️ كانال بهتر ببينيم و بينديشيم

او رفیق واقعی من است؛ او برخلاف دیگران که تا وقتی داستان و قصه‌ات را می‌شنوند می‌روند، کنار من ماند. تنها کسی که اندوه مرا انکار نکرد، و بارها به داستان‌های تکراری من گوش کرد تا من خالی شوم. تنها کسی که خنده‌های مرا باور نکرد و غم مرا فهمید. تنها کسی که می‌توانم با او راجع به چیزهایی حرف بزنم که بقیه نه می‌فهمند، نه درک می‌کنند. آره …. من از رفاقت حرف میزنم

Photo By Anita ✨

پیام امروز : اصالت آدما رو از سبک دوستیشون میشه فهمید. میدونی دوستی یعنی چی؟ یعنی من بدون هیچ ترسی تورو شایسته این بدونم که امانت دار بخش زیادی از آبروی من باشی آره ….

غروب امروز video By Anita

در دنیایی زندگی می‌کنیم که مدام به ما برچسب «هوش اقتصادی پایین» می‌زنند؛ می‌گویند چرا به‌موقع دلار، سکه یا ملک نخریدیم و چرا بلد نبودیم از نوسان قیمت‌ها سود بگیریم. اما واقعیت این است که ما بی‌عقل نبودیم، فقط نمی‌خواستیم زندگی‌مان را به یک تالار معاملات دائمی تبدیل کنیم. ما قرار نبود کاسب‌کار بزرگ شویم؛ نه لذت آن را می‌فهمیدیم و نه برایش تربیت شده بودیم. هیجان ما در کتاب و طبیعت و هنر و فرهنگ بود، نه بالا و پایین شدن قیمت دلار و ماشین و مسکن. ما یک زندگی معمولی می‌خواستیم؛ ساده، روشن و در اندازه خودمان. پس خودتان را سرزنش نکنید؛ این دقیقاً همان چیزی است که مقصران اصلی می‌خواهند. می‌خواهند باور کنیم مشکل از ندانستن ما بوده، نه از ساختاری که ارزش‌ها را وارونه کرده است. ما با تحصیلات، تخصص و سال‌ها تلاش صادقانه جلو رفتیم. با امید زندگی کردیم و با وجدان کار کردیم. اگر نتیجه‌اش آن چیزی نشد که حق‌مان بود، ایراد از ما نبود؛ ایراد از سیستمی بود که سخت‌کوشی و صداقت را کم‌ارزش کرد و زمین بازی را به نفع سوداگران چید. ما درست بودیم. ما شرافتمند ماندیم و همین، ارزشمندترین سرمایه ماست. هرچند شاید برای زندگی دراین شرایط کافی نباشد

از داشته هایت راضی نیستی؟! بهتر است به کاشته هایت نگاهی دوباره بیندازی..!

ﻧﻤﯽ‌ﺗﻮﺍﻧﯿﺪ ﻣﺤﺒﻮﺏ ﻫﻤﮕﺎﻥ ﺑﺎﺷﯿﺪ. ﺷﻤﺎ ﻣﯽﺗﻮﺍﻧﯿﺪ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺁﻟﻮﯼ ﺩﻧﯿﺎ ﺑﺎﺷﯿﺪ، ﺭﺳﯿﺪه، ﺁﺑﺪﺍﺭ، ﺷﯿﺮﯾﻦ ﻭ ﺧﻮﺷﻤﺰه؛ ﺍﻣﺎ ﯾﺎﺩﺗﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ، ﻫﺴﺘﻨﺪ آدم‌هایی ﮐﻪ ﺁﻟﻮ ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺍﮔﺮ ﻣﺮﻏﻮﺑﺘﺮﯾﻦ ﺁﻟﻮ ﻫﺴﺘﯿﺪ؛ ﺍﻣﺎ ﺩﻭﺳﺖ ﺷﻤﺎ ﺁﻟﻮ ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﺣﺎﻻ ﻣﯽﺗﻮﺍﻧﯿﺪ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﮐﻨﯿﺪ ﮐﻪ یک ﻣﻮﺯ باشید، ﺍﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺑﺎﺷﯿﺪ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺑﮕﯿﺮﯾﺪ ﻣﻮﺯ ﺑﺸﻮﯾﺪ، ﻫﻤﯿﺸﻪ ﯾﮏ ﻣﻮﺯ ﺩﺭﺟﻪ ﺩﻭﻡ ﺧﻮﺍﻫﯿﺪ ﺑﻮﺩ، ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﻣﯽﺗﻮﺍﻧﺴﺘﯿﺪ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺁﻟﻮﯼ ﺩﻧﯿﺎ ﺑﺎﻗﯽ ﺑﻤﺎﻧﯿﺪ. لئو ﺑﻮﺳﮑﺎﻟﯿﺎ

ایران زیبای ما ♥️دریاچه سوها

چرا بعضی آدم‌ها تو را از دست نمی‌دهند… اما هیچ‌وقت انتخابت هم نمی‌کنند؟! بعضی رابطه‌ها با یک «نه» تمام نمی‌شوند؛ با صدها «شاید» ادامه پیدا می‌کنند… اولش فکر می‌کنی فقط کمی زمان لازم است؛ کمی صبر؛ کمی شناخت بیشتر؛ کمی آمادگی؛ اما کم‌کم متوجه می‌شوی که چیزی تغییر نمی‌کند… نه جدا هستند، نه با هم؛ نه آن‌قدر نزدیک که روی بودنش حساب کنی؛ نه آن‌قدر دور که فراموشش کنی. انگار در جایی میان ماندن و رفتن گیر کرده‌ای… جایی که نه آرامش یک رابطه سالم را داری، نه آزادی تمام شدن. گاهی یک پیام، یک ابراز دلتنگی، یا یک توجه کوتاه کافی است تا امیدی که داشت کمرنگ می‌شد، دوباره زنده شود… و همین رفتارها باعث می‌شود ماه‌ها در جایی بمانی که قرار نبود این‌قدر طول بکشد؛ در انتظار یک تصمیم؛ در انتظار یک وضوح؛ در انتظار اینکه بالاخره بدانی جایگاهت در این رابطه کجاست! رابطه تمام نمی‌شود… فقط در یک چرخه تکراری گیر می‌کند: نزدیک شدن، فاصله گرفتن، برگشتن، و دوباره ناپدید شدن. و هر بار فکر می‌کنی این دفعه شاید چیزی تغییر کند، اما چند هفته یا چند ماه بعد، دوباره خودت را در همان نقطه قبل می‌بینی… گاهی آدم‌ها نمی‌روند؛ فقط هر چند وقت یک‌بار برمی‌گردند در حدی که امیدت زنده بماند، اما نه آن‌قدری که انتخابت کنند؛ در زندگی‌ات می‌مانند، اما هیچ‌وقت جایگاه مشخصی به تو نمی‌دهند؛ نه می‌توانی به رابطه اعتماد کنی، نه می‌توانی از آن بگذری. در این وضعیت فقط زمان از دست نمی‌رود؛ هربار بخشی از روانت هم از دست می‌رود. هربار میزانی از امید، انرژی، و اعتمادت هم فرسوده می‌شود. کم‌کم به خودت شک می‌کنی؛ به ارزش خودت؛ به قضاوت خودت؛ و این سؤال: «آیا روزی واقعاً انتخاب خواهم شد؟!» بعضی آدم‌ها از زندگی شما نمی‌روند، چون هنوز با خودشان به نتیجه نرسیده‌اند. یک روز نبودنت برایشان سخت است… و روز دیگر، نزدیکی و تعهد می‌ترساندشان… اما بهای این تردید را، کسی می‌پردازد که مدت‌ها در انتظار یک تصمیم روشن بوده… شاید یکی از فرساینده‌ترین تجربه‌های عاطفی همین باشد: اینکه سال‌ها «منتظر انتخاب شدن» بمانی… و بعدها می‌فهمی چیزی که تو را نگه داشته بود، عشق نبود؛ امید به انتخاب شدن بود…

ایران زیبای ما 🤍♥️

ضرورتی ندارد همه‌ی رنجش‌هایی را که بر ما روا شده، به زبان بیاوریم. این که بگذاریم رفتاری بی‌جواب بماند، گاهی می‌تواند نشانه بلوغ ما باشد. ‌ -هریت لرنر

صبح بخیر ♥️

مامان ♥️

ضرورتی ندارد همه‌ی رنجش‌هایی را که بر ما روا شده، به زبان بیاوریم. این که بگذاریم رفتاری بی‌جواب بماند، گاهی می‌تواند نشانه بلوغ ما باشد. ‌ -هریت لرنر

نفسی بیا و بنشین، سخنی بگو و بشنو که به تشنگی بمردم بر آب زندگانی سعدی

و که به تشنگی بمردم بر آب زندگانی سعدی �

Photo by Anita