معصومه ابتکار

کاهش مرگ و میر با محدود کردن دسترسی به آفت‌کش‌ در زمینه مرگ‌های ناشی از مسمومیت حاد با آفت‌کش‌ها و خودکشی از طریق مسمومیت با آفت‌کش‌ها، شواهد منتشرشده نشان می‌دهد که آفت‌کش‌ها همچنان یکی از عوامل مهم مسمومیت‌های مرگبار هستند؛ به‌ویژه در کشورهای کم‌درآمد و با درآمد متوسط. مطالعات جدید همچنین بیش از گذشته بر این موضوع تمرکز دارند که محدود کردن دسترسی به آفت‌کش‌های بسیار خطرناک می‌تواند تعداد مرگ‌ها را کاهش دهد. یافته‌های مطالعات جدید خودمسموم‌سازی با آفت‌کش‌ها همچنان یکی از روش‌های مهم خودکشی در جهان است. سازمان جهانی بهداشت (WHO) مسمومیت عمدی با آفت‌کش‌ها را یکی از روش‌های شایع خودکشی در جهان، به‌خصوص در کشورهای کم‌درآمد و با درآمد متوسط، معرفی می‌کند. مرور نظام‌مند مطالعات آفریقا در سال ۲۰۲۵: این مطالعه ۱۱۰ پژوهش را در ۳۰ کشور آفریقایی بررسی کرد. تنها حدود نیمی از مطالعاتی که مرگ ناشی از مسمومیت را گزارش کرده بودند، توانستند خودکشی با آفت‌کش‌ها را به‌طور مشخص شناسایی کنند. در مطالعاتی که این موضوع را مشخص کرده بودند، در مجموع ۱٬۵۵۴ مورد خودکشی با آفت‌کش‌ها ثبت شده بود. نویسندگان تأکید کردند که کمبود نظام‌های نظارتی و ثبت ناقص علت مرگ احتمالاً باعث می‌شود میزان واقعی مرگ‌ومیر بیشتر از ارقام ثبت‌شده باشد. کره جنوبی: یک مطالعه در سال ۲۰۲۵ نشان داد که پس از ممنوعیت پاراکوات در سال‌های ۲۰۱۱–۲۰۱۲، کاهش پایدار در خودکشی‌های ناشی از مسمومیت با آفت‌کش‌ها مشاهده شد. این یافته شواهد بیشتری ارائه می‌کند که محدود کردن دسترسی به آفت‌کش‌های بسیار کشنده می‌تواند مرگ‌ومیر ناشی از خودکشی با این مواد را کاهش دهد. سالمندان در سطح بین‌المللی: یک مطالعه منتشرشده در سال ۲۰۲۵ در Lancet Healthy Longevity نشان داد که در سطح ملی، میزان بالاتر مصرف آفت‌کش به ازای سطح زمین‌های کشاورزی با میزان بالاتر مرگ ناشی از خودکشی در سالمندان ارتباط داشت. البته این یک ارتباط در سطح جمعیت است و به‌تنهایی ثابت نمی‌کند که قرار گرفتن یک فرد خاص در معرض آفت‌کش باعث مرگ او شده است. مرگ‌ومیر ناشی از مسمومیت حاد همچنان قابل توجه است. مطالعات بیمارستانی جدید نیز موارد مرگ پس از مسمومیت حاد با آفت‌کش‌ها را گزارش می‌کنند. برای مثال، یک مطالعه در مصر در سال ۲۰۲۴ درباره کودکان مبتلا به مسمومیت حاد گزارش کرد که هر سه مورد مرگ در گروه مورد مطالعه به مسمومیت با آفت‌کش‌ها نسبت داده شده بود. آفت‌کش‌های ارگانوفسفره همچنان اهمیت زیادی دارند. مرورهای جدید همچنان این مواد را از عوامل مهم مسمومیت عمدی، بیماری و مرگ‌ومیر می‌دانند، به‌ویژه در کشورهای کم‌درآمد و با درآمد متوسط. یک محدودیت مهم در حال حاضر یک رقم دقیق و قابل‌اعتماد برای تعداد کل مرگ‌های سالانه ناشی از آفت‌کش‌ها در جهان وجود ندارد. موارد مرگ ناشی از آفت‌کش‌ها در بسیاری از کشورها فقط به‌عنوان «مسمومیت» یا «خودکشی» ثبت می‌شوند، بدون اینکه ماده شیمیایی مورد استفاده مشخص شود. به همین دلیل، ادعاهایی مانند «سالانه چند میلیون نفر بر اثر آفت‌کش‌ها می‌میرند» باید با احتیاط بررسی شوند؛ مگر اینکه مطالعه موردنظر دقیقاً مشخص کند که چه نوع مرگ‌هایی را بررسی کرده است، از جمله: * مسمومیت عمدی و خودکشی * مسمومیت تصادفی * مواجهه شغلی * مرگ‌های مرتبط با بیماری‌های مزمن ناشی از مواجهه طولانی‌مدت مهم‌ترین نتیجه مطالعات جدید یکی از قوی‌ترین یافته‌های حوزه سلامت عمومی، محدود کردن دسترسی به آفت‌کش‌های بسیار خطرناک است. شواهد نشان می‌دهد که حذف یا محدود کردن مواد بسیار کشنده، به‌ویژه ترکیباتی که در خودکشی استفاده می‌شوند، می‌تواند تعداد مرگ‌ها را کاهش دهد؛ زیرا بحران‌های خودکشی در بسیاری از موارد کوتاه‌مدت هستند و افراد لزوماً به روش دیگری جایگزین نمی‌شوند. یک مطالعه مدل‌سازی منتشرشده در Lancet در سال ۲۰۲۴ نیز نتیجه گرفت که محدودیت استفاده و دسترسی به آفت‌کش‌ها احتمالاً می‌تواند به کاهش مرگ‌ومیر ناشی از خودکشی کمک کند. @massoumehebtekar

*احترام متقابل؛ حتی در اختلاف ✍️ سیدمحمدعلی ایازی* مجتهد، قرآن پژوه و مدرس دانشگاه آیه ﴿وَلَا تَسُبُّوا الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ﴾ از آیات شگفت‌انگیز قرآن در زمینه *ادب و اخلاق اختلاف و گفت‌وگو*ست. قرآن در اینجا از چیزی سخن می‌گوید که شاید در نگاه نخست چندان مهم به نظر نرسد: دشنام ندادن به معبودهای مشرکان. اما پشت این نهی ساده، نگرشی عمیق به انسان، جامعه و پیامدهای رفتارهای ما نهفته است. قرآن نمی‌گوید چون عقیده آنان درست است، به مقدساتشان اهانت نکنید؛ بلکه می‌گوید حتی هنگامی که دیگری بر باوری نادرست است، *حق ندارید حرمت او را بشکنید.* می‌توان باطل را با استدلال نقد کرد، می‌توان عقیده‌ای را نادرست دانست و حتی در برابر آن به صراحت ایستاد، اما میان *نقد عقیده و تحقیر صاحب عقیده* فاصله‌ای اخلاقی وجود دارد که قرآن بر حفظ آن تأکید می‌کند. نکته لطیف‌تر آیه آن است که قرآن به واقعیتی انسانی توجه می‌دهد: *رفتار انسان‌ها بر یکدیگر اثر می‌گذارد.* اگر شما به مقدسات دیگری اهانت کنید، احتمال آن هست که او نیز از سر خشم و واکنش، به مقدسات شما اهانت کند: ﴿فَيَسُبُّوا اللَّهَ عَدْوًا بِغَيْرِ عِلْمٍ﴾. بنابراین، گاهی رفتاری که با انگیزه دفاع از حقیقت آغاز می‌شود، به نتیجه‌ای کاملاً معکوس می‌انجامد. انسان می‌خواهد از خدا دفاع کند، اما به شیوه نادرست متوسل شده و زمینه بی‌حرمتی به خدا را فراهم می‌سازد. اینجاست که قرآن ما را به *مسئولیت اخلاقی رفتار خود* متوجه می‌کند. انسان تنها مسئول سخن خویش نیست؛ تا اندازه‌ای مسئول پیامدهای قابل پیش‌بینی سخن خویش نیز هست. اگر می‌دانیم سخنی جز برانگیختن کینه، تحقیر و واکنش متقابل اثری ندارد، نمی‌توانیم آن را به نام دفاع از حق توجیه کنیم. این آموزه، به‌ویژه در جهان متکثر امروز، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. انسان‌ها در باور، دین، مذهب، فرهنگ و سبک زندگی یکسان نیستند. اگر قرار باشد هرکس تنها برای مقدسات خود حرمت قائل باشد و مقدسات دیگران را قابل توهین بداند، *گفت‌وگو به نزاع و اختلاف به دشمنی تبدیل می‌شود.* همزیستی هنگامی ممکن می‌شود که حرمت متقابل، حتی در اوج اختلاف، حفظ شود. 🤝 از این منظر، آیه تنها فرمانی درباره «دشنام ندادن» نیست؛ بلکه دعوتی است به *فرهنگ گفت‌وگو.* گفت‌وگوی اخلاقی یعنی بتوانیم بگوییم: «من با تو و با باور تو اختلاف عمیق دارم، اما این اختلاف به من اجازه نمی‌دهد انسانیت و حرمت تو را انکار کنم.» چنین رویکردی نه نشانه ضعف ایمان است و نه عقب‌نشینی از حقیقت؛ بلکه نشانه *اعتماد به حقیقت و بلوغ اخلاقی* است. و اینجا پیوند آیه با قاعده زرین آشکار می‌شود: اگر انسان انتظار دارد دیگران به خدا، پیامبر، مقدسات و ارزش‌های مورد احترام او اهانت نکنند، باید خود نیز همان حرمت را نسبت به مقدسات دیگران رعایت کند. البته این اصل به معنای تعطیل نقد و گفت‌وگو نیست. قرآن خود سرشار از نقد عقاید و احتجاج با مخالفان است. مسئله، *مرزبندی میان نقد و اهانت؛ میان استدلال و تحقیر؛ میان گفت‌وگو و دشنام* است. حقیقت برای اثبات خود نیازی به شکستن شخصیت مخالف ندارد. شاید پیام عاطفی این آیه را بتوان چنین خلاصه کرد: 🌱 *برای دفاع از مقدسات خود، مقدسات دیگری را نشکن؛ زیرا ممکن است آتشی را روشن کنی که نخست دامن همان مقدسات را بگیرد که قصد دفاع از آنها را داشتی.* قرآن از ما می‌خواهد حتی در اختلاف، راهی را انتخاب کنیم که به *نفرت کمتر، حرمت بیشتر و امکان گفت‌وگوی بیشتر* بینجامد. این همان اخلاقی است که می‌تواند اختلاف را از دشمنی جدا کند و انسان‌های متفاوت را در کنار یکدیگر قابل زیستن سازد. #مهارت‌های_زندگی_در_آیینه_قرآن (۳۰) ‌‎🌴 کانال انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه‌ها ‌‌‏The Islamic Association of University Lecturers of Iran ‌‌‏🔗 ble.ir/join/A1yRMHAZsd

📸 ببینید| #عکس_نوشت دکتر پزشکیان در جلسه ارائه گزارش تفاهم‌نامه سه‌جانبه سازمان برنامه‌وبودجه کشور، آکادمی علوم چین و دانشگاه تهران:

تمام طرح‌های مرتبط با حوزه محیط‌زیست، حکمرانی آب و کشاورزی باید مبتنی بر نیازسنجی اقلیمی و مطالعه عمیق و راهبردی باشد. انجام مطالعه اصولی و بهره‌گیری از الگوهای جهانی، یک الزام اساسی در سیاست‌گذاری‌های مرتبط با این حوزه است؛ زیرا شناخت دقیق فرایندها در راستای حصول نتیجه ضرورت دارد تا مبادا مداخلات طبیعی، تأثیری نامطلوب بر جای بگذارند. چنانچه در نظر داریم روندهای گذشته را اصلاح کنیم، اقداماتمان نباید به‌گونه‌ای باشد که تغییرات فعلی بر اکوسیستم منطقه تأثیر نامطلوبی داشته باشد. توجه به ظرفیت منابع و مصارف و میزان بارگذاری جمعیتی، از نکاتی است که همواره بر آن تأکید داشته‌ام.

جهان با سرعتی بیش از سرعت نور در حال منبسط شدن است... @@massoumehebtekar

دستورنامه رابرت؛ فرهنگ گفت‌وگو و تصمیم‌گیری جمعی کتاب «دستورنامه رابرت» کتابی است که فراتر از مجموعه‌ای از قواعد جلسات، نگاهی منظم به گفت‌وگو و تصمیم‌گیری جمعی ارائه می‌کند. محور اصلی آن، ایجاد نظمی است که در آن هر فرد فرصت برابر برای بیان نظر خود داشته باشد. در این روش، اکثریت می‌تواند تصمیم بگیرد، اما حقوق اقلیت نادیده گرفته نمی‌شود. مخالفت کردن نه‌تنها مجاز، بلکه بخشی طبیعی و ضروری از یک گفت‌وگوی سالم است. دستورنامه رابرت تلاش می‌کند اختلاف نظر را از تقابل شخصی به یک فرآیند منطقی و منصفانه تبدیل کند. رعایت نوبت، طرح روشن موضوع، استدلال، رأی‌گیری و ثبت تصمیمات، از ارکان این شیوه است. آشنایی با این اصول می‌تواند فرهنگ گفت‌وگو را در میان ما نیز تقویت کند. به‌ویژه در جمع‌های دانشگاهی، جایی که تفاوت دیدگاه‌ها می‌تواند به جای اختلاف، منشأ یادگیری و تصمیم بهتر باشد. پیشنهاد می‌کنم «دستورنامه رابرت» را نه صرفاً به‌عنوان کتابی برای اداره جلسات، بلکه به‌عنوان موضوعی برای گفت‌وگوی اجتماعی بررسی کنیم. شاید پرسش اصلی این باشد: چگونه می‌توانیم با حفظ حق اکثریت برای تصمیم‌گیری، حقوق اقلیت و حق متفاوت اندیشیدن را نیز تضمین کنیم؟ @@massoumehebtekar

حق با شماست؛ شاید ما یک شبه نتونیم مشکل رو حل کنیم، اما نمی خواهیم خودمون هم جزئی از مشکل باشیم. اگر هر کسی سهم خودش رو نادیده بگیره هیچوقت تغییر رخ نمیده. @massoumehebtekar

تأکید دکتر پزشکیان بر حمایت از معیشت مردم، تقویت امید اجتماعی و مدیریت مصرف انرژی 🔹رئیس جمهور در جلسه هیئت دولت بر تقویت امید اجتماعی از طریق ارتباط شفاف با مردم، مدیریت مصرف انرژی و بنزین، اجرای «روز بدون خودرو» در دستگاه‌های دولتی و تقویت طرح کالابرگ برای حمایت از معیشت خانوارها تأکید کرد. 🔹ایشان همچنین تصریح کردند که گفت‌وگو با مردم و ارائه تصویری دقیق، شفاف و واقع‌بینانه از اقدامات و خدمات دولت، به‌ویژه در شرایط دشوار کشور، می‌تواند در تقویت امید و سرمایه اجتماعی مؤثر باشد. رسانه رسمی دکتر مسعود پزشکیان 🪩 www.pezeshkian.ir 🎙 @drpezeshkian @massoumehebtekar

این آیه بشری نیست... هر كس كسى را جز به قصاص قتل يا فسادى در زمين بكشد چنان است كه گويى همه مردم را كشته باشد و هر كس كسى را زنده بدارد چنان است كه گويى تمام مردم را زنده داشته است و قطعا پيامبران ما دلايل آشكار براى آنان آوردند، پس از آن بسيارى از ايشان در زمين زياده‏ روى مى كنند (مائده، ۳۲) @massoumehebtekar

رفع یک «خودتحریمی» عجیب در دولت در جلسه اخیر ستاد ویژه ساماندهی و راهبری فضای مجازی به ریاست محمدرضا عارف، ممنوعیت اطلاع‌رسانی رسمی دستگاه‌های دولتی در پیام‌رسان‌های غیربومی لغو شد؛ تصمیمی که به گفته معاون ارتباطات و اطلاع‌رسانی دفتر معاون اول رئیس‌جمهور، می‌تواند پایان یک خودتحریمی چندساله و بازگشت دولت به سکوهایی باشد که مردم در آنها حضور دارند./ سیتنا @massoumehebtekar

این جملات از کیست؟ ببینید و جملات بعدی را بشنوید... و چرا نمی شنوید؟! @massoumehebtekar

خودتحریمی می‌تواند به تضعیف قدرت نرم و عقبگرد کشور منجر شود دکتر محمود واعظی رییس دفتر رییس جمهور و قائم مقام حزب اعتدال و توسعه: طرح «مقابله با نفوذ بیگانگان» نباید با عناوین کلی و مبهم، اختیار تعیین مصادیق جرم را به آیین‌نامه‌ها و دستگاه‌های اجرایی واگذار کند. امنیت ملی ضرورتی انکارناپذیر است، اما نمی‌تواند مجوز تحدید آزادی‌ها و حقوق مشروع ایرانیان باشد. محدود کردن حقوق شغلی، رسانه‌ای، اجتماعی و تشکیلاتی اشخاص بر اساس مفاهیم کلی و مبهم، با استناد الزامات قانون اساسی نیازمند بازنگری جدی است. اصل نهم قانون اساسی اجازه نمی‌دهد همان‌گونه که به نام آزادی به استقلال کشور لطمه زده شود، به نام استقلال و تمامیت ارضی نیز آزادی‌های مشروع مردم سلب شود. ابهام در قانون کیفری می‌تواند مرز میان تهدید امنیتی و ارتباط مشروع را مخدوش و زمینه برخورد سلیقه‌ای و گزینشی را فراهم کند. جرم‌انگاری بدون حدود دقیق و تضمین‌های کافی، می تواند به‌جای مقابله با جاسوسی سازمان‌یافته بیگانگان، به ابزاری برای اجرای سلیقه‌ای اقلیتی خاص تبدیل شود. تشخیص تهدید امنیتی شأن نهادهای تخصصی است، اما تعریف جرم، تعیین مسئولیت کیفری و مجازات فقط باید با قانون شفاف و صریح انجام شود. مبارزه با جاسوسی و نفوذ بیگانگان باید بر رفتارهای مجرمانه مشخص متمرکز باشد، نه صرف ارتباط، همکاری علمی، رسانه‌ای، اقتصادی یا سیاسی. محدودیت‌های گسترده و مبهم در تعاملات علمی و دانشگاهی می‌تواند ارتباط پژوهشگران ایرانی با جریان علمی جهان را محدود کند. گسترش محدودیت‌ها در حوزه فرهنگ و هنر، حضور بین‌المللی هنرمندان ایرانی و یکی از مهم‌ترین مؤلفه‌های قدرت نرم کشور را تضعیف می‌کند. میان «نفوذ سازمان‌یافته بیگانه» و «تعامل مشروع علمی و فرهنگی» باید تفکیک روشنی وجود داشته باشد؛ در غیر این صورت، خودتحریمی می‌تواند به تضعیف قدرت نرم و عقبگرد کشور منجر شود. قانون باید ضامن و روشنگر حدود اختیارات باشد، زیرا هرچه مرز جرم مبهم‌تر و اختیارها گسترده‌تر شود، امکان تفسیر سلیقه‌ای افزایش می‌یابد. 🔗لینک متن کامل در کانال تلگرام حزب اعتدال و توسعه: https://t.me/hezbet/3827 ✅ کانال تلگرام: T.me/hezbet @massoumehebtekar

🔹با این وصف به نظر می‌آید که حساسیت ها و دید نقادانه وی، دقیق تر از اغلب مردان هم‌طراز عصر خود بوده است. 🔸در عشق و علاقه مریم عمید به روزنامه نگاری، همین بس که او یک بار تمام جا استکان های نقره خود را فروخت تا بتواند مخارج چاپ نشریه شکوفه را بپردازد. @massoumehebtekar

نگاهی به دانش و شکوفه؛ اولین و دومین نشریه زنان در ایران _✍ ابراهیم جعفری_ _🌍 دهکده جهانی_ _@dehkade_jahan_ ✅ در جریان انقلاب مشروطه، زنان ایران دوشادوش مردان پا به عرصه اجتماعی و سیاسی نهادند و در وقایع متعدد مانند تظاهرات و تشکل‌های آزادی‌خواهی شرکت نموده و به ستیز با استبداد محمدعلی‌ شاه برخاستند تا این که شاه از سلطنت خلع و مشروطیت به وقوع پیوست. از آن پس به مشارکت در امور اجتماعی، سیاسی و فرهنگی پرداختند که توسعه روزنامه‌نگاری از جمله آن هاست.  ✅ اولین نشریه زنان ایران در سال ۱۹۰۷ میلادی توسط یک بانوی پزشک در حالی انتشار یافت که در منطقه خاورمیانه و جهان اسلام نمونه آن را نمی‌توان یافت؛ دوره‌ای که زنان ایران در شمار متجددترین زنان دنیا درآمدند. 🔹امتیاز نشریه دانش در ۸ شهریور ۱۲۸۹ هجری شمسی به‌ نام خانم دکتر سمیه کحال صادر شد و مفاد آن به‌ ترتیب شامل نسوان و دوشیزگان، علم خانه‌داری، بچه‌داری و مسئله بهداشت و سلامت زنان و اطفال بود. ✅ هفته نامه دانش که در ۸ صفحه منتشر می‌شد، علاوه بر تهران و سایر شهرهای ایران، در ممالک دیگر نیز انتشار می یافت. گواه آن سرصفحه مجله است که قیمت اشتراک سالانه در بلاد خارجه را ۷ فرانک اعلام کرده است. 🔹دکتر کحال در پیشگفتار اولین شماره، منظور از چاپ و انتشار مجله را «تحصیل اخلاق حسنه خانم‌های محترمه» بیان می‌کند. از این رو دانش که اطلاعات پزشکی را در اختیار خوانندگان خود قرار می‌داد، آنان را هر چه بیشتر مجذوب می‌ ساخت. 🔸نخستین بانوی روزنامه‌نگار ایرانی به دلیل انجام فعالیت‌های اجتماعی نزد میسیونرهای آمریکایی که در ایران به امور خیریه می‌پرداختند، پزشکی آموخت و از سوی آنان اجازه یافت به مداوای چشم بیماران بپردازد؛ به گونه ای که می توان او را اولین چشم پزشک زن ایران قلمداد کرد. 🔹از آنجا که با مباحث پزشکی آشنایی داشت، مقالاتی در زمینه های حفظ الصحه هنگام شیوع وبا و سرما خوردن اطفال منتشر کرد. از نمونه‌های جالب توجه تاکید او بر حفاظت از دندان کودکان است: «چیزی که در خصوص اطفال بسیار اهمیت دارد، این است که باید کمال مواظبت را در حفظ دندان‌های آنان بنمایند. گمان نکنید که با کِرم خوردگی دندان، فقط درد دندان عارض می‌شود، بلکه اسباب خرابی مزاج او نیز می‌شود. دندان که فاسد شد، سردرد و سقوط اشتها و بی‌خوابی و نداشتن میل به کار و شغل شده و تمام حالات ما فاسد خواهد شد». ✅ دکتر کحال با چاپ مطالبی مانند: «خطاب به دوشیزگان» و «کلمات حکمت آمیز» به آموزش و پرورش آنان همت گمارده و سوادآموزی و تحصیل علم را امری واجب برای زنان برمی‌شمرد. 🔹در یکی از مقالات مجله آمده است: «خانم نجیبه محترمه اگر سواد ندارد، باید فوراً در پی تحصیل سواد برآید و درس بخواند؛ زیرا زن بی‌سواد صاحب عقل و تمیز نخواهد شد و اگر سواد دارد، باید بیشتر اوقات خویش را مصروف روزنامه خواندن نماید؛ زیرا کسی که روزنامه می‌خواند، همه چیز می‌داند». 🔸در پایان سرمقاله شماره نخست این نشریه تأکید شده است: «خانم‌هایی که سواد خواندن ندارند، بر آقایان محترم فرض است که این جریده را برای آنان هر هفته بخوانند تا از این فیض محروم نمانند، بلکه همین معنی سبب شود که تحصیل سواد نیز بفرمایند». 🔻نشریه «دانش» با وجود آن که نخستین تجربه زنان در عرصه روزنامه‌نگاری به‌ شمار می‌رفت، در تحقق اهداف آموزشی و اجتماعی خود تا حد زیادی موفق عمل کرد و در شناساندن زنان به جامعه گام‌های مؤثری برداشت. ✅ اگرچه دانش نخستین نشریه زنان بود؛ اما نشریه «شکوفه» با سردبیری مریم عمید _(مزین السلطنه)_ را می‌توان نخستین روزنامه مصور زنان، از لحاظ کیفیت و حجم معرفی کرد. 🔻جریده ای که صفحه آخر آن به کاریکاتورهای طنز اختصاص داشت، با این بیت آغاز می‌شد: باد آمد و بوی عنبر آورد بادام شکوفه بر سر آورد *تصاویر طنز شکوفه باعث شد تا این نشریه بین زنان طرفدار پیدا کند؛ تصاویری همچون دعوای عروس و مادر شوهر، رسم چهارشنبه‌سوری، گفتگوی زنان با یکدیگر و... 🔹این نشریه علاوه بر موضوع های روزمره زندگی زنان، برای اولین بار به مسائل سیاسی نیز پرداخت. مریم عمید در شکوفه، مقالاتی درباره آموزش مردان و این که چگونه باید با زنان رفتار کنند چاپ می‌کرد و به مردان تأکید می‌کرد این نشریه را برای زنانی که سواد ندارند، بخوانند. ✅ از فحوای نشریه شکوفه آشکار است که خانم عمید به شکلی دلسوزانه به نقد مشکلات اجتماعی پرداخته و به جای لحن خشک و بی روح و پند آموزی‌ های متکبرانه، به همدلی با بانوان مخاطب خود نشسته و به نصیحت عالمانه ایشان همت گماشته است.

#فیلم 🎥 دکتر روحانی: صداوسیما باید ملی شود/ از رئیس‌جمهور تا مردم نمی‌خواهند این صداوسیما را ببینند 🔹صدای ملّی و سیمای ملّی اگر با زبان نرم و لین و در چارچوب درست برای بیدارگری جامعه حرکت نکرد و مرکزی برای اختلاف شد، جایگاهی برای آن شد که گروه کوچکی از آن نفع ببرند و اکثریتی از آن ضرر ببینند، کنار آن صداوسیما کسی قرار نمی‌گیرد و کسی نمی‌خواهد این سیما را ببیند و این صدا را بشنود. حالا از رئیس‌جمهورش گرفته که نمی‌خواهد تا افراد عادی جامعه. 🔹صداوسیما نباید ملی شود؟ باز هم بعد از ۱۲ روز، نباید ملی شود؟ بعد از ۴۰ روز هم، نباید ملی شود؟ همچنان گروهکی باقی بماند؟ چه کسانی آنجا الان حرف می‌زنند؟ آقای رئیس‌جمهور می‌گوید من نگاه نمی‌کنم، اصلاً چه کسی می‌تواند نگاه کند؟ چه کسی حوصله دارد نگاه کند؟ چه کسی اعصاب دارد که این‌ها را گوش کند؟ rouhanihassan.com/Fa/Video/119637 @rouhanioffice

مغز انسان؛ شگفتی بزرگ خلقت سفر به اعماق رازهای شگفت انگیز مغز در این ویدئو @massoumehebtekar

رییس مجلس: در توطئه‌ جدید دشمن، جنگ شناختی کلیدی‌ترین نقش را بازی می‌کند و نقش رسانه‌ ملی بیش از هر زمان دیگر است، اما متاسفانه تاکنون موفقیت‌های لازم را نداشته‌است. تبیین ناکارآمدی‌های‌ساختاری، رویکردی و عملکردی صداوسیما فرصتی مبسوط می‌طلبد. رسانه‌ ملی‌ باید به‌کانون انسجام‌بخشی و امیدآفرینی برای ۹۰ میلیون ایرانی وطن‌دوست با سلیقه‌های مختلف سیاسی و تفاوت‌های اجتماعی تبدیل شود. @massoumehebtekar

دست از تحقیر زنان بردارید! ✍ روح الله طالبی توتی پیش‌نوشت: اخیراً ویدئویی دیدم از کارشناس یک برنامه‌ی گفت‌وگومحور که می‌گوید زنان باحجاب با تماشای زنان بدون حجاب دچار حسرت می‌شوند چون می‌فهمند که می‌توانستند جور دیگری زندگی کنند... ١. تیرماه ١۴٠١ بود در نشستی به مناسبت روز ملی حجاب، از این گفتم که گام اول برای جلوگیری از تبدیل مسئله‌ی حجاب به یک بحران، پذیرش عاملیت و کرامت زنان است. خوب به یاد دارم که نمونه‌های روشنی آوردم. گفتم وقتی زنان کم‌حجاب را به شکلاتی تشبیه می‌کنیم که مگس روی آن می‌نشیند، وقتی دختران را به‌خاطر حجاب عرفی دستگیر می‌کنیم و به بازداشتگاه می‌بریم، وقتی کارمند مرد حراست سرتاپای دانشجوی دختر را برانداز می‌کند تا به اندازه‌ی مانتویش ایراد بگیرد، وقتی فلان سخنران زنان بدون حجاب را هرزه می‌خواند و بهمان روزنامه به همسران زنان کم‌حجاب می‌گوید دیوث، چرا انتظار داریم زنان به حجاب علاقه‌مند شوند؟ حرفم این بود حالا که سیاست رسمی کشور با هر دلیل و مبنایی تصمیم دارد حجاب زنان را مدیریت کند، باید دست از تحقیر زنان بردارد و در وهله‌ی نخست، عاملیت و اراده‌ی آگاهانه و کرامت انسانی آنان را به رسمیت بشناسد. ٢. ورق برگشت و در کم‌تر از چند سال، حالا خبری از آن مدیریت سخت‌گیرانه نیست. اساساً خبری از چیزی نیست و آگاهانه یا از سر ناچاری، سیاست رسمی در زمینه‌ی حجاب به تغافل رو آورده. اجرای قانون جدید حجاب متوقف شده و قانون سابق هم اجرا نمی‌شود. شرایط جنگی کشور و لزوم حفظ وحدت و انسجام ملی هم مزید بر علت شده تا طرح هر بحثی پیرامون حجاب، سریعاً به محاق برود. چهره‌ی شهر تغییر کرده و حجاب - به معنای روسری - دیگر مانند سابق عمومیت الزامی ندارد. هرچند خلاف انتظار و پیش‌بینی برخی، زنان بسیاری هم‌چنان به حجاب عرفی پایبند ماندند. ٣. این به معنای آزادی پوشش نیست. ما از حجاب اجباری قانونی به بی‌حجابی اجباری عرفی رسیده‌ایم. روسری داشتن دیگر مانند سابق بخشی از مد پوشش زنانه در ایران نیست و حالا که این امکان وجود دارد تا زنان انتخاب کنند که حجاب داشته باشند یا نه، روسری داشتن می‌تواند فرد را در معرض قضاوت‌های ناخوشایند قرار دهد. برای زنان و دختران ایرانی که سال‌هاست با مسئله‌ی اعتماد به نفس درگیر هستند - که اگر نبودند این میزان از جراحی زیبایی و استفاده از لوازم آرایشی رواج نداشت - دشوار است که بخواهند با پوشش خود مورد اتهام قرار بگیرند. ۴. حالا در این شرایط، عده‌ای از جمله آن کارشناس، انگار می‌خواهند عقده‌ی سال‌ها اجبار حجاب را بر سر زنان محجبه خالی کنند. این‌که بگوییم زنان باحجاب با دیدن زنان بدون حجاب در مورد سبک زندگی‌شان تردید می‌کنند و دچار حسرت می‌شوند، توهینی آشکار و تحقیرآمیز به تمام زنان باحجاب است. این انگاره هم عاملیت و اراده‌ی زن را نادیده می‌گیرد. گو این‌که تمام زنان باحجاب با اجبار و نه انتخاب خود، حجاب دارند و کافی است ببینند می‌توانند حجاب نداشته باشند تا هوایی شوند! این نگرش کاریکاتوری و وقیحانه به زنان باحجاب، امتداد همان نگاه سلطه‌گرانه‌ای است که زنان را به صرف نداشتن روسری از دایره‌ی انسانیت و کرامت و عفت خارج می‌کند. ۵. بسیاری از زنان بدون حجاب، مادران محجبه دارند و بسیاری از زنان باحجاب، دختر و خواهر بدون حجاب. دیگری‌سازی بر مبنای حجاب و رواج این تصویر که انگار زنان باحجاب و زنان بدون حجاب از دو سیاره‌ی مجزا به زمین آمده‌اند، بسیار ناشیانه و غیرواقعی است؛ به‌ویژه اگر چاشنی توهین و تحقیر هم داشته باشد. زنان با حجاب در شرایط به‌شدت واگرای امروز ایران، به قدر کافی به خاطر انتخابشان قضاوت می‌شوند و دیگر نیازی نیست که نمک بر زخمشان بپاشیم. درباره‌ی زنان تحلیل داشته باشید، قلم بزنید، گفت‌وگو کنید. اما دست از سر تحقیر زنان بردارید! بپذیرید که جامعه‌ی ایرانی سبک‌های متفاوتی از پوشش را پذیرفته و خود زنان نیز به یک تعامل اجتماعی در این مورد دست یافته‌اند. با بی‌حجابی اجباری نمی‌توان تلافی سال‌ها اجبار حجاب را درآورد. زنان باحجاب هم نباید قربانی این نگرش‌های سطحی و عقده‌گشایی‌های سیاسی باشند. ۶. در شرایط کنونی، حجاب داشتن بیش‌تر از بی‌حجابی یک انتخاب آگاهانه و عاملانه است. سیاست رسمی سال‌ها بر سر مامور گشت ارشاد و حراست دانشگاه و اداره و مجرم و متهم چادر گذاشت و با این‌کار، علناً تصویری منفی از حجاب را تثبیت کرد. فضای غیررسمی هم بی‌حجابی را ترویج کرد و آن را با مفاهیمی مثل آزادی و زیبایی پیوند داد. نتیجه این‌که در ایران، حجاب داشتن بسیار دشوار شده و بی‌نهایت دلالت سیاسی و اجتماعی با خودش به همراه دارد. روا نیست در این وضعیت، دوباره تیغ تحقیر و توهین را بر بخشی از زنان جامعه روانه کنیم. روا نیست و البته که مغرضانه است. @massoumehebtekar

جولیان آسانژ: نادانی، بزرگ ترین دشمن بشریت است؛ چرا؟ چون شخص درک نمی کند چه اتفاقی در حال رخ دادن است. چه کسانی یا سازمان هایی مانع می شوند که حقیقت آشکار شود؟ چه کسانی یا سازمان هایی واقعیت را تحریف می‌کنند؟ مردم را باید فریب دهند تا بتوانند آنها را به سوی جنگ بکشانند... رسانه ها در این عرصه، چه از جهت مثبت و چه از جهت منفی، مهم ترین هستند... @massoumehebtekar

#زنان_ایران چرا موفق شدم؟: محدثه ساعدی اطلاعات و افتخارات المپیاد زیست‌شناسی: کسب مدال برنز کشوری در دوره بیست‌وششم (سال ۱۴۰۲) المپیاد جهانی دانش مغز (Brain Bee 2024): حضور به عنوان نماینده ایران در مسابقات جهانی آمریکا و کسب رتبه ششم جهان فعالیت‌های علمی: بنیان‌گذار آکادمی «اوج‌نخبگی» @massoumehebtekar