گروه آینده‌نگاران ماورا

⚛️تو مشغول مردن‌ات هستی؛ من در رویای اول‌شدن! 🖊امیر ناظمی [به خاطر تلخی سقوط افغانستان] حد نهایی انسان‌ها و ملت‌ها همان چشم‌اندازی است که برای خودشان ترسیم می‌کنند. «هر چه در جستن آنی، آنی». کمتر کشوری چشم‌انداز ملی رسمی دارد؛ اما در میان آن‌ها که دارند، بدون شک چشم‌انداز ایران از بدترین‌هاست. چشم‌انداز ایران هیچ تصویری خلق نمی‌کند، هیچ تصویری از انسان و شهروندش ندارد؛ تنها چشم‌اندازی از کشوری رقابت‌جو است که دوست دارد در منطقه‌اش اول باشد؛ این که آن منطقه خودش در کجای این جهان بایستد برایش مهم نیست. این که این منطقه آرامش دارد یا جنگ اصلا مهم نیست! در چشم‌انداز ایران این انسان است که مفقود شده است، آینده مشترک است که مفقود شده است و تصویری از جامعه‌ای که مطلوب می‌دانیم. چشم‌اندازی است که حتی در مورد تصویر مطلوب‌اش از حکمرانی از شهروند یا هیچ چیزی اطلاعات ندارد! خب بفرمایید: طالبان افغانستان را گرفت، عراق و سوریه تبدیل شدند به پاندول‌های رفت و آمد داعش، لبنان کشوری بدون دولت توانمند؛ و این دومینو ادامه دارد. حالا در این منطقه اول شدن اساسا ارزشی دارد؟ چشم‌انداز ۱۴۰۴ ما هیچ‌وقت به ما نگفت اول شدن در منطقه بحران‌زده‌ای که هر روز هواپیماها در حال فراری دادن انسان‌ها هستند، چه ارزشی دارد؟ اول شدن در منطقه‌ای که زندگی می‌کنیم برای من شهروند ارزشی ندارد. خاورمیانه‌ای‌ها برای سفر سوار هواپیما نمی‌شوند؛ آن‌ها همیشه در حال فرار هستند! ⭕️منطقه قوی‌تر به جای اول‌شدن افغانستان هیج‌وقت برای من کشوری دیگر نبود؛ تکه‌ای از جانم بود، مثل شیراز، مثل تبریز، اصفهان، اهواز ... برای «جانستان کابلستان» من، چشم‌انداز اصلی «منطقه قوی‌تر» بود و هست. چشم‌انداز مورد تصور من رقابت و درگیری در منطقه نیست. برای من چشم‌انداز آینده‌ام گره‌خورده است با سرنوشت منطقه غرب آسیا، آسیای میانه و شمال آفریقا. اگر ایران کشور بزرگ منطقه (جمعیت و مساحت) است، بزرگ بودن‌اش باید در همین نگاه بزرگ‌اش باشد؛ نه در محدود کردن بازی! ما اشتباه به دنیا می‌نگیریم، و این اشتباه از ما دارد تاوان می‌گیرد. دنیایی موازی را تصور کنید؛ دنیایی که در آن چشم‌انداز ما «منطقه قوی‌تر» بود، دنیایی که افغانستان شاد بود، عراق بی‌حاشیه، سوریه باثبات، یمن در صلح و ... دنیایی که لازم نبود با خبر سقوط هرات بخشی از ما بمیرد، لازم نبود افغانستان زخم کاری دیگرمان باشد. در منطقه‌ای قوی‌تر، با حجم مبادلات بالا، بدون آن مرزهای سفت و سخت و دیوارکشیده که خط خطی نقاشی خدا هستند. «منطقه قوی‌تر» را به عنوان یک جایگزین چشم‌اندازمان تصور کنید؛ جایی که ما خاورمیانه‌ای‌ها مهربانانه‌تر مشغول زندگی بودیم. اول شدن عقده دوره‌های قدیمی است. حالا در دنیا به کودکان هم یاد می‌دهند، دنیا یک رقابت یا مسابقه نیست، ما اما چشم‌اندازمان هنوز دنیای محدودش رقابتی است، دوست دارد اول بشود! در «منطقه قوی‌تر» است که جان انسان‌ها ارزش دارد، امنیت بیشتر است. منطقه‌ای که در آن تلاش‌ها برای خلق ثروت است و نه تصاحب‌های هر روزه یک وجب خاک. کتاب «بازی بی‌نهایت» سایمون سینک، ساده نوشته شده است، بدون نظریه‌های پیچیده، یک کتاب که سطر به سطرش می‌تواند نقد چشم‌انداز رقابتی باشد. کسی که به دنبال اول شدن یا پیروزی است، یعنی دنیا را محدود می‌بیند و همین او را محکوم به نابودی می‌کند. اساسا اول شدن محصول محدود دیدن دنیاست؛ چرا که دنیا مسابقه فوتبالی نیست که زمانی سوت آغاز و زمانی سوت پایان داشته باشد. دنیا یک حرکت دائمی است؛ شما می‌آیید و می‌روید و تلاش‌ها همچنان ادامه دارند. ⭕️بازتعریف مفاهیم راه سخت پیش رو امروز صبح دوباره پیامی دریافت می‌کنم که می‌گوید دیگر خسته شده است از زندگی در منطقه‌ای که اخبارش شکنجه شهروندان است. می‌گوید می‌خواهد مهاجرت کند و من چه می‌توانم در پاسخ بفرستم جز ایموجی‌های اندوه! ما نیاز داریم تا ریشه‌های هر چیز را در نگاه خودمان جستجو کنیم. ریشه‌های مفاهیمی که حالا دهه‌شان گذشته است! ریشه‌های مفاهیمی قدیمی که مشغول قربانی‌کردن آینده هستند. برای آینده بهتر ایران، هیچ چاره‌ای نداریم که به آینده بهتر منطقه توجه کنیم، چاره‌ای نداریم جز آن‌که «منطقه قوی‌تر» خلق کرده باشیم. ما با نگاه‌های محدود «اول شدن» روز به روز در حال جان دادن هستیم. افغانستان عزیز، تو بخشی از جان مایی، ببخش که ما مشغول اول‌شدن هستیم! به‌اشتراک بگذارید تا آفریده شود @ShareNovate

افراد حاضر در این فیلم اغلب جوان و توانمند هستند. تعدادشان هم قابل توجه است. این صحنه هم فقط یک گوشه از فرودگاه کابل است. مشابه این صحنه در دیگر مناطق افغانستان هم هست. حال مگر جنگجویان طالبان چند نفر هستند و چه سلاحهای دارند که ارتش افغانستان و مردم آن کشور اینگونه تسلیم شدند و بجای ایستادگی فرار میکنند؟ اگر این عزمی که این جوانان برای بالارفتن از این اربریج دارند را برای دفاع مقابل طالبان و ساختن مملکتشان به کار میگرفتند حال و روزشان این نبود. البته این را نیز میدانیم که شرایط جامعه افغانستان مانع از شکل گیری انسجام لازم میان مردمانش شده است.

طالبان را چرا و چگونه ایجاد کردیم، هیلاری کلینتون

تحلیلی دقیقی است از شرایط افغانستان، به ویژه آنکه به استناد تاریخ، سوالات تاریکِ جوامع توسعه نیافته را بازخوانی میکند. در حال حاضر موضوع کلیدی مطرح در عمده اندیشکده های آمریکا، بازگشت دوران جنگ سرد است، دوره ای که در رویایی دو بلوک غرب و شرق، ابرقدرتها به یارگیری بین المللی میپردازند و در این اصطکاک شدید، کشورهای ضعیف مانند افغانستان، پاکستان و حتی عربستان استهلاک می‌یابند. اما در خاورمیانه، صدای صلح می‌آید، پایان حضور ابرقدرتها و خلاء امنیتی ایجاد شده در خاورمیانه، اگر بحران آب بگذارد، میتواند منجر به بهبود روابط همسایگان شود، نزدیک شدن مقامات سعودی به جمهوری اسلامی ایران و تلاش ترکیه برای رهبری یک هژمونی سوم، هر چند به قول آینده پژوهان احیای امپراطوری آرایش عروس مرده است، از جمله ابررویدادهای پیش رو می‌باشد، که روندهای جدیدی را برعکس ابرروندهای قبلی خلق میکند. سعید موسوی مدنی 24 مردادماه 1400

بحران، سوالات ملتها و توانایی فکری برای توسعه ●وقتی در جامعه ای اوضاع نامساعد است به شکلی که دیگر به سختی بتوان مشکلات را انکار کرد، شرایط برای ظهور پرسشهای جامعه مهیا میشوند. جامعه، پرسش میکند و محتوای پرسش جامعه، افق های پیش رو را نشان میدهد. ●پیام ها و تحلیلهایی که در این چند روز در مورد افغانستان نوشته شده، نشان میدهد که عمده آنها بر محور این پرسش قدیمی خاورمیانه ای شکل گرفته اند: "چه کسی این بلا را بر سر ما آورده است؟" پاسخ به چنین پرسش کلیشه ای معمولا چیزی نیست جز این و آن کشور خارجی یا این و آن گروه داخلی. تجویز چنین پرسشی هم چیزی نیست جز حذف آدم ها و گروهها یا هراس افکنی از نقشه های شرارت بار خارجی ها. آنچه من از تاریخ ملت ها میفهمم این است که جوامعی استعداد حرکت به سمت توسعه داشته اند که در هنگامه بحرانها، از خود پرسیده اند: "ما چه خطایی مرتکب شدیم؟" ● به سالهای اوایل دهه ۱۹۴۰ برویم و به آلمان نگاه کنیم. ویران کده ای را می بینیم با شعارهای تخیلی. کشور، اسیر فاشیسم است و ارزشهای فاشیستی، ارزشهایی مورد احترام دسته بزرگی از جامعه. آرام آرام، جامعه به پرسشهایش رسید. چه میشد اگر آلمانی ها از خود می پرسیدند چه کسی این بلا را بر سر ما آورده است؟ به دلیل فشارهای خارجی، محتمل بود که فاشیست ها از قدرت برکنار میشدند اما نتیجه پرسش اشتباه، حذف فاشیست ها بدون تضعیف ریشه های فاشیسم در میان اکثریت آلمانی ها بود. فاشیسم، آیین زنده و فعالی می ماند اگر آلمانی ها نمی پرسیدند: "ما" چه خطایی مرتکب شدیم؟ فرقه های افراطی و آیین هایشان، تضعیف میشوند اگر هر شهروندی به درونش نگاه کند؛ اگر پاره هایی از درونش را که فکر و عملی مطابق با ارزشهای افراطی ها دارد ببیند و تغییرش دهد؛ اگر با حذف خشن آنهایی که ناجورشان میداند یا از مسلک او نیستند یا از طایفه و ولایت او نیستند، با سکوت همراهی نکند؛ اگر نگاه ابزاری به انسانها، نفی حقوق طبیعی انسانها و حذف نیمی از جامعه در زندگی روزمره را بی اهمیت نداند و با تمایل درونی اش به طرد و حذف همراهی نکند. ●از این بگذریم که نخبگان سیاسی افغانستان، در سودای تصاحب قدرت، خویشاوندنواری و قومیت گرایی، ۲۰ سال فرصت برای دولت سازی (استقرار یک نظام اداری قدرتمند و ارتش قوی)، ریشه کنی بی سوادی، تقویت طبقه متوسط و پی ریزی زیرساختهای صنعتی را کم و بیش از دست دادند (و اینها، شاید بخشی از تمایل زیاد امریکایی ها به خروج را توضیح دهند)؛ از اینها که بگذریم، در سطح فکری، بخشی از شکست افغانستان به پرسشهایی برمیگردد که ۲۰ سال پیش در میان نخبگان و مردم عادی این کشور مطرح بود و اکنون هم همانها مطرح اند. نخبگان سیاسی به دنبال پرسش اول اند و عموم مردم‌نیز، سوالشان چیزی نیست جز اینکه چه کسی این بلا را به سرمان آورد بی هیچ توجهی به اینکه طیف گسترده ای از مردم و نخبگان، بخشی از طالبان و باورهایشان را در زندگی روزمره شان زنده نگه داشته بودند. طبیعی است که به دلیل زنده نگه داشتن باورهای طالبانی، مدعیان آن باورها غلبه خواهند کرد. همین همدستی هاست که شکست افراطی گری را سخت دشوار میکند. ●بخشی از کم‌مایگی جوامع خاورمیانه ای در توسعه، به دلیل در منظر بودن پرسشهای کم مایه آنهاست. پرسش "ما چه خطایی مرتکب شدیم"، خودنگر، رو به اصلاح و افق گشاست و مسیری باز میکند برای حرکت به سمت جلو با آینده ای احتمالا متفاوت. بخشی از توسعه ملتها، مدیون همین سوالات آنهاست. ظهور مجدد طالبان در افغانستان، بیش از خدمت ها و خیانت ها، نتیجه دهه ها مطرح نکردن پرسشهای اصلاحی و روبه جلوست. افغانستان، تنها یک نمونه در میان بسیار نمونه هایی است که نشان میدهد نبرد با افراطی گری، نبردی در درون است و مسیرها باز نمیشوند مگر حداقل با تغییر پرسشها. طالبان به میز مذاکره بیاید یا نیاید و شهرها را تصرف بکند یا نکند، تا زمانی که ریشه های باورها و آیین هایش در جامعه گسترده باشد، نیروهای امروزش اگر شکست هم بخورند، طالبانیسم در افغانستان شکست نخواهد خورد‌. ✏ سعید عطار/ ققنوس https://t.me/iransaeedattar

🎥 فرصت محدود برای پذیرش رمزارز ▫️طهاسب مظاهری رئیس اسبق بانک مرکزی می‌گوید: طی سه سال آینده بحث ارز واحد جهانی مطرح می شود که پایه آن رمزارزها هستند و نظام بانکی ما فرصت محدودی برای جلوگیری از انزوا در این حوزه دارد. ▫️بخشی از گفت‌وگوی اکوایران با طهماسب مظاهری را ببینید. ▫️مشروح این گفت‌و‌گو را در اینستاگرام ببینید. 📺 @ecoiran_webtv

🔵 اولین همایش ترسیم چشم‌انداز ایران ۱۴۵۰ روز چهارشنبه و پنج‌شنبه، ۲۳ و ۲۴ تیرماه ۱۴۰۰ پخش زنده از آدرس اینترنتی live.iri1450.ir #چشم‌انداز #ایران۱۴۵۰ #آینده‌نگاری #‌

❇️ سلسله جلسات گفتگو درباره بسته نجات ایران در کلاب هاوس 💠موضوع جلسه: مهار پایدار تورم 👥 میهمانان به ترتیب حروف الفبا: صادق الحسینی سیدمهدی حسینی دولت‌آبادی سیدعلی روحانی محمد قاسمی سیدعلی مدنی‌زاده علی مروی کامران ندری 🗓 سه‌شنبه ۱ تیرماه ۱۴۰۰ 🕘 ساعت ۲۱:۳۰ 🆔 کلاب بنا در کلاب هاوس: banayeiran 🆔 📱 تلگرام | اینستاگرام | وب‌گاه

🔮 همکاری با پژوهشگاه قوه قضاییه از یک پژوهشگر آقا جهت همکاری در پروژه‌های پژوهشگاه قوه قضاییه، دعوت می‌شود. تحصیلات: دانشجوی دوره دکتری آینده‌پژوهی و کارشناسی (ارشد) علوم اجتماعی (جامعه شناسی) ارسال رزومه به رایانامه: hnaderi58@gmail.com #استخدام

❓آیا راهکاری برای رهایی از معضلات اقتصادی ایران وجود دارد؟ ❓گره کور این اقتصاد بازشدنی است؟ ❓با #تورم افسارگسیخته، #بیکاری فراگیر، #فقر خشن و #نابرابری، #فساد و #بحران‌های جهانی چه باید کرد؟ ✅ بنای ایران (بسته نجات اقتصاد ایران) به همت جمعی از اقتصاددان کشور برای پاسخ به این سوالات تهیه شده است. 🆔 @banayeiran

برای اطلاع از آخرین رویدادها و اخبار مربوط به بسته نجات اقتصاد ایران (بنای ایران) لطفا کانال بنای ایران را دنبال نمایید: https://t.me/banayeiran

🔵 دعوت به همکاری به اطلاع می‌رساند یک شرکت بیمه به منظور آینده‌نگاری و مطالعه کلان‌روندهای صنعت بیمه از یک نفر نیروی تمام وقت رشته آینده‌پژوهی در مقطع کارشناسی ارشد، دعوت به همکاری می‌نماید. علاقه‌مندان می‌توانند، رزومه خود را به رایانامه زیر ارسال فرمایند. Ebohlouli@gmail.com #استخدام #آینده‌نگاری #آینده‌پژوهی #بیمه

🌸 فرا رسیدن سال ۱۴۰۰ بر همه همراهان گرامی و اعضای محترم گروه آینده‌نگاران ماورا مبارک باد. 🍀

🔻 چگونه می توان تصمیمات سیاستی کشور را عادلانه تر (یا با بی عدالتی کمتر) گرفت؟ و مباحث نظری عدالت را روی زمین آورد؟ 🔸 این نشست، مقدمه ای بر سلسله نشست های «عدالت و حکمرانی» خواهد بود که ماهانه با رویکرد عملگرایانه به بررسی عدالت در گزینه های مختلف سیاستیِ سهمیه بندی بنزین، یارانه ها، سهمیه های کنکور، حکمرانی آب، منابع طبیعی، ... می پردازند. #چهارمین_کنفرانس_حکمرانی_سیاست‌گذاری_عمومی 📌وب سایت: gpp.sharif.ir 📌تلگرام: @gppevent 📌اینستاگرام: https://www.instagram.com/gpp.event/

📣 افتتاحیه چهارمین کنفرانس حکمرانی و سیاست‌گذاری عمومی 🔺 حل مسائل ایران تا ۱۴۰۴ ⏰ شنبه ۴ بهمن ساعت ۱۶:۳۰ تا ۱۸ 📺 پخش زنده به طور همزمان در لینک های زیر: 📌 اسکای روم کنفرانس: https://vc.sharif.edu/ch/gppevent 📌 کانال آپارات کنفرانس: https://www.aparat.com/gppevent 📌 اینستاگرام کنفرانس: https://www.instagram.com/gpp.event/ 📌 اینستاگرام اقتصادآنلاین: https://www.instagram.com/eghtesadonline.ir/ 📌 تلوبیون: https://www.telewebion.com/live/gppevent 🆔 @gppevent

‌آیا کنش‌گری فراتر از ساحتارهای رسمی در نظام حکمرانی معنادار است؟ تا پیش از آنکه ساختارها نوسازی شوند، شاید بیش از هر عاملی نیاز است به کسانی که وکیل مدافع بخش نوآمده و نوگرای جامعه است. ‌ این وکیل‌مدافعان هستند که در فقدان سازوکارهای رسمی حفاظت از حقوق این نوآمدگان را در ساختارهای سنتی عهده‌دار می‌شوند. ‌ اینجا همان جایی است که کنش‌گرانی مستقل از دامنه اختیارات و مسوولیت می‌توانند به ایفای نقش بپردازند.

چهار رویکرد در مسیر #توسعه، #مکتب_انتگرال منبع: گروه آینده‌نگاران ماورا @mavaragroup