PENELOPA

مرسی از خودم♥️

صد حیف که ما پیرِ جهاندیده نبودیم روزی که رسیدیم به ایّام جوانی... واعظ قزوینی

بر کشتیِ عمر، تکیه کم کن کاین نیل، نشیمنِ نهنگ است... رودکی

من چون رودی تمامی طول تو را می‌پیمایم، از میان بدنت می‌گذرم بدان‌سان که از میان جنگلی، مانند کوره راهی که در کوهساران سرگردان است و ناگهان به لبه‌ی هیچ ختم می‌شود، من بر لبه‌ی تیغ اندیشه‌ات راه می‌روم و در شگفتیِ پیشانیِ سپیدت سایه‌ام فرو می‌افتد و تکه تکه می‌شود، تکه پاره‌هایم را یک به یک گرد می‌آورم و بی تن به راه خویش می‌روم ، جویان و کورمال