ ها.... و همه ی ابرها تا همیشه برای جهان به زبان کردی خواهند گریست... **** با اجازه ی نظامی گنجوی اگر کام شیرینش را تلخ نکنم.... دیگر " فرهاد" اسم کوچک کوهکن نیست.... نام مستعار زخمهای ماست... به زخمی کردی دچارم و نام کوچکم ممنوع است. کوهها مرا بیشتر می شناسند.... از بلوط ها بپرسید از دره ها هم سوال کنید... **** غمم بزرگ است.. و قصه ام طولانی... اما مرا به نام کوچکم بنویس در دفتر مرثیه ی برف. مبادا کسی بشنود... * منوچهرکمری،دیماه ۹۸ 🔸مهرآیین ..آثار نوشتاری و موسیقیایی سیروس قامشلو 🔸 @tabarejonon

#حافظ_خوانی خانم #سهیلا_فاخرنیا خوانش درانجمن حافظ خوانی سروچمان

#خالی @tabarejonon

درآمدی بر بیات زند سه تار ..سهیل حکمت آرا سازگر..فرهاد احمدی @soheilhekmatara

#کیهان_کلهر #وومکس ۲۰۱۹ کیهان باز بر تارک آسمان موسیقی جهانی نواخت ..🌺🌺❤️❤️ 🔸مهرآیین کانال نغمات و نوشتارهای سیروس قامشلو 🔸 🆔@Tabarejonon

#نقد وارده و سازنده : سیروس عزیز با عرض سلام ، می خواستم در مورد کاربرد اصطلاح «علامه» برای جناب آقای دکتر شفیعی کدکنی نکته ای را یادآوری کنم که امیدوارم مورد توجه قرار بگیرد : اگرچه می دانم که شما از روی ارادت خاصی که به دکتر شفیعی کدکنی دارید ، از این اصطلاح برای بیان جایگاه شامخ این استاد مسلم ادبیات استفاده کرده اید ، اما از انجا که در یکی دو دهه ی اخیر افرادی ملقب به این لقب شده اند که با عملکرد و نیز برخی فتاوی خود در مقابل فرهنگ و ادبیات و موسیقی ایران زمین مواضعی تند و غیر منطقی اتخاذ نموده و چه بسا باعث رکود و بن بست ان شده اند، بنابراین بهتر آن است که این لقب کماکان منتسب به همان مقامات رسمی باشد و برای انسان های وارسته ای چون کدکنی کماکان از لقب« استاد» استفاده شود که خود یادآور هم مرتبگی ایشان با بزرگان ادب و موسیقی ایرانی است. -کاربرد این اصطلاح از آن روی برای استاد شفیعی کدکنی درست نیست که عمده ی تخصص ایشان در حوزه ادبیات به طور کل و شعر و نقد به طور خاص است در حالی که علامه معمولا به کسی گفته می شود که در حوزه ی فقه و علوم اسلامی به درجه ای ازاجتهاد رسیده باشد که در این زمینه او را صاحب نظریه بدانند و در این علوم به او استناد کنند، در حالی که بعید میدانم استاد شفیعی کدکنی در این حوزه مطالعات جامعی داشته باشد و یا اصلا خود را جز در حوزه ی ادبیات محق در ورود به چنین مباحثی بداند . -برخلاف علمای بزرگی چون علامه طباطبایی و یا علامه حلی که تمام وقت خود را صرف ارتقای علوم اسلامی و شرح و تفسیر قرآن و احادیث صادقه نمودند ، متاسفانه در یکی دو دهه ی اخیر این اصطلاح به نحوی جنبه ای رسمی و تشریفاتی به خود گرفته و مشمول کسانی شده که به تقویت و توجیه مبانی فکری و نظریات سیاسی مسلط وغالب پرداخته و به نحوی علامگی را از موضوع اصلی خود دور ساخته و حتی باعث خبط معانی آن گردیده اند ، بنابراین از آنجا که جناب شفیعی کدکنی طی زندگی پربار خود همواره درصد بسط و توسعه ی فرهنگ و ادبیات کشورمان بوده و خود را با حفظ مرام وارستگی نه با سلطه که بر سلطه می دانسته ، در نتیجه بهتر آن است در باره ی ایشان اصطلاحی به کار گرفته شود که دلالت گر شأن شان در حوزه ی ادبیات و فرهنگ باشد و آن اصطلاح باب طبع شما هم با حفظ شأن و مقام ، منسوب کسانی گردد که در آن حوزه تلاش کرده و در راه ارتقای دین و دیانت غیر رسمی از جان مایه گذاشته و ماندگار شده اند و نام شان و مقام شان با جریانات سیاسی گره نخورده است. با تشکر پی نوشت بنده : نقدهای بی غل و غش و منصفانه و عالمانه همیشه چراغ راهی خواهد بود برای بنده و با منت آنچه را با شرح و بیان آگاهانه و بی تعصب باشد میپذیرم و در این مورد باید بگویم که شاید نوع ارتباط و علاقه و ارادت من با استاد کدکنی باعث کاربرد چند باره ی این لقب به ایشان شد و شاید هم از آن سر بام افتادم ☺️ سپاسگزار دوستان م 🙏 و همچنین دوست عزیز و فرهیخته ام‌ جناب ع_ خ گرامی 🙏 🔸مهرآیین کانال نغمات و نوشتارهای سیروس قامشلو 🔸 🆔@Tabarejonon