دوپامین

یه جا خوندم نوشته بود: زنها وقتی جاشون توی رابطه امن باشه بچه میشن و وقتی جاشون نا‌ امن باشه مرد میشن. نمیگم درسته یا غلط ولی قابل تامله.

معلومه که از زندگیم حذفت میکنم و ازت فاصله میگیرم چون نمیدونی چطوری باید باهام رفتار کنی.

اندوه گونه‌ای از زندگی است راه می‌رود، نفس می‌کشد غذا می‌خورد، می‌نشیند می‌خندد و شب تو را در آغوش می‌فشارد می‌خوابد. #ای_لیا

تو اوج خنده

من اشک آرزو میکنم برات... نه تو غم

Follow the دوپامین channel on WhatsApp: https://whatsapp.com/channel/0029Vb23vLTBlHpkd8fCMj3l

به تأخیر انداختنِ مکرر در رسیدن به آن‌چه که می‌خواهم، نشان از مکانیزمی ناهشیار دارد که در واقع نمی‌خواهم به خواسته‌ام برسم. مانند درمانجویی که برای درمان مراجعه کرده و از زمانی‌که روند درمان به خوبی پیش می‌رود، جلسات بعدی را با تأخیر می‌آید. 💬 وحید اکبری درمانگر روانکاوانه

‏آدمای کم‌حرف، همیشه به چیزایی متهم میشن که واقعیت ندارن و چون توضیح دادن از حوصلشون خارجه، ترجیح میدن به همون شکل قضاوت بشن

وقتی ناراحت بودم، به او گفتم که نمی‌خواهم او را ببینم، پس چراغ را خاموش کرد و در کنارم ماند. -بریده ای از یک نوشته

بهترین توصیف عشق از غسان کنفانی: هرگز فراموش نخواهم کرد، هرگز... ساده به تو می‌گویم: در تمام زندگی‌ام همانند تو کسی را نشناختم، هرگز هرگز... هرگز به کسی، مانند تو اینچنین نزدیک نشده‌ام به این خاطر است که فراموشت نخواهم كرد، نه... تو در زندگی‌ام چیزی بی‌نظیری، با تو آغاز كردم و گویی که با تو به پایان خواهم رسید

سال‌ها قبل برام نوشته بود: نسبت «دوستت دارم» به «من هم دوستت دارم» مثل نسبت «ماهی به آب نیاز داره» است به «آدم به آب نیاز داره». همین قدر شبیه، همین قدر متفاوت!

احساس میکنم تو جهنم دارم زندگی میکنم #ایران

این تنهایی نیست که فرد را از پا درمی‌آورد، بلکه احساساتی‌ست که به واسطهٔ تنهایی در فرد بیدار می‌شود. احساساتی که تداعی‌گرِ درد جدایی، طردشدگی و نبودِ عشق است. 💬 وحید اکبری درمانگر روانکاوانه

دلم گوزن تیر خورده ای که در پنهان جای دره ماغ می کشد دیگران می شنوند من اما جان می کنم #علیرضا_روشن

نمیدانم تو هم به قدر من عذاب میکشی از این دوری اجباری یا نه؛ اما اگر مرا بپرسی؛ من در میان هجوم لحظات پر اجبار زندگی در حال جدالم، هر لحظه سنگینی باری که به دوش میکشم سخت تر از لحظات قبلی ست. اما من هنوز ایستاده ام. همانطور که همیشه افتخار میکردی.

+ یه وقتایی آدم دلش میخواد ول کند و برود و برود و برود - چه وقتایی؟ + بیشتر وقتا، اما یه وقتایی هم جلوی خودتو میگیری که نری - چه وقتایی؟ + همه‌ی وقتا