seymare

روزنامه سعودی «الشرق الاوسط»: 🔹 ماجرای امروز ایران و آمریکا بزرگتر از حدی است که اعراب ورودی داشته باشند. 🔹 خطرات برای ما عظیم خواهد بود. 🔹 بعید است تهران به کشور‌های عرب خلیج فارس حمله تلافی‌جویانه کند، اما غیر ممکن هم نیست./ انتخاب

رییس دیوان عدالت ادارى: افزایش قیمت خودرو مبنای قانونی ندارد مراجع نظارتى از جمله سازمان تعزیرات حکومتى طبق وظایف قانونى خود صلاحیت برخورد با تخلفات احتمالى را دارند 🔹حجت‌الاسلام‌والمسلمین عابدی، رییس دیوان عدالت اداری: هرگونه تغییر در قیمت خودروهاى سوارى تابع ضوابط مقرر در دستورالعمل تنظیم بازار خودرو سوارى بوده و در مورد افزایش قیمت خودروهاى سوارى در حال حاضر دستور موقتی وجود ندارد. 🔹مراجع نظارتى از جمله سازمان تعزیرات حکومتى طبق وظایف قانونى خود صلاحیت برخورد با تخلفات احتمالى را دارند. 🔹در حال حاضر دستور موقتی از دیوان عدالت اداری در این خصوص وجود ندارد، عمل بر این اساس نیز مبناى قانونى ندارد و مراجع نظارتى از جمله سازمان تعزیرات حکومتى طبق وظایف قانونى خود صلاحیت برخورد با تخلفات احتمالى را دارند./ میزان

✅ بازارِ سرد 🔹پنج‌شنبه‌ دوم بهمن‌ماه است. سرما بی‌رحمانه می‌تازد؛ نه فقط بر تن که تا مغز استخوان و اعماق دل. آدم‌ها سر در گریبان دارند، شانه‌ها بالا آمده و چهره‌ها درهم کشیده است؛ گویی شهر، یک‌پارچه دل‌نگران است. 🔹برای خرید اندکی گوشت، قدم به قصابی محله می‌گذارم. تابلوی کوچکی بر دیوار آویخته‌اند؛ عددی سرد و سنگین: یک‌میلیون و دویست هزار تومان. قصاب، پشتِ دخل ایستاده و با تلفن همراهش حرف می‌زند. صدای مرد آن‌سوی خط، از لابه‌لای همهمه‌ی یخچال‌ها به گوش می‌رسد: «این قیمت‌ها چرا هر روز عوض می‌شود؟ ما به مردم چه بگوییم؟» 🔹پشت شیشه‌ی مغازه ایستاده‌ام و شاهد گفت‌وگویی هستم که دیگر برای هیچ‌کس ناآشنا نیست. سرما هنوز می‌تازد؛ درست مثل قیمت‌ها که بی‌درنگ بالا می‌روند و نفسی برای مردم باقی نمی‌گذارند. 🔹قصاب آهی می‌کشد، سری به اعتراض تکان می‌دهد و می‌گوید: «رییس صنف، قیمت امروز را یک‌میلیون و دویست و پنجاه هزار تومان اعلام کرده… وقتی نرخ هر روز عوض شود، دلال‌ها هم پا درمیانی می‌کنند!» 🔹مرد جوانی از راه می‌رسد؛ حدود سی‌وپنج ساله. چشم‌هایش روی تکه‌های گوشت پشت شیشه یخ می‌زند. نگاهی حسرت‌بار، مکثی کوتاه، و سپس با صدایی آرام می‌گوید:«یک کیلو گوشت گوساله، لطفاً…» 🔹قصاب ساطور را برمی‌دارد. تکه‌ای گوشت از راسته جدا می‌کند و ضربه را محکم فرود می‌آورد؛ چنان که انگار خشم فروخورده‌ی روزگار را بر پیکر بی‌جان گاو خالی می‌کند. صدای ساطور در مغازه می‌پیچد؛ صدایی شبیه شکستن استخوانِ امید. 🔹سرش را بالا می‌آورد، نگاهش خسته است و کلامش تلخ:«بازار رها شده… نظارتی نیست.» و من فکر می‌کنم، در این سرمای استخوان‌سوز، فقط هوا نیست که بی‌رحم شده؛ بازار هم رهاست، و دل مردم، بیش از همیشه، سرد. 🔹پیرمردی پشت سر من ایستاده. زیر لب می‌گوید: «زمانی گوشت، قوتِ خانه بود… حالا شده آرزو.» کسی جوابش را نمی‌دهد. این روزها حرف‌ها زود یخ می‌زنند. 🔹از قصابی بیرون می‌آیم. باد سردی بر صورتم می‌لغزد. خیابان در چشمم گم می‌شود؛ مردمی که تند راه می‌روند، نه برای رسیدن، برای گذشتن. مغازه‌ها روشن‌اند، اما دل‌ها خاموش. قیمت‌ها بالا می‌روند و امید پایین می‌آید. 🔹خودرو را روشن می‌کنم. راه خانه را در پیش می‌گیرم. شجریان با صدای اهورایی‌اش، زمستانِ اخوان را فریاد می‌زند: «سلامت را نمی‌خواهند پاسخ گفت هوا دلگیر، درها بسته، سرها در گریبان، دست‌ها پنهان نفس‌ها ابر، دل‌ها خسته و غمگین درختان اسکلت‌های بلورآجین زمین دلمرده، سقفِ آسمان کوتاه غبارآلوده مهر و ماه زمستان است…» خرم‌آباد- دوم بهمن‌ماه ۱۴۰۴ ✍️نویسنده: کیانوش رستمی | سرچشمه: آوای سیمره https://eitaa.com/avayeseymare 🌐https://avayeseymare.ir/?p=32194

✅ ارز؛ بین بحران و اصلاح آیا حذف ارز ترجیحی راه حل است؟ ✍️دکتر مصطفا شکری/ اقتصاددان 🔹شرایطِ امروزِ ایران خطیر است. جهشِ نرخِ ارز و بی‌ثباتیِ اقتصادی به همراه تورمِ مزمن، سقوطِ بی‌وقفه‌ی ارزشِ پولِ ملی و فشار بی‌سابقه بر معیشتِ خانوارها به‌ویژه خانوارهای ضعیف، فضای کشور را به سمت بروز اعتراضاتِ خیابانی دی‌ماه ۱۴۰۴ سوق داد. 🔹اعتراضاتی که بعضاً به خشونت نیز کشیده شد و پس از جنگ ۱۲ روزه با رژیمِ صهیونیستی و نمایشِ هم‌بستگیِ بی‌نظیر ایرانیان در مقابلِ تهاجمِ خارجی، بیش از هر چیزی نشان‌دهنده‌ي این است که اقتصاد ایران در یکی از بحرانی‌ترین مقاطع چند دهه‌ی اخیر خود قرار دارد. 🔹یکی از مهم‌ترین دلایل شروع اعتراضات اخیر، جهش بی‌سابقه نرخ ارز بود. نرخ ارزی که می‌بایست توسط متولیان پولی کشور «کنترل» شود. اما در عمل دیدیم که عبور نرخ ارز از مرزهای تاریخی، ثبت تورم‌های بالای ۵۰ درصد و کاهش مداوم قدرت خرید مردم، نشان داد که سیاست‌گذار پولی و ارزی کشور در سال‌های اخیر نتوانسته است نقش مهارکننده خود را ایفا کند. 🔹مشکل کجاست؟ چرا بانکِ مرکزی نقشِ تثبیت‌کنندگی خود را ازدست‌داده است؟ چرا دولت در زمان خطیر کنونی، ارز ترجیحی را حذف کرد؟ آیا اکنون زمان مناسبی برای این کار بود؟ 🔹اولاً باید بپذیریم که شرایطِ امروزِ نرخِ ارز، حاصل مجموعه‌ای از تصمیم‌ها، سیاست‌ها و خطاهای هر چهار دوره مدیرانِ قبلیِ بانکِ مرکزی؛ یعنی ولی‌الله سیف، عبدالناصر همتی، علی صالح‌آبادی و محمدرضا فرزین است که در بستر تحریم‌ها، رخ‌داده است. چرایی آن را باید در سیاست تعیین موازی و چندگانه «نرخ ارز» جست‌وجو کرد. زیرا که اساس تعیین نرخ ارز ترجیحی برای واردات کالاهای اساسی در زمان ولی‌الله سیف پایه‌گذاری شد و در زمان مدیران بعدی بانک مرکزی نیز به شکل‌های دیگری، ادامه یافت. ادامه و متن کامل این یادداشت در تارنمای آوای سیمره 👇👇 https://avayeseymare.ir/?p=32210 https://eitaa.com/avayeseymare

✅سیاست را از سعدی بیاموزیم (سعدی و سازش با قدرتِ غالب) ✍️دکتر مرتضا ادیب 🔹متفکران و حکیمان ایران، حاصل اندیشه‌ها و آموزه‌های خود را به زبان شعر بیان کرده‌اند. 🔹اشعار فردوسی و خیام و مولوی و سعدی و حافظ، آیینه‌ی حکمت و تفکر آنان است که در طول تاریخ، چراغِ راهِ ایران و ایرانیان بوده است. در میان شعرا و حکمای ایران، سعدی جایگاه خاص خود را دارد. یکی از دغدغه‌های اصلی سعدی، اندیشیدن به اجتماع و سیاست بوده است؛ سیاستی که در آن عدلِ شاه، آسایش خلق را در پی داشته باشد. سعدی، حاکمانی را که حکمت و کیاست را با سیاست آمیخته‌اند و از درد و رنج مردمان کاسته‌اند، ستایش می‌کند. حاکمان فارس در زمان زندگی سعدی که به اتابکان سلغری شهره بودند، از جمله‌ی حاکمانی هستند که سعدی آنان را بسیار ستوده است. علت ستایش سعدی از اتابکان سلغری، مذاکره و سازش آنان با مغولان بوده است. 🔹مغولان به دلیل سفاهت سلطان محمد خوارزمشاه به ایران حمله کردند. لشکر مغول، ایرانِ آباد آن روز را ویران کرد. چندان از مردمان سمرقند و بلخ و مرو و نیشابور و خوارزم را به فجیع‌ترین شکل ممکن به قتل رساندند که «هنوز تا رستخیز اگر توالد و تناسل باشد، غلبه‌ی مردم به عشر آنچه بوده است، نخواهد رسید.» در کتاب «تاریخ جهانگشا» از جوینی که تاریخ مغول است، درباره ویرانی شهر خوارزم که «مرکز رجالِ رزم و مجمع نساء بزم بود و ایام سر بر آستانه‌ی آن نهاده و همای دولت، آن را آشیانه ساخته»، چنین آمده است که بعد از اسیریِ مردانی که مهارتی داشتند و بردگی زنان آنان، هر یک نفر از لشکر مغول، بیست و چهار نفر را از اهالی شهر خوارزم به قتل رساند تا هیچ کسی از شهر زنده نماند!! و شهری به آن آبادانی، چنان شد که «ماوای ابن آوی(شغال) گشت و نشیمن بوم و زغن شد.» 🔹در زمان هجوم مغول، شهر شیراز نیز یکی از شهرهای آباد ایران بوده است. فرمانروایان خردمند شیراز، با واقع‌بینی و تحلیلِ میزانِ امکانات و توان خود در برابر لشکر مغول، راه مذاکره و سازش را در پیش گرفتند و به این طریق، شهر شیراز را در امان نگاه داشتند. 🔹اگر بپذیریم که «ولایتِ عاطفه بر عقل، گوهر اصلی تاریخ اجتماعی ما بوده و هست» (شفیعی کدکنی، مقدمه تاریخ نیشابور)، آنگاه به ژرف‌بینی اتابکان و سیاست‌ورزیِ خردمندانه‌ی آنان پی خواهیم برد. «در اقلیم پارس، خون‌ریزی و غارت فراگیری رخ نداد و چنان زحماتی فوق حد تصویر و تصور که از احوال مردمان دیگر بلاد خوانده‌ایم، از برای رعایای سلغریان فراهم نگردید.» (جویا جهانبخش، مقاله‌یِ ژرفِ بوستان به مثابت سیاست نامه) متن کامل و ادامه‌ی این یادداشت در تارنمای آوای سیمره 👇👇 https://avayeseymare.ir/?p=32244 https://eitaa.com/avayeseymare

✅ بازاندیشی در شرایط کنونی: در جست‌وجوی امید از دست رفته ✍️دکتر مجتبا ترکارانی/ جامعه‌شناس هفته‌های گذشته، روزهای دشواری برای ایران و بسیاری از خانواده‌ها بود. دوران بی‌خبری و انزوا ناشی از قطع اینترنت، فضایی از اضطراب را حاکم کرد، به‌گونه‌ای که ما از میزان دقیق آن‌چه رخ داده بود، بی‌اطلاع هستیم. با وجود روایت‌های متضاد منابع داخلی و خارجی در مورد آمار تلفات و قربانیان، یک واقعیت تلخ آشکار است: تعداد قابل توجهی از هم‌وطنان در جریان اعتراضات جان باخته و زخمی شده‌اند و جامعه به شدت دوقطبی گشته است. بسیاری از ترس مجازات، فضای اجتماعی کم تحمل، یا بی فایده بودن گفت‌وگو، از بیان نظر خود خودداری می‌کنند. با این‌که هشدارهای دل‌سوزان در سال‌های گذشته مبنی بر عواقب برخی سیاست‌ها جدی گرفته نشد، اکنون، فارغ از بحث مقصریابی، لازم است در این برهه‌ی تاریخی، موقعیت خود را بازاندیشی کرده و به این پرسش پاسخ دهیم: ما در کجا ایستاده‌ایم و چه می‌توان کرد؟ ۱- مسئولیت حاکمان و سوءمدیریت داخلی: با وجود این‌که در روایت رسمی، نقش نیروهای بیگانه در اعتراضات اخیر بسیار پررنگ می‌شود، واقعیت این است که در تحلیل نهایی، مسئولیت اصلی حفظ جان و مال شهروندان بر عهده‌ی حاکمان است. اگرچه نباید از دشمنی کشورهای خارجی غافل بود، اما تلاش برای منتسب کردن تمام تلفات اخیر به عوامل بیرونی، «عذر بدتر از گناه» است؛ زیرا حکومت‌ها در مقابل نفوذ خارجی و امنیت شهروندان‌شان مسئول هستند. ۲- شکاف عمیق روایت‌ها و فقدان تحلیل: از اعتراضات سال ۱۳۷۸ تاکنون، همواره شکاف عمیقی میان روایت مردم و روایت رسمی در مورد علل و انگیزه‌های اعتراضات وجود داشته است. این شکاف مانع تحلیل‌های دقیق و ایجاد اصلاحات معنادار شده است؛ زیرا هرگونه انعطافی به‌عنوان تقویت دشمن یا رقیب تلقی شده است. این شکاف اکنون به حدی رسیده که پل زدن وترمیم آن دشوار است... 👈متن کامل و ادامه‌ی این یادداشت در تارنمای آوای سیمره 👇👇👇 https://avayeseymare.ir/?p=32202 https://eitaa.com/avayeseymare

✅سیمرغ در تبعید 🔹از دهلیزهای ابدی تاریخ این سرزمین، تاریکی هرگز بی‌پاسخ نمانده است. هر بار که قدرت، جهل یا مصلحت قصد به حاشیه‌بردن فرهنگ را داشته، نوری از دل همان تاریکی تابیده و چراغ‌وار سنگلاخ خمودگی و تیرگی را در وادی فرهنگ و هنر شکافته است. ایران در طول تاریخ نه با شمشیر، که با حافظه و فرهنگ خود زنده مانده است. 🔹این‌بار، دست توانمند تقدیر از زهدان پاک مام وطن، کودک-مردی را برکشید که سینه‌اش مأوای سیمرغ کارگشا بود؛ بر فراز سرو کاشمر، آن‌گاه که هنوز تیغ عداوت و جهالت یاغیان به خاک نیفتاده بود. 🔹بر تنش شولای راویان متل‌های هزارساله از کوچه‌های بلخ و توس تا ستون‌های بیستون نشسته بود و دستانش ذرات خاک خون‌آلود بی‌گناهی سیاوش، غیرت رادمان و تمام شهیدان شاهد را حمل می‌کرد. از زبانش، چکاچک شمشیر سپاه فرخ‌هرمز در سیاهی آوردگاه قادسیه می‌تراوید و بر تن تبعیدی‌اش، چکه‌های خون سرداران سربه‌دار، امتداد نگاه منتظر مادران بود. 🔹روح او از ابتدای زایش، هم‌سفر آوارگی شاه و شاهد خیانت شاه‌کش خودی در آسیابی در مرو بود. با قلب توانمندش، پاسدار آتشی شد که قرن‌هاست قدرت، جهل و تحجر در کمین خاموش‌کردنش نشسته‌اند؛ غافل از آن‌که این آتش همیشه پاسبانانی از جنس بهرام داشته است. 🔹چشم‌هایش، آبی روشن، ادامه‌ی رود مرو بود آن‌هنگام که تن شکوهمند شهریار را با خود برد، نجیب مثل ایران؛ و قلمش هرگز در خدمت منفعت به تملق نچرخید. 🔹فردوسی زمانه، بی هیچ چشم‌داشتی، آن‌گاه که از زخم‌های وطن می‌گفت که چگونه دست‌های خون‌آلود خیانت ایران را به دامان پلید بردگی افکندند، هم‌زمان «تاتی» را آفرید. او «باشو»ی جنگ‌زده را با قلبش پذیرفت و در دل ویرانی، وطن و مادر را دوباره معنا کرد. 🔹در روایت او، وطن خاک نیست؛ پناه است، مسئولیت است و تعهدی اخلاقی و تاتی مادر بود در روایت بهرام؛ وطن بود که پناهگاه است و ایران بود که زیبا و باشکوه باقی می‌ماند. 🔹بهرام، رستم فرخزاد این روزگار بود؛ این‌بار اما پیروز در نبرد قادسیه‌ای که از داخل و بیرون برای تهی‌کردن فرهنگ این سرزمین از معنا، حافظه و صدا به راه افتاده. 🔹او سرداری از سپاه شجاعان کشورمان بود که با سلاح قلم و عشق، از حریم مقدس مادر پاس‌داری کرد و سرانجام، گردن‌فراز، کالبد دور از وطنش را در غربتی ترک کرد که سال‌ها تنها به جرم «ایران‌خواهی» بر او تحمیل شده بود. 🔹تاریخ نشان داده است که ایستادن ارزان نیست؛ حذف، تبعید و خاموش‌سازی بخشی از این بهای مقاومت است. اما نام بهرام حذف نشد، چون در حافظه ماند و حافظه، آخرین جایی است که قدرت به آن دسترسی ندارد. راهش به سوی ابدیت روشن باد و دامان مام وطن، از امثال بهرام، هرگز خالی مباد! @seymareweekly ✍️نویسنده: الهام خوشنام‌وند | سرچشمه: سیمره‌ی شماره‌ی 806 (دوشنبه 8 دی 1404)

مهاجرانی اعلام کرد؛ دستور پزشکیان به وزارت‌خانه‌ها و دستگاه‌ها در زمینه‌ی اعتراضات مردمی سخنگوی دولت با تأکید بر این‌که معترضان فرزندان ما هستند، اظهار کرد: «با دستور رئیس‌جمهوری همه وزارت‌خانه‌ها و دستگاه‌ها متناسب با وظایف خود موظف شده‌اند برای گفت‌وگو و پیگیری مطالبات مردم اقدام کنند.» به گزارش ایسنا، فاطمه مهاجرانی در حساب کاربری خود در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «معترضان فرزندان ما هستند و ریخته شدن هر قطره خون، دل دولت را به درد می‌آورد. دولت با شنیدن صدای معترضان، اجازه نمی‌دهد اعتراضات به نفع جریان‌های خاص مصادره شود. به دستور رییس‌جمهوری همه وزار‌تخانه‌ها و دستگاه‌ها نیز متناسب با وظایف خود موظف شده‌اند برای گفت‌وگو و پی‌گیری مطالبات مردم اقدام کنند.» @seymareweekly

✅آتش‌فشان زاگرس: چگونه خشم ناشی از تبعیض، اعتراضات را شعله‌ور کرد ✍️دکتر مجتبا ترکارانی/ جامعه‌شناس در یک هفته‌ی اخیر، موجی از اعتراضات خیابانی شکل گرفته که تمرکز معنادار آن در منطقه‌ی زاگرس میانی، به‌ویژه استان‌های لرستان، ایلام، کرمانشاه و چهارمحال‌وبختیاری، این پرسش اساسی را پیش می‌کشد که چرا این‌بار اعتراضات از این مناطق آغاز شد و چرا با چنین سطحی از خشم و خشونت همراه بود. پاسخ به این پرسش مستلزم توجه هم‌زمان به زمینه‌های کلان و عمومی اعتراض در سراسر کشور و ویژگی‌های خاص اجتماعی، اقتصادی و نهادی زاگرس میانی است. در سطح کلان، جامعه ایران – به‌ویژه نسل جوان – در وضعیت انباشت خشم و ناامیدی مزمن قرار دارد. تورم مزمن، افزایش لحظه‌ای قیمت‌ها و بی‌ثباتی اقتصادی، احساس ناامنی شدید و فراگیر ایجاد کرده است. جوان بی‌کار یا شاغلِ بی‌ثبات، حتا اگر در خوش‌بینانه‌ترین حالت به یافتن شغلی امیدوار باشد، با این واقعیت روبه‌رو است که دست‌مزدهای موجود کفاف هزینه‌های ابتدایی زندگی را نمی‌دهد؛ چه رسد به تشکیل خانواده، صاحب‌خانه شدن یا ترسیم آینده‌ای قابل پیش‌بینی. در چنین شرایطی، آینده برای نسل جوان نه‌فقط مبهم، بلکه خفه‌کننده و تهی از هرگونه افق معنادار می‌شود. این فشار اقتصادی زمانی تشدید می‌شود که جوانان، به‌واسطه‌ی زیست دیجیتال، به‌طور مداوم در معرض سبک‌های زندگی پرزرق‌وبرق، مصرفی و اغواکننده در سایر نقاط جهان قرار می‌گیرند. مقایسه دائمی میان «زندگی خود» و «زندگی نمایش‌داده‌شده دیگران»، احساس محرومیت نسبی، بی‌عدالتی و خودبیچاره‌پنداری را بازتولید می‌کند. این تصور تقویت می‌شود که «همه در حال زندگی‌اند و فقط ما در رنج مانده‌ایم.» پیامد چنین حسی، شکل‌گیری نگرشی منفی نسبت به آینده، نهادهای رسمی، مسئولان، و گاه حتا خانواده و نزدیکان است. خشم انباشته ناشی از این وضعیت، بسته به شرایط فردی و اجتماعی، مسیرهای متفاوتی پیدا می‌کند. گاه به درون بازمی‌گردد و خود را به شکل افسردگی، اضطراب، فرسایش روانی و حتا خودکشی نشان می‌دهد؛ گاه در سطح خانواده تخلیه می‌شود و به خشونت خانگی یا قتل‌های درون‌خانوادگی می‌انجامد؛ و گاه به عرصه عمومی سرازیر می‌شود و در قالب اعتراض خیابانی، تخریب نمادهای شهری، آتش زدن سطل‌های زباله و درگیری مستقیم با نیروهای دولتی بروز پیدا می‌کند. مسئله اساسی اینجاست که در ساختار سیاسی و اجتماعی موجود، راه‌های نهادمند، امن و مسالمت‌آمیز برای بیان خشم و اعتراض وجود ندارد. با وجود آن‌که پس از هر بحران، وعده «به‌رسمیت‌شناختن اعتراض شهروندان» تکرار می‌شود، در عمل نه فضاهای گفت‌وگو گشوده می‌شود و نه نهادهای میانجی تقویت می‌گردد. حتا فضای مجازی، که برای بسیاری از جوانان تنها امکان بیان و دیده‌شدن است، روزبه‌روز محدودتر می‌شود. 👈متن کامل و ادامه‌ی این یادداشت را در تارنمای آوای سیمره بخوانید 👇👇 https://avayeseymare.ir/?p=32004

✅معترض یا آشوبگر؟ 🔹در روزهای اخیر بسیاری از هم‌وطنان ما در نقاط گوناگون کشور به خیابان آمدند تا صدای نارضایتی خود را از وضعیت دشوار معیشتی، فریاد بزنند. 🔹این بار اما برخلاف اعتراضات گذشته، شهرهای کوچک و کم‌برخوردار پیش‌گام بودند. اعتراضاتی نه از سر آشوب، بلکه به‌خاطر فقر، بی‌کاری و ناامیدیِ روزافزون مردم. مردمی که سال‌هاست زیر بار گرانی و نابرابری کمر خم کرده‌اند، به خیابان آمدند تا فریاد خود را به گوش مسئولان برسانند. 🔹در لرستان، شهرهایی چون کوهدشت، نورآباد، ازنا، الیگودرز، دورود و خرم‌آباد صحنه‌ی اعتراض مردم بودند؛ مردمی که از فقر، بی‌کاری و بی‌توجهی مزمن به ستوه آمده‌اند. 🔹کوهدشت، یکی از محروم‌ترین شهرهای ایران، نخستین شهر لرستانی بود که در دهم دی‌ماه جوانانش به خیابان آمدند. در همان روز، متأسفانه یکی از فرزندان این خاک، به نام امیرحسام خدایاری‌فرد جان خود را از دست داد؛ جوانی که می‌توانست زنده بماند، اگر امیدی برای زندگی و کار در زادگاهش بود. بی‌کاری در کوهدشت بی‌داد می‌کند. بسیاری از جوانان ناچارند برای لقمه نانی به پایتخت یا شهرهای بزرگ مهاجرت کنند و کارگری کنند. برخی دیگر، به سبب فقر و بی‌چار‌گی، گرفتار دام اعتیاد یا قاچاق مواد مخدر می‌شوند. هر از گاهی خبر اعدام جوانی از این دیار، شهر را در سوگ و سکوت فرو می‌برد. آیا این نشانه‌ی بی‌عدالتی مزمن نیست؟ 🔹کوهدشت یکی از مهاجرفرست‌ترین شهرهای ایران است. اگر در طول چهار دهه‌ی گذشته مسئولان گامی جدی برای ایجاد اشتغال در این مناطق برمی‌داشتند، امروز «امیرحسام»‌ها زنده بودند و جوانان ما در صف اعدام یا بی‌کاری نبودند. 🔹نماینده‌ی این شهر، که چهار دوره است بر صندلی مجلس تکیه زده، آیا اندکی شرم نمی‌کند؟ او که می‌گوید «استاندار لرستان، کوهدشت را به کارگاه سازندگی تبدیل کرده‌است»، کجاست ابن کارگاه؟! اگر کوهدشت به کارگاه سازندگی بدل شده، پس چرا جوانانش ناامید به خیابان می‌آیند؟ به جای شعار و بازی‌های سیاسی، اگر اندکی از توان و نفوذتان صرفِ اشتغال‌زایی و رفع محرومیت این مردم می‌شد، امروز این سرزمین چنین داغ‌دار نبود. شرم بر بی‌عملی و بی‌تفاوتی‌تان. 🔹البته این فقط درد کوهدشت نیست؛ شهرهای دیگر لرستان و زاگرس نیز از همین رنج‌ها می‌سوزند: الیگودرز، دورود، ازنا، نورآباد، هرسین و بسیاری دیگر. 🔹ما مردم این سرزمین خشونت را نمی‌خواهیم و آشوب نمی‌طلبیم؛ اما اعتراض، حق مردم است. مردمی که از گرانی، بی‌کاری و فقر به تنگ آمده‌اند؛ آنان دشمن نیستند، معترض‌اند. پیش از آن‌که دیر شود، صدایشان را بشنوید، صدای رنج و زندگی را. ✍️نویسنده: کیانوش رستمی | سرچشمه: سیمره‌‌ی شماره‌ی807 (16 دی‌ماه 1404)

✅گسل‌های اعتراضی و زندگیِ ایرانی/ جامعه‌ی جدید عباس دارایی/ روزنامه‌نگار کشور درگیر یک فضای جدید اعتراضی است که به خیابان‌ها کشیده شده؛ به نظر می‌رسد این اعتراضات به‌سان دیگر اعترضات سال‌های اخیر هزینه‌هایی برای کشور به جای بگذارد. برداشت‌های رسمی از این اعتراضات اما هم‌چنان به‌گونه‌ای است که به‌نظر نمی‌رسد این اعتراضات در یک فضای منطقی تحلیل شده باشند، این‌که بالاخره در گیر و دار حضور افرادی در کف خیابان، دشمن نیز عرصه را فراهم دیده و عناصر زیادی نیز به میدان آمده که این اعتراضات را به سمت و سوی دل‌خواه سوق بدهند موضوعی نیست که آن‌را نادیده گرفت اما واقعیت امر این است که این اعتراضات بالاخره در یک پیش‌زمینه و یک بستری شکل گرفته‌اند، میانگین سن معترضین به زیر ۱۸ سال رسیده و این نشان می‌دهد که بخش عمده‌ای از جامعه ما در سن و سال نوجوانی و جوانی به رویکردها و سیاست‌های ما نه تنها اشکال وارد می‌بینند بلکه خود را بیگانه با آن‌ها دانسته، رفتاری تقابلی اتخاذ کرده‌اند. بر اساس گزارش بانک جهانی، تورم مواد غذایی ایران در اُکتبر ۲۰۲۵ به ۶۴.۲ درصد رسیده است، ایران هم‌چنان یکی از ۱۰ کشور جهان با بیش‌ترین نرخ تورم و یکی از هشت کشور جهان با بیش‌ترین نرخ فلاکت است که دارای یک جامعه با آستانه‌ی پایین تحمل و مردمی عصبی است، مولفه‌های زیادی به ما می‌گویند که این جامعه خشمگین و عصبی بخش عمده‌ای از عصبی شدنش متأثر از ضعیت نابسامانی است که در جامعه بدان گرفتار شده‌است. توان خرید ندارد. زیر خط فقر قرار دارد. معیشتش ناچیز است. مادامی که نزدیک به ۶۰ درصد شاغلان کشور حمایت‌های بیمه‌ای ندارند و بسیاری از کارگران و دیگر اقشار فرودست جامعه می‌گویند دیگر نان شب هم نداریم بخوریم! طی دو سال میزان رشد ماهانه تورم برخی اقلام خوراکی مانند روغن تا حدود ۲۰۰ درصد افزایش پیدا می‌کند، اجاره مسکن ۲۰۰ تا ۳۰۰ درصد افزایش پیدا می‌کند، خط فقر به ۵۰ میلیون تومان می‌رسد اما ۹۰ درصد ایرانی‌ها درآمدشان بسیار ناچیز است، افزایش بیش از پیش فقر مطلق در کنار فقر نسبی در ایران و کم شدن امید به زندگی در کنار آن رقم می‌خورد و در نتیجه جامعه طغیان کرده و عصبی می‌شود. ادامه و متن کامل در تارنمای آوای سیمره: https://avayeseymare.ir/?p=32000

سیمره‌ی ۸۰۷ جاری شد…  هشت‌صدو‌هفتمین شماره‌ی هفته‌نامه‌ی منطقه‌ای سیمره، روز سه‌‌‌‌شنبه 16 دی‌ماه (1404) به صاحب‌امتیازی سودابه آزادگان و مدیرمسئولی کیانوش رستمی، چاپ شد و روی پیش‌خوان دکه‌های مطبوعاتی قرار گرفت. به گزارش آوای سیمره، این شماره در بردارنده‌ی مطالب و مقالات متنوعی است از جمله:   *تیتریک: -آتش‌فشان زاگرس: چگونه خشم ناشي از تبعيض، اعتراضات را شعله‌ور کرد /  دکتر مجتبا ترکارانی     *سرمقاله: – معترض يا آشوبگر؟/ کیانوش رستمی   *یادداشت‌ها: -پزشکيان و ميدان مين و آتش! / احمد زیدآبادی – پنجره‌ی فرصت / دکتر حسین سلاح‌ورزی -شاهنامه؛ روايت دانايي، اخلاق و انسانيت /دکتر محمدجعفر محمدزاده – گسل‌هاي اعتراضي و زندگيِ ايراني جامعه‌ي جديد/ عباس دارایی -از «آن۸دي» تا «اين۸دي»!/ احمد میری -بحث، بحث قدرت زندگي کردن است! / دکتر زهرا نجاتی -حرف از چاي شد/ کاظم دهقانی -کوهدشت: شورش مدني عليه تنگنا، تنگدستي و بي‌تدبيري / محمدرحیم سهرابی -کشکان؛ پلي ميان هويت تاريخي و توسعه نامتوازن منطقه/ نگار یاراحمدی -تحليلي بر پديده‌ي تناقض موقعيتي آگاهانه و رياکاري شبه‌روشن‌فکري / محبوبه زیدی -آيا صحنه‌ي ناآرامي‌هاي کوهدشت و لرستان درست مديريت شد؟ / انتظار افکار عمومي از پاسخ‌گويي استاندار و فرمانداران/ شاه‌پور لطفی   *مقاله: -عشق و ناگسيختگي در روايت(«نگاهي به رمان «باد ما را با خود برد» اثر طلا نژاد‌حسن)/ الهام عیسی‌پور -نقش زيستنِ اصيل و داشتنِ معنا در پيش‌گيري از خودکشي((تحليل اگزيستانسياليستي – روان‌شناختي و بهره‌گيري از آراي ملکيان) / دکتر فرزاد حاتم‌زاده -نگرشي بر مفهوم سردي و گرمي در طب سنتي ايران / دکتر فتح‌الله شفیع‌زاده   *شعر پارسی: -دکتر محمدرضا رزوبه/ میلاد شهبازی/ صدیقه عالی پور/ احمد روزبهانی/ زانا کردستانی   *شعربومی: – رضا صارمی   *داستان: -دنده عقب/ فرزاد سیاه‌پوش   *نقد و نگاه -نقد و نقادي کُنشي در جهت احيا(۷)/ براخاص شيراوند   *طنز سیمره: – کارتون سیمره/ یاسر دلفان -چرا مرفهان جامعه گروه هدف برنامه‌هاي اقتصادي دولت‌ها نيستند؟! / تبعات کسري بودجه‌ي شخصي!/ وحید حاج‌سعیدی   *لرستان‌پژوهی: -مستندنگاري ماجراهاي من و سياست/فصل سوم/ بخش ۱۶/ انتخابات مجلس هفتم خرم‌آباد(۷)/ علی گودرزیان – رازهاي سرزمين مادري (ادامه‌ي خوانش تک‌بيت‌هاي لکي/ بخش پانزدهم )/ دکتر حسین اکبری‌نسب   *گزارش: -فلک‌الافلاک: شکسته شدن مرزهاي تاريخ! / کشف معماري دائمي پيش از تاريخ در قلب لرستان   *اخبار: -پزشکيان: حرف مردم بايد شنيده شود رانت‌خورها از اصلاح بودجه ناراضي‌اند -شهردار خرم‌آباد: ساماندهي مشاغل غيررسمي، اولويت مديريت شهري است -سپاه لرستان: دوره‌ي مماشات با عوامل آشوب‌ها به پايان رسيده است -پدر و پسر قاتل دستگير شدند -استاندار لرستان: اعتراضات مردمي شنيده شد -۱۲ درصد از سدهاي لرستان آب دارند -نوزدهمين پرونده‌ي قتل عمد در لرستان به سازش ختم شد -حادثه‌ي رانندگي در کمربندي خرم‌آباد ۲کشته برجا گذاشت -طرح «همنوا» در ۱۰ هنرستان لرستان اجرا شد -محفل ادبي که پيوند شاهنامه و فرهنگ بومي شد

فرزندِ ایران سلمان احمدوند جهان‌نگری بهرام بیضایی (5 دی 1317- 5 دی 1404) و زیست‌نامه‌ی پژوهشی‌اش بر سه بنیان استوار بود: کاوش در ادبیات با دید تاریخی، اسطور‌ه‌شناسی و بینش عمیق اجتماعی که حاصل آن هنرِ متعهد به فرودستان و سرکوب‌شدگان و بی‌صدایان و نیز نقد رهایی‌بخش ساختارهای قدرت بود؛ بی‌آن‌که دچار ابتذال ایدئولوژیک و مرام‌پرستی حزبی شود. آن‌چه این سه را به یک‌دیگر پیوند می‌دهد ایران‌دوستی یگانه‌ی بیضایی است. برای او هم‌چون دانشی‌مردِ فروتن، احسانِ یارشاطر (۱۲۹۹- ۱۳۹۷)، ایران در فرهنگ و زبان فارسیْ خانه داشت. ایرانِ بیضایی نه یک کلّ یک‌دست و پیروزمند، بلکه میدانِ کشاکشِ فرهنگ‌ها و صداهای متکثر و آوردگاه شکست‌ها و درخودفرورفتن‌ها و زایش‌های دوباره بود. بیضایی چه در نمایش‌نامه و چه در سینما و پژوهش، زبان را نه ابزار روایت، که میدان کنش تاریخی می‌دانست: زبانی که حافظه را حمل می‌کند، علیه فراموشی می‌شورد و یک‌دست‌سازی را تاب نمی‌آورد. از همین ‌رو، پالایش زبان را باید جزو اجزای اصلی کارنامه‌ی کامیابِ او دانست. او با بازآفرینی زبان‌های کهن و محلی، و با شکستن نحوِ مسلط، افق‌های تازه‌ای برای بیان تجربه‌های حذف‌شده گشود؛ بی‌آن‌که در دام نوستالژی یا بازی‌های صوری فروغلتد. زندگی حرفه‌ای بیضایی با استقلال اخلاقی و فکری در نسبت با نهاد قدرت و بازار عجین بود. کارنامه‌ی پژوهشی او شاهد پایداریِ کم‌نظیر بر خودآیینی هنرمند است: ایستادن در فاصله‌ای سنجیده از دولت، سیاست، مُد و ذائقه‌های تحمیلی. استقلالی که رهاورد آن نه انزوا بلکه «مسئولیت» بود. بیضایی تاریخ را از منظر قربانیان بازخوانی می‌کرد، اما داوری را به پیچیدگی اخلاقی می‌سپرد؛ قهرمانانش بی‌خطا نبودند و شرّ، چهره‌ای ساده نداشت. متن کامل این یادداشت را در تارنمای آوای سیمره بخوانید: https://avayeseymare.ir/?p=31956

ترامپ تصویری از مادورو در ناو «ایووجیما» را منتشر کرده‌است @seymareweekly

فارس: ۳ کشته و چند زخمی در ناآرامی‌های امروز ملکشاهی ایلام فارس نوشت: 🔹بررسی‌های میدانی و اطلاعات رسیده از منابع آگاه از جان‌باختن ۳ نفر در جریان اغتشاشات شبه‌تروریستی عصر امروز ملکشاهی حکایت دارد. 🔹 اغتشاش‌گران مسلح قصد ورود یه یکی از مراکز انتظامی را داشتند که درگیری بالا گرفت. 🔹برخی منابع از شهادت یک نفر و کشته‌شدن ۲ نفر از مهاجمان در جریان این درگیری‌ها خبر می‌دهند. 🔹تعدادی نیز در این درگیری‌ها زخمی شده‌اند.

ترامپ: در عملیات دستگیری مادورو چند زخمی داشتیم 🔹فکر می‌کنم در جریان عملیات بازداشت مادورو هیچ‌کس کشته نشد و زمان انجام عملیات کاملاً مناسب بود. 🔹قرار بود عملیات علیه مادورو را چهار روز زودتر انجام دهیم، اما شرایط جوی مناسب نبود. 🔹مادورو هنگام بازداشت در یک دژ مستحکم بود و ما برای مواجهه با این وضعیت آماده بودیم. 🔹نمی‌توانیم ریسک کنیم و اجازه دهیم فرد دیگری در ونزوئلا کار را از همان‌جایی ادامه دهد که سلف او متوقف شده بود. 🔹اکنون در حال تصمیم‌گیری درباره گام بعدی در قبال رهبری ونزوئلا هستیم. 🔹هفته پیش با مادورو صحبت کردم. به او گفتم تسلیم شود و قدرت را رها کند اما او تمایلی نداشت./ایسنا @seymareweekly

فوری ترامپ: مادورو و همسرش بازداشت و به خارج از ونزوئلا منتقل شدند @seymareweekly

🔺واکنش علی شریفی‌زارچی به سخنان شمخانی: در پنت هاوس زندگی می‌کنید و پسرت صاحب شبکه‌های عظیم نفت‌کش‌های ایران شده اما برای مردم مقاومت تجویز می‌کنید!؟

✅کروبی: تخصیص بودجه برای نهادهای مذهبی غارت بیت‌المال است مهدی کروبی در واکنش به تداوم اختصاص درصد مهمی از بودجه به نهادهای حاکمیتی و مذهبی بی خاصیت آنهم در شرایط تحریم و خطر جنگ گفت: اگر این رقم‌هایی که دوستان از اختصاص بودجه برای نهادهای دینی و حاکمیتی گفتند درست باشد، قطعا این تخصیص بودجه نیست، این غارت بیت‌المال بنام بودجه است. کروبی اضافه کرد از دکتر پزشکیان تعجب می کنم که در این شرایط سخت مالی و جنگی تن به این خفت داده است که اینچنین ثروت کشور غارت یا حیف و میل شود. ایشان در مقام رییس جمهور نشان دهد مدافع مردم و منافع آنهاست و میان مصلحت مردم که برای مایحتاج اولیه گرفتار هستند با مطالبات مجموعه فاسدی که کشور، انقلاب و اسلام را به این روز انداخته‌اند، طرف مردم است. کروبی گفت: رییس‌جمهور می‌تواند با ارجاع به حساسیت امام نسبت به بیت‌المال و بودجه کشور در دوران جنگ که حتی اجازه نداد برای اعزام طلاب به جبهه از دولت پولی گرفته شود تکیه کند ایشان باید رانت‌خواری نهادهایی که بودجه کشور را می‌بلعند و کوچکترین نفعی برای کشور ندارند را قطع کند. من به عنوان یک روحانی از مردم بدلیل بودجه های که به افراد تحت عنوان نهاهای مذهبی و فرهنگی داده می شود خجالت می‌کشم. امام در ۱۰ سال حضورش ریالی از بودجه عمومی اجازه پرداخت به حوزه و نهادهای دینی و موسسات را نداد و مواظب بود حوزه های علمیه که هزار سال استقلال خود را حفظ کرده بوند همچنان حفظ کنند و هیچ وابستگی به حاکمیت نداشته باشند. کروبی اضافه کرد بروید بودجه شورای نگهبان در دهه ۶۰ را ببینید. در سال ۶۷ بودجه این نهاد ۶ میلیون تومان تعیین شد. این نهاد امروز هم باید معادل ارزش همان ۶ میلیون تومان آن روز را بگیرید نه اینکه بودجه ۹۳۵ میلیارد تومانی را برای سال آینده این شورا تخصیص بدهند تا به امر هتل داری مشغول شوند مگر وظایف این شورای ۱۲ نفره تغییر کرده که این میزان بودجه می‌طلبد. وقتی نهادی که ۶ فقیه و ۶ حقوقدان در آن حضور دارند به چنین افتضاحی در می‌اید مشخص است وضعیت دیگر نهادها، سازمان‌ها، مراکز حوزی یا به اصلاح فرهنگی یا ملی چگونه است. / بهار نیوز

منابع عبری مدعی شدند مکان‌هایی که در ونزوئلا مورد هدف قرار گرفته‌اند عبارتند از: -فوئرته تیونا - پایگاه نظامی اصلی در کاراکاس -لا کارلوتا - پایگاه هوایی اصلی در کاراکاس -ال ولکان - آنتن سیگنال اصلی -بندر لا گوآیرا - بندر اصلی ونزوئلا -فرودگاه هیگوئروته - پایگاه هوایی در ایالت میراندا 🔹احتمالاً مکان‌های دیگری نیز مورد حمله قرار گرفته‌اند، اما هنوز توسط منابع رسمی در ونزوئلا تأیید نشده است.