بسیج دانشجویی دانشگاه علامه طباطبائی (ره)

کودتای تدریجی علیه مستضعفان؛پروژه نفوذ سرمایه‌سالاری در نظام حکمرانی کشور در سال‌های اخیر گفتمانی تدریجی و عمیقاً خطرناک در لایه‌هایی از فضای سیاسی و رسانه‌ای کشور ریشه دوانده؛ گفتمانی که نه اصلاح ساختار می‌خواهد و نه توسعه ملی، بلکه در پی مهندسی آرام قدرت و بیرون راندن طبقات پایین از حاکمیت است. این جریان با اعتمادبه‌نفس و جسارتی عجیب، تلاش می‌کند این ایده را «طبیعی» و «عقلانی» جلوه دهد که اداره کشور باید به دست طبقه‌ای خاص، برخوردار، تربیت‌شده در حلقه‌های بسته و بی‌درد سپرده شود؛ طبقه‌ای که از ریشه‌های انقلاب، از طعم فقر، از تجربه محرومیت و از درک واقعی مردم فاصله دارد. این نه یک اشتباه تحلیلی است و نه نظریه‌ای بی‌خطر؛ بلکه اعلام موجودیت یک پروژه تمام‌عیار برای جابه‌جایی طبقه حاکم در جمهوری اسلامی است. پروژه‌ای که هدفش تمرکز قدرت در دست اقلیتی ممتاز، وابسته و غرب‌شیفته است و در این مسیر، «مستضعف» را نه پایه جمهوریت، بلکه مانعی مزاحم می‌بیند. جریان سرمایه‌سالار وابسته، سال‌ها پشت شعارهای جذاب و واژه‌های فریبنده پنهان شد: «توسعه»، «تعامل جهانی»، «تنش‌زدایی» و «اصلاحات اقتصادی». اما امروز نقاب کنار رفته و گزاره اصلی آنان بی‌پرده بیان می‌شود: محرومان نباید در حاکمیت باشند، چون درد عدالت دارند؛ چون ساختارهای نابرابر را به چالش می‌کشند؛ چون مانع حرکت چرخ رانت و قراردادهای پنهان می‌شوند. این منطق همان منطقی است که دهه نود را به دهه فرسایش تبدیل کرد؛ منطقی که مردم را نه صاحبان کشور، بلکه نیروی مصرف‌کننده می‌خواهند. همان نگاهی که در آبان ۹۸ با مردم حرف نزد، با مردم مذاکره نکرد، بلکه مردم را مسئله‌ای امنیتی دید. همان نگاهی که در مذاکرات خارجی، به جای عزت مردم، به امتیازگیری روی کاغذ دل بست. همان نگاهی که در اقتصاد، تولید را زمین‌گیر و واردات را سلطان کرد. این تفکر امروز صریح‌تر از همیشه اعلام می‌کند: تغییر باید از بحران بیاید نه از گفت‌وگو.یعنی دستورالعمل رسمی بی‌ثبات‌سازی کشور به‌نام اصلاح ساختار. یعنی توسعه از مسیر شوک اجتماعی؛ همان نسخه‌ای که بارها در کشورهای جهان سوم اجرا شد و نتیجه‌اش چیزی جز فروپاشی نهادهای اجتماعی و افزایش وابستگی نبود. پشت این گفتمان، یک خط مشخص پنهان است: ساختن «نسل جدید مدیران» با الگوی غرب‌پسند؛ مدیرانی که از طبقات مرفه می‌آیند، در مکتب تکنوکرات‌های لندنی و آمریکایی تربیت می‌شوند، و درکشان از مردم تنها از پشت شیشه خودروهای ضدگلوله و گزارش‌های اتاق فکر است. طبیعی است که چنین نسلی، حضور حتی یک مدیر برخاسته از جامعه مستضعف را «اختلال» می‌بیند. اما حقیقت روشن است: جمهوری اسلامی با همین مردم زنده است. با همین طبقه‌ای که انقلاب کرده، جنگ را اداره کرده، کشور را ساخته، و هرجا مدیر باوجدان و بی‌ادعا دیده‌ایم، از دل همین طبقه بوده نه از دل رانت‌سالاران. ایده حذف مستضعف، یک خطای سیاسی نیست؛ مقدمه فروپاشی اجتماعی است. هر کشوری که فرودستانش حذف شدند، دیر یا زود به سمت بحران مشروعیت رفت؛ چه در آمریکای لاتین، چه در آسیا، چه در خاورمیانه. زیرا هنگامی که مردم واقعی حس کنند در قدرت نقشی ندارند، یا بی‌تفاوت می‌شوند یا خشمگین؛ و این دقیقاً همان سناریویی است که جریان سرمایه‌سالار می‌خواهد: جامعه بی‌تفاوت، قدرت متمرکز، سرمایه مسلط. امروز باید صریح گفت: عدالت‌خواهی یک آرمان تزیینی نیست؛ ستون نگه‌دارنده جمهوری اسلامی است. اگر این ستون بشکند، هیچ برجام و هیچ صندوق رأی و هیچ شعار توسعه‌ای نمی‌تواند کشور را نگه دارد. هشدار این یادداشت روشن است: حذف مستضعف، حذف جمهوریت است. حذف جمهوریت، حذف مشروعیت است. و حذف مشروعیت، آغاز فروپاشی است. جریان سرمایه‌سالار اگر امروز مهار نشود، فردا نه فقط عدالت، که کلیت ساخت ملی، هویت انقلابی و پیوند تاریخی مردم با نظام را هدف خواهد گرفت. #یادداشت_دانشجویی #عصر_نوشت 🆔@mag_asr

🔴بسیج جهانی و مبارزان جبهه مقاومت در سراسر جهان به اذن الله هر روز بر دشمنی با استکبار آمریکا و رژیم منفور صهیونیستی بیش از پیش پافشاری کرده و تا فتح قله‌های جهانی از پای نخواهند نشست. نامه ۴ بسیج دانشجویی دانشگاه های تهران در حمایت از جنبش‌های حامی مقاومت 🔸️ بسیج دانشجویی دانشگاه تهران 🔸بسیج دانشجویی دانشگاه علامه طباطبایی 🔸بسیج دانشجویی دانشگاه امام صادق (ع) 🔸بسیج دانشجویی دانشگاه صنعتی شریف #محور_مقاومت #بسیج_دانشجویی 🆔 @bsjatu_int 🆔 @basijatu

🔴بسیج جهانی و مبارزان جبهه مقاومت در سراسر جهان به اذن الله هر روز بر دشمنی با استکبار آمریکا و رژیم منفور صهیونیستی بیش از پیش پافشاری کرده و تا فتح قله‌های جهانی از پای نخواهند نشست. نامه ۴ بسیج دانشجویی دانشگاه های تهران در حمایت از های حامی مقاومت 🔸️ بسیج دانشجویی دانشگاه تهران 🔸بسیج دانشجویی دانشگاه علامه طباطبایی 🔸بسیج دانشجویی دانشگاه امام صادق (ع) 🔸بسیج دانشجویی دانشگاه صنعتی شریف #محور_مقاومت #بسیج_دانشجویی 🆔 @bsjatu_int 🆔 @basijatu

به اطلاع می‌رساند با توجه به اعلام تعطیلی دانشگاه  به دلیل آلودگی شدید هوا، برگزاری برنامه‌ی سودان؛درکشاکش سلطه‌وآزادی لغو شده و زمان جایگزین پس از هماهنگی اعلام خواهد شد.

🔻این فاجعه، تصادفی نیست. سودان قربانی نسخه‌ای است که بارها در کشورهای مستقل و مخالف نظم سلطه تکرار شده است: ابتدا با شعار آزادی، چهره‌ای قهرمان‌گونه ساخته می‌شود؛ سپس با فشار بین‌المللی، ارتش و ساختارهای دولتی تضعیف می‌گردند؛ در نهایت، اختلافات داخلی شعله‌ور می‌شود و جنگی نیابتی، وحدت ملی را از هم می‌پاشد. همان نسخه‌ای که در لیبی و سوریه اجرا شد و حالا در سودان، یکی از بزرگ‌ترین کشورهای آفریقا، به ثمر نشسته است. 👤باحضور: شیخ احمد جحا شیخ محمد یوسف از جامعة المصطفی العالمیه 📍مکان: پردیس مرکزی دانشگاه علامه طباطبایی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، سالن شهید بهشتی 🗓 زمان: سه‌شنبه ۱۱ آذرماه 🕰 ساعت ۱۲:۳۰ 🆔 @bsjatu_int

🔰 جریان به ظاهر روشنفکر علیه هویت دینی؛ وقتی چایخانه کابوس جریان غرب‌گرا در دانشگاه می‌شود... ماجرای اخیر درباره مخالفت برخی اساتید و چهره‌های به ظاهر «روشنفکر» با استقرار چایخانه‌های مذهبی، موکب‌های مناسبتی یا هر نماد دینی در دانشگاه‌ها، یک اتفاق تازه نیست؛ بلکه حلقه‌ای از زنجیره‌ای طولانی است که سال‌هاست جریان روشنفکری سکولار در ایران برای حذف حضور اجتماعی دین در فضای دانشگاه دنبال می‌کند. داستانِ چایی نیست؛ داستان حذف یک فرهنگ، حذف یک هویت و حذف یک ریشه است. جریانی که در دانشگاه‌ها به عنوان «روشنفکری» و «نخبگی» جا زده شده، در حقیقت دنباله‌ی همان پارادایم غرب‌زده‌ای است که از دوره قاجار تا امروز، همواره در تقابل با هویت دینی و انقلابی جامعه ایرانی قرار داشته است. برای این جریان، دانشگاه نه محل تولید علم، که آزمایشگاه اجتماعی پروژه سکولاریزاسیون است. هر نماد دینی -حتی به سادگی یک چای نذری- برای آن‌ها «مزاحم» تلقی می‌شود؛ نه چون چای مزاحم درس‌خواندن است، بلکه چون یادآور این حقیقت است که ایرانِ امروز هنوز در عمق فرهنگی‌اش مذهبی و انقلابی است. این طیف به خوبی می‌داند که نمادهای دینی همچون چایخانه‌ها، مناسک جمعی، روضه‌های کوچک یا نمایش‌های مذهبی، یک کارویژه مهم دارند: پیوند دادن زندگی دانشجو با مردم و ارزش‌های اصیل جامعه. آن‌ها می‌دانند این نمادها سطح «مردمی بودن» دانشگاه را بالا می‌برند و فضای نخبه‌گرای بریده از جامعه را می‌شکنند. روشنفکری سکولار از همین پیوند می‌ترسد، چون زیستش بر گسست است، بر فاصله گرفتن از مردم، بر تحقیر سبک زندگی توده مذهبی. این جریان همیشه با یک تکنیک ثابت عمل می‌کند: ابتدا مفاهیم را واژگون می‌سازد. موکب را «سطح پایین»، نذر را «شکمی»، عزاداری را «خرافی»، مناسک دینی را «بی‌ربط به دانشگاه» تعریف می‌کند. بعد با همین واژگان ساخته‌شده به جنگ ریشه‌های مردم می‌رود. در واقع با حمله به نماد، به هویت حمله می‌کند. روشنفکر سکولار ابزارش «دانش» نیست؛ نسبت‌سازی‌های ایدئولوژیک در لفافه ظاهری علم است. او در برابر نذری یا مراسم دانشجویی متوسل به استدلال علمی نمی‌شود، بلکه از همان کلیشه‌های نخ‌نمای غربی استفاده می‌کند: «سطح فرهنگ»، «زیباشناسی شهری»، «مناسبات مدرن»، «حق شهروندی» و… این نزاع یک ریشه جامعه‌شناختی هم دارد: جریان روشنفکری از حضور اجتماعی دین، احساس تهدید می‌کند. چرا؟ چون دین در ایران برخلاف غرب یک نیروی زنده و مردمی است، نه یک عنصر موزه‌ای. دین هنوز قدرت بسیج اجتماعی دارد، قدرت پیوند دادن، قدرت معناسازی. روشنفکری‌ای که بر فردگرایی افراطی و قطع رابطه دانشگاه با متن جامعه بنا شده، حضور چنین نیرویی را مزاحم پروژه خود می‌بیند. برای همین هر نماد دینی را «فضاحتی» می‌خواند، اما در برابر نمادهای پرزرق ‌و برق فرهنگ غربی نه‌ تنها سکوت می‌کند، که آن‌ها را نشانه «پیشرفت» معرفی می‌کند. اما نکته اساسی این است که این جریان در اقلیت است؛ هرچند صدایش به واسطه تریبون‌های رسانه‌ای و شبکه‌های خاص، بلندتر شنیده می‌شود. مردم، بدنه دانشجویی و حتی بسیاری از اساتید دانشگاه در عمق ذهنشان نسبت به ارزش‌های دینی احساس بیگانگی ندارند. مخالفت با نمادهای دینی همیشه از سوی همان طیفی برمی‌خیزد که در بزنگاه‌های اجتماعی، کمترین پیوند را با مردم دارند. دانشگاه اگر قرار است زنده بماند، باید به روی مردم و فرهنگ آن‌ها باز باشد. دانشگاهی که موکب را تحمل نکند، چگونه می‌خواهد «مدیر فرهنگی» تربیت کند؟ دانشگاهی که چایخانه نذری را مزاحم بداند، مگر می‌تواند ادعای شناخت جامعه ایرانی داشته باشد؟ حذف نمادهای دینی یعنی حذف حافظه تاریخی ایران؛ یعنی دانشگاهی بی‌ریشه، بی‌پشتوانه و بی‌هویت. امروز، چالش اصلی ما این نیست که چند قوری چای نذری در ورودی دانشگاه تهران یا علامه گذاشته شده یا نه؛ چالش این است که جریانی کوچک اما پرهیاهو می‌کوشد دانشگاه را از هویت مردمی‌ و فرهنگی‌اش تهی کند. اما این پروژه شکست خورده است؛ چون ریشه‌های یک فرهنگ غنی با بادهای روشنفکری غرب‌زده تکان نمی‌خورد. ✍️ محمد‌امین مهدی‌ئی، دانشجوی کارشناسی روابط عمومی #یادداشت_دانشجویی #عصر_نوشت 🆔@mag_asr

🔰 جریان به ظاهر روشنفکر علیه هویت دینی؛ وقتی چایخانه کابوس جریان غرب‌گرا در دانشگاه می‌شود... ماجرای اخیر درباره مخالفت برخی اساتید و چهره‌های به ظاهر «روشنفکر» با استقرار چایخانه‌های مذهبی، موکب‌های مناسبتی یا هر نماد دینی در دانشگاه‌ها، یک اتفاق تازه نیست؛ بلکه حلقه‌ای از زنجیره‌ای طولانی است که سال‌هاست جریان روشنفکری سکولار در ایران برای حذف حضور اجتماعی دین در فضای دانشگاه دنبال می‌کند. داستانِ چایی نیست؛ داستان حذف یک فرهنگ، حذف یک هویت و حذف یک ریشه است. جریانی که در دانشگاه‌ها به عنوان «روشنفکری» و «نخبگی» جا زده شده، در حقیقت دنباله‌ی همان پارادایم غرب‌زده‌ای است که از دوره قاجار تا امروز، همواره در تقابل با هویت دینی و انقلابی جامعه ایرانی قرار داشته است. برای این جریان، دانشگاه نه محل تولید علم، که آزمایشگاه اجتماعی پروژه سکولاریزاسیون است. هر نماد دینی -حتی به سادگی یک چای نذری- برای آن‌ها «مزاحم» تلقی می‌شود؛ نه چون چای مزاحم درس‌خواندن است، بلکه چون یادآور این حقیقت است که ایرانِ امروز هنوز در عمق فرهنگی‌اش مذهبی و انقلابی است. این طیف به خوبی می‌داند که نمادهای دینی همچون چایخانه‌ها، مناسک جمعی، روضه‌های کوچک یا نمایش‌های مذهبی، یک کارویژه مهم دارند: پیوند دادن زندگی دانشجو با مردم و ارزش‌های اصیل جامعه. آن‌ها می‌دانند این نمادها سطح «مردمی بودن» دانشگاه را بالا می‌برند و فضای نخبه‌گرای بریده از جامعه را می‌شکنند. روشنفکری سکولار از همین پیوند می‌ترسد، چون زیستش بر گسست است، بر فاصله گرفتن از مردم، بر تحقیر سبک زندگی توده مذهبی. این جریان همیشه با یک تکنیک ثابت عمل می‌کند: ابتدا مفاهیم را واژگون می‌سازد. موکب را «سطح پایین»، نذر را «شکمی»، عزاداری را «خرافی»، مناسک دینی را «بی‌ربط به دانشگاه» تعریف می‌کند. بعد با همین واژگان ساخته‌شده به جنگ ریشه‌های مردم می‌رود. در واقع با حمله به نماد، به هویت حمله می‌کند. روشنفکر سکولار ابزارش «دانش» نیست؛ نسبت‌سازی‌های ایدئولوژیک در لفافه ظاهری علم است. او در برابر نذری یا مراسم دانشجویی متوسل به استدلال علمی نمی‌شود، بلکه از همان کلیشه‌های نخ‌نمای غربی استفاده می‌کند: «سطح فرهنگ»، «زیباشناسی شهری»، «مناسبات مدرن»، «حق شهروندی» و… این نزاع یک ریشه جامعه‌شناختی هم دارد: جریان روشنفکری از حضور اجتماعی دین، احساس تهدید می‌کند. چرا؟ چون دین در ایران برخلاف غرب یک نیروی زنده و مردمی است، نه یک عنصر موزه‌ای. دین هنوز قدرت بسیج اجتماعی دارد، قدرت پیوند دادن، قدرت معناسازی. روشنفکری‌ای که بر فردگرایی افراطی و قطع رابطه دانشگاه با متن جامعه بنا شده، حضور چنین نیرویی را مزاحم پروژه خود می‌بیند. برای همین هر نماد دینی را «فضاحتی» می‌خواند، اما در برابر نمادهای پرزرق ‌و برق فرهنگ غربی نه‌ تنها سکوت می‌کند، که آن‌ها را نشانه «پیشرفت» معرفی می‌کند. اما نکته اساسی این است که این جریان در اقلیت است؛ هرچند صدایش به واسطه تریبون‌های رسانه‌ای و شبکه‌های خاص، بلندتر شنیده می‌شود. مردم، بدنه دانشجویی و حتی بسیاری از اساتید دانشگاه در عمق ذهنشان نسبت به ارزش‌های دینی احساس بیگانگی ندارند. مخالفت با نمادهای دینی همیشه از سوی همان طیفی برمی‌خیزد که در بزنگاه‌های اجتماعی، کمترین پیوند را با مردم دارند. دانشگاه اگر قرار است زنده بماند، باید به روی مردم و فرهنگ آن‌ها باز باشد. دانشگاهی که موکب را تحمل نکند، چگونه می‌خواهد «مدیر فرهنگی» تربیت کند؟ دانشگاهی که چایخانه نذری را مزاحم بداند، مگر می‌تواند ادعای شناخت جامعه ایرانی داشته باشد؟ حذف نمادهای دینی یعنی حذف حافظه تاریخی ایران؛ یعنی دانشگاهی بی‌ریشه، بی‌پشتوانه و بی‌هویت. امروز، چالش اصلی ما این نیست که چند قوری چای نذری در ورودی دانشگاه تهران یا علامه گذاشته شده یا نه؛ چالش این است که جریانی کوچک اما پرهیاهو می‌کوشد دانشگاه را از هویت مردمی‌ و فرهنگی‌اش تهی کند. اما این پروژه شکست خورده است؛ چون ریشه‌های یک فرهنگ غنی با بادهای روشنفکری غرب‌زده تکان نمی‌خورد. ✍️ محمد‌امین مهدی‌ئی، دانشجوی کارشناسی روابط عمومی #یادداشت_دانشجویی #عصر_نوشت 🆔@mag_asr

هویت خودت رو میشناسی؟! 💠پندار؛ پرورش نیروی دانشجوی راهگشا 🆔 @rouidadpendar

#گزارش_تصویری 🔸 سفر زیارتی مشهد مقدس 🔹 آبان ۱۴۰۴ 📍بسیج دانشجویی دانشگاه علامه طباطبایی (ره) 🆔️ @basijatu

🔰بسیج شجره طیبه و درخت تناور و پرثمری است که شکوفه‌های آن بوی بهار وصل و طراوت یقین و حدیث عشق می‌دهد. بسیج مدرسه عشق و مکتب شاهدان و شهیدان گمنامی است که پیروانش بر گل‌دسته‌های رفیع آن ، اذان شهادت و رشادت سر داده‌اند. بسیج میقات پابرهنگان و معراج اندیشه پاک اسلامی است که تربیت‌یافتگان آن ، نام و نشان در گمنامی و بی‌نشانی گرفته‌اند. بسیج لشکر مخلص خداست که دفتر تشکل آن را همه مجاهدان از اولین تا آخرین امضا نموده‌اند. " بخشی از پیام تشکیل بسیج طلبه و دانشجو از سوی حضرت امام خمینی (ره) " 🔻 سالروز تشکیل بسیج مستضعفان گرامی باد. 📍 بسیج دانشجویی دانشگاه علامه طباطبایی 🆔 @basijatu

به اطلاع می‌رساند با توجه به اعلام تعطیلی دانشگاه  به دلیل آلودگی شدید هوا، برگزاری برنامه‌ی سودان؛درکشاکش سلطه‌وآزادی لغو شده و زمان جایگزین پس از هماهنگی اعلام خواهد شد.

🔻این فاجعه، تصادفی نیست. سودان قربانی نسخه‌ای است که بارها در کشورهای مستقل و مخالف نظم سلطه تکرار شده است: ابتدا با شعار آزادی، چهره‌ای قهرمان‌گونه ساخته می‌شود؛ سپس با فشار بین‌المللی، ارتش و ساختارهای دولتی تضعیف می‌گردند؛ در نهایت، اختلافات داخلی شعله‌ور می‌شود و جنگی نیابتی، وحدت ملی را از هم می‌پاشد. همان نسخه‌ای که در لیبی و سوریه اجرا شد و حالا در سودان، یکی از بزرگ‌ترین کشورهای آفریقا، به ثمر نشسته است. 👤باحضور: شیخ احمد جحا شیخ محمد یوسف از جامعة المصطفی العالمیه 📍مکان: پردیس مرکزی دانشگاه علامه طباطبایی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، سالن شهید بهشتی 🗓 زمان: سه‌شنبه ۴ آذرماه 🕰 ساعت ۱۲:۳۰ 🆔 @bsjatu_int

🔹واحد شورای علمی بسیج دانشجویی دانشگاه علامه طباطبایی برگزار می‌کند: 📌تلاش های در علوم انسانی از حیث تحول در آن و نیز در ساحت علم در آن شده است که البته با چالش های فراوانی روبرو بوده و تا حد زیادی به سرانجام نرسیده است. اما پیش از آن باید از ماهیت انسانِ علوم انسانی پرسش کرد... 🎙 نشست «انسانِ علوم انسانی» چگونه انسانِ امروز، علوم انسانی را به خدمت زندگی خود می‌گیرد؟ 👤 با حضور: دکتر معصومه اسمعیلی؛ نظریه پرداز علوم انسانی 🗓 زمان: سه‌شنبه ۴ آذر، ساعت ۱۵:۰۰ 📍مکان: دانشکده حقوق و علوم سیاسی، سالن میزان #انسان #علوم_انسانی #نظریه_پردازی 🆔 @rouidadpendar

💊کپسول معرفی کتاب 🔸| هفته کتاب و کتابخوانی: قدمی درجهت رسیدن به «خوانش درست» ⚙️| #تجهیز 📍 بسیج دانشجویی دانشگاه علامه طباطبایی (ره) @basijatu

•ذکر سربندِ تمامِ شهدا، «فاطمهـ‌»است‌... ▪️شماره کارت جهت واریز نذورات مردمی برای برگزاری مراسمات ایّام فاطمیه [روی شماره کارت بزنید کپی می‌شود] 6219861986959566 به نام داوود اژدری نذرتان قبول✨

💊کپسول معرفی کتاب 🔸| هفته کتاب و کتابخوانی: قدمی درجهت رسیدن به «منطق» ⚙️| #تجهیز 📍 بسیج دانشجویی دانشگاه علامه طباطبایی (ره) @basijatu

💊کپسول: ابزارشناسی 💡هژمون اقتصاد آمریکایی، با چه ساختارهایی بازتولید می‌شود؟ 🔸| پیمان‌ها و کنوانسیون‌های بین‌المللی 🔸| دلار، ارز کنترلی 🔸| نظم نوین جهانی، مبدأ چندقدرتی 🔸| دیدگاه رهبر انقلاب چیست؟ ⚙️| #تجهیز 📍 بسیج دانشجویی دانشگاه علامه طباطبایی 🆔 @basijatu