مرجان رياحى

نسخه ای از شاهنامه (۱۶۳۵-۱۶۸۵) میلادی محل نگهداری: موزه متروپولیتن نیویورک

نسخه ای از شاهنامه (۱۶۳۵-۱۶۸۵) میلادی محل نگهداری: موزه متروپولیتن نیویورک

شیر در زبان عربی با واژه های مختلفی بیان می شود: حیدر: شیری که بسیار می درد لیث: شیر شجاع اسد: شیر به معنای عام کلمه ضرغام: شیر ترسناک و خشمگین غضنفر: شیری که هیکل بزرگی دارد

🥀همه ما پاک دل خون بدیم جز ایزد نداند که ما چون بدیم🥀 بیتی از داستان کاموس کشانی شاهنامه فردوسی

چهل روز... نگذشت. عقربه ها هنوز... در همان لحظه ی تیر خلاص، در راهروهای خونین بیمارستان، در تمام شدن کیسه های جسد، در صدای شیون های پی در پی، در آن خشم اشک آلود، در آن مستی شقاوت ایستاده است. مرجان ریاحی

کزین کینه تا زنده ماند یکی نیاسود خواهد سپاه اندکی #فردوسی این بیت کلام توس سردار ایرانی به هومان سرداری تورانی است که: حتا اگر یک نفر از ایرانیان زنده بماند نمی گذارد سپاه افراسیاب آسوده باشد

#دموکراسی  و تحمل نظرات مخالف فرق دارد با دشمنی کردن؛ فرق دارد با تحمل کسی که دشمنی اش را زیر الفاظ نرم می پیچد و به خورد رسانه ها می دهد. ما حق داریم دشمن را برنتابیم. کلماتی که می خواهند رد خون را بپوشانند به اندازه گلوله ها خطرناک هستند.

#دموکراسی و تحمل نظرات مخالف فرق دارد با دشمنی کردن؛ فرق دارد با تحمل کسی که دشمنی اش را زیر الفاظ نرم می پیچد و به خورد رسانه ها می دهد. ما حق داریم دشمن را برنتابیم. کلماتی که می خواهند رد خون را بپوشانند به اندازه گلوله ها خطرناک هستند.

خشم و سوگ مرجان ریاحی آن ستمگرانی که می کُشند خشم را نمی شناسند. بر این باورند که سوگ آدم ها را زمینگیر می کند پس می کشند تا خلقی دلشکسته، زمینگیر شوند اما از چنین سوگی خشم متولد می شود، و این خشم بلد است چطور خود را پنهان کند. خشم می تواند لابه لای بغض مخفی شود و در هزارتوی سکوت رشد کند و در روزی که قاتلان چشم بر کرده های زشت دیگری دوخته اند، همچون هیولایی آنها را ببلعد. 14 بهمن 1404

اهل بخارا را بر کشتن سیاوش سرودهای عجیب است و مطربان آن سرودها را کین سیاوش گویند و محمدبن جعفر گوید که از این تاریخ سه هزار سال است. تاریخ بخارا

این های های گریه کردنم تمام نمی شود فقط نو به نو می شود.

مرا مامِ من نام، مرگ تو کرد زمانه مرا پُتکِ تَرگِ تو کرد شاهنامه فردوسی داستان کاموس کشانی

یک هفته نتوانستم گریه کنم بعد از یک هفته ناگهان نیم ساعت پی در پی گریه کردم به هق هق افتادم و از شدت گریه نفس کشیدن برایم سخت شد حالا گاه و بی گاه ناگهان به گریه می افتم به هق هق می افتم و نفس کشیدن برایم سخت می شود #کشتار_مردم_ایران

وقاحت، بزرگترین سرمایه ی قاتلان است.

و مادر حسنک زنی بود سخت جگرآور... تاریخ بیهقی

کشتن و زیستن (نفرین نامه ای برای قاتلان) آنها فقط یک راه را می شناسند: کشتن و ما فقط یک راه را می شناسیم: زیستن باشد که زیستن ما بر کشتن شما آوار شود؛ آنچنان که زنده باشید اما ناامید؛ نفس بکشید اما با آه سرد؛ آرزومند باشید اما ناتوان؛ هر روز دیده شوید اما رسوا. ای قدراه زمانه پر خون به دست شما، کام هایتان تلخ باد! سقف هایتان تیره باد! سفره هایتان برچیده باد! رازهایتان بر کوی و برزن باد! فخرفروشی هایتان ژولیده و غرورتان مندرس باد! باشد که محتاج اندکی بخشش باشید و نیابید. باشد که روی مرگ را طلب کنید و نبینید. باشد که زیستن ما خنجری شود بر گلوی بی شرمی هایتان و به چهار میخ بکشد هر تباهی را که پنهان کرده بودید. مرجان ریاحی پنجم بهمن ۱۴۰۴

کشتن و زیستن (نفرین نامه ای برای قاتلان) آنها فقط یک راه را می شناسند: کشتن و ما فقط یک راه را می شناسیم: زیستن باشد که زیستن ما بر کشتن شما آوار شود؛ آنچنان که زنده باشید اما ناامید؛ نفس بکشید اما با آه سرد؛ آرزومند باشید اما ناتوان؛ هر روز دیده شوید اما رسوا. ای قدراه زمانه پر خون به دست شما، کام ها

درد آنچنان زیاد است انگار که وسط جراحی استخوان به هوش آمده باشی