اشعار وحید محمدی

خلاصه ی زندگی ما (من و مادرش) با این پسرک کم کمک ۹ ساله و احتمالا خیلی از آن هایی که فرزند اتیسم دارند می شود یک مصرع: دلم می سوزد و کاری ز دستم بر نمی آید ... #زندگی_با_اتیسم یعنی گاهی شب ها قبل از خواب عکس های گالری گوشی را باز کنی و از پس اذیت های روزانه اش، که نه اعصابی برایت گذاشته و نه دل و دماغی برای ادامه دادن زل بزنی به معصومیت و مظلومیت قاب چشم هایش در این عکس ها و از سر آن دلِ سوخته ای که کاری ز دستش بر نمی آید، بالش را کمی نم ناک کنی و پلک هایت را بر هم بگذاری تا ببینی فردا دنیا چه برایت در آستین دارد ... هرچند که بدانی فردا هم نسبت به روزی که گذشت خیلی چیز متفاوتی نخواهی دید ... وحید محمدی ۲۶ تیر ۱۴۰۵ ۱:۴۳ #زندگی_با_اتیسم @beithayesookhte