نسیمک قصه گو

برای تمامی لحظات this is us عزیزمون 🥺💔

دوست دارم باز هم در موردش بنویسم. از روزهایی که از اول مهر شروع میشه و هر روز کوتاه‌تر و خنک‌تر و سردتر میشه. یکی از قشنگ‌ترین کارها یا هنر زندگی که میشه توی این بازه داشت #هوگه ی مردم دانمارکه. استفاده از این رنگ آسمون و طبیعتی که زرد و نارنجی میشه و شب‌هایی که بلند میشه. میشه شمع روشن کرد. پلی‌لیست‌های آکوستیک اسپاتیفای رو گوش کرد. میشه توی بالکن یا لب پنجره نشست و کار کرد و یه لیوان چایی یا قهوه داشت. وای از آبانی که هوا سردتر میشه و میشه یه پتو یا شال بزرگ روی پا داشت. میشه کتاب خوند و ساعت‌های غروب رو سپری کرد. اگر همه واکسن بزنیم میشه دورهم جمع شد و شام خوشمزه درست کرد و ساعت‌ها دور میز نشست و صحبت کرد. قصدم آموزش هوگه نیست که همه بهتر از من میدونین ولی قدر این لحظات پاییز رو بدونیم و با طبیعت هماهنگ باشیم که شمع و موزیک و کنار آتش شومینه نشستن بهانه است مهم اون حس امنیت و آرامش و در لحظه بودنی هست که قراره هوگه به ما بده.  که شروع کنی به دیدن زندگی که چطوری در عمیق‌ترین لایه‌های وجودیت با تو ارتباط برقرار کرده. که هر روز آسمون نارنجی قبل از غروب آفتاب رو ببینی تا بهت نشون بده که خوشبختی معنای پیچیده‌ای نداره. که موبایل رو بذاری کنار و نذاری این حجم از آدم‌ها و اخبار تورو تغییر بده و برای چند ساعت با خودت و کسانی که دوستشون داری تنها باشی. که باید همون مسیری رو بری که خودت میخوای. همون نوشیدنی گرمی رو بخوری که خودت انتخاب میکنی و همون کتابی رو بخونی که خودت دوست داری. اینطوری با هر روزی که میذاری هوگه وارد زندگیت بشه در نهایت می‌بینی که زندگی خودت رو داری. همون زندگی که حتی اگر آخر شب  که میخوابی و حس میکنی قلبت از سختی های زندگی درد میکنه و راه طولانی تا اهدافت مونده اما زیبایی‌های در لحظه بودن رو بهت نشون داده. زیبایی‌های شناخت خودت و آنچه که خودت فکر میکنی و اون زندگی ساده‌ و مینیمالی که خودت به دنبالش هستی @nasim_brisaa

Hygge

Sen öğret bana da aşksız gülmeyi Ben bilmem ki sensiz sevmeyi Teach me to laugh without love I don’t know how to love without you @nasim_brisaa

@minimalbrisa 💫

@minimalbrisa💫

Chapter 3 🥺

گیله لوی 🌱

The Father, 2020

Florina - Va Va Vis

پرسیدی چرا زودتر نشد یا چرا برای من پیش نیومد. چرا برای فلانی اتفاق افتاد با اینکه این من بودم که دقیقا تو نقطه‌ای بودم که باید باشم تا به اون هدف برسم...ولی به‌جاش برای من انقدر دور بود که انگار توی تقدیرم نوشته شده همه اتفاق‌های زندگی با تاخیر پیش بیاد و با مشکل همراه باشه و من بهت میگم تا یاد بگیری که صبور باشی. که صبر کنی اونم برای خیلی چیزهایی که فکرشم نمیکردی نیاز به صبر داشته باشه. که خیلی وقتها هرچقدر هم تلاش کنی نمیتونی سرعت یه سری اتفاق‌هارو توی زندگی بیشتر کنی. انگار که اگر اصرار کنی بدتر خرابش می‌کنی و انگار که خداوند روی تاریخی که خودش نوشته پیش میره و اصرار تو هیچ تاثیری توی این زمان‌بندی نداره.‌ که توی این زندگی یاد بگیری هیچ دو مسیری یکسان نیست و هیچ دو سرنوشتی مشابه‌ و برای خیلی چیزها باید تلاشت خیلی بیشتر از بقیه باشه شاید بگی چرا. منم نمیدونم. ولی اینو میدونم تمام این جریان صبر و تلاش و امیدواری به اتفاق‌های بهتر برای اینه‌که یاد بگیریم زندگی در زمان حال رو‌. که یاد بگیریم هر سوالی جواب نداره و نمیشه شکایت کرد. نمیشه ناشکری کرد و گفت چرا ! چون جوابی غیر از صبر و تلاش نیست. باید زندگی کرد، زندگی در لحظاتِ حالی که با تمام خوشی‌ها و تلخی‌هاش سال‌ها بعد دلتنگش هستیم و آرزو می‌کنیم کاش زمان برمی‌گشت @nasim_brisaa