چرند و پرند

شب به‌خیر، آدم کلافه! شب به‌خیر، ای کسی که حال همه باهات خوبه، غیر از خودت. شب به‌خیر، آدمی که دیگه دلش بستنی نمی‌خواهد از بس بزرگ شده! شب به‌خیر، آدمی که هنوز معتقده روشنایی بالاخره برنده میشه، حتی اگر ما نباشیم. @Dialogtik

هر کسی باهات نون و نمک خورده، لزوما رفیقت نیست؛ شاید گرسنه بوده... 👇🏻 @Dialogtik✨

یاد گرفته‌ام آن‌هایی که بیش از بقیه از مرگ می‌ترسند، کسانی هستند که با حجم زیادی از زندگی نزیسته به مرگ نزدیک می‌شوند. بهتر است از همه زندگی استفاده کنیم. برای مرگ چیزی جز تفاله باقی نگذاریم، هیچ چیز جز یک قلعهٔ سوخته. 👇🏻 @Dialogrik✨

در این شهر، هر روز آفتاب با صدای نالهٔ خیابان‌ها طلوع می‌کند. خانه‌ها، خالی از آرامش‌اند و مردم در صف‌های طولانی، برای لقمه‌ای نان، امیدشان را معامله می‌کنند. قیمت‌ها بالا می‌رود، عدالت پایین می‌آید، و کسانی که باید راه را روشن کنند، خود، گمراه و گرفتار قدرت و بی‌قانونی‌اند. نسل‌ها، خسته و سرخورده، در جستجوی فردایی بهتر، می‌پرسند آیا روزی عدالت و آرامش دوباره به این سرزمین باز خواهد گشت...؟! @Dialogtik

🎬سکانس برتر 🎥 دیالوگ پایانی فیلم «جهان با من برقص» 🌴هر کاری می‌کنم نمی‌تونم مرگ رو دوست داشته باشم ولی دیگه ازش نمی‌ترسم وقتی مریض شدم توقع داشتم همه حواسشون فقط به من باشه ولى بعد فهمیدم آدما باید زندگی خودشونو بکنن و اگه شد دوست داشتن گاهی کنارم باش کنارم باشن و بی حوصله باشن کنارم باشن و دعوا کنن کنارم باشن و شاد باش کنارم باشن و زندگی معمولیشونو بکنن کنارم باشن همین که گاهی باشن بسه بعد از من همه آدمهای زندگیم زندگی میکنن بعد از اونا آدمهای دیگه زندگی می‌کنن بعد از اونا آدمهای دیگه بعد آدمهای دیگه بعد آدمهای دیگه بعد آدمهای دیگه «اولین باری که می‌خواستم خونه اجاره کنم یه کم پول قرض کردم. موقعی که می‌خواستم پس بدم، دوستم نگرفت، گفت: «این قرض توئه به نفر بعدی!» الان دارم فکر می‌کنم من توی زندگیم چیزی به بعدیا دادم؟ کاش داده باشم بعد برم. اونوقت می‌شینم و به آدما نگاه می‌کنم. نگاه می‌کنم و گاهی گریه می‌کنم، گاهی هم می‌خندم...» 👇🏻 @Dialogtik✨

کم آبی باعث اضطراب میشود حتی کمی کم آبی هم بر خلق و خو تاثیر منفی می گذارد. در یک آزمایش علمی، شرکت‌کنندگانی که معمولاً در طول روز آب کمی می‌نوشیدند، با افزایش مصرف آب احساس بهتری داشتند. در مقابل، شرکت کنندگانی که مصرف آب خود را کاهش دادند، متوجه شدند که احساس مثبت و آرامش کمتری داشتند. اگر شروع به احساس اضطراب کردید، بهتر است به میزان مایعات خود توجه کنید. @Dialogtik

تقدیر از دانش‌آموختگان پر‌فسور صارمی در بیمارستان صارم @Dialogtik

تنها دلیلی که زندگی به بعضی‌ها سخت‌تر می‌گیرد، این است که بعضی آدمها می‌خواهند همه‌ بار آن را تنهایی به دوش بکشند. فکر می‌کنند قوی بودن، یعنی خم نشدن، یعنی نگفتن، یعنی نخواستن. اما زندگی به ما یاد می‌دهد که قوی‌ترین آدم‌ها همان‌هایی‌اند که بلدند گاهی بگویند "دیگر نمی‌توانم"... که بلدند تکیه کنند، که بلدند شریک شوند. ما اما... سکوت کردیم. تنهایی رفتیم. و همین شد که زندگی، سنگین‌تر از آنچه بود، روی شانه‌هایمان نشست. @Dialogtik

وسط همین روزمرگی‌ها، یک لحظه وایسا و به صدای خودت گوش بده، به قلبت، به رویاهایت. شاید جواب خیلی از سؤال‌ها، همین‌جاست… نه در گذشته، نه در آینده. اینجا، همین لحظه. @Dialogtik

اگر این تابستان، این تابستان کوفتی‌، این تابستان نفرین شده، این تابستان... بالاخره تمام بشود، حتما سعی خواهم کرد قدر پاییز و زمستان را خیلی بیشتر بدانم... @Dialogtik

اتاق‌های نامرتب شبیه زندگی‌اند؛ شبیه دوست داشتن. همان لحظه‌ای که چیزی بزرگ‌تر از ما از راه می‌رسد و همه نظم‌ها را به هم می‌زند. گاهی قصه زنی را می‌گویند که دلش شکسته، گاهی داستان مردی را که آواره‌ دلبستگی است. اتاق‌های نامرتب روایت شب‌هایی‌ هستند که کسی از شدت دلتنگی نخوابیده، قهوه‌اش نیمه‌کاره مانده، کاغذهایش جمع نشده و نوشته‌هایش تمام نشده. آن‌ها خبر می‌دهند از زندگی‌هایی که با ناآرامی کنار آمده‌اند، آرامش‌های کوچک را به پای اتفاق‌های بزرگ نسوزانده‌اند، از ترس نترسیده‌اند و حتی از نرسیدن نترسیده‌اند. اتاق‌های نامرتب، یادآور آدم‌هایی هستند که بی‌قراری را لمس کرده‌اند اما قرارشان با زندگی را فراموش نکرده‌اند. آدم‌هایی که هیچ‌وقت خودشان را به تظاهرِ مرتب بودن عادت نداده‌اند. @Dialogtik

شما توسط کسانی حیف و میل می‌شوید که از سر خودشان که هیچ، از سر جد و آبادشان هم زیادی بوده‌اید... @Dialogtik

فردا تعطیله... برنامه‌ام اینه که اصلا از تخت بیرون نیام و مکانیسم لاشه رو فعال کنم! @Dialogtik