📝کانال رضا اخگرپور

من به رفاقت ۲۰ ساله‌ام با آقا رضا سلیمی به‌شدت ادامه خواهم داد؛ هرچند او در حزب مخالف من است و من عاشق و دلباخته لاتی راه رفتن پزشکیانم آن هم با لباس آستین کوتاه! با وجود این حجم از تفاوت، الحمدلله خودش و اعمالش هم درست مثل اعلامیه شادروان مادرش، «کبری خانم غیاث‌بیگی، ام‌الشهید»، عاری از چاپلوسی، اضافه‌نویسی، اضافه‌گویی و تملق است. الحق که حاج جعفرآقا فرزندان خوبی تربیت کرده؛ نه اهل چاپلوسی و بزرگ‌نمایی‌اند، نه اهل استفاده از جایگاه و ارتباط‌هایی که دارند. شاید اگر شخص دیگری بود، چنان زیر و روی اعلامیه ترحیم مادرش را از اسامی بلندپایه‌ها و ابراز همدردی‌کنندگان پر می‌کرد که آدم حتی دلش نمی‌خواست فاتحه‌ای برای شادروان بخواند! کاش این بساط اسم‌ورسم‌پرستی از اعلامیه‌های ترحیم جمع شود؛ که شیخ صفری را هم خشنود می‌کند! برای من که هیچ اهمیتی ندارد ابراز همدردی‌کنندگانِ فلان شادروان، بلندپایه باشند یا کوتاه‌پایه؛ به مردم هرچه نزدیک‌تر و ساده‌تر، عزیزتر! مبادا کسی از خانواده‌ام زیر اعلامیه ترحیمم فهرست بلندبالایی از اسامی این و آن بنویسد؛ زیر سنگ لحد دل‌پیچه می‌گیرم! ظرفیت این حجم از ابراز همدردی‌های سنگین در شخص من نیست!!! ✍🏻 کانال رضا اخگرپور https://t.me/tasuj

✍🏻 هزارُیک https://www.instagram.com/channel/Abajqs9G_-dKX3-g/

روستا قهرود با نام تجاری وچیون؛ روستایی که صنعت پوشاک را به تجربه‌ای از مشارکت جمعی تبدیل کرده است. در روستای قهرود کاشان، تجربه‌ای شکل گرفته که می‌تواند برای بسیاری از شهرها و روستاهای ایران، الهام‌بخش باشد؛ تجربه‌ای از پیوند مردم با تولید و اقتصاد محلی. شرکت تولیدی پوشاک «تارن» که فعالیت خود را از سال ۱۳۵۹ آغاز کرده، با برند «وچیون» در صنعت پوشاک شناخته می‌شود. ظرفیت تولید سالانه این مجموعه به حدود دو میلیون دست لباس می‌رسد؛ مجموعه‌ای که پیش از تشدید تحریم‌ها نیز محصولات خود را به بازارهای خارجی صادر می‌کرد. اما آنچه درباره قهرود روایت می‌شود، فقط داستان یک کارخانه و خط تولید نیست؛ بلکه به مشارکت اهالی روستا در مالکیت یک مجموعه اقتصادی بازمی‌گردد؛ الگویی که در صورت شناخت دقیق ابعاد آن، می‌تواند موضوعی ارزشمند برای بررسی و الگوبرداری باشد. این تجربه، ما را با یک پرسش مهم روبه‌رو می‌کند: چرا ظرفیت‌های انسانی، سرمایه‌های پراکنده و توانمندی‌های محلی در شهرستان شبستر، به‌جای آنکه در کنار یکدیگر قرار بگیرند، جدا از هم باقی می‌مانند؟ توسعه همیشه از سرمایه‌گذاری‌های بزرگ و تصمیم‌های دور از مردم آغاز نمی‌شود. گاهی نقطه شروع آن، اعتماد، مشارکت و باور به این واقعیت است که آینده اقتصادی یک منطقه می‌تواند به مسئولیتی مشترک تبدیل شود. شهرها و روستاها در جغرافیای شهرستان شبستر نیز از استعداد، سرمایه و نیروی انسانی کم ندارند. آنچه باید بیشتر درباره‌اش گفت، فرهنگ همکاری، شکل‌گیری کسب‌وکارهای مشترک و تبدیل ظرفیت‌های محلی به فرصت‌های پایدار اشتغال و تولید است. شاید یکی از مهم‌ترین درس‌های قهرود برای ما در شهرستان شبستر این باشد: وقتی مردم در اقتصاد محل زندگی خود نقش داشته باشند، می‌توانند فراتر از منافع فردی، به آینده‌ای مشترک فکر کنند. آینده‌ای که در آن، تولید فقط راهی برای کسب درآمد نیست؛ بلکه راهی برای ساختن فرصت، حفظ سرمایه در منطقه و فراهم کردن افقی روشن‌تر برای نسل بعد است. https://t.me/tasuj #توسعه #اقتصاد_مردمی #اقتصاد_پایدار_خانوار https://www.instagram.com/reel/De_qzYZMvu3/?xtok=MWtsb2ZpeThjenR4NQ==

https://www.instagram.com/reel/De_qzYZMvu3/?rpxt=MWtsb2ZpeThjenR4NQ== توسعه یک روستا با اقتصاد پایدار… مسئولین شهرستان شبستر نماینده فرماندار بخشداران دهیاران اعضای شورای شهرها و روستاها فعالان اجتماعی خیرین و … حتما این فیلم کوتاه را ببینید در روستای قهرود تمامی اهالی آن سال ۵۹ شرکت سهامی خاص تاسیس کردن و سالانه بالغ بر ۲ میلیون دست پوشاک تولید میکنن… #توسعه_یافتگی یعنی این 🙋🏻‍♂️

چرا دیگر کسی از ما ریشش سفید نمیشود؟! چرا دیگر به بهانه عام المنفعه و برای گره‌گشایی از کار مردم، سفره‌ای پهن نمی‌شود؟! چه بر ما آمده؟! چرا دیگر کسی پشت میزهای چوبی دکان‌ها، یا روی صندلی‌هایی که تکه‌ای فرش کهنه یا پوست گوسفندی رویشان پهن بود، نمی‌نشیند تا به غیر از خود بیاندیشد؟! مگر این که این روزگار عاری از درد و رنج باشد!! گرفتاری‌های مردم تمام شده و شهرها و روستاهایمان به شکوفایی رسیده‌باشند!!! که دیگر کسی را سودای میانجی‌گری نیست!!! افسوس که یکی دیگر از سفره‌داران آن روزگار پُرحرمت، جهانش را عوض کرد؛ حاج کبری خانم رفت و بهانه ای شد برای من، خاطرات حاج جعفر آقا سلیمی را مرور کنم که از افراد زیادی در روستاها و سطح شهرستان از او شنیده بودم. به معنای واقعی سفره دار…

با محیا و متین، مهربان و دوست‌داشتنی، سالها چشم انتظار دیدن پسر شهیدش… امروز این نجیب، رخت از جهان بست؛ برای دیدار دوباره پسرش، حتماً سری هم به حاج جعفر آقا سلیمی خواهد زد؛ مردی که شنیده‌ام در بسیاری از امور خیرخواهانه و عام‌المنفعه تسوج روستاها و سایر شهرهای شهرستان شبستر، نقش میانجی و اثرگذاری داشت. دکانش فقط محل کسب نبود؛ جایی بود برای گفت‌وگو و تصمیم‌های مهم و چاره گشای مردم.

انسانهای آن روزگار عجیب باصفا و بامعرفت بودند. نه اینکه زندگی‌شان خالی از رنج بود؛ اما حرمت و آبروی دیگری و آبادانی برایشان معنا داشت. خانه‌ها و دکان‌هایشان اغلب به پناهگاهی برای حل اختلاف‌ها و گره‌گشایی از کار مردم تبدیل می‌شد؛ بی‌هیاهو، بی‌ادعا و دور از چشم دیگران. زنانی چون حاج کبری خانم نیز، بی‌آنکه نامی از آن‌ها در جایی ثبت شود، بخشی از ستون‌های ناپیدای آن مناسبات بودند که در دکان ها مطرح و پای سفره های سفره داران به نتیجه میرسید؛ زنانی که بودنشان به این پیوندها جان می‌داد. و حالا چه مانده است از آن همه رسم و حرمت؟! انگار سال‌هاست درِ آشپزخانه‌ها را گل گرفته‌اند. شاید دیگر مویی سپید نمیشود، دیگر اعتبار و اعتمادی بین آدم‌ها و پای حرفهایشان نیست. دردها و گرفتاری‌ها رخت بسته اند؛ آنچه کمتر به چشم می‌آید، میل به پا درمیانی و احساس مسئولیت در برابر اجتماع است. با رفتن این انسانها، تنها یک فرد از میان ما نمی‌رود؛ تکه‌ای از حافظه جمعی‌مان خاموش می‌شود، بخشی از فرهنگی که در آن، آدم‌ها خود را از درد جامعه جدا نمی‌دانستند. شک ندارم این ماییم که زیر خاک رفته‌ایم و خبر نداریم؛ آن‌ها هنوز زنده‌اند، در خاطره‌ها حضور دارند و بر زندگی امروز ما ناظرند. ما پوسته‌ای خالی از انسانیت شده‌ایم. و آن‌ها، با همه سادگی‌ها و کمبودهایشان، معنای پیوسته‌ای از انسانیت بودند؛ در حرمت نان و نمک، حفظ آبروی مردم و گشودن گره از کار دیگری و مسئولیت اجتماعی غرق بودند. این واقعه بهانه ایست تا از خود بپرسم چه چیزهایی را در گذر این سال‌ها از دست داده‌ایم و چرا برای بازگرداندنشان قدمی برنمی‌داریم. روحش شاد و یادش گرامی. همان‌جا که دیگر نه دکان‌ها تعطیل می‌شوند، نه آدم‌ها پیر می‌شوند و نه سفره مهربانی کسی جمع می‌شود. و ما می‌مانیم و این پرسش تلخ: اگر روزی همه سفره‌داران بروند، چه کسی دوباره سفره را پهن خواهد کرد؟! https://t.me/tasuj ✍🏻رضا اخگرپور | ۲ آبان ماه ۱۴۰۵

بابک زنجانی دقایقی قبل، پیشنهاد داد باوجود اینکه مرزهای عراق به واسطه درخواست دشمن بر روی ایران بسته شده است، ترانزیت نفت اقلیم کردستان به خرید نفت ایران مشروط شود؛ پیشنهادی که نفت را به ابزار فشار سیاسی و معادلات منطقه‌ای گره می‌زند. آیا زنجانی با طرح این سناریو، در حال ارسال پیامی به #محسن_رضایی و گشودن #زمین_بازی تازه‌ای در #معادلات_جنگ است؟! یکشنبه ۳ آبان ماه ۱۴۰۵ لینک کانال هزارویک (✍🏻 رضا اخگرپور) در اینستاگرام https://www.instagram.com/channel/Abajqs9G_-dKX3-g/

تمام دنیا چشم انتظار توییتی از ایلان ماست است، در پاسخ به بابک زنجانی جمعه ۱ آبان ماه ۱۴۰۵ لینک عضویت در کانال اینستاگرامی 👇🏻 https://www.instagram.com/channel/Abajqs9G_-dKX3-g/

♦️در دولت رییسی، تورم به خاطر جنگ اوکراین بود، حالا اما تورم ربطی به حمله آمریکا و اسراییل ندارد! ◾️مصطفی فقیهی 🔹هر آفتی که بر پیکر این مملکت فرود آمده، از دستِ همین جماعت است: تحریم و جنگ، و آن‌گاه که شایستگان را با داغِ ضدانقلاب و عاملِ اسرائیل از میدان بیرون راندند. 🔹دولت که دستِ خودشان بود، تورم را به جنگِ روسیه و اوکراین گره می‌زدند؛ و هرگاه زمام از کف‌شان برفت، یک‌باره می‌گویند تورم هیچ پیوندی با جنگ و موشک‌باران و محاصره ندارد. 🔹اگر هم، به زعمِ اینان، تورم را با جنگ و محاصره نسبتی نباشد، نسبتش با همان بودجه‌ی سالانه‌ای است که با همه‌ی تنگیِ درآمد، پولِ بی‌پشتوانه می‌چاپد و در کامِ آن مجموعه‌ها و موسساتی می‌ریزد که تندروها را سامان می‌دهند و به کفِ خیابان و فضای مجازی می‌افکنند تا چوب لای چرخِ کشور کنند. آمریکا با محاصره‌ی ایران جنایتی کرده علیه بشریت؛ و آن‌گاه همینان می‌گویند تورم را با جنگ کاری نیست. @mostafafaghihi⁩⁩

تشکل‌های مردم نهاد یا همان NGO ها تنها مسیر باقیمانده برای جامعه ما برای گذر از شرایط کنونی است. این تشکل‌ها در وحله اول باید برای آموزش مسئولین اقدام کنند. https://t.me/tasuj https://t.me/tasuj

https://www.instagram.com/p/DddlDZxokoQ/?stkn=NzBudDVhcWdseHpx این کُنج نشینی؛ ثَمَرِ جمع نشینی است در جمع نبود، آنچه که در کُنجِ سکوت است یک مُشت سخن بود و دو خَروار کُدورت هر راه بجز فاصله در بند سُقوط است.

بعید میدونم کسی تو شهرستان شبستر این ویدیو رو ببینه چنتا سوال مهم تو ذهنش ایجاد نشه؟! اقایون مسئول (در هر جایگاهی که هستید) اگر تو ذهنتون سوالی ایجاد شد برامون بفرستید به قید قرعه به نفرات اول تا پنجم هدایایی نقدی تقدیم خواهد شد. مسئول با رتبه اول ۴۹۹ هزار تومان جایزه نقدی مسئول با رتبه دوم ۲۶۹ هزار تومان جایزه نقدی مسئول با رتبه سوم ۱۹۸ هزار تومان جایزه نقدی مسئول با رتبه چهارم ۱۰۰ هزار تومان جایزه نقدی مسئول با رتبه پنجم ۵۰ هزار تومان جایزه نقدی 📍این مسابقه و جوایز ویژه مسئولین است نه مردم. لطفا سوالات خود را به آدرس زیر ارسال کنید: https://t.me/tasuj https://t.me/tasuj

خانواده شریف و نیک اندیش مرحوم آقای صفدر کریمی در شیخمرجان هزینه چهلم بزرگداشت و یادبود این عزیز از دست رفته را جهت بازسازی مدرسه شهید حاجیلو اهدا کردند. آموزش و فرهنگسازی یعنی همین آینده پژوهی یعنی همین انسانیت یعنی همین شرافت یعنی همین اثرگذاری یعنی همین نسل های نو ساختن یعنی همین ارزش دادن به تربیت و پرورش یعنی همین الحق که این اقدام شایسته تعظیم و احترام است. روحش شاد و قرین رحمت باد رضا اخگرپور https://t.me/tasuj

از خیرین در راس در شهرستان شبستر تا روئسای ادارات دولتی از مسئولین رده بالا تا رده‌های پایین‌تر از شوراهای بخش ها تا شوراهای شهرها و روستاها از شهرداران در شهر ها تا دهیاران در دور افتاده ترین روستاها از پدران و مادران تا فرزندان خردسال از کارافرینان تا کارگران هر انسانی در هر مسندی که هست همه باید آموزش ببینند و در قبال یادگیری ایستادگی نکنند. تنها راه توسعه شهرستان شبستر ، شهرهای ۱۲ گانه اش و ۷۲ روستای تابعه؛ آموزش است. https://t.me/tasuj

دو #انسان در نسل آینده شهرستان شبستر به نیکی و بحق یاد خواهند شد. یکی #داور_زمانخانی دیگری #عباس_عادلی‌نیا با این تعبیر که هر دو «اصل حفظ فرهنگ» را رسالت خویش قرار داده‌اند. https://t.me/tasuj

آینده از آموزش آغاز میشود مردی که خودش سواد نداشت… #اسدالله_معرفت_خامنه 🙋🏻‍♂️ اخگرپور

#معرفت با جامعه ما چه کرد؟! چرا جامعه کنونی ما نیاز به زنده شدن معرفت‌ها دارد؟! 🙋🏻‍♂️ اخگرپور https://t.me/tasuj

چرا وقتی لازمه از #آموزش حرف بزنیم؛ برخیا ناراحت میشن؟! دقیقا به کدوم قسمتتون برخورده؟! 🙋🏻‍♂️ اخگرپور

https://www.instagram.com/reel/Dcq0Ej8Ke5q/?igsi=Mm1lbm5ib2ZrMmRn چرا جامعه کوچک ما در تسوج، روستاها و سایر شهرهای موجود در شهرستان شبستر توان کافی برای هزینه‌کرد در امور اجتماعی ندارد؟ چرا برای آموزش، ورزش، مدارس، بیمارستان، مساجد و حمایت از نیازمندان، آن‌گونه که شایسته است امکان هزینه‌کرد نداریم؟ قطعا بخشی از پاسخ را باید نه در «کمبود انگیزه مردم»، بلکه در توان اقتصادی جامعه جست‌وجو کرد. جامعه‌ای که بخش بزرگی از توانش صرف گذران زندگی می‌شود، طبیعی است که برای امور عام‌المنفعه دستش بسته‌تر باشد. اگر قرار است فردای بهتری برای جامعه بسازیم، باید از امروز درباره اینکه چه چیزهایی واقعاً اولویت دارند و چه انتخاب‌هایی می‌توانند آینده خانواده‌ها و در نهایت توان اجتماعی مردمان شهرستان شبستر را قوی‌تر کنند، آگاهانه‌تر فکر کنیم.