Absurd Mind's Media

شکافی که میان ماست | تحلیل موزیک‌ویدئوی «شکاف» از «تول» 🖊 #مانی_مظاهری جدایی همیشه با رفتن آغاز نمی‌شود؛ گاهی درست لحظه‌ای آغاز می‌شود که گمان می‌کنی یکی شده‌اید. «شکاف» نه فقط روایت گسست دو انسان است، بلکه شکافی‌ست درون معنا، زبان، و فهم. اثری چندلایه، که از زیست‌شناسی تا الهیات، از روان‌کاوی تا فلسفه‌ی ارتباط، در آن تنیده شده. موزیک ویدئوی اثر، به کارگردانی آدام جونز، جهانی بی‌چهره خلق می‌کند: موجوداتی میان انسان و خیال، بی‌زبان اما واگویه‌گر، بدن‌هایی تبدیل به فریاد، که در لابه‌لای نور سرد و بافت‌های عصبیِ بیرون‌زده، واژگان گمشده‌ی یک رابطه را جست‌وجو می‌کنند. آنچه از دور، رقص به‌نظر می‌رسد، درواقع تشنجی‌ست از درون؛ تلاش اندامی برای بازسازی پیوندی که از دست رفته، تماسی که هیچ‌گاه کامل نمی‌شود، نگاهی که هرگز به دوربین نمی‌افتد و حفره‌ای که بزرگ‌تر و عمیق‌تر می‌شود. همه‌چیز با بیس‌لاین ترک‌خورده‌ی جاستین چنسلور آغاز می‌شود: ضربه‌ای ناگهانی، بدون پیش‌درآمد! آغاز شکاف است، بی‌هیچ هشدار. دنی کری، با ضرباهنگ‌هایی مهندسی‌شده، تکراری وسواس‌گونه می‌سازد، و می‌نارد، وکال را چون زخم، از تاریکیِ درون بیرون می‌کشد. همه‌چیز به‌جای حرکت رو به جلو، در خودش چرخ می‌خورد، در خود فرو می‌ریزد. ترانه درباره‌ی ازهم‌پاشیدن رابطه‌ای‌ست که زمانی معنا داشت. اما شاعر، برخلاف بسیاری، کسی را مقصر نمی‌داند:

نه تقصیری بود، نه مقصری

و این بی‌تقصیری، تلخ‌تر از سرزنش است. رابطه‌ای که نه با خیانت، که با خالی شدن از معنا پایان می‌پذیرد. در تصاویر ویدئو، این تمنای پیوند دوباره با لوله‌هایی نمایان می‌شود که بدن‌ها را به هم متصل می‌کنند، اما این وصل، نه نجات است، نه نوزایی؛ اتصالی‌ست بی‌عاطفه، تکنولوژیک، همچون سرم به بیماری در حال احتضار. نه آغوش است، نه بازگشت. تن‌ها در هم حل می‌شوند، اما بی‌آنکه همدیگر را دریابند. مرزها محو می‌شوند، اما نه از سر عشق؛ از شدّت فروپاشی. و این دقیقاً همان جایی‌ست که «تول» ما را نشانه می‌گیرد: ما در جهانی سرد، استریل‌شده، و بی‌حس زیست می‌کنیم ، جهانی که در آن زبان از معنا تهی شده، بدن‌ها بی‌قرار مانده‌اند، و موسیقی آخرین امید برای شنیده‌شدن است. «شکاف» تنها یک ویدئوی موزیکال نیست؛ مراقبه‌ای‌ست بر خرابه‌های رابطه، صدایی از دل سکوت، کوششی برای چسباندن تکه‌هایی که زمانی، شاید، یکی بوده‌اند. اما آیا می‌توان این شکاف را پر کرد؟ یا تنها کاری که از ما برمی‌آید، زیستن در امتداد آن است؟ @Absurdmindsmedia

🎞 Music Video: Schism 🎧 Band: Tool 🎬 Director: Adam Jones 💽 Album: Lateralus 📅 Release Year: 2001 #موزیک_ویدئو شکاف‌هایی که از درون آغاز می‌شوند... ویدئویی رازآلود و عمیق؛ جراحی سردی از فروپاشی ارتباط میان روح و تن. @Absurdmindsmedia

روزنامه نیویورک تایمز، او را برجسته ترین متفکر زنده جهان نامیده است. نظرات او در علم زبان شناسی، انقلابی بر پا کرد و عنوان پدر زبانشناسی نوین را برایش به همراه داشته است. در کنار مطالعات دانشگاهی، چامسکی به انتقادهای تندش از سیاست خارجی دولت آمریکا شهرت دارد. سخنرانی های پیوسته او درباره وقایع جاری جهان معمولا با ازدحام هزاران دانشجوی طرفدارش همراه می شود. نوآم چامسکی از سال ۱۹۵۵ در موسسه فن آوری ماساچوست (آم آی تی) به تدریس و پژوهش مشغول بوده و هم اکنون هم به عنوان استاد بازنشسته در این دانشگاه معتبر دنیا فعالیت می کند. از او بیش از ۱۰۰ کتاب به چاپ رسیده و بیش از ۴۰ دانشگاه معتبر دنیا به او دکترای افتخاری داده اند. نظریاتش در زمینه چگونگی یادگیری زبان در کودکان، علاوه بر زبان شناسی بر علومی چون روانشناسی، ریاضیات و حتی علوم کامپیوتر تاثیر گذاشته است. گزیده ای از اندیشه های چامسکی:

🔴 در صحنه جهانی ما بسرعت بسمت پرتگاه می رویم و تنها می توانیم در آن سقوط کنیم. این مسیر به شدت شانس ما برای ادامه حیات را کاهش می دهد. در واقع دو پرتگاه وجود دارد یکی فاجعه زیست محیطی که قریب الوقوع است و ما زمان زیادی برای مقابله با آن نداریم و در حال حاضر در حال حرکت در مسیر اشتباهی هستیم. پرتگاه دیگر نیز هفتاد سال آینده و تهدید جنگ هسته ای است. این تهدید همواره رو به افزایش است. اگر به پرونده این موضوع نگاه کنید. باید بگویم واقعا معجزه است که تاکنون جان سالم بدر برده ایم. 🔴 ما نباید به دنبال قهرمانان بگردیم. باید به دنبال ایده های خوب باشیم. 🔴 دیگر وقت آن نیست بدانیم چه کسی جهان را آفریده است. باید دید چه کسانی به خراب کردن آن مشغولند! 🔴 اگر ما به آزادی بیان کسانی که از آنها خوشمان نمی آید اعتقاد نداشته باشیم. پس اصلا به آزادی بیان اعتقاد نداریم. 🔴 اگر موضوعی را مدام برای شما تکرار کردند بدانید که به احتمال زیاد یک دروغ است.

 به ابزورد بپیوندید @Absurdmindsmedia

#دانلود_مستند Requiem for the American Dream 2015 #Peter_Hutchison ,#Kelly_Nyks امتیاز مجله ابزورد 8 این مستند درباره پروفسور نوآم چامسکی، زبان شناس، فیلسوف، تاریخدان و متفکر آنارشیست آمریکایی است @Absurdmindsmedia

در زادروز #نوآم_چامسکی، اندیشمندی که درختان زبان‌شناسی را با ریشه‌های فلسفه پیوند زد، بیایید با چشمانی بازتر به دنیای اطراف‌مان بنگریم. او از ما دعوت می‌کند تا از محدودیت‌های خود فراتر رویم و به حقیقت و آگاهی متعهد باشیم. 🌟 @Absurdmindsmedia

انیمیشن شگفت‌انگیز «سرنوشت» اثر #والت_دیزنی با همکاری #سالوادور_دالی ، داستانی از عشق و سرنوشت را روایت می‌کند که پس از ۵٨ سال‌ بلاتکلیفی، سرانجام در سال ٢٠٠٣ به جهان معرفی شد. @Absurdmindsmedia

در دنیای تخیل و واقعیت، انیمیشن "Destino" به عنوان پلی پرحکمت، عبور از مرزهای خواب و بیداری را به نمایش می‌گذارد. این اثر، آینه‌ای از عشق و غم است که به شکلی هنری و با روح سالوادور دالی تصویر شده است. دالی، با ریشه‌گزینی افکار سوررئالیستی‌اش، عواطف عمیق انسانی را در جملات بصری پیچیده‌ای گنجانده است. اگر به جای موزیک اصلی متن این اثر، آهنگ «زمان» از گروه #پینک_فلوید را اضافه کنیم، عمق مفهومی آن به طرز شگفت‌انگیزی افزایش می‌یابد. آهنگ، ابهام زمان و تعلل را به چالش می‌کشد و هر ثانیه از زندگی را به یک تصویر خیره‌کننده تبدیل می‌کند. «زمان» نگاه ناپایدار ما را به عمر و هستی به چالش می‌کشد و یادآوری می‌کند که زندگی، همان‌قدر که زیباست، گذرا و ناپایدار نیز هست. در «سرنوشت» ، تداخل عشق و سرنوشت نمایان است؛ داستانی بنیادی که تلاش بشری برای دسترسی به زیبایی‌ها و معانی عمیق‌تر را نشان می‌دهد. ایده‌های دالی، در عین حال پر از راز و معماست، همچون خود زندگی. این انیمیشن نه تنها یک هنر بصری، بلکه یک کلام جاودانه در زبان تصویر و موسیقی است که جوهر وجودی بشر را به نمایش می‌گذارد. به مناسبت تولد والت دیزنی، خالق جهانی خیال، این اثر را ارج می‌نهیم. «سرنوشت» و «زمان» به ما می‌آموزند که هر لحظه از زندگی حامل پیام‌های پنهانی است و در جستجوی معانی، گرچه ممکن است دچار توفان‌ها شویم اما زیبایی و عشق در نهایت ما را به مقصد می‌رساند. #مانی_مظاهری @Absurdmindsmedia

به یاد والت دیزنی، خالق دنیای خیال و شادی، که در ۵ دسامبر ۱۹۰۱، در چنین روزی به دنیا آمد 📸 #عکس_تاریخی

محمدرضا شاه پهلوی و ملکه فرح دیبا در سال ۱۹۷۴ (۱۳۵۳ شمسی) با والت دیزنی و همسرش در جریان بازدید از ایالات متحده ملاقات کردند. این ملاقات بخشی از سفرهای خارجی آنها بود که در آن تلاش می‌کردند روابط فرهنگی و اقتصادی بین ایران و آمریکا را تقویت کنند. در این دیدار، شاه و فرح به تاریخ و فرهنگ غنی دیزنی که به عنوان بنیان‌گذار دیزنی‌لند شناخته می‌شد، علاقه‌مند بودند. آنها در مورد پروژه‌های فرهنگی و تفریحی گفتگو کردند و تأثیر دیزنی‌لند بر روی صنعت گردشگری و سرگرمی را مورد بررسی قرار دادند.

@Absurdmindsmedia

#تابلو_برتر 🎨 #رنه_ماگریت، معمار خیال و نبوغ بصری، دنیایی شگفت‌انگیز خلق کرد. با نگاهی نو به عادی‌ترین امور، او ما را به مسیری دعوت کرد که هر تصویر، اسراری نهفته در دل خود دارد. در آثارش، اشیاء روزمره با واژه‌های جدیدی سخن می‌گویند و معانی پنهان در پس سادگی پدیدار می‌شوند. او چالش‌گر واقعیت است و به ما می‌آموزد که در دل هر تصویر، جهانی از تفکر و تعمق نهفته است. در پست پیش رو، تحلیل پنج اثر معروف این هنرمند را بشنوید. تحلیل و دکلمه: #مانی_مظاهری @Absurdmindsmedia

«بوکسور» من یه پسر بی پولم فقط، هرچند قصه‌ام سر زبون‌ها نیست واسه یه مشت حرف مفت انرژیم رو هدر دادم وعده‌های این‌ مدلی همش دروغ و چرند، با این حال یه مرد چیزی رو که دلش می‌خواد می‌شنوه و بقیه رو نشنیده می‌گیره وقتی خونه و خونواده رو ول کردم، یه پسر بچه‌‌ بیشتر نبودم توی یه مشت غریبه‌ توی خلوتِ ایستگاه راه‌آهن، ترس وجودم رو گرفته بود، قایم می‌شدم یه سرپناه محقر می‌خواستم همونجا که کارتن خوابا می‌رن جایی که فقط اونها می‌شناسن یه حقوق روزمزد و کارگری می‌خواستم دنبال کار بودم ولی هیچ پیشنهادی بهم نشد به جز آغوش باز فاحشه‌های خیابان هفتم راستشو بگم وقتایی که خیلی تنها بودم اونجا خودمو یه ذره آروم می‌کردم حالا سالها از کنارم می‌گذرن یه نواخت تباه می‌شن بزرگتر از اونی‌ام که بودم و کوچیکتر از اونی که خواهم بود ولی این غیر طبیعی نیست نه، چیز عجیبی نیست بعد از کلی تغییر پشت سر هم کم و بیش همونم بعد از کلی تغییر کم و بیش یه جورم بعدش لباسهای زمستونیم رو آماده کردم و آرزو ‌کردم ای کاش رفته بودم رفته بودم خونه اونجایی که زمستونای نیویورک رُسمو نمی‌کشید، سوقم نمی‌داد به سمت خونه توی این معرکه یه مشتزن وایستاده؛ یه مبارز که راه نون و آبش همینه و توی ذهنش هی یادآوری می‌کنه اون دستکش‌هایی که اونو نقش زمین کرد و می‌زد تا جایی که با خشم و خجالت فریاد می‌زنه: «من از اینجا می‌رم، من از اینجا می‌رم» ولی مبارز هنوز همون جاست... برگردان: #مانی_مظاهری @Absurdmindsmedia

مبارزه با سرنوشت آهنگ «بوکسور» اثر «سایمون و گارفانکل» ، نمادی از مبارزه و پایداری در برابر چالش‌های زندگی است. در این اثر، زندگی به رینگ بوکس تشبیه می‌شود و ما، به عنوان بوکسرهایی در این میدان که با ضربات تند و ناگهانی سرنوشت روبه‌رو هستیم. شخصیت اصلی آهنگ، نه تنها یک مبارز، بلکه تجسمی از تمام انسان‌هایی ست که در پی شناختن خود و تحقق آرزوهایشان تلاش می‌کنند. آغاز آهنگ با نوای آرام گیتار، حس تنهایی و اندوه را القا می‌کند و به تدریج با صدای دلنشین پل سایمون ترکیب می‌شود و به شنونده اجازه می‌دهد تا به دنیای درونی شخصیت نزدیک‌تر شود. در بخش‌های پرشورتر آهنگ، سازها با انرژی بیشتری نواخته می‌شوند و این تضاد نشان‌دهنده‌ی نبرد درونی‌ای ست که شخصیت داستان با آن دست و پنجه نرم می‌کند. با گوش سپردن به این ملودی، تصویری از تنهایی و ناامیدی در ذهن شکل می‌گیرد. با هر ضربه‌ای که بر او وارد می‌شود، تلاش می‌کند تا دوباره روی پای خود بایستد. این مبارزه، در این شاهکار موسیقی نمایانگر اراده‌ای ست که در درون همه ما وجود دارد. زندگی، گاه با چالش‌های سخت، همچون حریف قدرتمندی در میدان بوکس، به ما ضربه می‌زند. در رینگ زندگی نباید تسلیم شویم؛ حتی ناک‌اوت شدن پایان ماجرا نیست، بلکه فرصتی ست برای یادگیری و رشد. ما می‌توانیم از هر باختی به عنوان درسی برای پیشرفت بهره بریم. #مانی_مظاهری @Absurdmindsmedia

پل سایمون ، ۸۳ ساله شد! @Absurdmindsmedia

چرا حرفی می‌زنیم که منظورمان نیست؟! #محسن_الوان_ساز از جمله تفاوت‌های فرهنگی ما ایرانیان با سایر ملل، پیچیدگی زبانی و شاعرانگی کلام است. یعنی در پسِ واژگان زبان فارسی آن‌چه به زبان می‌آید با آن‌چه مقصود گوینده است زمین تا آسمان فاصله است. کمتر زبانی در دنیا از این فرهنگ استعاری - کنایی بهره می‌جوید. ریشه این تفاوت رفتاری - کلامی در کجاست؟ برای پاسخ به این پرسش باید به تاریخ مراجعه کنیم. ایرانیان در طول تاریخ تاجرپیشه و معامله‌گر بوده‌اند در طول هزاران سال اینجا محل اتصال شرق و غرب بوده و کشاورزی و صنعت سهم اندکی در اقتصاد داشته است حتی طبقات اجتماعی در دوران ساسانی مشتمل بر چهار گروه روحانیان، ارتشتاران، دبیران و پیشه‌وران بوده است. حتی اختراع پول توسط ایرانیان گواه تسهیل مبادلات تجاری است. بنابراین اقتضای اقتصاد مبتنی بر مبادله، داشتن مهارت کلامی و قدرت چانه‌زنی است. در این بین ناگهان حوادثی نظیر حمله اسکندر، اعراب، مغولان، ترک‌ها، افغان‌ها و... رخ می‌دهد و ایرانیان برای هضم این خونخواران ناچارند همان استراتژی‌های بازاریابی و مذاکره را به کار گیرند. يکی از دلایل اصلی عدم نابودی زبان فارسی در این تهاجمات همین ویژگی خاص زبان فارسی است که رازآلود و مبهم است. هیچ فرهنگ دیگری نظیر زبان فارسی غنی از شاعر و شعر نیست. ایرانی کلام روزمره‌اش، اعتراضش، هنرش، اقتصادش و هر آن چه دارد شعر است. در زبان شاعرانه است که می‌توانی نفرتت را پشت تملق پنهان و نثار فلان حاکم خونخوار کنی! درست همین نقطه است که تعارف و تفسیر وارد می‌شود. اگر از یک جنگجوی داعش بپرسید فلان آیه معنایش چیست به صراحت پاسخ می‌دهد یعنی کافران را بکشید و مالشان را غارت کنید در حالی که سنت ایرانی می‌گوید دست نگه‌دار باباجان باید ببینیم کافر یعنی چه؟ قتل چه کسی؟ و چه شرایطی؟ اصلا این آیه شان نزولش این نیست! ما که خدا نیستیم اصلا ما که باشیم که کلام خدا را معنا کنیم! حتی در نقطه معکوس زمانی که یک هنرنشناس به یک ایرانی می‌گوید مثلا این شعر حافظ کفرآمیز و اروتیک است می‌گوید: آقا این چه حرفیست؟ مگر نمی‌دانی منظور از گیسوان یار همان حبل‌المتین الهی است؟! ما ایرانیان حتی برای ایجاد تفاهم با افراد زبان‌نفهم، برای ترک مخاصمه می‌گفتیم: عیسی به دین خود، موسی به دین خود! اگر نگاهی به جغرافیای ایران بیاندازید روستاهای سفلا و علیایی را می‌بینید که برای پرهیز از جنگ و آدم‌کشی به دو تکه تقسیم شده‌است و در سالیان دور این تقسیم‌بندی به منظور تفاوت‌های دینی دو ناحیه صورت می‌پذیرفت. ایرانی برای پرهیز از جنگ، کدورت و ایجاد بستری امن برای زندگی، به دامان زبان فارسی و ویژگی‌های شاعرانه‌اش آویخته است. بدین‌ترتیب منظور ما آن نیست که می‌گوئیم! @Absurdmindsmedia

«باب گلداف ، صدای انسانیت» 🎉🎸 به مناسبت تولد این هنرمند و فعال اجتماعی برجسته، به یاد می‌آوریم که او چگونه با صدای خاص و اشعار عمیقش، نه تنها دنیای موسیقی را متحول کرده، بلکه در کوران بحران‌ها، صدای انسانیت و همدلی بوده است.