دیدارگاه هوشنگ طالع

مهربانو دکتر رویا جعفری

پاینده ایران نشست ۲۳۶ انجمن فرهنگی مهرگان دویست و سی و ششمین نشست انجمن فرهنگی مهرگان. ساعت ۳۰:۱۷ (پنج و سی دقیقه پسین )روز پنجشنبه ۴ دی ماه ۱۴۰۴ با همخوانی( سرود ای ایران ای مرز پر گوهر) رسمیت یافت. مدیریت نشست را سرور ارجمند و گرامی مهندس محمد تقی حرآبادی عهده دار بودند . در این نشست ۵ تن سخنرانی کردند ، ۵ تن نیز شعر خوانی نمودند. بخش موسیقی نشست ۲۳۶ انجمن فرهنگی مهرگان بسیار پر بار و متنوع بود . سخنرانان به ترتیب عبارت بودند از : مهربانو دکتر رویا جعفری ( یلدا در ایران و سرزمین‌های جدا شده) و سروران ارجمند و گرامی : مهندس سعید فیروزی ( هر کجا کرد زندگی می‌کند ، آنجا ایران است ). دکتر محمد رسولی ( شاهنامه و ارتش در ارتباط با جنگ ۱۲ روزه) . دکتر هوشنگ طالع ( یلدا ، چهارمین جشن بزرگ ایرانیان / ۲۵ دسامبر ،  زایش مهر شکست ناپذیر / حمله برق‌آسا و پدآفند برق‌آسا ) . علی کاکای افشار ( بر خلاف نظر سازمان ملل ، پایه گذار معاضدت قضایی انوشیروان عادل است ) . شاعران این نشست به ترتیب عبارت بودند از : سروران ارجمند و گرامی محمد تقی حرآبادی ( غزلی در مورد یلدا ) ، سنایی ( چند قطعه شعر طنز) و مهربانوان : پاترا ( غزل عاشقانه ) ، ناژیلا سجادیه ( تیمور ملک سردار خجند : حماسه‌ای مشترک با پدرشان سرور ارجمند گرامی دکتر محمد علی سجادیه ) ، مطلبی ( غزلی از حافظ) . در بخش موسیقی : نخستین اجرا ، آواز استاد خسروی همراه با تار استاد بهشتی و تنبک استاد زندیان . ترانه‌خوانی مهربانوان : نیلوفر عنایت همراه با تار استاد بهشتی و تنبک استاد زندیان ، دکلمه و ترانه خوانی باران همراه با تار استاد بهشتی و تنبک استاد زندیان. نی‌نوازی استاد ارجمند و گرامی مرادی همراه با تنبک استاد زندیان . پایان بخش برنامه اجرای موسیقی ایرانی از سوی استاد ارجمند و گرامی  بهشتی همراه با تنبک استاد ارجمند و گرامی  زندیان . این برنامه در ساعت ۲۰:۱۰ دقیقه به پایان رفت .

پاینده ایران یادداشت ۲۵۹۴ سیاه‌چاله‌های پیش از مذاکره با آمریکایی‌ها دو بار با آمریکا مذاکره شد که هر دو بار شاهد سیاه‌چاله‌هایی بودیم ، جدا از پیآمدهای آن . به گزارش خبر‌گزاری ایلنا ، به گفته‌ی یک عضو کمیسیون امنیت و سیاست‌خارجی مجلس شورای اسلامی : ترور شهید رییسی نه رد شد و نه تایید شد . در دوراول ، مذاکرات به گونه‌ی محرمانه از سوی رییس سازمان انرژی اتمی که به وزارت امورخارجه منصوب شده بود ، آغاز شد و گفته می‌شود ، رییس‌جمهور وقت از این فراگشت ، آگاهی نداشت. رییس وقت مجلس شورای اسلامی( دبیر شورای‌عالی امنیت ملی که هنگام ریاست مجلس ، ننگ‌نامه‌ی برجام را با پیش‌کشیدن حکم حکومتی ، در بازه‌ی زمانی ۲۰ دقیقه به تصویب رساند ) ، رییس‌جمهور را از مجلس اخراج می‌کند ، جمشید بسم‌الله ، در خیابان منوچهری روبروی سفارت انگلیس بالای چارپایه می‌رود و نرخ دلار را اعلام می‌کند و نرخ برابری دلار که سال‌ها میان نهصد تومان تا زیر هزار تومان در نوسان بود ، به ۳۵۰۰ تومان می‌رسد . در این میان نام حسین فریدون ( برادر حسن روحانی) هم که دکان صرافی داشت و در بازی جمشید بسم‌الله به نوعی انباز بود ، بر سر زبان‌ها می‌افتد . با این بازی‌های سیاسی - اقتصادی ، حسن روحانی با تایید بالاتزین مقام جمهوری اسلامی وارد گود می‌شود و با "برجام " ، روی ننگ‌نامه‌ی ترکمان‌چای را سپید می‌کند که مردم ایران هنوز پس از پایان اعتبار ننگ‌نامه ، دچار عوارض آن مانند "سامانه‌ی ماشه " اند . سیاه‌چاله دور دوم مذاکرات ، ژرف‌تر و تاریک تر است . رییس جمهوری که هنوز یک سال از دور اول ریاستش مانده بود و پیدا بود که دور دوم هم خواهد بود ، به تیر غیب دچار می‌شود ( ترور وی نه رد می‌شود و نه تایید می‌شود ) . پس از این رخداد ، کسی به ریاست جمهوری می‌رسد که هر ۱۲ عضو شورای نگهبان با نامزدی او مخالف بودند و خودش هم می‌گوید اگر مقام معظم رهبری نبودند ، ما به راحتی از صندوق در نمی‌آمدیم . یک تن از دست‌اندرکاران ننگ‌نامه‌ی برجام به وزارت امورخارجه منصوب می‌شود و مذاکرات دور دوم با آمریکا آغاز می‌گردد که به یورش نظامی اسراییل و آمریکا ، می‌انجامد ! البته نیروهای مسلح ایران و ملت ایران ، حمله‌ی برق‌آسای اسرائیل را با وجود شهادت فرماندهان رده‌ی نخست سپاه ‌پاسداران ، با پدافند برق آسا که در تاریخ جنگ‌ها ، همانندی نداشت درهم‌شکست تا جایی که امپریالیسم - تروریسم آمریکا ناچار شد برای جلوگیری از نابودی کامل اسرائیل گجسته ، وارد جنگ شود . اما با دریافت نخستین ضربه از سوی نیروهای مسلح ایران که از پشتیبانی همه‌جانبه مردم و ملت ایران برخوردار بود ، درخواست آتش‌بس کرد و به شکست خستو شد ( اقرار کرد ) . برای مذاکره برای بار سوم ، باید چه بهایی پرداخت ؟! سه شنبه دوم دی‌ماه ۱۴۰۴ - هوشنگ طالع

کنار خسرو دوم قرار دارد. موبد کرتیر که در دوران شش شاهنشاه می‌زیست ، در سنگ نبشته‌ی کعبه‌ی زرتشت ، می نویساند : ... مرا در کشور موبد و داور و آیین‌بُد آتش‌کده‌ی اناهید اردشیر و آتش‌کده‌ی اناهید بانوک در استخر کرد ... به باور نویسنده حضرت عیسی پیرو آیین مهر و مردی بدعت گذار در این آیین بود . در دوران زندگانی او ، فلسطین در اشغال رومیان بود و در روم ، آیین مهر ویژه‌ی امپراتور ، خاندان‌های دارا و ارتشیان بود . دیگر گروه‌های اجتماعی و به ویژه زنان را به « مهرابه‌ها » راهی نبود . عیسی مسیح با انجام اصلاحات در آیین مهر ، درهای مهرابه‌ها را بر روی همه‌ی مردمان و به ویژه زنان گشود . باید گفت ، این کلیسا نبود که آیین‌ها و تراداد ( سنت‌ )های مهری را در غالب مسیحیت ریخت ؛ بلکه خود حضرت عیسی بود که آیین تازه را با اصلاح آیین مهر ، به وجود آوردند . سپس این آیین در قلمرو رومیان از سوی کنستانتین ، به عنوانِ « دینِ امپراتوری » اعلام شد . از یاد نبریم که نشانه‌ی آیین مسیحیت « ماهی » به عنوان نماد آب‌ِ روان در مهرابه‌ها بود که سپس تر با صلیب جانشین گردید و هنوز بنیادگرایان مسیحی ، نامد ماهی را به کار می‌برند . در شب‌یلدا ایرانیان خوان‌یلدا ( چله ) می‌گسترانند که بر آن ، به ویژه « انار و هندوانه « می‌نهند » و چنان که گفته شد در دوران کهن و ابستان ، آتش‌های بزرگ می‌افروختند تا خورشید را که به پایین‌ترین نقطه‌ی نوردهی رسیده بود ، یاری دهند و دو « خرده‌جشن » سده و نیز « سوری » دنباله‌ی جشن‌اتش در یلدا است . ایرانیان می‌کوشیدند ، شب را با جشن ( نیایش ) صبح کنند و به خورشیدی که دوباره بلندا می‌گیرد ، درود نثار نمایند . در پایان باید گفته شود که برخلاف گفته‌ی باخترزمینیان که به باور پژوهندگان ( یا به گفته‌ی بهتر ، گرته‌برداران ) سرزمین ما نیز راه یافته است ، یلدا واژه‌ی ایرانی است که عربی‌شده و عربان با صرف آن ، ده‌ها واژه‌ی ایرانی‌بنیاد ، عربی شکل ساخته‌اند .

جایگزین نام مهر و مریم ، جای گزین ناهید شده است ، در باره‌ی عیسی در انجیل ( متی و لوقا باب اول ) می بینیم که او نیز از دوشیزه‌ای زاده می‌شود ... . در ترجمه‌ی تفسیر طبری ( ویراسته‌ی حبیب یغمایی ـ تهران 1339 ـ ج 1 ـ رر 242 ـ 240 ) زیر سوره‌ی آل عمران چنین آمده است : یوسف آب ببرد بهر مریم تا سر بشوید و غسل کند و آب آن جا بنهاد و بیرون آمد ... چون از سر شستن فارغ شد ه بود ... گویند جبرئیل به آستین مریم اندر دمید و مریم بار گرفت . هم‌چنین در قصص‌النبیا ( قصه‌ی 81 ) می‌خوانیم : مریم چون دور رفت از مردمان خویش و به جای خلوت و به جایی در شد به آفتاب‌گاهی و ستری کرد تا خود را تاکسی او را نبیند که سروتن بشوید . چون تن خود بسیت و سر شانه کرد و جامه در پوشید ، ناگاه جوانی را دید ، خوب‌روی با جامه‌ی نیکو وبوهای خوش به نزدیک او در آمد ... جبرئیل گفت که من رسول خدای توام که آمده ام ترا بشارت دهم به فرزندی پاکیزه و بی عیب . از سوی دیگر : در سده‌ی سوم پیش از میلاد ، رخداد شگرف مذهبی در خاور ایران به وقوع پیوست که اثرآن تا دورترین نقاط باخترِ امپراتوری روم و حتا جزیره‌ی بریتانیا کشیده شد : فکر یک نجات دهنده ، گویا از ایران و بابل به آسیای غربی آمده بود . کیش زرتشتی تمام تاریخ و زندگی را مانند نبردی میان نیروهای مقدس نور و نیروهای اهریمنی ظلمت ، نمایش می‌داد و می گفت در پایان ، رهانند‌هی به نام شائوسیانت یا میتر [ مهر ] خواهد آمد تا در میانمردمان داوری کند و عذالت و صلح را جاودانه حکم‌فرما سازد. از آن‌جا که دین مهر برپایه‌ی « بشارت » بود با سرعت شگفت‌آوری در جهان باستان گسترش یافت و دو دولت بزرگ آن زمان یعنی شاهنشاهی اشکانی و امپراتوری روم را فرا گرفت . برخی از شاهنشاهان اشکانی ، باورمند به آیین مهر بودند و نوشته اند : در سال 66 میلادی « نرون » [ امپراتور روم ] وسیله‌ی تیرداد پادشاه ارمنستان به مذهب مهر گرایید . در نوشته‌های مانوی که در غار تورفان ( تورپان در ایغورستان / استان سین‌کیانگ چین ) به دست آمده است ، مانی از مهر این گونه یاد می کند : « مهر » فرستاده‌ی بزرگ ایزدان ، آورنده‌ی کیش برگزیدن بود . از سوی دیگر : مهریان ، شب یلدا را « زادشبِ مهر » می‌دانستند . در حالی که بر پایه‌ی محاسبه‌ی استاد ذبیح بهروز ، زادروز مهر در شب 25 دسامبر ( 5 دی‌ماه ، برابر با درگذشت اشو زرتشت ) می‌باشد ؛ اما ایرانیان برای ماندگارشدن این رخداد بزرگ ، آن را به گاه دگرگونی (انقلاب ) زمستانی یعنی 21 دسامبر یا یکم دی‌ماه ، قرار دادند . تا سده‌ی سوم میلادی ، مسیحیان از زادروز مسیحِ نصرانی آگاهی نداشتند . در سال 325 میلادی به فرمان کنستانتین یکم امپراتور روم شرقی ، چهار انجیل متی ، ، لوقا ، مرقس و یوحنا از میان صدها انجیل موجود در آن زمان ، به رسمیت شناخته شد . مردم امپراتوری روم شرقی که به زور شمشیر ، دست از آیین مهر شسته و به آیین مسیح گروانده شده بودند ، روز بیست و پنجم دسامبر را به عنوان روز زایش مهر شکست‌ناپذیر ، جشن می‌گرفتند ؛ از این رو ، کنستانتین یکم همان روز را زادروز مسیح اعلام کرد . البته هنوز برخی از مسیحیان پیرو کلیسیای ارتدوکس از جمله ارمنی‌ها ، این روز را زادروز عیسی ناصری نمی‌دانند و براین باوراند که زادروز عیسی مسیح روز ششم ژانویه می‌باشد . در حالی که زادروز عیسی مسیح روشن نیست و مهم این که : زاد روز آن حضرت چند سال پیش از آغاز گاه‌شمار میلادی بوده است ... با اعلام رسمیت دین زرتشتی و برپایی دین ـ دولت زرتشتی از سوی اردشیر بابکان ، در روم نیز با قرار گرفتن کنستانتین بر تخت امپراتوری ، مسیحیت دین رسمی امپراتوری گردید و نخستین دین ـ دولت مسیحی زاده شد ؛ در نتیجه : رژیم‌های جدید یعنی مذهب تجدید سازمان یافته‌ی زرتشتی و مسیحیت ، با دین سابق [ آیین مهر ] به ستیزه‌جویی برخاستند . در روم نیز مانند ایران ، پس از سلطه‌ی مسیحیت در آغاز سده‌ی چهارم میلادی ، کلیسا با ستیزه‌جویی تمام ، همه‌ی آثار آیین مهر و نوشته‌ها و کتاب‌ها را به نابودی کشاند : این مبارزه به قدری عمیقانه و لجوجانه صورت گرفته که از آثارِ دینی که بیش از 7 قرن یکه‌تاز ادیان امپراتوری روم بود ، جز اخبار نارسا و بریده و تحریف شده ، آن هم از لابالی روایات مختلف و متناقض ، چیزی به ما نرسیده است . هم‌چنین : کلیسا از تمام نفوذ خود برای کوبیدن دین مهر یا مسیحیایی استفاده نمود و با تمام قوا کلیه رسوم و سنن این دین را در سرتاسر جهان ، به نام مسیحیت جدید اقتباس و اصل آن را به بوته‌ی فراموشی سپرده است . در ایران نیز با وجود ستیز با آیین مهر ، ایزدبانو آناهیتا ، جایگاه خود را نگاه دااشت ، به گونه‌ای که نرسی شاهنشاه ساسانی ، حلقه‌ی شاهنشاهی را از ناهید در یافت می‌کند ( نقشِ رستم ) . در تاق بستان نیز نقش ناهید بر روی یکی از سرستون‌ها دیده می‌شود . و در جای دیگر نیز ناهید در

《یلدا 》 یا جشن زایش خورشید دکتر هوشنگ طالع چهارمین جشن بزرگ ایرانیان که با آتش بزرگ هم هم‌راه بوده ، جشن دگرگونی (انقلاب ) زمستانی است و از آغاز مهرگان از درازای روزها کاسته می‌شود و بر درازای شب‌ها افزوده می‌شود ؛ به گونه‌ای که درازای شب یلدا پانزده‌ ساعت و پنجاه و چهار دقیقه می‌باشد . در این شب ایرانیان برای یاری‌رسانی به خورشید ، آتش‌های بزرگ می افروختند و به راستی آن شب را شبِ « زایش خورشید » می‌دانستند . بیرونی نیز به این معنا اشاره دارد و می‌نویسد : دی ماه و آن را خورماه نیز گویند و نخستین روز آن خرم‌روز [ خور روز / خوره‌روز ] است . و در قانون مسعودی ، این روز به گونه‌ی « خُره‌روز » روز آمده است و در برخی بن‌نبشت‌ها ، « خرم‌روز » می‌باشد . بلندترین شب‌ سال را ایرانیان ، شبِ « چله »‌ نیز می‌نامند . چله‌بزرگ از یکم دی‌ماه است تا دهم بهمن‌ماه ( جشن سده ) و چله کوچک از دهم بهمن ماه است تا بیستم اسفند (‌جشن سوری ) . اگر ماهواره در آن دوران وجود می‌داشت ، سرتاسر فلات ایران از آسمان ، آتشین و روشن به چشم می‌خورد . در دوران مهر‌آینی برای جاودان‌سازی « زایشِ مهر ) و یا شاید به‌ راستی « مهر » در همین شب یا « شبِ زایش خورشید ) چشم به جهان گشوده است . بر پایه‌ی محاسبات استاد ذبیح بهروز : در سال 1454 رصد [ زرتشت ] 65 سال بعذ از ملک اسکندر در سال 51 اشکانی روز آدینه پنجم بهار ، مادر مهر ، بشارت می‌یابد ... پس از آن که 275 روز از بشارت گذشت ، یک‌شنبه 25 دسامبر ، مهر زاییده می‌شود و به این مناسبت روز دوشنبه 26 دسامبر همین سال ، اول ژانویه و اول تاریخ جدید می‌گردد که شش روز با تاریخ تقویم‌های تورفانی اختلاف دارد . استاد ذبیح بهروز در دنباله می افزایند : مهر در 25 سالگی مبعوث می‌گردد و دعوت می‌کند و چهل سال در میان‌ِ مردم به دعوت می‌پردازد و انجیل یل بشارت‌های خود را در نامه‌ی ارتنگ می‌نویسد . سالی که مسیحا مبعوث شده 247 پیش از میلاد [ عیسی ] می‌باشد که قابل ملاحظه می‌باشد ؛ زیرا این عدد در روایات مربوط به اشکانی دیده می‌شود . از سوی دیگر : وفات یا نبیران مهر دوشنبه چهارم شهریور ماه در روز عید شهریورگان سال 1518 مار رصد در یازدهمین ساعت روز که نزدیک نیمه‌شب می باشد ، اتفاق افتاده است . آقای اصلان غفاری با بهره‌گیری از محاسبات استاد ذبیح بهروز در باره‌ی زایش مهر ، می‌نویسد : مهر یا میتر یا میشا یا عیسی غیر مصلوب در سال 1454 رصد زرتشت [ 274 پیش از میلاد مسیح ] در روز 25 دسامبر یا دی‌ماه فارسی و کریشت‌ماه سیستانی متولد و در 25 سالگی به پیغمبری مبعوث و در 4 شهریور ماه روز عید شهریورگان سال 1518 مار رصد زرتشت ، نزدیک نیمه‌شب پس از چهل سال تبلیغ در میان مردم در سن 65 سالگی در گذشته است . استاد دکتر محمد مقدم ، با توجه به محاسبه‌ی استاد ذبیح بهروز در باره‌ی زایش مهر می نویسد : در نیمه‌ی هزاره‌ی یازدهم [ از گاه‌شمار 12 هزارسالی ایرانیان کهن و باستان ] ، یک‌هزار و نیم پس از زردتشت ، در سال پنجاه و یکم شاهنشاهی اشکانی ، نیمه‌شب میان شنبه بیست و چهارم و یک‌شنبه بیست و پنجم دسامبر 272 پیش از میلاد مسیح ، مهر سوشیانس از مادرش ناهید ... زاده شد . مادر مهر ، دوشیزه آناهیتاست که از نطفه‌ی زرتشت که در ذریاچه‌ی هامون ( کیان‌سه / کیان‌سو ) در سیستان قرار دارد ، باردار می‌شود . در بن‌دهش آمده است که فر زرتشت در دریاچه‌ی سیستان ( کیان‌سه / کیان‌سو ) به ایزد [ بانو ] آناهیتا سپرده شد . در تاریخ سیستان آمده است که در سیستان شهری است که مدینه‌العذرا [ شهر دوشیزه ]‌ گویند . اما افزون بر مدینه‌العذرا ،در سیستان : شهرها ، پرستش‌گاه‌ها بسیاری به نام دوشیزه ناهید مادرِ مهر خوانده شده اند که به پیروی از این رسم ، عیسویان نیز بسیاری از پرستش‌گاه‌های خود را به نام مریم عذرا [ مریم دوشیزه ] نام گذاری کرده‌اند . زهرا نیز به معنای دوشیزه است که در صفت « بتول » آمده است . درتفسیر ابوالفتح رازی ( ویراسته‌ی اللهی قمشه‌ای ـ تهران 1320 ـ ج 2 ـ ر 355 ) ، زیر سوره‌ی آل عمران آمده است : دراخبار امیرالمومنین علی علیه‌السلام روایت کند از رسول‌الله علیه آله که او را پرسیدند که یا رسول‌الله ، ما چند بار از تو شنیدیم که گفتی : مریم بتول است و فاطمه بتول است . ناهید ، به گونه‌ی ناهید ، ناهد ، ناهده ، و اناهید در فارسی آمده است . در پهلوی : اناهید ، و در اوستا و در نوشته‌های هخامنشی اناهیتا ااست و از دو جزء « انا / نا » نفی و « اهیتا » ( در فارسی « اهو / آهو » ) به معنای عیب‌دار ، لکه‌دار و اناهیتا « بی‌عیب و بی‌لکه » است . برگردان آن به لاتین imaculata درست به همان معناست و در صفت مریم مادر عیسی آمده ، در عربی « معصومه » . در نام ستاره‌ها به لاتین برابر ناهید ، ونوس Venus است . از آن جا که در نوشته‌های عیسویان و اسلامی ، همه جا نام عیسی ،

پاینده ایران یادداشت ۲۵۹۳ میدان دیپلماسی با دستِ پُر ؟! هنوز پژواک این سخن در فضای پیچیده است که " آفتاب آمد ، دلیل آفتاب " : جزیره به دونیم شده‌‌ی " قبرس " هم ، سه جزیره‌ی همیشه ایرانی تنب‌بزرگ ، تنب‌بزرگ و بوموسا را متعلق به واحدِ بریتانیاساخته‌ی امارات دانست . در جایی که امپریالیسم - کمونیسم - کاپیتالیسم چین که به اصطلاح با ایران ، قرارداد ۲۵ ساله دارد ، سه جزیره‌ی ایرانی را به شیخکان‌ امارات می‌بخشد ، سخن گفتن از " میدان دیپلماسی ، با دستِ َپُر " ، یا ندیدن واقعیت‌هاست یا نخواستن درک واقعیت‌ها و یا برعکس نشان دادن واقعیت‌هاست . خود را به ندیدن و نشنیدن نزنید و مردم را ناآگاه تصور نکنید ! این دیپلماسی نتیجه اش افتادن در دام آمریکا و جنگ ۱۲ روزه بود و رییس این دولت هم با صدای بلند می‌گوید ‌: من نمی‌توانم کاری بکنم . تا دیر نشده ، این دولت را با عناصر میهن‌گرا و آگاه به سیاست‌ورزی ( دیپلماسی ) ، منافع ملی ، شناخت جامعه و اقتصاد و از همه مهم‌تر " دست پاک " جانشین کنید ! شاید ناچار شوید در روز روشن با چراغ ، در جستجو برآیید شنبه ۲۹ آذر ۱۴۰۴ - هوشنگ طالع

پاینده ایران یادداشت ۲۵۹۲ دوستیِ " خاله خرسه " دوستی امپریالیسم - کمونیسم - کاپیتالیسم چین با ایران ، مصداق همان " دوستی خاله خرسه " است  ! امپریالیسم - کمونیسم - کاپیتالیسم چین برای سر پا ماندن ، نیاز بی‌چون‌ و چرا به نفت خلیج فارس دارد‌. و در میان کشورهای نفت‌خیز خلیج فارس ، ایران به دلیل تحریم‌های ِآمریکا،  وابسته به خرید نفت از سوی چین است ( البته به بهای ارزان‌تر و تهاتر کالاهای بنجل چینی در برابر بهای نفت ؟! )  از این رو ، خواهان آرامش در خلیج فارس به زیان ایران است . میانجی‌گری میان ایران و عربستان سعودی که وابستگی و امربری اش به امپریالیسم - تروریسم آمریکا ، جای چون و چرا ندارد ، برای تضمین جریان مطمئن نفت به سوی چین و زیان دیده‌ی اصلی در این میان ایران بود ، آن‌هم  به دلیل ضعف ذاتی سرانِ کشوری جمهوری اسلامی . با این آشتی ، حکومت قرون وسطایی عربستان سعودی از ضربات موشکی یمن در امان ماند تا خود را برای جنگ زمینی و تجزیه‌ی یمن آمده کند و باب‌المندب را در اختیار گیرد ( با حمایت و همکاری آمریکا و اسرائیل ) . البته چین و روسیه هم خواستار این نیستند که ایران هم تنگه‌ی هرمز و هم باب‌المندب را با یاری دولت یمن در اختیار داشته باشد . از سوی دیگر ، چین برای دسترسی به نفت امارات ، یک‌بار ، سه جزیره‌ی همیشه ایرانی تنب بزرگ و تنب کوچک و بوموسا را به شیخکان امارات بخشید و به دلیل عدم واکنش مناسب و تند جمهوری اسلامی ، خواستار گفت‌وگوی ایران یا شیخکان در باره‌ی تمامیت ارضی ایران شده است . زهی وقاحت از سوی چین و زهی بزدلی از سوی جمهوری اسلامی !‌ اگر خون ایرانی در رگ‌های دولتمردان ج. ا. در جریان بود ، در پاسخ به این گستاخی و زیاده‌خواهی امپریالیسم- کمونیسم - کاپیتالیسم چین ، خواستار گفت‌وگوی چین کمونیست با تایوان می‌شد یا یک هیات برای بستن قراردادهای بازرگانی به تایوان می‌فرستاد ! روسیه نیز که به اصطلاح با ما قرار داد راهبردی دارد ، با همه توان می‌کوشد تا از هسته‌ای شدن ایران جلوگیری کند تا کشور همیشه نیازمند چتر هسته‌ای روسیه باشد ! روسیه هم‌چنین می‌کوشد تا در پناه گستاخی چینی‌ها ، پایمال کردن حقوق تاریخی ایران را در دریای مازندران( کاسپیان ) نهایی کند و ایران را با قرار دادن در تنگنا مجبور به تصویب تجزیه‌ی دریای مازندران در مجلس شورای اسلامی نماید تا افزون بر ننگ‌های دیگر ، ننگ تجزیه‌ی ایران نیز دامن‌گیر جمهوری اسلامی گردد و بیش از پیش از ملت بگسلد و به دامن بیگانگان بیاویزد . گفت‌وگو در باره‌ی سه جزیره‌ی همیشه ایرانی تنب‌بزرگ ، تنب‌کوچک و بوموسا و نیز تصویب کنوانسیون دریای مازندران ، در حکم تجزیه ایران است . سرنوشت تجزیه‌گران را از یاد نبرید . سه‌شنبه ۲۵ آذر ۱۴۰۴ - هوشنگ طالع

پاینده ایران یادداشت ۲۵۹۲ دوستی خاله خرسه امپریالیسم - کمونیسم - کاپیتالیسم چین ،از دوستی ظاهری با ایران ، تامین نفت خلیج فارس است و با توجه به تحریم نفت ایران از سوی ِآمریکا و خرید نفت ارزان ایران ، از کیسه‌ی ایران ، سرگرم حاتم‌بخشی است . میلنجی‌گری میان ایران و عربستان سعودی که وابستگی و امربریش به امپریالیسم - تروریسم آمریکا ، جای چون و چرا ندارد ، برای تضمین جریان نفت بود و زیان دیده‌ی اصلی ایران به دلیل ضعف ذلتی سران کشوری جمهوری اسلامی . با این آشتی ، حکومت قرون وسطایی عربستان سعودی از ضربات موشکی یمن در امان ماند تا خود را برای جنگ زمینی و تجزیه‌ی یمن آمده کند و باب ماندی را در اختیار گیرد ( البته با حمایت و همکاری آمریکا و اسرائیل ) . از سوی دیگر برای دسترسی به نفت امارات ، یک‌بار ، سه جزیره‌ی همیشه ایرانی تنب بزرگ و تنب کوچک و بوموسا را به

پاینده ایران به انگیزه‌ی هفتاد و نهمین سالگرد رهایی آذربایجان / روز گریز اهریمن  : « هم مرگ بود ، هم بازگشت »  بامدادِ روز ۳۱ آذر ۱۳۲۵ ، در حالی که هنوز ارتش ، فرسنگ‌ها با تبریز فاصله داشت ، مردم دلاور تبریز با مشت‌های گره کرده  ، تومار فرقه‌ی دست‌نشانده‌ی بیگانه را با وجود برخورداری از ارتش تا دندان مسلح  و چندهزار مزدور به نام " فدایی"، درهم پیچیدند و آنان را به فرار به آن‌سوی مرز ، واداشتند . پیشه‌وری و دارودسته‌ی شوروی ساخته‌ی فرقه‌ی دموکرات ، تا دیروز شعار می‌دادند : «اُولمک وار ، دونمک یوخ » ( مرگ هست ، بازگشت نیست ) . اما در برابر خیزش دلیرانه و توفنده‌ی مردم تبریز که از قتل و کشتار ، مصادره‌ی اموال و نفی‌بلد ، عوام‌فریبی و بهره‌کشی‌های ظالمانه‌ و از همه مهم‌تر ، امربری فرقه‌ی دموکرات و سران آن ازبیگانگان ، به جان آمده بودند ، به سران فرقه‌ی پوشالی دموکرات ، نشان دادند : « هم مرگ هست و هم بازگشت » .  روز ۲۱ آذر ۱۳۲۵ ، شیرانِ غرانِ تبریز تنها در دو ـ سه ساعت ، بساط فرقه‌ی ساخته و پرداخته‌ی اتحاد شوروی را درهم پیچیدند . فرقه‌چی‌ها ، با سواری و اتوبوس و گاری و پیاده ، روانه‌ی مرز شوروی شدند ، تا در پناه امپراتوری سرخ ، به ننگِ  بندگی ، ادامه دهند .  پاینده ایران آدینه ۲۱ آذر ۱۴۰۴ دفتر مرکزی حزب پان‌ایرانیست ( هیات اجرایی / هاج ) انجمن ملی تبریز وابسته به : حزب پان‌ایرانیست ( هیات اجرایی / هاج )